I SAB/Kr 7/07

Sygn. akt I SAB/Kr 7/07 | | POSTANOWIENIE Dnia 19 marca 2008r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Beata Cieloch, Asesor: WSA Jarosław Wiśniewski (spr.), Asesor: WSA Agnieszka Jakimowicz, Protokolant: Anna Boczkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 marca 2008r., sprawy ze skargi K. W. S.A. w K., na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego, , , postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowe, II. zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz strony skarżącej koszty postępowania w kwocie 100 zł (sto złotych). W dniu [...] listopada 2007 r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wpłynęła skarga K. W. S.A. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie wydania decyzji w sprawie dotyczącej odwołania z dnia [...]lipca 2007 r. nr [...]od decyzji Burmistrza z dnia [...]nr[...]. W uzasadnieniu Skarżąca Spółka podnosi, że zgodnie z art. 139 § 3 Ordynacji podatkowej organ odwoławczy obowiązany był do rozpatrzenia przedmiotowego odwołania nie później niż w ciągu 2 miesięcy od dnia jego otrzymania. Jednocześnie w myśl art. 140 § l Ordynacji podatkowej niedotrzymanie powyższych terminów rodziło obowiązek wystosowania zawiadomienia z podaniem przyczyn powstałej zwłoki i wskazaniem nowego terminu załatwienia sprawy. Skarżąca wskazuje, że w rozpatrywanej sprawie Kolegium nie dotrzymało terminu załatwienia sprawy, ani też nie dopełniło obowiązku zawiadomienia o przyczynach jego niedotrzymania i wskazania nowego terminu. Odwołanie wpłynęło bowiem dnia[...]lipca 2007 r. , a do dnia sporządzenia skargi tj. [...]listopada 2007 r. Kolegium nie wydało decyzji. Skarżąca Spółka przyznaje , że w międzyczasie otrzymała dwa pisma jakie organ odwoławczy wystosował do Urzędu Gminy tj. z dnia [...] września 2007 r. i z dnia [...]października 2007 r. z treści, których wynika, że dostarczone przez organ I instancji akta nie były kompletne. Okoliczność ta zdaniem skarżącego jednak nie może stanowić żadnego usprawiedliwienia dla uchybienia obowiązkom unormowanym w art. 140 § l Ordynacji podatkowej. Samorządowe Kolegium odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o oddalenie skargi. Podniosło bowiem , iż w dniu [...] grudnia 2007 r. Kolegium rozpatrzyło odwołanie Spółki od decyzji Burmistrza z dnia [...]nr [...]i wydało decyzję uchylającą zaskarżoną odwołaniem decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W związku z powyższym wykazano , iż jeżeli przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność organ administracji publicznej wydał decyzję lub inny akt, oznacza to, że organ ten nie pozostaje w stanie bezczynności i nie można uwzględnić skargi stosownie do uprawnień, jakie Sąd posiada Sygn. aktISAB/Kr7/07 na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd administracyjny w Krakowie zważył co następuje . W niniejszej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławczego pozostawało w ocenie skarżącego wnoszącego skargę w bezczynności w postępowaniu odwoławczym, nie rozpatrując w przewidzianym przez prawo terminie jego odwołania od decyzji Burmistrza. Skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., bądź bezczynność organu w sprawach, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa. Tryb ten jednak ma zastosowanie tylko w sprawach wymienionych w art. 3 § 2 pkt 4 ww. ustawy, to znaczy, gdy chodzi o inne niż wymienione w pkt 1-3 (tego artykułu) akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Nie dotyczy to skarg na decyzje administracyjne lub bezczynność w wydaniu takiej decyzji. Oznacza to, że wówczas gdy w bezczynności w załatwieniu sprawy administracyjnej rozstrzyganej decyzją administracyjną pozostaje samorządowe kolegium odwoławcze, to strome przysługuje skarga na bezczynność tego organu do sądu administracyjnego, w postępowaniu bowiem przed tym organem zgodnie z ustawą nie przysługują stronie żadne środki zaskarżenia służące do zwalczania bezczynności organu na drodze administracyjnej. W związku z tym skarga K. W. SA w K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego jest dopuszczalna. Skoro jednak w chwili orzekania przez sąd organ w bezczynności już nie pozostawał, nie można zastosować trybu przewidzianego w art. 149 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, to znaczy w przypadku uznania zasadności skargi zobowiązać organ do wydania w zakreślonym terminie decyzji w sprawie. Zgodnie jednak z art 161 § l pkt ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 prawo o postępowaniu przed Sądami administracyjnego (Dz.U nr 153 poz. 1270 z poz. zm. ) zwana dalej p.p.s.a. , sąd umarza postępowanie gdy z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Umorzenie postępowania polega na jego przerwaniu, uchyleniu wszystkich Sygn. akt l SAB/Kr 7/07 dokonanych w nim czynności oraz orzeczenie o dalszym jego nieprowadzeniu . Dwa zdarzenia powodujące bezprzedmiotowość postępowania zostały expressis verbis /pkt 1 i 2/ wymienione w treści powołanego przepisu art. 161 § l ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Na gruncie tych przepisów postępowania uznaje się za bezprzedmiotowe gdy brak jest podstaw faktycznych lub prawnych do prowadzenia postępowania administracyjnego, czyli że nie istnieje przedmiot tego postępowania Przenosząc te uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, iż postępowanie sądowo administracyjne staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w jego toku wystąpią zdarzenia w następstwie, których przestaje istnieć sprawa sądowoadministracyjna. O bezprzedmiotowości postępowania w rozpoznawanej sprawie zdecydowało wydanie decyzji przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze co spowodował o , iż organ ten nie pozostawał w bezczynności. . Wydanie tej decyzji oznacza zlikwidowanie stanu prawnego spowodowaniem bezczynnością co w konsekwencji powoduje , iż przestaje istnieć przedmiot zaskarżenia . W sprawach ze skargi na bezczynność organów administracji publicznej sąd orzeka według stanu prawnego i faktycznego istniejącego w dacie orzekania . Brak jest bowiem merytorycznych podstaw do wydania wyroku przewidzianego w art. 149 p.p.s.a. przyjęcie natomiast konstrukcji , że sąd oddala skargę na podstawie art. 151 § p.p.s.a. , uznając jej argumenty , jest pozbawione uzasadnionych racji . (por. Zarys metodyki pracy sędziego sądu administracyjnego - Bogusław Dauter. Wyd. LexisNexis str. 148 ) O kosztach postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 201 p.p.s.a, zgodnie z którym " zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54§ 3.