II SA/Kr 10/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Nawara - Dubiel Sędziowie: WSA Beata Łomnicka WSA Mariusz Kotulski (spr.) Protokolant: st. sekr. sąd. Beata Stefańczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 marca 2017 r. sprawy ze skargi "T." S.A. z/s w [...] przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej [...] D. J. na decyzję nr [...] [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia 9 listopada 2016 r. znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki skargę oddala. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] - Powiat [...] (zwany dalej PINB) w decyzji z dnia 15 grudnia 2015 r., nr [...] (znak: [...] ) na podstawie art. 48 ust. 1 Prawa Budowlanego, nakazał inwestorowi – "T." SA z siedzibą w [...] rozbiórkę stacji bazowej telefonii komórkowej [...] , zlokalizowanej na dachu budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy al. [...] w K., składającej się z: - sześciu masztów, -sześciu anten sektorowych zawieszonych na trzech masztach, - dwunastu elementów RRU zawieszanych na pozostałych trzech masztach, - drogi kablowej zbudowanej z drabinek kablowych i kabli telekomunikacyjnych oraz urządzeń telekomunikacyjnych, wykonanej bez wymaganego pozwolenia na budowę (wobec braku wypełnienia w całości przez właściciela stacji bazowej obowiązku nałożonego postanowieniem PINB z dnia 28.05.2015 r., znak: [...]). Postępowanie w przedmiotowej sprawie zostało zainicjowane zgłoszeniem P. G. z dnia 10 marca 2011 r. oraz pismem Administracji Domów Mieszkalnych "[...] " Sp. z o.o. z dnia 11 marca 2011 r. wnoszących o sprawdzenie przez PINB legalności zamontowania anteny telefonii komórkowej na dachu ww. budynku. Wyjaśniono również, że odnośnie przedmiotowej inwestycji nie toczyło się postępowanie w sprawie wydania pozwolenia na budowę, brak jest również wniosku dot. zgłoszenia ww. budowy stacji bazowej. Podczas oględzin w dniu [...] lipca 2011r. nie uzyskano dostępu do budynku, na którego dachu znajduje się przedmiotowa stacja bazowa. Do protokołu z oględzin pełnomocnik inwestora przedłożył m.in. kserokopię projektu budowlanego dotyczącego przedmiotowej stacji, zgodnie z którym cyt: "obiekt składa się z trzech masztów, na których zamontowane są anteny sektorowe, natomiast na jednym z masztów znajdują się ponadto anteny radioliniowe, szafy telekomunikacyjnej o pow. 3,9 x 2,1 m oraz drogi kablowej". Pełnomocnik nie przedłożył zgody właściwego organu administracji architektoniczno - budowlanej na wykonanie omawianego obiektu budowlanego, oświadczając jednocześnie, że roboty budowlane przy przedmiotowej stacja zostały wykonane w listopadzie 2008 r. Do protokołu załączono wydruki ze sporządzonej dokumentacji fotograficznej. W trakcie kolejnej kontroli przeprowadzonej w dniu [...] sierpnia 2013 r. ustalono, że stacja składa się z trzech masztów (dwóch w narożach dachu budynku i jedną na nadbudówce), trzech słupków umieszczonych przy każdym maszcie, sześciu anten sektorowych (po dwie na maszt), dwóch anten radioliniowych (znajdujących się na maszcie na nadbudówce), dziewięciu elementów RRU (po trzy na każdym słupku), drogi kablowej zbudowanej z drabinek kablowych i kabli telekomunikacyjnych oraz urządzeń telekomunikacyjnych znajdujących się w pomieszczeniu technicznym wydzielonym z dawnego pomieszczenia suszarni. Podczas oględzin w dniu [...] maja 2015 r. PINB stwierdziło, że na dachu budynku znajdują się elementy stacji bazowej telefonii komórkowej tj. 3 maszty stalowe o wys. poniżej 3-ech metrów, składające się z pionowego słupka i dwóch skośnych podpór, zamocowanych śrubami do dachu oraz 3 masztów - pionowych słupków o wysokości poniżej 3 metrów zamocowanych do betonowych płyt posadowionych na dachu. Pionowe słupki bez podpór skośnych postawiono obok masztów ze skośnymi podporami w odległości około 1 metra. Na masztach ze skośnymi podporami umieszczone są po dwie anteny sektorowe, na pionowych słupkach bez podpór po cztery elementy RRU (ozn. RRU 3928 firmy [...]) ww. części stacji bazowej połączone są kablami umieszczonymi na tzw. drabinkach kablowych, które podparto ceramicznymi podkładami. Stwierdzono również demontaż anten radioliniowych. Następnie postanowieniem z dnia 28 maja 2015 r. nakazano inwestorowi "T." SA, wstrzymanie robót budowlanych związanych z budową przedmiotowego obiektu budowlanego, zabezpieczenie obiektu przed dostępem osób trzecich oraz przedłożenie w PINB w [...] - Powiat [...] dokumentów w nim wymienionych zgodnie z art. 48 ust. 2 i 3 prbud w zakreślonym przez organ terminie. Odwołanie od powyższej decyzji wniosła "T." S.A. z reprezentowana przez pełnomocnika radcę prawnego M. M. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją nr [...] z dnia 9 listopada 2016r. (znak: [...]), na podstawie art. 138 §1 pkt 1, art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r. póz. 23 tekst jednolity z późn. zm., dalej Kpa), art. 48 ust. 1 w zw. z art. 48 ust. 4, art. 80 ust. 2 pkt 2 i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (Dz.U. z 2016 r., poz. 290 tekst jednolity z późn. zm., dalej prbud), utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie organu I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy ustalił, że budowę ww. stacji bazowej telefonii komórkowej rozpoczęto i zakończono pod rządami obecnie obowiązującej ustawy z dnia 7 lipca 1994 r.- Prawo budowlane (Dz. U. z 2016r., póz. 290 tekst jednolity) i zastosowanie tu przepisy w/w ustawy Prawo budowlane w brzmieniu sprzed nowelizacji wprowadzonej ustawą z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych ustaw (Dz. U. nr 443 z dnia 27 marca 2015 r.). W dalszej części wskazano, że stosownie do art. 28 ust. 1 Prawa budowlanego, roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31. W niniejszej sprawie budowa przedmiotowej stacji bazowej telefonii komórkowej rozpoczęta została w listopadzie 2008r. Stacja ta została następnie rozbudowana w 2013 r. m.in. o dodatkowe dziewięć urządzeń RRU ([...] ) zamontowanych na dodatkowych słupkach konstrukcyjnych bez skośnych podpór oraz przebudowana do czasu kontroli (tj. do dnia 13 maja 2015 r.) poprzez dodanie kolejnych trzech urządzeń RRU (powodujących zmianę parametrów technicznych przedmiotowej stacji bazowej), bez zgody właściwego organu administracji architektoniczno-budowlanej. W ocenie [...]WINB przedmiotowe zamierzenie inwestycyjne stanowi budowlę. Inwestycja ta polegała na zamontowaniu na stałe masztów i zainstalowaniu na tych masztach anten jako urządzeń telekomunikacyjnych oraz zamontowaniu pozostałego sprzętu pozwalającego na sprawne i właściwe korzystanie z tak wykonanej stacji telefonii komórkowej. Na tak opisane zamierzenie, inwestor winien uzyskać pozwolenie na budowę. Ponadto zdaniem organu II instancji, przedmiotowa stacja bazowa nie jest także urządzeniem budowlanym w myśl art. 3 pkt 9 prbud, lecz jest budowlą, stanowiącą wraz z masztowymi konstrukcjami wsporczymi, antenami, przewodami kablowymi, szafami kablowymi usytuowanymi na dachu ww. budynku wielorodzinnego oraz zasilającą te urządzenia instalacją elektryczną - odrębną całość techniczno-użytkową, funkcjonalnie powiązaną z siecią telekomunikacyjną. Budowa w myśl przepisu art. 3 ust. 1 pkt 6 prbud to także rozbudowa. W związku z powyższym [...]WINB uznał, iż budowanie stacji bazowych i dzięki temu rozszerzanie obszaru działalności sieci telekomunikacyjnej stanowi rozbudowę tej sieci i na które wymagane jest uzyskanie pozwolenia na budowę. Następnie wyjaśniono, że realizacja przedmiotowej stacji bazowej telefonii komórkowej zakończona została w okresie między kontrolą zrealizowaną przez PINB [...] sierpnia 2013 r., a oględzinami w dniu [...] maja 2015 r. Ponadto jak wynika z protokołu kontroli z [...] sierpnia 2013 r. zrealizowane prace budowlane polegały m.in. na montażu do konstrukcji słupków pionowych (powstałych po oględzinach z [...] lipca 2011 r.) dziewięciu elementów RRU, a następnie zgodnie z zapisami protokołu oględzin z dnia [...] maja 2015r. integralną części stacji bazowej stały się trzy dodatkowe elementy RRU. Wobec tego uznano, że obiekt stanowi jedną całość techniczno-użytkową, a więc należy prowadzić jedno postępowanie administracyjne dotyczące samowolnych robót budowlanych. [...]WINB w [...] przychyla się w tym zakresie do linii orzeczniczej prezentowanej m.in. w wyrokach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 listopada 2005r. VII SA/Wa 85/04 (publ. LEX nr 198953) i Naczelnego Sądu Administracyjnego (do 31 grudnia 2003r.) w Warszawie z dnia 19 lipca 1999r. sygn. akt IV SA 1076/97 (publ. LEX nr 47776). Nadto wyjaśniono, że w sprawie nie wystąpiły przesłanki uprawniające go legalizacji przedmiotowej samowoli budowlanej (art. 48 ust. 2 prbud.), inwestor nie przedłożył bowiem w terminie wyznaczonym przez organ żądanych dokumentów (art. 48 ust. 1 prbud). Podsumowując organ odwoławczy uznał, że przeprowadzone w sprawie ustalenia stanowią podstawę do orzeczenia rozbiórki samowolnie wybudowanego obiektu budowlanego tj. stacji bazowej przy al. [...] w K. na mocy art. 48 prbud. Skargę na powyższą decyzję organu II instancji złożyła do WSA w Krakowie "T." –S.A., reprezentowana przez r.pr. M. M., zarzucając jej: - naruszenie art. 48 ust. 1 w zw. z art. 48 ust. 4 ustawy Prawo budowlane poprzez przyjęcie, że uzasadnione jest nakazanie rozbiórki, podczas gdy obowiązek nałożony na inwestora w postanowieniu PINB z dnia 28 maja 2015 r. nie znajdował podstaw prawnych, - naruszenie art. 3 pkt 3 ww. ustawy poprzez uznanie, że stacja bazowa zlokalizowana na dachu ww. budynku stanowi budowlę, podczas gdy jest to urządzenie instalowane na obiekcie budowlanym, - naruszenie art. 29 ust. 2 pkt. 15) i art. 30 ust. 1 pkt. 3 lit. b) ustawy Prawo budowlane poprzez przyjęcie, że jakakolwiek zmiana instalacji stacji bazowej telefonii komórkowej wymaga uzyskania pozwolenia na budowę, podczas gdy inwestor nie był obowiązany do dokonania zgłoszenia, ani uzyskania pozwolenia na budowę dokonując modyfikacji instalacji, - naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy: art. 6, art. 7 k.p.a. i art. 77 k.p.a. w zakresie wszechstronnej oceny zgromadzonego materiału dowodowego przez organ administracji publicznej w zakresie ustalania, że: - inwestor był obowiązany do uzyskania pozwolenia na budowę dokonując jakichkolwiek modyfikacji stacji bazowej telefonii komórkowej, - pominięcie, że instalacja antenowej konstrukcji wsporczej o wysokości do trzech metrów na istniejącym obiekcie budowlanym stanowi urządzenie, które jest na podstawie art. 29 ust. 2 pkt. 15) i art. 30 ust. 1 pkt. 3 lit. b) ustawy Prawo budowlane zwolnione z obowiązku zgłoszenia. Strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji, uzasadniając swoje zarzuty w skardze. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2016 r., poz. 1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej, która w myśl art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", odbywa się na zasadach określonych w przepisach tej ustawy. W ramach kontroli działalności administracji publicznej przewidzianej w art. 3 P.p.s.a. sąd jest uprawniony do badania, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołana podstawą prawną (art. 134 § 1 P.p.s.a.), zaś jednym ograniczeniem w tym zakresie jest zakaz przewidziany w art. 134 § 2 P.p.s.a. Orzekanie w granicach sprawy (art. 135 P.p.s.a.) oznacza sprawę będącą przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność, jako pochodną określonego stosunku administracyjnoprawnego i odbywa się z uwzględnieniem ówcześnie obowiązujących przepisów prawa. Stosownie natomiast do treści art. 145 § 1 P.p.s.a. w przypadku, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego albo inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Mając na uwadze treść opisanych na wstępie orzeczeń, a także okoliczności wynikające z przedstawionych akt administracyjnych w zakresie zgromadzonego materiału i przebiegu postępowania należy uznać, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zasadniczą kwestią w niniejszej sprawie, wokół której powstał miedzy stronami spór, było zakwalifikowanie przedmiotowej inwestycji. W ocenie organów nadzoru budowlanego zlokalizowana na dachu budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy al. [...] w K. inwestycja stanowi budowlę, a w ocenie inwestora – nie jest to budowla (obiekt budowlany), tylko urządzenie instalowane na obiekcie budowlanym (w związku z czym inwestor nie był obowiązany do dokonania zgłoszenia ani uzyskania pozwolenia na budowę). W niniejszej sprawie budowa przedmiotowej stacji bazowej telefonii komórkowej rozpoczęła się w listopadzie 2008r. i została następnie rozbudowana w 2013 r. (k.269 akt PINB) m.in. o dodatkowe dziewięć urządzeń RRU ([...] ) zamontowanych na dodatkowych słupkach konstrukcyjnych bez skośnych podpór oraz przebudowana do czasu kontroli (tj. do dnia [...] maja 2015 r.) poprzez dodanie kolejnych trzech urządzeń RRU (powodujących zmianę parametrów technicznych przedmiotowej stacji bazowej). Zgodnie z art. 28 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 z późn. zm.) w wersji obowiązującej w na dzień 30 listopada 2008 r., roboty budowlane można było rozpocząć na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, albo tylko w zakresie określonym w art. 29 tej ustawy – na podstawie zgłoszenia. Tylko w przypadku, gdyby dane zamierzenie inwestycyjne nie było objęte zakresem art. 28 Prawa budowlanego oraz art. 29 Prawa budowlanego – nie było wymagane ani pozwolenie na budowę, ani zgłoszenie. Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie poglądem, organy nadzoru budowlanego są zobowiązane do precyzyjnego ustalenia zakresu i charakteru inwestycji, a w rezultacie do wskazania właściwej procedury, która powinna być zastosowana lub która nie była wymagana przed wykonaniem inwestycji (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 lutego 2006 r., sygn. akt VII SA/Wa 1130/03). Powyższy warunek został spełniony w przedmiotowej sprawie i nie ulega wątpliwości, że opisany w zaskarżonej decyzji zakres inwestycji stanowi budowlę. Nie ulega przy tym wątpliwości, że taki zakres inwestycji, jaki opisują to organy administracyjne w tej sprawie, stanowi podstawowy zakres elementów budowli pod nazwą stacja bazowa telefonii komórkowej. Stosownie do brzmienia art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego (w wersji obowiązującej na dzień 30 listopada 2008 r.) wolno stojące maszty antenowe zaliczone zostały przez ustawodawcę do budowli stanowiących, obok budynków i obiektów małej architektury, jeden z rodzajów obiektów budowlanych. Stosownie zaś do art. 29 ust. 2 pkt 15 Prawa budowlanego (w wersji na 30 listopada 2008 r.) nie stanowiły obiektów budowlanych anteny, zaliczone do urządzeń, których instalowanie na obiektach budowlanych nie wymagało pozwolenia na budowę, z wyjątkiem obowiązku zgłaszania właściwemu organowi zamierzenia polegającego na instalowaniu na obiektach budowlanych urządzeń o wysokości powyżej 3 metrów (art. 30 ust. 1 pkt 3 lit. b Prawa budowlanego). Nie można przyznać racji stronie skarżącej, że w poprzednio obowiązującym stanie prawnym, nie podlegała obowiązkowi uzyskania pozwolenia na budowę instalacja stacji na obiektach budowlanych, albowiem całość jej elementów stanowi szeroko rozumiane "urządzenie". Zgodnie z poglądem zaprezentowanym przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w uzasadnieniu wyroku z dnia 19 października 2011 r., sygn. akt II SA/Kr 955/11 należy wskazać, że nie wymagałoby od inwestora pozwolenia na budowę, gdyby zamierzenie inwestycyjnego polegało – w odniesieniu do tej sprawy – tylko na montowaniu (instalowaniu) samych anten lub innych urządzeń telekomunikacyjnych na już istniejących masztach lub na np. ścianach istniejącego budynku. I w takim przypadku, gdyby to instalowanie obejmowałoby urządzenia o wysokości powyżej 3 metrów – wówczas inwestor winien dokonać uprzedniego zgłoszenia, a gdyby ich wysokość była mniejsza – nie byłoby wymagane w ogóle ani pozwolenie na budowę, ani zgłoszenie. Przedmiotowa stacja bazowa nie jest urządzeniem budowlanym z art. 3 pkt 9 ww. ustawy. Urządzenie budowlane to urządzenie łącznie spełniające następujące cechy: a) jest to urządzenie techniczne związane z obiektem budowlanym; b) urządzenie to zapewnia możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem. Stacja bazowa telefonii komórkowej, objęta niniejszą sprawą nie spełnia warunku opisanego wyżej pod literą b) – celem budowy tej stacji nie jest zapewnienie samej możliwości użytkowania budynku mieszkalnego zgodnie z jego przeznaczeniem. Budynek ten może funkcjonować niezależnie od posadowienia na jego dachu takiej stacji. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 listopada 2013 r., II OSK 1407/12, publik. CBOSA.nsa.gov.pl) Stacja bazowa telefonii komórkowej składająca się z sześciu masztów, sześciu anten sektorowych zawieszonych na trzech masztach, dwunastu elementów RRU zawieszanych na pozostałych trzech masztach, drogi kablowej zbudowanej z drabinek kablowych i kabli telekomunikacyjnych oraz urządzeń telekomunikacyjnych, jest budowlą, stanowi bowiem całość techniczno - użytkową, przez którą - jak wskazano w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 maja 2010 r., sygn. akt II FSK 2049/09, należy rozumieć połączenie poszczególnych elementów w taki sposób, aby zgodnie z wymogami techniki nadawały się do określonego użytku. Sąd w całości popiera i traktuje jako własne pogląd prawny wyrażony w wyroku NSA w Warszawie z dnia 26 kwietnia 2016r., II OSK 1999/14 zapadły na gruncie tożsamej pod względem prawnym i faktycznym do kontrolowanej sprawy. "Wbrew twierdzeniom skarżącej Spółki nie mógł znaleźć zastosowania w sprawie przepis art. 29 ust. 2 pkt 15 uPb i związany z tym przepisem art. 30 ust. 1 pkt 3 lit. b. Zgodnie z nimi odpowiednio: oraz . Pojęcie instalacji nie zostało zdefiniowane w Prawie budowlanym wśród prac określających roboty budowlane (art. 3 pkt 7 uPb). Ustawodawca posługuje się nim, tworząc katalog robót budowlanych zwolnionych z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę (art. 29 ust. 2 pkt 6, 14, 15 uPb). W odniesieniu do części z nich (pkt 14, 15 cyt. wyż. przepisu), wskazano wyraźnie, że roboty polegające na instalowaniu wykonywane są na obiektach budowlanych. To doprecyzowanie, szczególnie w odniesieniu do instalowania urządzeń (pkt 15) nakazuje przyjąć, że analizowany zwrot dotyczy robót budowlanych wykonywanych na istniejących już obiektach, które służą za nośnik do owej instalacji urządzeń i na których mają one być zamontowane. Stosownie więc do art. 29 ust. 2 pkt 15 uPb (w wersji na dzień 31 grudnia 2008 r.) nie stanowiły obiektów budowlanych anteny, zaliczone do urządzeń, których instalowanie na obiektach budowlanych nie wymagało pozwolenia na budowę, z wyjątkiem obowiązku zgłaszania właściwemu organowi zamierzenia polegającego na instalowaniu na obiektach budowlanych urządzeń o wysokości powyżej 3 metrów (art. 30 ust. 1 pkt 3 lit. b uPb). Zrealizowana natomiast przez skarżącą Spółkę inwestycja nie mogła być także uznana za urządzenie zainstalowane na dachu budynku, gdyż stanowiła ona całość techniczno-użytkową składającą się z szeregu elementów umieszczonych zarówno na budynku jak i wewnątrz jego. Należało uznać ją więc za budowlę, której realizacja musi być – z zasady – poprzedzona uzyskaniem pozwolenia na budowę. (...) skoro w przedmiotowej sprawie nie było wątpliwości, iż na budowę sieci telekomunikacyjnej inwestor winien uzyskać pozwolenie na budowę, to na rozbudowę takiej sieci, która polega właśnie na budowaniu stacji bazowych i dzięki temu poszerzaniu obszaru działalności takiej sieci – budowa kolejnej stacji bazowej telefonii komórkowej stanowi rozbudowę tej sieci i jako taka również wymagała uzyskania pozwolenia na budowę (por. także wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 29 lipca 2014 r., II OSK 371/13, LEX nr 1519388). (...) Przedmiotowa stacja bazowa nie jest elementem wyposażenia budynku mieszkalnego, ani też nie jest urządzeniem związanym funkcjonalnie z takim budynkiem. Stanowi ona odrębny od budynku obiekt budowlany składający się z urządzenia przekaźnikowego, wież antenowych i anten". Odpowiadając na kolejny zarzut skargi, wskazać należy, że roboty budowlane polegające na wykonaniu: sześciu masztów, sześciu anten sektorowych zawieszonych na trzech masztach, dwunastu elementów RRU zawieszanych na pozostałych trzech masztach, drogi kablowej zbudowanej z drabinek kablowych i kabli telekomunikacyjnych oraz urządzeń telekomunikacyjnych należy kwalifikować jako budowę obiektu i dlatego, wbrew twierdzeniom skarżącej spółki nie mógł znaleźć zastosowania w sprawie przepis art. 29 ust. 2 pkt 15 P.b. i związany z tym przepisem art. 30 ust. 1 pkt 3 lit.b. ww. ustawy. Zamierzenie budowlane polegające na wykonaniu takiego nośnika i wykonania na nim instalacji urządzeń, obejmuje natomiast szerszy zakres robót i wiąże się z realizacją obiektu budowlanego (budowli), a więc z obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę (vide: wyr. WSA w Krakowie z dnia 17 listopada 2016r., sygn. akt II SA/Kr 1109/16). Sąd nie znajduje także potwierdzenia dla zarzutu naruszenia przepisów postępowania w stopniu mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Tym samym uznano, że organy administracji nie naruszyły art. 29 ust. 2 pkt 15 P.b. i związanego z tym przepisem art. 30 ust. 1 pkt 3 lit.b. P.b. oraz art. 28 P.b. i art. 3 ust. 20 P.b., a także zachowały zasadę praworządności (art. 6 k.p.a.), zasadę prawdy obiektywnej (art. 7 k.p.a.) i działania w zaufaniu do organów Państwa (art. 8 k.p.a.). Mając powyższe na uwadze, w ocenie Sądu, wbrew zarzutom skargi, przedmiotowe zamierzenie inwestycyjne nie było zwolnione od uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę i nie podlegało zgłoszeniu. Tym samym skoro nie ma wątpliwości, że w tej sprawie skarżąca Spółka jako inwestor nie miała pozwolenia na budowę przedmiotowej stacji bazowej i wszczęte postępowanie legalizacyjne nie przyniosło skutku w postaci doręczenia organowi wymaganych dokumentów, a brak ich przedstawienia nie wynikał z przeszkód niezależnych od inwestora, tylko z zajętego przez inwestora stanowiska negującego obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę – wydany przez organy nadzoru budowlanego nakaz rozbiórki był zasadny i zgodny z prawem. Zatem na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę należało oddalić.