I SA/Kr 927/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Urszula Zięba po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2015r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 30 marca 2015r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie J.K. zakwestionował decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 30 marca 2015r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 2007r. Do Sądu wpłynął również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w którym wnioskodawca wskazał, że od 2004 r. jest leczony na szpiczaka mnogiego (złośliwy nowotwór kości), a następnie od lipca 2013r. także na szpiczaka plazmocytowego (inna forma wcześniej wymienionego nowotworu). Nieuleczalne choroby, stanowiące bezpośrednie zagrożenie dla życia skarżącego, skłaniają go - co oczywiste - do podejmowania wszelkich niezbędnych działań w celu godnej egzystencji. Dodatkowo jeszcze skarżący cierpi na przewlekłą niewydolność nerek, osteolizę kośćca, nadciśnienie tętnicze, chorobę wieńcową serca typu 2 oraz hipercholesterolemię. W związku z tym skarżący ma ponosić wysokie koszty leczenia, pomimo korzystania ze świadczeń objętych powszechnym systemem opieki zdrowotnej. Skarżący wydaje wysokie kwoty na leki, które nie są objęte publiczną refundacją. Konieczność uregulowania zaległości podatkowej wynikającej ze skarżonej decyzji pozbawi go natomiast możliwości finansowania leczenia. Jednocześnie skarżący prowadzi obecnie przedsiębiorstwo, któremu w przypadku konieczności jednorazowego uregulowania kwoty zaległości może grozić zamknięcie lub znaczne ograniczenie działalności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270, powoływanej dalej jako "p.p.s.a.") – po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Z powołanego wyżej przepisu wynika, że sąd może uwzględnić wniosek strony, gdy zachodzi co najmniej jedna z przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Warunkiem wstrzymania wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę skarżącą we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy podkreślić, że wykazanie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na skarżącym. Jak podnoszono wielokrotnie w orzecznictwie, sąd nie bada z urzędu faktu, czy szkoda lub trudne do usunięcia skutki rzeczywiście mogą zaistnieć, lecz wykazanie tego faktu ciąży na wnioskodawcy. Pozostaje bowiem poza sporem, że przytoczona regulacja nakłada określone obowiązki nie tylko na sąd administracyjny, ale i na wnioskodawcę. Jest on zobowiązany "do rzeczowego uzasadnienia swego wniosku poprzez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej" (postanowienie NSA z dnia 24 czerwca 2008 r., sygn. akt I FSK 983/08, LEX nr 468877). Jak z powyższego wynika, uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o istnieniu powyższych zagrożeń, co dopiero uzasadniać może wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Argumentacja takiego wniosku musi być odpowiednia, tzn. w sposób przekonujący pokazująca konkretne relacje między brakiem wstrzymania zaskarżonej decyzji a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 p.p.s.a. Brak należytego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w istocie uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Przypomnieć jednocześnie należy, że każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności jest dolegliwością finansową, wpływającą w określony sposób na funkcjonowanie zobowiązanego do zapłaty kary, jednak co do zasady nie oznacza to wyrządzenia szkody, poza tym ma niewątpliwie charakter odwracalny. W tej sytuacji obowiązkiem wnioskodawcy jest wykazanie, że na skutek zapłaty spornej kwoty grozi mu szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty, bądź też, że do odwrócenia skutku wykonania zaskarżonej decyzji nie wystarczy zwrot zapłaconej dobrowolnie bądź wyegzekwowanej należności wraz z odsetkami (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 20 maja 2014r., sygn. akt II GSK 1020/14, Lex Omega nr 1467667). Pozostawienie przez ustawodawcę uznaniu sądu zasadności wstrzymania aktu wiąże się w związku z powyższym z koniecznością szczególnie wnikliwego i przekonującego uzasadnienia przez skarżącego wniosku wykazującego potrzebę wstrzymania wykonania aktu, zwłaszcza, że na tym etapie postępowania Sąd nie bada merytorycznej zasadności skargi (por. postanowienie NSA z dnia 10 maja 2011r., sygn. akt II FZ 106/11, LEX nr 795365). Bez jakiegokolwiek wpływu na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie pozostają argumenty dotyczące zasadności zaskarżonej decyzji. Wnioskodawca wprawdzie przedstawił zaświadczenie lekarskie wydane przez Centrum Onkologii-Instytut im. [...] jednakże nie przedstawił żadnych dokumentów potwierdzających wysokie nakłady finansowe ponoszone na leczenie, jak również dokumentów stwierdzających faktyczne koszty oraz dochody i źródła ich uzyskania w gospodarstwie domowym skarżącego, które mogłyby potwierdzić istnienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody w majątku skarżącego do tego stopnia, że nie będzie w stanie dalej samodzielnie finansować swojego leczenia, co z kolei mogłoby spowodować trudne do odwrócenia skutki zdrowotne. Oczywiście Sąd nie bagatelizuje trudnej sytuacji skarżącego, gdyż oczywistym jest, że koszty leczenia chorób, które dotknęły wnioskodawcę, nie mogą być niskie, jednakże dla orzeczenia wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Sąd musiałby posiadać bardziej szczegółowe informacje, których skarżący nie dostarczył. Sąd aby rzetelnie ocenić zdolności płatnicze strony skarżącej musi dysponować dokładnymi i obszernymi informacjami na temat jej sytuacji majątkowej , rodzinnej i finansowej. Informacje te powinien dostarczyć wnioskodawca tak aby orzekający mógł przeprowadzić pewnego rodzaju symulację finansową określającą relację wydatków gospodarstwa domowego do jego dochodów, z uwzględnieniem posiadanych środków trwałych i oszczędności. Brak danych w tym zakresie, sprzeczne lub niepełne dane skutecznie uniemożliwiają taką analizę. Wnioskodawca powołał się również na przesłankę niebezpieczeństwa wyrządzenia szkody majątkowej poprzez narażenie przedsiębiorstwa skarżącego na znaczne ograniczenie działalności lub zamknięcie. Również w tym kontekście podkreślić trzeba, że wnioskodawca nie przekazał dokumentów potwierdzających wysokość dochodów oraz wszelkich kosztów obciążających go bezpośrednio czy też pośrednio, a mogących potwierdzić możliwość wyrządzenia ww. szkody. Wnioskodawca przedstawił jedynie skróconą listę płac z miesiąc marzec 2015r. Sąd nie posiada szczegółowych informacji na temat wyników finansowych prowadzonej przez skarżącego działalności gospodarczej, jak również stanu rynku właściwego dla tego rodzaju działalności, z tego powodu Sąd nie może jednoznacznie określić czy istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. W warunkach sprawy brak jest bowiem pełnego obrazu stanu finansowego firmy. Na koniec przypomnieć jedynie należy, że zgodnie z treścią 61 § 4 p.p.s.a. postanowienie w sprawie wstrzymania aktu lub czynności sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie wykazania przez skarżącego nowych okoliczności. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.