I SAB/Kr 4/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Inga Gołowska po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2018r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. J. na przewlekłość postępowania Prezydenta Miasta w przedmiocie podatku rolnego postanawia: I. odrzucić skargę; II.zwrócić skarżącemu J. J. kwotę 100,00 (sto, 00/100) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi. Pismem z 5 stycznia 2018r. J. J. wniósł skargę na przewlekłe działanie Prezydenta Miasta w przedmiocie wydania decyzji dotyczącej podatku rolnego. Pismem z 21 lutego 2018r. (doręczonym 27 lutego 2018r.) Sąd wezwał skarżącego do wykazania, czy przed wniesieniem skargi do Sądu wyczerpał tryb, o którym mowa w art. 52§1 i §2 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016r., poz. 718 ze zm. dalej-p.p.s.a."), t.j. czy na podstawie art. 141§1 ustawy z 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa, wniósł ponaglenie do właściwego organu podatkowego (wraz z dowodem nadania). Skarżącego pouczono w ww. wezwaniu, że nieudzielanie odpowiedzi w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, skutkować będzie odrzuceniem skargi na podstawie art. 58§1 pkt 3 p.p.s.a. Odpowiadając na wezwanie skarżący w piśmie z 5 marca 2018r. (data wpływu) nadesłał pismo z 3 września 2016r. skierowane do Prezydenta Miasta w którym wzywa Urząd Miasta O. do uwzględnienia w decyzjach z 29 sierpnia 2016r. (sześć decyzji) zapłaconego podatku i podanie podstawy prawnej do opodatkowania gospodarstwa rolnego i pismo z 12 listopada 2013r. skierowane do Urzędu Rady Ministrów P. D. Tuska by natychmiast wydano decyzje w sprawie podatku za pastwiska za lata 2011, 2012 i 2013. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3§2 pkt 8 i pkt 9 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; oraz przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Z kolei na mocy art. 52§1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zgodnie z art. 52§2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Przed wniesieniem skargi na przewlekłość w zakresie w jakim skarga ta dotyczy przewlekłości na niewydanie decyzji lub postanowienia w postępowaniu uregulowanym przepisami O.p. (art. 3§2 pkt 8 p.p.s.a.) musi zostać wniesione ponaglenie o którym mowa w art. 141 O.p. Ponaglenie to ma na celu spowodowanie by rozstrzygnięcie w postępowaniu zostało podjęte, przysługuje bowiem "na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie lub terminie ustalonym na podstawie art. 140 O.p.". Mając na uwadze przytoczone przepisy w doktrynie podkreśla się, że naruszenie przepisów o terminach załatwiania spraw jest podstawą wystąpienia do sądu administracyjnego ze skargą na bezczynność lub przewlekłość postępowania. Wskazuje się w związku z tym, że ponaglenie wynikające z art. 141§1 O.p. jest środkiem zaskarżenia, z którego skorzystanie warunkuje dopuszczalność skargi do sądu administracyjnego (postanowienie WSA w Łodzi z 16 maja 2006r. sygn. akt: I SAB/Łd 1/06, CBOSA). Jest to środek prawny o szczególnym charakterze, ponieważ nie dotyczy konkretnego rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu podatkowym, tylko jego braku w sytuacji, gdy powinno ono zostać podjęte (por. R.M. Hauser, Komentarz do art. 141 ustawy - Ordynacja podatkowa, LEX wersja elektroniczna). Zgodnie z art. 141§1 O.p. na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie lub terminie ustalonym na podstawie art. 140 O.p. stronie służy ponaglenie do organu podatkowego wyższego stopnia. W okolicznościach faktycznych rozpatrywanej sprawy organem takim w odniesieniu do Prezydenta Miasta jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K.. Na podstawie art. 141§2 O.p., organ ten, uznając ponaglenie za uzasadnione, winien wyznaczyć dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządzić wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby podjąć środki zapobiegające naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości. Organ stwierdza jednocześnie, czy niezałatwienie sprawy w terminie miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Odnosząc powyższe wyjaśnienia do okoliczności faktycznych sprawy poddanej sądowej kontroli stwierdzić należy, że z akt sprawy nie wynika, aby skarżący wniósł ponaglenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. na niezałatwienie sprawy przez Prezydenta Miasta we właściwym terminie. Za takie ponaglenie nie można uznać pisma, które skarżący kierował do Prezydenta Miasta i [...]. W pierwszym piśmie, skarżący kwestionuje wydane decyzje czyli zapadłe rozstrzygniecie natomiast drugie pismo dotyczy lat 2011-2013 czyli okresu, którego nie dotyczy skarga na przewlekłość bowiem dotyczy ona 201 roku. Tym samym nie można przyjąć, że skarżący wypełnił obowiązek nałożony przez Sąd i rzeczywiście przedłożył ponaglenie. Brak przedłożenia ponaglenia w zakreślonym terminie oznacza, że nie zostały uzupełnione braki formalne skargi. Zgodnie z art. 58§1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi W tej sytuacji, Sąd na podstawie art. 58§1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. art. 58§3 p.p.s.a orzekł jak w sentencji. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232§1 pkt 1 p.p.s.a.