I SA/Kr 990/18

sygn. akt I SA/Kr 990/18 Kraków, dnia 16 października 2018 r. POSTANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Firek po rozpoznaniu w dniu 16 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. z siedzibą w K. o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie zakończonej wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 czerwca 2018 r., sygnatura akt II FSK 3593/17 postanawia: I. stwierdzić swoją niewłaściwość; II. przekazać sprawę Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu jako sądowi właściwemu w sprawie. Stowarzyszenie "G. " z siedzibą w K. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie zakończonej wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 czerwca 2018 r., sygnatura akt II FSK 3593/17. W skardze podnoszono m. in. zarzut niewłaściwego reprezentowania strony przez pełnomocnika. Zgodnie z art. 275 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. -oznaczana dalej jako p.p.s.a.) do wznowienia postępowania z przyczyn nieważności właściwy jest sąd, który wydał zaskarżone orzeczenie, a jeżeli zaskarżono orzeczenia sądów obu instancji, właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny. Do wznowienia postępowania na innej podstawie właściwy jest sąd, który ostatnio orzekał w sprawie. Strona wyraźnie wskazuje, że kwestionuje całość postępowania, zakończonego powołanym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego; jednocześnie ten sąd jako ostatni wydał orzeczenie w sprawie. Stosownie do art. 59 § 1 p.p.s.a. jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie nie jest właściwy do rozpoznania skargi o wznowienie postępowania, w której zakwestionowano orzeczenie, wydane przez Naczelny Sąd Administracyjny oraz w której Naczelny Sąd Administracyjny jako ostatni wydał orzeczenie. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji, za podstawę przyjmując art. 59 § 1 p.p.s.a.