I SAB/Kr 23/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Dąbek po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2017r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.J. na bezczynność Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie postanawia: - odrzucić skargę kasacyjną - Postanowieniem z dnia 21 grudnia 2016r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę M.J. w przedmiotowej sprawie. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia skargi kasacyjnej został doręczony skarżącej w dniu 2 stycznia 2017r. W dniu 18 stycznia 2017r. (data prezentaty Sądu) wpłynęło do Sądu pismo M.J. z dnia 16 stycznia 2017r. zatytułowane "Wniosek". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Przedmiotem niniejszej sprawy jest pismo skarżącej z dnia 16 stycznia 2017r. zatytułowane "Wniosek", które należy zakwalifikować jako skargę kasacyjną z uwagi na treść tego pisma kwestionującą postanowienie WSA w Krakowie z dnia 21 grudnia 2016r. odrzucające skargę oraz fakt, że zostało ono wniesione w otwartym terminie do wniesienia skargi kasacyjnej. Art. 175 i 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016r. poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.) określa wymogi formalne stawiane skardze kasacyjnej. Wymienione przepisy przewidują między innymi, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego z wyjątkami określonymi w § 2 i § 3 art. 175 (nie mającymi jednak zastosowania w niniejszej sprawie). Sporządzenie skargi kasacyjnej przez podmiot nieuprawniony jest brakiem nieusuwalnym, skutkującym odrzuceniem skargi kasacyjnej jako niedopuszczalnej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 grudnia 2013r., sygn. akt II FZ 1082/13, publ., http://orzeczenia.nsa.gov.pl). O konieczności dochowania tego wymogu skarżąca został pouczony w piśmie dołączonym do odpisu postanowienia z dnia 21 grudnia kwietnia 2016r. Mimo to skarżąca sporządził skargę kasacyjną osobiście, a nie przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym. Tym samym skarga kasacyjna nie spełnia wymogu formalnego określonego w art. 175 § 1 p.p.s.a. W oparciu o powyższe, na podstawie art. 178 p.p.s.a. stanowiącego, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie, Sąd orzekł jak w sentencji.