I SA/Kr 928/06

Sygn. akt I SA/Kr 928/06 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 czerwca 2007r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia NSA Józef Gach, Sędziowie WSA Maria Zawadzka (spr), Asesor WSA Maja Chodacka, Protokolant Katarzyna Dydaś, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 maja 2007r., sprawy ze skargi PBI "P." Sp. z o. o., na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 27 marca 2006r. nr [...], w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc [...] 2000r., - skargę oddala - Decyzją z dnia [...] 2005 roku Nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego, działając na podstawie art. 207 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa /tekst jednolity z 2005 roku Dz. U. Nr 8 poz. 60 ze zm./ oraz art. 27 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz. U. Nr 11 poz. 50 ze zm./ określił Przedsiębiorstwu "P." Spółka a o.o. prawidłową wysokość nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc, za [...] 2000 roku w kwocie [...] zł. W uzasadnieniu decyzji organ podatkowy stwierdził, iż w wyniku kontroli podatkowej w zakresie prawidłowości rozliczenia podatku od towarów i usług za miesiąc [...] 2000 roku stwierdzono, że w przedmiotowym okresie Spółka zawyżyła kwotę różnicy podatku do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy o [...] zł.. Spowodowane to zostało stwierdzonymi nieprawidłowościami w zakresie zawyżenia kwoty podatku naliczonego, w związku z ujęciem przez Spółkę w rejestrze zakupów za [...] 2000 roku i rozliczeniem deklaracji VAT-7 za przedmiotowy miesiąc podatku naliczonego z faktury VAT Nr [...] z dnia [...] 2000 roku - wartość netto [...] zł, VAT [...] zł, wystawionej przez Przedsiębiorstwo "C." S.A., dokumentującej zakup dokumentacji projektowej hali produkcyjnej "Projekt budowlany - część technologiczna" nr [...] Hala produkcyjna P. "C." S.A. Organ podatkowy zakwestionował na podstawie art. 19 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym obniżenie podatku należnego o podatek naliczony, wynikający z powyższej faktury VAT z uwagi na fakt, iż dokonany zakup nie mógł być wykorzystany w prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej. W odwołaniu Przedsiębiorstwo "P." Spółka a o.o. domagało się uchylanie zaskarżonej decyzji, zarzucając jej naruszenie prawa materialnego poprzez błędna wykładnię niewłaściwe zastosowanie art. 19 ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym oraz naruszenie przepisów prawa procesowego, w szczególności art. 120, art. 121 § 1 i art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej, poprzez sprzeczność istotnych ustaleń organów podatkowych z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego oraz nie wskazanie podstawy prawnej wraz z uzasadnieniem prawnym w wydanej decyzji. Decyzją z dnia 27 marca 2006 roku Nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej, działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu decyzji Dyrektor Izby Skarbowej podkreślił, iż w rozpoznawanej sprawie nie budzi wątpliwości stan faktyczny, lecz jego ocena prawna. Spółka w miesiącu grudniu odliczyła, wynikający z faktury VAT nr [...] podatek naliczony z tytułu zakupu dokumentacji projektowej hali produkcyjnej. Przedmiotowy zakup zaksięgowano na koncie 020 - wartości niematerialne i prawne, a następnie w [...] 2001 roku wyksięgowano go z tego konta i zaksięgowano na koncie 080 - inwestycje. W sprawie bezsporne jest projekt budowlany wykonany został dla inwestora tj. P."C." S.A. i dotyczył obiektu budowlanego tej firmy tj. Hali produkcyjnej w T. Tymczasem skarżąca Spółka nie prowadziła tam żadnej inwestycji. Nadto z akt sprawy wynika, że od lipca 2001 roku Zarząd Spółki podjął działania w celu odsprzedaży tej dokumentacji. Ostatecznie sprzedaży ww. dokumentacji dokona syndyk, po ogłoszeniu upadłości Spółki w dniu 20 stycznia 2004 roku, za kwotę netto [...] zł, VAT [...] zł - faktura VAT Nr [...]. Istota sporu w przedmiotowej sprawie sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy sporny wydatek, w jakikolwiek sposób związany jest ze sprzedażą opodatkowana Spółki, a w konsekwencji czy daje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony. Podstawową zasadą podatku od towarów i usług wyrażona w art. 19 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, w brzmieniu obowiązującym w 2000 roku, jest prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, przy nabyciu towarów i usług. Istota podatku od towarów i usług opiera się na konstrukcji, zgodnie z którą odliczenie podatku naliczonego z tytułu zakupu towarów i usług przysługuje podatnikowi, jeżeli towar ten lub usługa zostaną wykorzystane do realizacji czynności opodatkowanych tym podatkiem. Zgodnie bowiem z art. 20 ust. 2 warunkiem koniecznym odliczenia podatku jest istnienie związku podatku naliczonego z czynnościami podlegającymi opodatkowaniu. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Przedsiębiorstwo "P." Spółka a o.o. domagało się uchylania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej jej decyzji organu I instancji, zarzucając im: 1. naruszenie przepisów prawa materialnego, a w szczególności art. 19 ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym poprzez jego błędna wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, oraz przepisu art. 2 Pierwszej Dyrektywy Rady z dnia 11 listopada 1967 roku w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich w zakresie podatku obrotowych (66/227/EEC), 2. naruszenie przepisów prawa procesowego, w szczególności art. 120, art. 121 § 1, art. 122, art. 1818 § 1 Ordynacji podatkowej, poprzez niewyjaśnienie wszystkich okoliczności faktycznych, mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy oraz sprzeczność istotnych ustaleń organu podatkowego z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego, 3. oraz rażące naruszenie art. 210 § 1 pkt 4 i art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej, poprzez nie wskazanie w treści zaskarżonej decyzji podstawy prawnej jej wydania, ani też jej uzasadnienia prawnego. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik skarżącej Spółki podniósł, iż w 2000 roku Spółka prowadziła działalność gospodarczą i dokonywała tylko czynności opodatkowanych. Zdaniem Spółki, z zebranego materiału dowodowego jednoznacznie wynika, iż zakup dokumentacji projektowej miał związek ze sprzedażą opodatkowaną, zarówno w czasie zakupu, jak i w okresie późniejszym, Powstałe z tytułu zakupu zobowiązanie wobec Przedsiębiorstwa "C." S.A. wygasło przez potrącenie, na podstawie art. 498 k.c. Nadto Spółka ujęła przedmiotową fakturę sprzedaży w rejestrze sprzedaży VAT i zadeklarowała podatek należny w 3 deklaracji VAT-7, za miesiąc [...] 2000 roku. Zatem pozbawienie Spółki prawa obniżenia podatku należnego o podatek naliczony nie znajduje podstaw w świetle przedstawionych powyżej dowodów. Skarżąca realizowała bowiem w ten sposób przysługujące jej prawo, wynikające z art. 19 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym. Dodatkowo Spółka powołała się na orzecznictwo Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, w szczególności na orzeczenie w sprawie C-37/95, pomiędzy Państwem Belgijskim a Ghent Coal Terminal NV, w którym ETS stwierdził, że w sytuacji, kiedy nabycie towarów i usług zostało poczynione z zamiarem wykorzystania ich do działalności opodatkowanej, ale z powodów pozostających poza kontrolą podatnika nie wykorzystał on nabytych towarów i usług w prowadzeniu tej działalności, prawo podatnika do odliczenia zostaje zachowane. Podobne stanowisko ETS zajął w orzeczeniu C-110/94 pomiędzy Intercommunale voor Zeewaterontzilting (INZO), a Państwem Belgijskim. Niezrozumiałe zatem, zdaniem Spółki, jest stanowisko Dyrektora Izby Skarbowej, który stwierdził, iż orzeczenia ETS-u zapadły w indywidualnych sprawach i nie stanowią źródła prawa i nie mogą być podstawą do rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w całości podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł ojej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej m.in. poprzez badanie legalności, czyli zgodności z prawem wydawanych aktów w tym decyzji administracyjnych. Z treści art. 145 § 1 ww. ustawy wynika, że sąd uchyla zaskarżoną decyzję, gdy stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, gdy naruszenie prawa daje podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego oraz gdy sąd stwierdzi naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Spór w niniejszych sprawach sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy organy podatkowe dochowały wymaganej od nich przez przepisy prawa staranności w prowadzonym postępowaniu, w szczególności w zakresie jego legalności. Zdaniem Sądu, organy podatkowe wykazały, że w momencie zakupu przez Spółkę od Przedsiębiorstwa "C." S.A. dokumentacji projektowej hali produkcyjnej "Projekt budowlany - część technologiczna" nr [...] Hala produkcyjna, tj. w grudniu 2000 roku, nabyta dokumentacja projektowa nie była związana z rzeczywistym zamiarem wykorzystania jej w działalności opodatkowanej przez stronę skarżącą. Przedmiotem sporu nie jest, jak sugeruje skarżący, możliwość kwestionowania odliczenia przez organy podatkowe odliczenia podatku naliczonego, w związku z faktem nie podjęcia lub zaniechania inwestycji, których zakup dotyczył. Przedmiotem sporu jest prawidłowość wykazania przez organy podatkowe, w oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, że już w momencie zakupu dokumentacji projektowej, Spółka nie miała zamiaru wykorzystania jej w działalności opodatkowanej, a więc brak było związku nabycia towaru ze sprzedażą opodatkowaną, w rozumieniu art. 19 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku. Nie każdy zakup dokonany przez podatnika podatku VAT, uprawnia go do odliczenia podatku naliczonego. Podstawowym założeniem neutralności systemu opodatkowania podatkiem VAT jest istnienie związku pomiędzy dokonywanymi zakupami, a sprzedażą opodatkowaną. Związek ten może być rozumiany szeroko, również jako związek nabywanych dóbr, z planowaną w przyszłości działalnością opodatkowaną, a więc związek ten praktycznie może sprowadzać się, do sytuacji, w której miałby być wykorzystane nabyte dobra, do subiektywnego "zamiaru" podatnika podjęcia działalności opodatkowanej. Charakter subiektywny, wewnętrznego zamiaru podatnika wymusza na organie podatkowym badanie okoliczności zewnętrznych, które towarzyszą działaniom podatnika, tak aby zweryfikować wiarygodność jego twierdzeń. W rozpoznawanej sprawie organy podatkowe ustaliły, że w dacie zakupu skarżąca Spółka nie prowadziła działalności, w której mogłaby wykorzystać nabytą dokumentacje projektową. Spółka nie posiadała również terenów, na której mogłaby być wzniesiona przedmiotowa hala, ani nie zawarła kontraktu, przy realizacji którego mogłaby wykorzystać zakupioną dokumentacje projektową. Twierdzenie skarżącej, ze "zakup dokumentacji związany był z realizacją zadania pod nazwą Zakład W. oraz planowanym podpisaniem kontraktu na budowę Zakładu Przeróbczego w C. Rumunia" jest zbyt ogólnikowe i w żaden sposób nie zostały nawet uprawdopodobnione okazaniem jakiejkolwiek, choćby wstępnej umowy miedzy stronami. Co więcej z treści projektu budowlanego wynika, że został on sporządzony w 1998 roku, a założenia projektowe zostały oparte na uzgodnieniach z "C." S.A. (str. 156 -158 akt podatkowych). Powyższa okoliczność również potwierdza zdaniem Sądu, prawidłowość przeprowadzonej oceny materiału dowodowego przez organy podatkowe, tj. przyjęcie przez nie, że zakupiona przez nie dokumentacja projektowa, nie była związana z rzeczywistymi potrzebami skarżącej. Odnosząc się natomiast do zarzutów, co do zgodności zastosowanych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym z orzecznictwem ETS-u oraz przepisami I i VI Dyrektywy należy zdaniem Sądu podkreślić, że przedmiotowy stan faktyczny zaistniał w 2000 roku, a więc miał miejsce przed datą przystąpienia Polski do Unii Europejskiej i badanie zgodności tych przepisów z prawem wspólnotowym tj. VI Dyrektywą nie znajduje uzasadniania. W świetle powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się naruszenia przepisów prawa materialnego oraz procesowego wskazanych w skardze, gdyż organy podatkowe w rozpoznawanej sprawie podjęły wszelkie niezbędne działania w celu wyjaśnienia stanu faktycznego, a także dokonały prawidłowej wykładni przepisów prawa podatkowego, a w toku postępowania w sposób prawidłowy zebrały w sprawie materiał dowodowy (art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej) oraz zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów (art. 191 Ordynacji podatkowej) dokonały jego analizy, a także wyczerpująco uzasadniły swoje rozstrzygnięcie. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.