I SA/Kr 999/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Urszula Zięba po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2017r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg Z. M. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 24 czerwca 2016r. nr [...],[...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2010r. i styczeń 2011r. postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Wyrokiem z dnia 22 listopada 2016r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargi Z. M. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 24 czerwca 2016r., nr [...],[...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2010r. i styczeń 2011r. W dniu 20 lutego 2017r. skarżący nadał w placówce pocztowej wniosek o ustanowienie doradcy podatkowego. Z uwagi na to, że powyższy wniosek nie został złożony na urzędowym formularzu, tut. Sąd, pismem z dnia 24 lutego 2017r. wezwał ww. o wypełnienie i przesłanie formularza PPF w terminie 7 dni od dnia doręczenia pisma, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Skarżący przesłał wypełniony urzędowy formularz PPF i wniósł w nim o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego. Do ww. wniosku dołączył dokumenty obrazujące jego sytuację finansową. Postanowieniem z dnia 23 marca 2017r. referendarz sądowy tut. Sądu postanowił na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm. - dalej jako "p.p.s.a."), umorzyć postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych (pkt1) oraz na podstawie art. 245 § 1 i § 3, art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., ustanowić dla skarżącego, doradcę podatkowego, którego wyznaczy Krajowa Rada Doradców Podatkowych (pkt 2). Pismem z dnia 1 czerwca 2017r. (data stempla pocztowego) Krajowa Izba Doradców Podatkowych poinformowała tut. Sąd o wyznaczeniu dla ww. skarżącego, doradcy podatkowego A.C.o nr wpisu [...] do wykonywania prawa pomocy. W dniu 1 lipca 2017r. pełnomocnik skarżącego nadał w placówce pocztowej skargę kasacyjną od wyroku WSA w Krakowie z dnia 22 listopada 2016r., w której sformułował jednocześnie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu sformułowano zarzuty dotyczące naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania w odniesieniu do ww. wyroku. Dodatkowo zawarto informację, że pełnomocnik skarżącego został powiadomiony o wyznaczeniu go pełnomocnikiem – pismem Krajowej Rady Doradców Podatkowych z dnia 31 maja 2017r., które to pismo otrzymał w dniu 5 czerwca 2017r. Biorąc to pod uwagę, wniesiono o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2016r., poz. 718 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Stosownie natomiast do art. 175 § 1 p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i §3. Na potrzeby niniejszej sprawy wskazać należy, że treść art. 175 § 3 p.p.s.a. stanowi m.in., że skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego – w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami. Stosownie do treści art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. W kontekście powyższego wskazać trzeba, że brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Wniosek o przywrócenie terminu powinien zawierać uzasadnienie, w którym strona uprawdopodobni brak winy w przekroczeniu terminu. Zgodnie natomiast z art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w termie (§4). Jednakże na uwagę zasługuje fakt, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjęto, iż w przypadku ustanowienia pełnomocnika w trybie art. 244 p.p.s.a. dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, jest dzień, w którym pełnomocnik ten miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, nie później jednak, niż dzień upływu 30 dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do roli pełnomocnika (vide: postanowienie NSA z dnia 6 lutego 2014r., sygn. akt I OZ 63/14). W takiej sytuacji Sąd zobligowany jest dokonać oceny, kiedy istniała realna możliwość sporządzenia, złożonej wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu, skargi kasacyjnej. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że skoro pełnomocnik skarżącego otrzymał od Krajowej Rady Doradców Podatkowych pismo o wyznaczeniu go pełnomocnikiem w dniu 5 czerwca 2017r., a skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia nadał w placówce pocztowej w dniu 1 lipca 2017r., to tut. Sąd – rozpoznając wniosek pełnomocnika skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej uznał, że zasługuje on na uwzględnienie. Za przesłankę usprawiedliwiającą uchybienie terminu, Sąd przyjął okoliczność, iż toczyło się postępowanie o przyznanie skarżącemu prawa pomocy, w związku z czym nie mogła być w przewidzianym ustawą terminie, wniesiona skarga kasacyjna, odpowiadająca wymogom art. 175 § 1 i § 3 p.p.s.a. W okolicznościach tej sprawy należało również uznać, że pełnomocnik skarżącego nie uchybił przy tym terminowi przewidzianemu w art. 87 § 1 p.p.s.a. w kontekście ugruntowanego orzecznictwa sądowoadministracyjnego w tym zakresie. Nadto, równocześnie z wnioskiem została dokonana czynność, które nie została dokonana w terminie. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.