II SA/Kr 1001/01

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 marca 2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia WSA Małgorzata Brachel - Ziają Sędziowie: NSA Andrzej Niecikowski (spr.) A WSA Wojciech Jakimowicz Protokolant: Agata Piotrowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 marca 2005r. sprawy ze skarg J. P., R. P. i Wspólnoty Mieszkaniowej Budynku nr [...] przy ulicy [...] na decyzję Wojewody M. z dnia [...] 2001 r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargi oddala Decyzją z dnia [...] 2000 r. znak: [...] Prezydent Miasta K. , działając na podstawie art. 28, art. 33 ust.l, art. 34 ust.4 i art. 36 ustawy z dnia 7.07.1994 r. Prawo Budowlane (Dz.U. nr.89 poz.414 z późn.zm.- obecnie tj. Dz.U. z 2003 r. nr.207 poz. 2016 - zwanej dalej Prawem Budowlanym z 1994 r.) zatwierdził projekt budowlany i udzielił A. S.A. z siedzibą w K. przy ul. [...] pozwolenia na budowę pięciokondygancyjnego budynku mieszkalnego wielorodzinnego (20 mieszkań) z ogrodem "zimowym i letnim" na dachu, ze stanowiskami parkingowymi w poziomie piwnic oraz na terenie działki (w sumie 20 stanowisk) oraz infrastrukturą techniczną na nieruchomości położonej przy ul. [...] w K. a oznaczonej w ewidencji gruntów jako dz.ewid. nr [...], [...], [...] [...] i [...] obr. [...]. Odwołania J. i R.P. , W.B.-K. , M.K. , P.Z. , J.K. , A.W. oraz Zjednoczonej Spółdzielni Budowlano-Mieszkaniowej B. a także Administracji Domów Mieszkalnych "C. " Sp. z o.o. nie zostały uwzględnione i Wojewoda , decyzją z dnia [...].2001 r. znak: [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzje wywodząc w uzasadnieniu co następuje: 1/ projekt budowlany jest kompletny, posiada wymagane uzgodnienia i opinie oraz został wykonany przez osoby legitymujące się wymaganymi uprawnieniami budowlanymi i nie ma żadnych podstaw do uznania, że przedmiotowa inwestycja narusza uzasadnione interesy osób trzecich w zakresie przewidzianym w art. 5. ust. 2 Prawa Budowlanego z 1994 r. 2/ odnosząc się do zarzutów odwołania zważono, iż - wymiana transformatora nie jest związana z remontem, przebudową, modernizacją ani rozbudową istniejącej stacji transformatorowej. Jest to jedynie wymiana starego, wyeksploatowanego transformatora na nowy o lepszych parametrach technicznych. Roboty związane z dostosowaniem sieci elektrycznej do potrzeb nowej inwestycji nie wymagają zatem zgody mieszkańców budynku przy ul. [...] a wymiana transformatora na nową jednostkę nie spowoduje pogorszenia stanu technicznego i bezpieczeństwa. - zarzut, że inwestor nie wykazał się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane jest nietrafny. Działka o numerze [...] będąca działką drogową oznaczona była wcześniej numerem [...]. Wymieniem w odpisie księgi wieczystej jako współwłaściciele tej działki: A.S. , J.B. , Z.B. , M.E. , L.L. zostali wywłaszczeni decyzją Prezydium Rady Narodowej w K. z dnia [...] 1958 r. znak: [...] na rzecz Państwa. W odpisie księgi wieczystej zawarty jest również wpis o prowadzonym postępowaniu wywłaszczeniowym dotyczącym działki nr [...] (obecnie działka nr [...]). Zgodnie zatem z art. 8 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece Dz.U. z 1982 r. Nr 19 poz 147) rękojmia wiary publicznej ksiąg wieczystych zostaje wówczas wyłączona. W związku z powyższym zgoda na wejście w teren działki nr [...] została wyrażona przez Dyrektora Wydziału Skarbu Urzędu Miasta K. na mocy pełnomocnictwa udzielonego przez Prezydenta Miasta K. - zarzut, że inwestor nie uzyskał wszystkich wymaganych decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu uzgodnień jest chybiony. Ze względu na zmiany w strukturze organizacyjnej Urzędu Miasta K. oraz jego jednostek budżetowych, upoważnionym do uzgodnienia projektu budowlanego (część drogowa i parkingi) w miejsce Miejskiego Zarządu Dróg [...]) i Biura Gospodarki Komunalnej Urzędu Miasta K. (BGK UMK) są w zależności od pełniącego zarząd: Zarząd Dróg i Komunikacji (ZDiK) bądź Zarząd Gospodarki Komunalnej (ZGK). Inwestor stosowanie do tych zmian uzyskał wymagane uzgodnienia. - zarzutu dotyczącego przejścia kabla energetycznego przez wybrukowany parking zlokalizowany na działce nr [...] jest również nieuzasadniony bowiem, właściciel tej nieruchomości Gmina K. wyraziła zgodę na wejście w teren tej działki, - dalszy zarzut, że projekt budowlany nie spełnia przepisów rozporządzenia w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego dotyczących określenia układu komunikacyjnego dla działek, których dotyczy inwestycja jest również nietrafny bowiem zgodnie bowiem z oświadczeniem Urzędu Miasta K. , Wydziału Gospodarki Komunalnej i Ochrony Środowiska z dnia 20.07. 2000 r. o warunkach przyłączenia do dróg lądowych dojazd do projektowanego budynku zapewni ul. [...]. Inwestor uzyskał zatem stosowne uzgodnienie Zarządu Gospodarki Komunalnej wjazdu na działki nr [...] i [...] z ul.[...]. - inwestycja została pozytywnie zaopiniowana na etapie ustalania warunków zabudowy i zagospodarowania terenu przez Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków (opinia [...] z dnia [...] 1999 r.) pod warunkiem ograniczenia projektowanego obiektu do pięciu kondygnacji z możliwością wprowadzenia użytkowego poddasza. Powyższy warunek został spełniony. Projektowany budynek posiada pięć kondygnacji użytkowych. Poddasze budynku zawiera pomieszczenia techniczne i klatkę schodową, które nie stanowią kondygnacji użytkowej. - proponowana inwestycja jest zgodna z ustaleniami miejscowego ogólnego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta zatwierdzonego uchwałą Nr VII/58/94 Rady Miasta Krakowa z dnia 16 listopada 1994 r. Wniosek o pozwolenie na budowę został złożony w terminie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia 25 października 1999 r. znak: [...] , a inwestor wykazał się prawem do dysponowania terenem na cele budowlane. Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję złożyli J. i R.P. i wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji zarzucili co następuje: 1/ wydając zezwolenie na budowę spółce "A. " organ I instancji wyraził zgodę na stałe zasilanie budynku realizowanego przez spółkę z stacji transformatorowej nr [...] znajdującej się na parterze w budynku mieszkalnym przy ul [...]. Budynek ten jest w własnością Wspólnoty Mieszkańców a pomieszczenie, w którym znajduje się stacja transformatorowa stanowi integralna cześć wspólnej nieruchomości i jest usytuowana bezpośrednio pod mieszkaniem skarżących. Tym samym organ I instancji zadysponował mieniem, do którego nie posiada żadnych praw. W wyniku takiej decyzji skarżący poniosą wymierne straty polegające na pogorszeniu warunków mieszkaniowych, gdyż na skutek rozbudowy stacji wzrośnie oddziaływanie na zdrowie szkodliwego pola magnetycznego i infradźwięków. 2/ § 182 rozporządzenia 14.12.1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 1995 r. nr. 10 poz. 46 z późn.zm. -obecnie tj. Dz.U. z 1999 r. nr 15 poz. 140 - zwane dalej rozporządzeniem w sprawie warunków technicznych) zezwala na to by pomieszczenia stacji transformatorowych mogły być sytuowane w budynkach o innym przeznaczeniu jeżeli są spełnione warunki określone w § 96 oraz: zostanie zachowana odległość pozioma i pionowa od pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi na co najmniej 2.8 metra. Warunek określony w powołanym przepisie w odniesieniu do mieszkania skarżących nie jest spełniony. 3/ realizacja przedmiotowej decyzji spowoduje obniżenie wartości mieszkania znajdującego się nad silną stacją transformatorową. 4/ Zakład Energetyczny nie poinformował mieszkańców nieruchomości o wydaniu warunków rozbudowy stacji transformatorowej znajdującej się w budynku i nie udzielił odpowiedzi na pismo z dnia 18.12.2000 r. 5/ wątpliwości budzi pogląd, że następuje tylko wymiana transformatora na nowy bez powiększenia jego mocy. Po co więc, następuje ta wymiana skoro dotychczasowy transformator działa bez zarzutu. 6/ konkludując skarżący podnieśli, że nie wyrażają zgody na rozbudowę stacji transformatorowej nr [...] oraz zgodnie z Uchwałą Wspólnoty Mieszkańców z dnia 12.03.01 nr [...] nie wyrażają zgody na dalszą eksploatację pomieszczenia w budynku przy ul. [...] na stację transformatorową przez Zakład Energetyczny. Na tę samą decyzję, w sprawie sygn.akt II SA/Kr 1065/01, skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożyła Wspólnota Mieszkaniowa budynku mieszkalnego przy ul. [...] w K. i wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji podniosła co następuje: 1/ decyzja ta jest wadliwa z tego powodu, że Wspólnota nie brała udziału jako strona, w postępowaniu administracyjnym zakończonym decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nr [...] z dnia [...]1999 r. 2/ ul. [...] nie jest zaliczana do kategorii dróg gminnych i jako taka winna być odpowiednio oznakowana jako droga wewnętrzna. Jest to zgodne ze stanem faktycznym, gdyż ul. [...] jest wąską (ok. 3m) dwukierunkową drogą z jedynym wjazdem i wyjazdem przez bramę w budynku mieszkalnym przy ul. [...], 3/ podobnie jak skarżący P. podnieśli, że pomieszczenie w którym usytuowana jest stacja transformatorowa stanowi własność skarżącej Wspólnoty Mieszkaniowej i ona winna decydować o dysponowaniu jej mieniem, a ponadto podniesiono także zarzut naruszenia § 182 warunków technicznych, 4/ ZE od 1995 r. nie podpisał żadnej umowy najmu lokalu ani ze Wspólnotą Mieszkaniową, ani z gminą. Postanowieniem z dnia [...].03.2005 r. zarządzono połączenie sprawy sygn.akt II SA/Kr 1065/01 ze sprawą niniejszą. W odpowiedzi na skargi Wojewoda wniósł o ich oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga w sprawie niniejszej została złożona przed dniem 1.01.2004 r. Zgodnie jednak z art. 97 § l ustawy z dnia 30.08.2002 r.. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz.1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 - w skrócie p.o.p.s.a.). Skargę należy uznać za nieuzasadnioną. Dokonana w trybie art. l § 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r., Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153 poz. 1269) , kontrola sądowa zaskarżonej decyzji, nie stwierdziła aby naruszała ona prawo w takim stopniu aby mogła prowadzić do uwzględnienia skargi. Uchylenie zaskarżonej decyzji może nastąpić w przypadku stwierdzenia ( art. 145 § l pkt. 1-3 p.o.p.s.a.) a) naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenia prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Nie można twierdzić, że zaskarżona decyzja, czy poprzedzająca ją decyzja organu I instancji dotknięta jest taką wadą która uzasadniałyby jej uchylenie. Zgodnie z art. 35 ust.4 Prawa Budowlanego właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, gdy stwierdzi zgodność: projektu zagospodarowania działki lub terenu z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i wymaganiami ochrony środowiska, z wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, z przepisami w tym techniczno-budowlanymi, a nadto kompletność projektu budowlanego ( w tym posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń ), wykonanego przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane. Nadto organ nie może odmówić wydania przedmiotowej decyzji, gdy ustali zgodność projektu architektoniczno-budowlanego z przepisami, w zakresie określonym w art. 5 i 32 ust. 4 Prawa Budowlanego. W zasadzie obie skargi kwestionują prawidłowość obu decyzji o tyle, c ile wykazują one, że planowany obiekt będzie miał możliwość zasilania energetycznego. Problem polega na tym, że Zakład Energetyczny, pozytywnie uzgadniając inwestycję - przewidział wykonanie podłącza elektrycznego ze stacji transformatorowej usytuowanej w budynku przy ul. [...] w którym wyodrębniono lokale jako przedmiot odrębnej własności, a jednego z nich właścicielami są skarżący J. i R.P. , zaś prawa ogółu właścicieli reprezentuje skarżąca Wspólnota. Otóż stacja trafo jest urządzeniem służącym do doprowadzania prądu w rozumieniu art. 49 kc i wchodzi w skład przedsiębiorstwa energetycznego, a skoro tak, to o sposobie jej wykorzystania decyduje zakład energetyczny. I dokonane przez Zakład Energetyczny uzgodnienie projektu budowlanego jest wystarczające w rozumieniu art. 35 ust. l Prawa Budowlanego z 1994 r. Kwestie relacji miedzy Zakładem Energetycznym a właścicielem nieruchomości na, lub w której, usytuowana jest stacja trafo, nie mieszczą się w sferze "sprawdzania" o którym mowa w co dopiero powołanym art. 35 ust. 1. Na marginesie można tylko podać, że kwestia lokalizacji stacji trafo w budynku przy ul. [...], rozwiązana została przez zawarcie umowy najmu ( zob. protokół rozprawy przed WSA z dnia [...]03.2005 r.). Inny zarzut podniosła skarżąca Wspólnota, a mianowicie nie zbyt jasno podniesiono, że ul. [...] nie jest zaliczana do kategorii dróg gminnych i jako taka winna być odpowiednio oznakowana jako droga wewnętrzna. Na rozprawie przed Sądem Administracyjnym w dnia 22.03.2005 r., reprezentanci Wspólnoty wyjaśnili, że chodzi o przekwalifikowanie ul. [...] w drogę wewnętrzną co spowoduje ograniczenie ruchu. W postępowaniu o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę, orzekające organy, nie mają uprawnienia do zajmowania się tego rodzaju postulatami. Kwestie dostępu nieruchomości na której ma być realizowana zamierzona inwestycja, do dróg publicznych zostały wyjaśnione w toku postępowania i w tym zakresie projekt zawiera stosowne uzgodnienia. W tym stanie rzeczy skoro dokonana kontrola nie wykazała aby zaskarżona decyzja, czy poprzedzająca j ą decyzja organu I instancji naruszały prawo, na podstawie art. 151 ustawy 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270), należało orzec jak w sentencji.