I SA/Kr 97/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: Sędziowie: Asesor Protokolant: NSA Grażyna Jarmasz SO (del.) Ewa Rojek WSA Anna Znamiec (spr) Dominika Janik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 maja 2004r. sprawy ze skargi I. i W. K. na decyzję Izby Skarbowej z dnia 12 grudnia 2001 r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2000 rok. I. Uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. II. Zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżących koszty postępowania w kwocie [...] zł ([...] złotych) W 2000r. I. i W. K. uzyskiwali dochody z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej (handel narzędziami jubilerskimi, działalność Szkoły Złotniczej). Urząd Skarbowy K. w wyniku przeprowadzonej kontroli ustalił, że w części dotyczącej wysokości kosztów uzyskania przychodu z działalności gospodarczej W. K. nie uznano kwoty [...] zł stanowiącej roczny odpis amortyzacyjny odtwarzacza DVD Sony, ujętego w ewidencji środków trwałych oraz kwoty [...] zł stanowiącej koszt własny sprzedanego samochodu wyliczony jako różnica pomiędzy wartością wykazaną w ewidencji środków trwałych prowadzonej dla celów odpisów amortyzacyjnych pomniejszony o wartość dokonanych odpisów amortyzacyjnych. W dniu [...].1997 r. Firma W. K. s.c. Narzędzia Jubilerskie kupiła samochód osobowy marki Opel Vectra za kwotę [...] zł. Firma ustaliła indywidualną stawkę amortyzacyjną przyjmując okres amortyzacji 30 msc., a miesięczny odpis amortyzacyjny [...] zł. Wartość dokonanych odpisów amortyzacyjnych, ujętych w kosztach firmy za lata 1997 - 1999 wynosiła [...] zł (30 msc.). W ocenie Urzędu Skarbowego prawidłowe ustalenie dochodu ze sprzedaży środka trwałego powinno być wyliczone zgodne z dyspozycją przepisu art. 24 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. jedn. Dz. U. z 1993 r. Nr 90, poz. 416 z późn. zm.). Urząd Skarbowy przyjął, że przychód ze sprzedaży wynosił [...] zł, wartość w ewidencji środków trwałych [...] zł, różnica [...] zł powiększona o wartość odpisów amortyzacyjnych w kwocie [...] zł, a zatem dochód ze sprzedaży wynosił [...] zł. W związku z powyższym Urząd Skarbowy K. w dniu [...].2001 r. wydał decyzję, znak [...], przyjmując łączny dochód małżonków w kwocie [...] zł, a należny podatek po odliczeniach określił w kwocie [...] zł. Od powyższej decyzji odwołanie złożyli podatnicy, podnosząc, że nieprawidłowo ustalona została przez Urząd Skarbowy wartość odpisów amortyzacyjnych od sprzedanego samochodu, a mianowicie przyjmując przychód ze sprzedaży w kwocie [...] zł, wartość samochodu w ewidencji [...] zł, różnica [...] zł, wartość odpisów amortyzacyjnych [...] zł, dochód ze sprzedaży [...] zł. Odwołujący się zarzucają naruszenie przepisu art. 24 ust. 1 cyt. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w zw. z par. 7 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia z dnia 17.01.1997 r. w sprawie amortyzacji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (Dz. U. Nr 6, poz. 35 z późn. zm.). Ponadto wnieśli o uznanie jako kosztu uzyskania przychodu odpisów amortyzacyjnych od odtwarzacza DVD. Izba Skarbowa uznała częściowo wyjaśnienia odwołujących się za zasadne i w dniu [...].2001 r. wydała decyzję znak [...], uchylająca w całości decyzję organu l instancji. Izba Skarbowa określiła podatnikom wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2000 r. w kwocie [...] zł, zaległość w tym podatku w kwocie [...] zł oraz odsetki za zwłokę. Izba Skarbowa zaliczyła jako koszty uzyskania przychodu kwotę [...] zł stanowiącą roczny odpis amortyzacyjny odtwarzacza DVD. Izba Skarbowa nie znalazła podstaw do uznania kwoty [...] zł stanowiącej koszt własny sprzedanego samochodu wyliczonego jako różnica pomiędzy wartością wykazaną w ewidencji środków trwałych prowadzonej dla celów odpisów amortyzacyjnych pomniejszony o wartość dokonanych odpisów amortyzacyjnych. Za wartość początkową środka trwałego wprowadzonego do ewidencji uważa się zgodne z par. 6 ust. 12 pkt 1 cyt. Rozporządzenia Ministra Finansów cenę jego nabycia i od tej wartości należy dokonywać odpisów amortyzacyjnych ustalonych na cały okres zgodnie z par. 7 ust. 1 pkt 1 cyt. Rozporządzenia Ministra Finansów. Przepis art. 23 ust. 1 pkt 4 cyt. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wprowadza ograniczenie w zaliczaniu do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych w części ustalonej od wartości samochodu osobowego przewyższającego równowartość 10000 EURO. W Rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 09.02.1999 r. zmieniającym cyt. Rozporządzenie Ministra Finansów w sprawie amortyzacji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dodano zapis, iż suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy, których zgodnie z art. 23 ust. 1 cyt. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uważa się za koszt uzyskania przychodu. W związku z powyższym na podstawie przepisu art. 24 ust. 1 pkt 2 cyt. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w ocenie Izby Skarbowej organ podatkowy l instancji prawidłowo wyliczył dochód ze sprzedaży środka trwałego. Na powyższą decyzję I. i W. K. reprezentowani przez doradcę podatkowego złożyli skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego, zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego art. 24 ust. 1 pkt 3 cyt. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, par, 7 ust 1 pkt 1 cyt. Rozporządzenia Ministra Finansów z 17.01.1997 r. w sprawie amortyzacji środków trwałych, art. 123, 200, 212 ustawy Ordynacja podatkowa. Skarżący wnoszą o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. Skarżący podnoszą argumenty powołane w uzasadnieniu odwołania, że błędnie została ustalona kwota odpisów amortyzacyjnych w wyniku czego stwierdzono zawyżenie kosztów. Izba Skarbowa dokonując obliczenia odpisów amortyzacyjnych za lata 1997 - 1999 oparła się o zapis cyt. Rozporządzenia Ministra Finansów obowiązującego w 2000 r. w którym dodano zapis, że suma odpisów obejmuje również odpisy, które nie uważa się za koszt uzyskania przychodu zgodnie z art. 23 ust. 1 cyt. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, czym rażąco naruszono prawo. Skarżący podnoszą ze kluczowym problemem sporu jest wartość odpisów amortyzacyjnych. Skarżący wskazują że wysokość odpisów amortyzacyjnych za 1999 r. nie była kwestionowana. Skarżący nie mieli zapewnionego czynnego udziału w postępowaniu przed organem podatkowym II instancji. W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa podtrzymała wyrażone stanowisko w sprawie i wniosła o oddalenie skargi. Zgodnie z przepisem par. 2 cyt. Rozporządzenia Ministra Finansów zmieniającego Rozporządzenie Ministra Finansów w sprawie amortyzacji środków trwałych wartości niematerialnych i prawnych zobowiązano podatników do korekty wartości początkowej środków trwałych, powodującej odpowiednią zmianę wysokości dokonanych odpisów amortyzacyjnych środków trwałych oddanych do użytkowania lub ulepszonych przed 01.01.2001 r. W związku z powyższym po dokonaniu przez Urząd Skarbowy korekty wartości początkowej środka trwałego odpis miesięczny wyliczono na [...] zł. Skarżący pomimo obowiązku nie dokonał korekty odpisów amortyzacyjnych. Postępowania za lata 1999 i 2000 są odrębnymi postępowaniami i nie mogą być utożsamiane. Skarżący mieli zapewniony czynny udział w postępowaniu Zgodnie z przepisem art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi wniesione zostały do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Rozpoznając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone decyzje wydane zostały z naruszeniem prawa materialnego, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z przepisem art. 24 ust. 2 zd. 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. jedn. Dz. U. z 1993 r. Nr 90, poz. 416 z późn. zm.) dochodem lub stratą ze sprzedaży składników majątku trwałego związanego z prowadzoną działalnością jest różnica pomiędzy przychodem uzyskanym ze sprzedaży a ich wartością wykazana w ewidencji środków trwałych prowadzonej dla celów stosowania odpisów amortyzacyjnych, powiększona o wartość dokonanych odpisów amortyzacyjnych. Bezspornym jest, że skarżący nabył przedmiotowy samochód w 1997 r. za kwotę [...] i dokonywał odpisów amortyzacyjnych przez 30 miesięcy w latach 1997 - 1999. Wartość dokonanych przez skarżącego odpisów amortyzacyjnych wynosiła [...] zł. Na mocy przepisu par. 7 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 stycznia 1997 r. w sprawie amortyzacji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (Dz. U. Nr 6, poz. 35 z późn. zm.) w brzmieniu obowiązującym do dnia 29 grudnia 1999 r. odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej poszczególnych środków trwałych w równych ratach co miesiąc począwszy od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek przyjęto do używania, do końca tego miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono niedobór. Dopiero na mocy Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 09 grudnia 1999 (Dz. U. Nr 100, poz. 1175) w sprawie zmiany cyt. Rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie amortyzacji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych , która to zmiana weszła w życie z dniem 30.12.1999 r., dodano w powołanym par. 7 zdanie drugie, na mocy którego suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy których zgodnie z art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uważa się za koszty uzyskania przychodów. W ocenie Sądu brak jest podstaw prawnych do zastosowania w stosunku do skarżącego obowiązków wynikających ze zmiany przepisu par. 7 wprowadzonej na mocy Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 9 grudnia 1999 r. w sprawie zmiany rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie amortyzacji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, która weszła w życie z dniem 30 grudnia 1999 r., skoro skarżący zakończył amortyzować przedmiotowy samochód przed ta datą. Podstawową kwestią w niniejszej sprawie jest ustalenie wartości odpisów amortyzacyjnych. Dopiero po dniu 30 grudnia 1999 r. suma odpisów amortyzacyjnych obejmowała również odpisy, których zgodnie z art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uważa się za koszty uzyskania przychodów. W związku z powyższym w ocenie Sądu dochód ze sprzedaży przedmiotowego samochodu - środka trwałego, którego amortyzacja została zakończona w 1999 r. - należy w niniejszej sprawie ustalić skarżącemu przy uwzględnieniu wartości dokonanych odpisów amortyzacyjnych bez uwzględnienia odpisów amortyzacyjnych, których na mocy przepisu art. 23 cyt. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uważa się za koszty uzyskania przychodów. Przedstawione stanowisko przesądza o bezzasadności przyjmowania dochodu ze sprzedaży przedmiotowego samochodu w kwocie [...] zł. Zaskarżone decyzje naruszają zatem przepis art. 24 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. jedn. Dz. U. z 1993 r. Nr 35, poz. 173 z późn. zm.). W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji na podstawie przepisu art. 145 par. 1 pkt 1 lit a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) O kosztach postępowania orzeczono na podstawie przepisu art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).