I SA/Kr 920/07

Sygn. akt I SA/Kr 920/07 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 stycznia 2009r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Beata Cieloch (spr), Sędzia: WSA Stanisław Grzeszek, Asesor: WSA Agnieszka Jakimowicz, Protokolant: Bożena Piątek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 stycznia 2009r., sprawy ze skargi T. A., na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 25 maja 2007r. nr [...], w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych, - skargę oddala - UZASDNIENIE Decyzją z dnia [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego określił skarżącemu T. A. wysokość zryczałtowanego zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości dokonanego aktem notarialnym Rep. [...] z dnia [...] w kwocie 20 000 zł. Na uzasadnienie decyzji organ podatkowy wskazał, że w toku postępowania podatkowego stwierdzono, że zgodnie z aktem notarialnym Rep. [...] z [...] stycznia 2002 r. skarżący sprzedał samodzielny lokal mieszkalny oznaczony nr [...] położony w budynku w K. przy ulicy W. nr [...] w K., za cenę 200.000,00 zł. Pomimo złożonego oświadczenia, że całą kwotę uzyskaną ze sprzedaży lokalu mieszkalnego skarżący przeznaczy na cele mieszkaniowe określone w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie zostały przedłożone żadne dokumenty potwierdzające wydatkowanie kwoty uzyskanej ze sprzedaży nieruchomości na cele określone w art. 21 ust. 1 pkt 32 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2000 r., Nr 14 poz. 176 ze zm.), ani nie został zapłacony podatek z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości. Od powyższej decyzji skarżący złożył odwołanie do Dyrektora Izby Skarbowej, wnosząc o jej uchylenie w całości oraz umorzenie postępowania z uwagi na naruszenie właściwości miejscowej przez organ I instancji. Odnośnie merytorycznych ustaleń zawartych w zaskarżonej decyzji nie podniósł żadnych zarzutów. Dyrektor Izby Skarbowej decyzją z dnia 25 maja 2007 r. , Nr [...], utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Odnośnie zarzutów odwołania organ podatkowy stwierdził, że w zgłoszeniu NIP 1 widnieje adres skarżącego wskazujący na właściwość Urzędu Skarbowego, tj. K., ul. I. Jednocześnie, skarżący w pismach kierowanych do organu, a także w odwołaniu nie podał swojego aktualnego miejsca zamieszkania, dlatego też, zdaniem organu, nie ma podstaw do uwzględnienia zarzutu niewłaściwości miejscowej. Od powyższej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Skarżący zarzucił, że decyzje organów podatkowych zostały wdane z naruszeniem właściwości miejscowej wobec czego winny zostać uchylone w całości. Skarżący podał, że nie posiada miejsca zamieszkania na terenie objętym właściwością miejscową Naczelnika Urzędu Skarbowego, nie wskazując jednocześnie aktualnego miejsca zamieszkania. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Na rozprawie w dniu [...] maja 2008 r. skarżący przedłożył do akt sprawy cztery pisma, na dowód tego, że w dniu 1 stycznia 2006 r. nie był nigdzie zameldowany, a faktycznie zamieszkiwał we wsi R., gmina U. , przy czym nie posiadał adresu pocztowego ponieważ dom był w trakcie budowy i niemiał jeszcze nadanego numeru ewidencyjnego, a korespondencję odbierał na skrzynkę pocztową. Skarżący dodał, że w dacie decyzji organu pierwszej instancji zamieszkiwał we wsi R. W odpowiedzi na twierdzenia skarżącego organ podatkowy podtrzymał dotychczasowe stanowisko. Na rozprawie w dniu [...] września 2008 r. skarżący podniósł, że na stałe mieszka w miejscowości R. jednakże budynek, w którym zamieszkuje niema jeszcze numeru i dlatego nie był w stanie się tam zameldować. Podał też, że w 2006 r. zgłosił właściwość w Urzędzie Skarbowym ponieważ nie miał stałego miejsca zamieszkania i możliwości zameldowania się. Podniósł, że nie miał obowiązku wskazania właściwego urzędu i odpowiadania na pisma urzędu niewłaściwego w sprawie. Skarżący powołał się na notatkę z dnia [...] października 2005 r. zalegającą w aktach administracyjnych w sprawie o sygn. akt I SA/Kr 795/07, z której wynika, że administrator nieruchomości przy ul. I. w K. stwierdziła, że skarżący był tam widziany około 2 lat temu. W piśmie procesowym złożonym na rozprawie w dniu [...] listopada 2008 r. skarżący zarzucił, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem art. 122, art. 180, art. 187, art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej. Skarżący podkreślił ,że w toku postępowania przed organami podatkowymi zignorowano przedstawione przez niego wnioski dowodowe, świadczące, że nie ma miejsca zamieszkania na obszarze właściwości Urzędu Skarbowego. Skarżący zarzucił, że treść notatki z [...] marca 2006 r. przedstawiła istotę prowadzonej rozmowy w sposób "przekręcony", a organy nie uczyniły nic celem weryfikacji jej treści. Skarżący podniósł, że treść pisma Urzędu Skarbowego z dnia [...] lutego 2006 r. skierowanego do Komisariatu Policji w U. wskazuje, że organ wiedział, iż skarżący zamieszkuje w miejscowości R. Skarżący zarzucił, że organ podatkowy nie próbował wyjaśnić rozbieżności pomiędzy danymi widniejącymi w z ewidencji NIP oraz faktem, że skarżący zamieszkiwał faktycznie w R. Skarżący podniósł też, że o miejscu zamieszkania nie decyduje ewidencja NIP ale zgodnie z art. 25 k.c. fakt przebywania z zamiarem stałego pobytu. Skarżący podniósł, że z zamiarem stałego pobytu przebywa na obszarze właściwości Urzędu Skarbowego i nie mógł dokonać aktualizacji danych NIP ponieważ nie miał na tym terenie miejsca stałego meldunku. W odpowiedzi Dyrektor Izby Skarbowej podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko. Dodał, że przedłożone przez skarżącego pisma nie mają wpływu na ocenę prawidłowości w przedmiocie właściwości. Wskazał też, że przed wszczęciem postępowania wielokrotnie zwracał się do skarżącego o podanie aktualnego miejsca zamieszkania. Stwierdzono że treść notatki z dnia [...] marca 2006 r. potwierdza, że w R. skarżący przebywał sporadycznie, a faktycznie jego miejscem zamieszkania był K., ul. I.. Organ wskazał też, że informacje znajdujące się w aktach dotyczących innych postępowań, nie są dowodem potwierdzającym argumenty skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sporna w niniejszej sprawie była kwestia właściwości miejscowej Naczelnika Urzędu Skarbowego, który jako organ pierwszej instancji, wydał decyzję określającą skarżącemu wysokość zryczałtowanego zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych. Sąd dokonując oceny prawidłowości wydanych w sprawie decyzji uznał ,iż zarzut skargi dotyczący niewłaściwości organów podatkowych orzekających w niniejszym postępowaniu nie zasługuje na uwzględnienie. Organy podatkowe w powyższym zakresie na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego dokonały zdaniem Sądu prawidłowego ustalenia co do miejsca zamieszkania skarżącego T. A. pod adresem I. w K. , a ocena zebranego w sprawie materiału dowodowego nie została dokonana w sposób dowolny. Jak wynika bowiem z analizy akt postępowania organy podatkowe wielokrotnie zwracały się do skarżącego o podanie aktualnego miejsca zamieszkania . Skarżący oprócz wskazania adresu do korespondencji nie podał swojego miejsca zamieszkania podnosząc zarzut niewłaściwości miejscowej. Dodatkowo jak wynika z akt postępowania I SA/Kr 795 /07 Naczelnik Urzędu Skarbowego pismem z dnia [...] lutego 2006 roku zwrócił się do wszystkich Urzędów Skarbowych na terenie kraju o podanie danych dotyczących składanych zeznań podatkowych .przez skarżącego. Żaden z urzędów skarbowych nie udzielił odpowiedzi o innym miejscu zamieszkania podatnika wobec braku składanych przez niego deklaracji.( k.56i 57 akt sygn. I SA/Kr 795 /07) W tym zakresie organ pierwszej instancji zwrócił się także o dokonanie ustalenia przez Komisariat Policji w K. i U. W piśmie z dnia [...] marca 2006 roku Komisariat Policji w U. ustalił na podstawie rozmowy z samym skarżącym ,iż przebywa on w K. przy ul. I., natomiast sporadycznie w miejscowości R.i. Znalazło to także potwierdzenie w identyfikacji NIP , w której jako adres rejestracyjny od [...].01.2003 roku widnieje adres ulica I. [...] K. Kwestię właściwości miejscowej organów podatkowych reguluje art. 17 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 05 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.). Zgodnie z jego treścią właściwość miejscową organów podatkowych ustala się według miejsca zamieszkania albo adresu siedziby podatnika. Szczegółowy, terytorialny zasięg działania Naczelników Urzędów Skarbowych został wskazany w załączniku Nr 1 do Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 19 listopada 2003 r. w sprawie terytorialnego zasięgu działania oraz siedzib naczelników urzędów skarbowych i dyrektorów izb skarbowych (Dz.U. z 03 r., Nr 209, poz. 2027 ze zm.). Z załącznika tego wynika, że dla podatników zamieszkałych przy ul. I. w K. właściwy jest Naczelnik Urzędu Skarbowego. Z uwagi na to ,że Ordynacja podatkowa nie reguluje miejsca zamieszkania należy w tym przedmiocie stosować treść art.25 kc ., który stanowi, iż miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość , w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu. Badając ten zamiar słusznie organy podatkowe uznały za wiarygodny dowód w tym zakresie notatkę sporządzoną przez Policję w U. na podstawie oświadczenia samego skarżącego. Ponadto skarżący wbrew obowiązkowi wynikającemu z art.9 ust.1 pkt 1 i 2 ustawy z 13 października 1955 o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników (Dz.U. z 04 r., Nr 269, poz. 2681 ze zm.). nie dokonał zgłoszenia aktualizującego we właściwym urzędzie . Zgodnie z jego treścią obowiązek aktualizowania danych objętych zgłoszeniem identyfikacyjnym przez dokonanie zgłoszenia aktualizacyjnego do właściwego naczelnika urzędu skarbowego, mają min. podatnicy podatku dochodowego od osób fizycznych, którzy samodzielnie obliczają zaliczki na ten podatek - nie później niż w terminie 30 dni od dnia, w którym nastąpiła zmiana danych. W tej sytuacji w ocenie Sądu organ podatkowy pierwszej instancji był w pełni uprawniony do uznania siebie właściwym do wydania decyzji .Ponadto skarżący nie wykonał także obowiązku meldunkowego wynikającego z ustawy o ewidencji ludności. Biorąc powyższe pod uwagę jak również dokonując kontroli merytorycznej w sprawie decyzji należało uznać, iż wydane decyzje są prawidłowe. W sytuacji bowiem niedopełnienia obowiązku zawiadomienia organu o zmianie adresu , niedopuszczalne jest przerzucanie ujemnych skutków braku powiadomienia na organy podatkowe ,które nie mogą ponosić nieograniczonej odpowiedzialności za nieodpowiedzialne ,zamierzone działanie strony postępowania. Organy podatkowe w niniejszej sprawie dochowały należytej staranności i podjęły wszelkie czynności celem dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i wyczerpującego zebrania oraz rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Przede wszystkim organ pierwszej instancji podejmował czynności zmierzające do ustalenia adresu zamieszkania skarżącego pomimo posiadanych danych identyfikacyjnych i wobec zaprzeczeń skarżącego starał się ustalić jego rzeczywiste miejsce zamieszkania. Tym samym w ocenie Sądu nie jest zasadny zarzut naruszenia art. 122, art. 180, art. 187 oraz art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej. Skarżący w żadnym z pism kierowanych do Urzędu Skarbowego nie wskazał swojego miejsca zamieszkania, podając jedynie swój adres do korespondencji i kwestionując jednocześnie właściwość Naczelnika Urzędu Skarbowego. Ponadto na rozprawie w dniu 9 września 2008 r. skarżący pytany przez Sąd nie potrafił powiedzieć dlaczego nie podał adresu zamieszkania w odwołaniu, dlaczego nie zgłosił zmiany ewidencyjnej. Sprzecznie też wyjaśniał twierdząc ,że przebywał w miejscowości R. gdzie zamieszkiwał ,po czym twierdził ,iż zgłaszał właściwość Urzędu Skarbowego ,ponieważ nie posiadał stałego miejsca zamieszkania. Zdaniem Sądu z niedopełniania obowiązku aktualizacji danych oraz uporczywego nie wskazywania adresu zamieszkania, skarżący nie może wywodzić korzystnych dla siebie skutków prawnych .Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, rozpatrując skargę na wymienioną powyżej decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, badając sprawę zgodnie z art. 134 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zmianami), tj. w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, nie stwierdziwszy naruszeń prawa materialnego i procesowego, orzekł jak w sentencji w oparciu o art. 151 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.