I SA/Kr 917/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Inga Gołowska po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg T. W. i Ł.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 17 kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności za zaległość podatkową spółki w podatku od towarów i usług za VI 2011 r. wraz z odsetkami za zwłokę i kosztami postępowania egzekucyjnego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji W skargach wniesionych do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 17 kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności za zaległość podatkową spółki w podatku od towarów i usług za VI 2011 r. wraz z odsetkami za zwłokę i kosztami postępowania egzekucyjnego, skarżący zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania ww. decyzji. Skarżący podnieśli, że wykonanie decyzji mogłoby spowodować trudne do odwrócenia skutki. Nie bez znaczenia pozostaje bowiem obecna sytuacja finansowa skarżących, na których bezpodstawnie nałożono obowiązek zapłaty kwot, które zdecydowanie przerastają ich możliwości finansowe. Skarżący podnieśli, że organ nałożył na nich obowiązek zapłaty kwoty tytułem odsetek za zwłokę od niezapłaconej w terminie przez Spółkę G. sp. z o.o. zaliczki na podatek dochodowy od osób prawnych za miesiąc czerwice 2011 r. w kwocie 1.712,00 zł oraz kosztów postępowania egzekucyjnego w wysokości 102,72 zł. Wskazali, że nie dysponują majątkiem, który umożliwiłby im wywiązanie się z nałożonych na Spółkę zobowiązań, co wobec brak podstaw prawnych do ich wymagania stanowi tym większe nadużycie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. dalej jako p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Na podstawi art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podstawowym warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość powstania znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Okoliczności te powinny mieć charakter konkretny i zindywidualizowany, pozwalający ustalić, iż wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do danego wnioskodawcy. Naczelny Sąd Administracyjny wielokrotnie zwracał uwagę, że obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa na wnioskodawcy. W postanowieniu z dnia 29 maja 2009 r. sygn. akt I FZ 148/09 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że skarżący nie wskazali żadnych konkretnych okoliczności świadczących o tym, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje możliwość wystąpienia przesłanek o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. W szczególności skarżący nie przedstawili żadnych danych obrazujących ich sytuację materialną, poprzestając jedynie na stwierdzeniu, że obowiązek zapłaty kwot wynikających z zaskarżonej decyzji przekracza ich możliwości finansowe. Wobec braku informacji odnoszących się do sytuacji finansowej skarżących, Sąd nie mógł odnieść kwoty nałożonego na skarżących zobowiązania do ich rzeczywistej sytuacji majątkowej, ani też stwierdzić, że na skutek wykonania zaskarżonej decyzji powstanie szkoda której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty, bądź też, że do odwrócenia skutku realizacji zaskarżonej decyzji nie wystarczy zwrot wyegzekwowanej należności wraz z odsetkami. Podkreślić przy tym należy, że pod pojęciami niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków należy rozumieć taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu (por. J. P. Tarno – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz, Warszawa 2006, s. 190). Wykonanie zaskarżonej decyzji – związane bezpośrednio ze świadczeniem pieniężnym – ma charakter odwracalny. Na końcu wskazać należy, że Sąd na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie bada zasadności skargi. Postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania aktu stanowi jedynie postępowanie o charakterze wpadkowym, które jest prowadzone w ściśle określonych granicach wyznaczonych treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. Zaskarżona decyzja będzie podlegać kontroli sądu, pod względem jej zgodności z prawem, dopiero w toku merytorycznego rozstrzygania sprawy. Odniesienie się zatem do zarzutów stawianych zaskarżonej decyzji na etapie rozpoznawania przedmiotowego wniosku jest niedopuszczalne. Mając na uwadze powyższe, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.