I SA/Kr 976/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie: Michał Śmiałowski po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2013r. na posiedzeniu niejawnym wniosku doradcy podatkowego, o wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w sprawie ze skarg K.D. na decyzje Dyrektora Izby Celnej, z dnia 16.02.2010r., nr [...],[...],[...],[...],[...], w przedmiocie podatku akcyzowego za grudzień 2003r., styczeń, luty , marzec , kwiecień 2004r. postanawia: przyznać doradcy podatkowemu S..C. o numerze wpisu 10142, wykonującemu zawód w ramach kancelarii , znajdującej się w M. przy ul. B.: - wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 66 420 zł. ( sześćdziesiąt sześć tysięcy czterysta dwadzieścia złotych) zawierające podatek od towarów i usług w wysokości 12 420 zł. (dwanaście tysięcy czterysta dwadzieścia złotych,) - kwotę 235 zł. tytułem niezbędnych, poniesionych wydatków Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w sprawach o sygn. akt III SO/Kr 9/10 do III SO/Kr 13/10 postanowieniami z dnia 16.04.2010r. przyznał stronie skarżącej prawo pomocy m.in. w zakresie ustanowienia doradcy podatkowego. Na tej podstawie, Krajowa Rada Doradców Podatkowych, dnia 08.06.2010r. wyznaczyła w w/w sprawach pełnomocnika z urzędu w osobie doradcy podatkowego S..C.. Następnie akta spraw o sygn. III SO/Kr 9/10 do III SO/Kr 13/10 zostały włączone do akt postępowań prowadzonych pod sygn. III SA/Kr 331/10 do III SA/Kr 335 . Na rozprawie dnia 14.04. 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie połączył sprawy o sygn. akt od III SA/Kr 331/10 do III SA/Kr 335 do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia pod sygnaturą III SA/Kr 331/10. Dnia 19.04.2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił zaskarżone decyzje , orzekł , że nie mogą być one wykonane oraz przyznał od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na rzecz doradcy podatkowego S..C. kwotę 36 000 zł. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, podwyższoną o stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą dla tego rodzaju czynności w dniu orzekania. Od tego wyroku Dyrektor Izby Celnej wniósł skargę kasacyjną (data wpływu 11.07.2011r.). W związku z tym pełnomocnik strony skarżącej wniósł odpowiedź na skargę kasacyjną datowaną na dzień 16.08.2011r. Sporządził również pismo procesowe z dnia 22 marca 2013r. Dnia 28.03.2013r. Naczelny Sad Administracyjny uchylił przedmiotowy wyrok i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie. W dniu 02.05.2013r. doradca podatkowy nadał "wniosek o przyznanie nieopłaconej pomocy prawnej" (data wpływu 07.05.2013r.). We wniosku pełnomocnik domagał się przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej w pięciu postępowaniach prowadzonych przed WSA w Krakowie (sygn. akt III SA/Kr 331/10 do III SA/Kr 335/10, połączonych do sygn. III SA/Kr 331/10) oraz w postępowaniu przed NSA zakończonym wyrokiem z dnia 28.03.2013r. (sygn. akt I GSK 1335/11), obejmujących: 1) kwotę wynagrodzenia o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt. 1) lit. g) Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz.U z dnia 11 lutego 2011r., nr 31, poz. 153 ) tj. 36 000 zł., powiększoną o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki 23% 2) kwotę wynagrodzenia o którym mowa w § 3 ust. 2 pkt. 3) w zw. z § 3 ust.1 pkt 1 lit. g) w/w rozporządzenia tj. 18 000 zł., powiększoną o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki 23% 3) zwrot niezbędnych udokumentowanych wydatków, to jest wydatków na bilety PKP w łącznej kwocie 235 zł. ( bilety zostały dołączone do wniosku). Pełnomocnik oświadczył również , że opłaty będące przedmiotem wniosku nie zostały zapłacone w całości lub w części. Następnie doradca podatkowy złożył do tut. Sądu pismo procesowe z dnia 23.08.2013r. W dniu 28.08.2013r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargi. Od wyroku tego pełnomocnik strony skarżącej wniósł skargę kasacyjną. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz .270 z p. zm. ) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W niniejszej sprawie wyznaczony pełnomocnik strony skarżącej czynnie ją reprezentował w postępowaniu I instancyjnym. Sporządził odpowiedź na skargę kasacyjną i brał udział w rozprawie przed NSA, dnia 28.03.2013r. Wywiązał się tym samym z powierzonych mu obowiązków. Stąd też zasądzenie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu jest zasadne. W związku z tym orzekający przyznał pełnomocnikowi wynagrodzenie za I instancję w kwocie 36 000 zł. (5 x 7 200 zł. = 36 000 zł.) na podstawie § 3 ust. 1 pkt. 2) lit. g) Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz.U z dnia 11 lutego 2011r., nr 31, poz. 153 ), podwyższone o stawkę podatku od towarów i usług ustaloną w oparciu o art. 41 ust. 1 i art. 146 a pkt 1) ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 r. ( t.j. Dz.U. z 2011r. , nr 177, poz. 1054 z p. zm.) w zw. z § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia i wynoszącą w tym wypadku 8 280 zł. Za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym orzekający przyznał pełnomocnikowi wynagrodzenie w kwocie 18 000 zł. na podstawie § 3 ust. 2 pkt. 3) w zw. z § 3 ust. 1 pkt. 2) lit g w/w rozporządzenia, podwyższone o stawkę podatku od towarów i usług ustaloną w oparciu o art. 41 ust. 1 i art. 146 a pkt 1) ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 r. w zw. z § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia i wynoszącą w tym wypadku 4 140 zł. Orzekający przyznał również doradcy podatkowemu kwotę 235 zł. z tytułu poniesionych, niezbędnych , udokumentowanych wydatków, związanych z kosztami podróży pociągiem PKP Intercity do Warszawy, w celu stawienia się na rozprawie. Biorąc pod uwagę powyższe, orzeczono jak w sekwencji, na podstawie art. 258 § 2, pkt 8) w zw. z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz. 270 z p. zm.).