II SA/Kr 1004/15

sygn. akt II SA/Kr 1004/15 Kraków, dnia 16 października 2015 r. POSTANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Aldona Gąsecka - Duda po rozpoznaniu w dniu 16 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.F. na decyzję Wojewody [...] z dnia 16 czerwca 2015r., znak [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Niniejsza sprawa została wszczęta wskutek skargi M.F. na decyzję Wojewody z dnia 16 czerwca 2015r., znak [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu tego wniosku wskazano, że wykonanie decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki. Zdaniem skarżącego, zwiększy to zagrożenie pożarowe przez usytuowanie budynku w niedozwolonej odległości od obiektu drewnianego, znajdującego się na działce nr [...], zaburzy ciąg kominowy. Wybudowanie prawie pięciometrowej ściany na granicy z działką nr [...] spowoduje też realne zagrożenie osunięcia się ziemi na działkę [...] albo jej podtopienia przez przesiąkanie wody. Skarżący zwrócił nadto uwagę, że w razie zrealizowania inwestycji jej ewentualna rozbiórka, nawet w przypadku uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę, jest mało prawdopodobna. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednol.: Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm. - oznaczanej dalej jako p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W pierwszej kolejności należy wskazać, że wstrzymania wykonania aktu administracyjnego nie mogą uzasadniać zarzuty, dotyczące jego prawidłowości i zgodności z prawem. Jak słusznie wskazuje orzecznictwo sądów administracyjnych, przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie można utożsamiać z oceną legalności wydanej decyzji. Celem instytucji wstrzymania wykonania aktu jest jedynie tymczasowe ukształtowanie stosunków do czasu merytorycznego rozpoznania sprawy przez sąd. Z powyższego wynika, że sąd wyłącznie bada zaistnienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., przede wszystkim w oparciu o okoliczności wskazane we wniosku (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 13 listopada 2012r., sygn. akt II OSK 590/12, Lex Omega nr 1248471). Odwołanie się do zarzutów stawianych decyzji na wstępnym etapie sprawy sądowoadministracyjnej jest niecelowe, przedwczesne, bowiem zasadność zarzutów skargi może zostać poddana ocenie wyłącznie przy merytorycznym rozpoznaniu samej skargi (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 czerwca 2012r., sygn. akt I GZ 106/12, Lex Omega nr 1239328). Nie mogły zatem odnieść skutku argumenty, dotyczące usytuowania planowanego budynku zbyt blisko granicy działki czy też zagrożenia działki sąsiedniej wskutek złego zaplanowania robót budowlanych. Te kwestie bowiem dotyczą istoty sprawy, tj. prawidłowości zaskarżonej decyzji i nie mogą podlegać badaniu na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania aktu administracyjnego. Trzeba też zauważyć, że wstrzymanie wykonania decyzji zatwierdzającej projekt budowlany oraz wydającej pozwolenie na budowę należy traktować w sposób wyjątkowy, a oceniając okoliczności powołane we wniosku o wstrzymanie wykonania takiej decyzji pamiętać należy o tym jakie konsekwencje takie wstrzymanie będzie miało dla inwestora (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 1 października 2014r., sygn. akt II OZ 1004/14, Lex Omega nr 1510359). Dodatkowo to jednak w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku, aby powołane w nim okoliczności wskazywały na wystąpienie w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz poparcie zawartych we wniosku twierdzeń stosownymi dokumentami. Sąd musi mieć bowiem wiedzę o okolicznościach przemawiających za wstrzymaniem wykonania aktu lub czynności, jak również możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 lipca 2015r., sygn. akt II FZ 542/15, Lex Omega nr 1754857). W ocenie Sądu skarżący nie wykazał, aby wykonanie decyzji mogło wyrządzić znaczną szkodę. Z powołanego we wniosku faktu zbliżenia planowanego budynku do granicy działki i innych, istniejących już obiektów budowlanych nie można – w oparciu o zasady doświadczenia życiowego – wyprowadzić wniosku, że doprowadzi to samo w sobie do zwiększenia istniejącego zagrożenia pożarowego czy też powstania takiego zagrożenia. Skarżący nie wskazał, na czym takie zagrożenie miałoby polegać i jaki jest jego związek z realizacją inwestycji. Nie rozbudował swojej argumentacji w tym zakresie, nie przedstawił ponadto żadnych dokumentów, mogących potwierdzać jego stanowisko. Podobnie nie można na podstawie samej okoliczności, iż ma zostać wykonana pięciometrowa ściana w granicy działek uznać za uprawdopodobnione, że spowoduje to niebezpieczeństwo osuwania się ziemi, podtapiania działki albo przesiąkania wody. Tego rodzaju zagrożenia można usunąć za pomocą zastosowania właściwych technologii w trakcie realizacji inwestycji, zaś skarżący nie wskazuje, aby wybrane przez wykonawcę sposoby realizacji robót budowlanych miały powodować takie ryzyko. Odnosząc się do drugiej z przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., a mianowicie zagrożenia spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, należy uznać że również ona nie została zrealizowana. Wykonanie decyzji, polegające na realizacji obiektu budowlanego zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym i udzielonym pozwoleniem na budowę nie stwarza skutków niemożliwych do odwrócenia. W orzecznictwie przyjmuje się, że wybudowanie obiektu budowlanego nie wywołuje skutku o charakterze nieodwracalnym w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 listopada 2012r., sygn. akt II OSK 1992/12, Lex Omega nr 1248453). Nadto wątpliwości subiektywne wątpliwości skarżących, co do zasad egzekucji prawa, w tym wykonania ewentualnej decyzji nakazującej rozbiórkę, nie mogą stanowić o zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 lutego 2006r., sygn. akt II OZ 76/06, Lex Omega nr 299367). Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, za podstawę przyjmując art. 61 § 3 p.p.s.a.