II SA/Kr 1009/10

Kraków, dnia 18 listopada 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Niecikowski po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 201Or. na posiedzeniu niejawnym wniosku K.G. oraz J.G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K.G. oraz J.G. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 17 czerwca 201Or. znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W niniejszej sprawie skarżący K.G. oraz J.G. wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując iż wykonanie zaskarżonej decyzji nakazującej rozbiórkę tartaku, który stanowi obecnie dla skarżących jedynie źródło utrzymania - stwarza niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ponadto skarżący wskazali, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje konieczności znacznego ograniczenia, a nawet zaprzestania dalszego prowadzenia przez skarżących działalności gospodarczej, która stanowi podstawę utrzymania dla dzieci skarżących. Utrata przez skarżących możliwości prowadzenia działalności gospodarczej, przy ewentualnym uchyleniu przez sąd administracyjny skarżonej decyzji, spowoduje realną, znaczną szkodę w ich majątku, jak również odbije się negatywnie na sytuacji pozostałych członków rodziny skarżących, będących na ich utrzymaniu. Z drugiej zaś strony dokonanie rozbiórki obiektu będącego przedmiotem decyzji objętej niniejszym postępowaniem, stanowić będzie w ich ocenie czynność nieodwracalną. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, póz. 1270 ze zm.), określanej dalej "p.p.s.a." Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Biorąc pod uwagę zarówno okoliczności wskazane we wniosku, jak i te niepowołane, a badane z urzędu, należało przyjąć, że wniosek zasługuje na uwzględnienie, ponieważ uprawdopodobnione zostały przesłanki zawarte w powołanym przepisie. Przede wszystkim istotna jest w ocenie Sądu okoliczność powstania wskutek wykonania decyzji ryzyka likwidacji prowadzonej działalności gospodarczej, co z kolei może skutkować utratą dla skarżących i będących na ich utrzymaniu dzieci, jedynego źródła dochodu. Powyższe prowadzi do wniosku, że w niniejszej sprawie rzeczywiście istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, czego nie zrekompensuje ewentualne uzyskanie przez stronę odszkodowania od organów administracji publicznej. Podobny pogląd wyrażony został w orzecznictwie sądów administracyjnych, gdzie wskazuje się, że likwidacja prowadzonej działalności gospodarczej oraz utrata jedynego źródła dochodu, jak również nakazanie rozbiórki oznacza spełnienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. - por. wskazane we wniosku o wstrzymanie: postanowienie NSA z dnia 22 kwietnia 2008r. II OZ 342/08, postanowienie NSA z dnia 17 kwietnia 2008 roku II OZ 331/08 oraz postanowienie NSA z dnia 11 czerwca 2008r. II FZ 208/08. Mając na uwadze powyższe, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.