II SA/Kr 1012/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aldona Gąsecka –Duda Sędziowie WSA Ewa Rynczak (spr) WSA Jacek Bursa Protokolant Grażyna Grzesiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 listopada 2011 r. sprawy ze skargi S. R. na decyzję Wojewody [...] z dnia 5 kwietnia 2011r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji zatwierdzającej projekt budowlany skargę oddala . Decyzją z dnia 26 maja 2009r. znak: [....] Starosta S. , działając na podstawie art. 151 § 1 pkt. 1 k.p.a., odmówił uchylenia decyzji dotychczasowej zezwalającej S.K. i G.K. na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr ewid. [....] położonej w S. W uzasadnieniu organ wskazał na przebieg dotychczasowego postępowania. Starosta S. decyzją z dnia 28.12.2004r. znak: [....] zatwierdził projekt budowlany i zezwolił na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr ewid. [....] położonej w S. S.K. i G.K. . Następnie organ na wniosek S.R. z dnia [....] 04.2005r. wznowił postępowanie zakończone w/w decyzją. Po wznowieniu, została wydana przez organ między innymi decyzja znak: [....] z dnia 1.02.2006r. odmawiająca uchylenia w/w decyzji, którą Wojewoda [....] utrzymał w mocy decyzją znak: [....] z dnia 04.05.2006r. Wyrokiem Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20.11.2007r. sygn. akt H SA/Kr 832/6 w/w decyzje zostały uchylone. W toku dalszego postępowania Starosta S. decyzją z dnia 26.09.2008r., znak: [....] ponownie odmówił uchylenia decyzji zezwalającej na budowę w/w budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Wojewoda [....] decyzją znak: [....] z dnia 16.02.2009r. uchylił w/w decyzję i sprawę przekazał do ponownego rozpatrzenia. Wojewoda zarzucił, że Starosta S. nie zastosował się do wskazań zawartych w wyroku WSA, który to stwierdził, iż nieprawidłowe jest przyjęcie tezy, że o zakresie oddziaływania danej inwestycji rozstrzygają warunki techniczne, że nie znajduje uzasadnienia przyjęte stanowisko, iż skoro planowana przez inwestorów inwestycja pod nazwą "budowa domu jednorodzinnego" będzie zlokalizowana w odległości 5 metrów od granicy z działką nr ewid. [....] , to tym samym wyłączona jest możliwość oddziaływania tej inwestycji na działkę sąsiednią. Za obszar oddziaływania obiektu należy uznać obszar określony dla projektowanego obiektu budowlanego, na podstawie jego rodzaju i charakterystyki. Wojewoda [....] podkreślił, że prawidłowe ustalenie zakresu ograniczenia możliwości zabudowy czy korzystania z działki o nr ewid. [....] przez S.R. w związku z przedmiotową inwestycją na działce nr ewid. [....] pozwoli na ustalenie czy S.R. posiada przymiot strony w postępowaniu zakończonym decyzją z dnia 28.12.2004r. S.R. wskazała bowiem, że w związku z przedmiotową inwestycją powstały ograniczenia związane z możliwością budowy na jej działce zbiornika na nieczystości oraz brak jest możliwości doprowadzenia gospodarstwa do standardów "unijnych". Prowadząc postępowanie wyjaśniające odpowiednio do wskazań Wojewody [....] wezwano S.R. do wskazania konkretnego przepisu prawa, przewidującego ograniczenie w swobodnym korzystaniu z działki nr ewid. [....] (o szerokości max. 10.0 m -11.0 m) ze względu na powstanie na działce nr ewid. [....] budynku mieszkalnego jednorodzinnego. W odpowiedzi w dniu 26.04.2009r. (data wpływu 27.04.2009r.) złożone zostały wyjaśnienia. Organ na podstawie zgromadzonych materiałów dowodowych ustalił, że przedmiotowy budynek mieszkalny jednorodzinny, podpiwniczony z poddaszem użytkowym, powierzchni zabudowy 142,10 m2 , kubaturze 680,0 m3 (dane wg projektu budowlanego) nie może mieć negatywnego oddziaływania na środowisko oraz działki sąsiednie. Podkreśla się, że woda do budynku ma być doprowadzona z istniejącej na działce studni. Studnia zatem nie była przedmiotem postępowania zakończonego w/w decyzją ostateczną. S.R. nie wskazała przepisów prawa, które określałyby standardy gospodarstwa "unijnego" i w sposób kategoryczny przesądzały o budowie zbiorników na gnojówkę na działce nr ewid. [....] , która jest działką niezabudowaną i nie sąsiaduje bezpośrednio z jej zabudową zagrodową a tym samym dały Jej prawo do udziału w postępowaniu w sprawie wydania pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr ewid. [....] . Zdaniem organu nie ma podstaw prawnych, do żądania zmiany lokalizacji przedmiotowego budynku (tj. do zachowania odległości 11.0 m od granicy działki nr ewid. [....] - własność S.R. ), by w czasie bliżej nieokreślonym móc ją zabudować zbiornikami na gnojówkę w odległości 4.0 m od granicy działki sąsiedniej. S.K. i G.K. wypełnili wszystkie obowiązki wynikające z ustawy Prawo budowlane, lokalizacja budynku spełnia wymagania rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Działka nr ewid. [....] zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego gminy leży w terenach przeznaczonych pod zabudowę mieszkalno-zagrodową i mieszkalną jednorodzinną. Obie te formy zabudowy mają równe prawa. Oddziaływanie przedmiotowego budynku zamyka się w granicach własności inwestora. W związku z tym S.R. nie została uznana za stronę w postępowaniu dotyczącym udzielenia pozwolenia na budowę ww. budynku mieszkalnego Odwołanie od powyższej decyzji złożyła S.R. zarzucając nieprawidłowości w ustaleniach stanu faktycznego, które w ocenie odwołującej zostały dokonane z pominięciem twierdzeń samej skarżącej, a także brak wypełnienia wymagań wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie sygn. akt II SA/Kr 832/06 z dnia 20.11.2007r. Odwołująca podniosła, że decyzja o pozwoleniu na budowę na sąsiedniej działce uniemożliwi jej zrealizowanie własnej inwestycji - powstaną ograniczenia w budowie zbiornika na nieczystości stałe. Decyzją z dnia 5 kwietnia 2011r. znak: [....] , Wojewoda [....] , działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 81 ust. 1 i art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, póz. 1623 ze zm.), utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu wskazano przebieg postępowania. Następnie organ odwoławczy odnosząc się do zarzutów zawartych w odwołaniu podał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 14.04.2010 r., sygn. akt II SA/Kr 197/10 stwierdził, że organ II instancji nie wyjaśnił w sposób prawidłowy dlaczego uznał, że S.R. nie przysługuje przymiot strony we wznowionym postępowaniu, nie odniósł się także do przywołanych przez skarżącą w odwołaniu okoliczności, które w jej ocenie przesądzają o posiadaniu przez nią statusu strony w przedmiotowym postępowaniu. Organ odwoławczy - zdaniem WSA powinien odnieść się do wskazanych przez S.R. zarzutów, że realizacja przedmiotowej inwestycji na działce nr [....] w odległości 5 m od granicy z działką nr [....] narusza jej interes prawny, ponieważ uniemożliwia jej doprowadzenie posiadanego gospodarstwa do standardów unijnych. Ponadto WSA wskazał, aby organ II instancji odniósł się do zarzutów podnoszonych przez S.R. w odwołaniu oraz w pismach składanych w postępowaniu wznowieniowym, takich jak wskazane przez skarżącą kwestie przepisów prawa materialnego. Wypełniając wskazania wyroku WSA, organ stwierdził, że wskazywne przez odwołującą rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 7 października 1997 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie, w § 6 ust. 1 wskazuje: " Do usuwania i magazynowania odchodów pochodzenia zwierzęcego powinny być przewidziane urządzenia i zbiorniki dostosowane do systemów technologicznych utrzymywania zwierząt, zwane dalej "zbiornikami na płynne odchody zwierzęce", ł dalej w ust. 2 "Zbiorniki na płynne odchody zwierzęce powinny mieć dno i ściany nieprzepuszczalne; zbiorniki zamknięte powinny być szczelnie przykryte oraz zaopatrzone w otwór wentylacyjny i zamykany otwór wejściowy. 3. Odległości zamkniętych zbiorników na płynne odchody zwierzęce, mierzone od pokryw i wylotów wentylacyjnych powinny wynosić co najmniej: 1) od otworów okiennych i drzwiowych pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi na działkach sąsiednich -15 m,... 3) od granicy działki sąsiedniej - 4 m." Przy ustalaniu obszaru oddziaływania budynku mieszkalnego jednorodzinnego objętego pozwoleniem na budowę należy wziąć pod uwagę nie tylko przepisy techniczne, ale także charakter tej inwestycji oraz jej przeznaczenie. Działka nr [....] , sąsiadująca bezpośrednio z działką G.K. , na której odwołująca zamierza umieścić zbiorniki na gnojówkę jest działką niezabudowaną. Jak wynika z rysunku projektu zagospodarowania terenu, na wysokości budynku G.K. działka odwołującej ma szerokość około 5 m. Szerokość działki nie pozwala, aby na wysokości budynku. G.K. , zgodnie z przywołanymi wyżej przepisami, tj. 4 m od każdej z granic działki odwołująca zlokalizowała zbiorniki na gnojówkę. Budynek mieszkalny jednorodzinny został usytuowany na działce nr [....] w S. zgodnie z obowiązującymi przepisami, prawem budowlanym i warunkami technicznymi. Działka inwestora, zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, leży w terenie przeznaczonym pod zabudowę mieszkalno-zagrodową i mieszkalną jednorodzinną. Działka S.R. nie jest objęta obszarem oddziaływania budynku mieszkalnego G.K. , bowiem obszar oddziaływania tego budynku zamyka się w granicy własności jego działki, zatem S.R. nie mogła posiadać przymiotu strony w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego na działce G.K. Zamiary inwestycyjne S.R. , polegające na umieszczeniu zbiorników na gnojówkę na działce nr [....] w S. , w odległości 15 m od okien przedmiotowego budynku mieszkalnego G.K. są niemożliwe do zrealizowania wobec ich niezgodności z przepisami. Nawet gdyby uznać, że działka odwołującej objęta jest obszarem oddziaływania budynku mieszkalnego jednorodzinnego G.K. , to oddziaływanie to byłoby bez znaczenia, bowiem na wysokości budynku G.K. , zgodnie z przywołanymi wyżej przepisami, tj. 4 m od każdej z granic działki odwołująca i tak nie może zlokalizować zbiorników na gnojówkę. Z akt sprawy nie wynika gdzie S.R. posiada swoje gospodarstwo rolne, które jak twierdzi, chce doprowadzić do standardów unijnych ", jednakże doprowadzenie go do tych standardów nie jest możliwe poprzez wybudowanie wskazanych zbiorników na gnojówkę na działce nr [....] . Z wypisu z rejestru gruntów, oraz z mapy ewidencji gruntów, znajdujących się w aktach sprawy wynika, że działka nr [....] ma kształt długiego, wąskiego "klina", długości około 88 m i powierzchni 0,057 ha. Zatem jej średnia szerokość jest mniejsza niż 6,5 m. Powyższe wskazuje, że umieszczenie zbiorników na gnojówkę przy zachowaniu wskazanych przepisami 4 m od granic z działkami sąsiednimi - nie jest możliwe nie tylko na wysokości budynku G.K. (gdzie szer. działki wynosi około 5m) ale również w innych częściach działki. Dodatkowo, w odniesieniu do informacji zawartej w odwołaniu, iż [....] .04.2005r. Państwo R. złożyli dokumenty na budowę przedmiotowych zbiorników, Starosta S. decyzją z dnia 25.04.2005 r., po rozpatrzeniu wniosku S.R. z dnia [....] .04.2005 r. w sprawie zgłoszenia budowy dwóch zbiorników na gnojówkę typu SL-FAU firmy SOLTRALENTZ o pojemności 25 m3 na działce nr ewid. [....] w S. , wniósł sprzeciw w sprawie wyżej opisanego zamiaru. W uzasadnieniu decyzji Starosta S. stwierdził, że zgłoszony zamiar budowy zbiorników dotyczy ich lokalizacji na niezabudowanej działce, co jest sprzeczne z zapisem art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy - Prawo budowlane. Decyzja Starosty S. została utrzymana w mocy decyzją Wojewody [....] z dnia 06.07.2005 r., znak: [....] , a Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę S.R. na ww. decyzję Wojewody [....] . Reasumują powyższe organ uznał, ze działka nr [....] położona w S. , własności S.R. nie znajduje się w obszarze oddziaływania obiektu -budynku mieszkalnego jednorodzinnego usytuowanego na działce nr [....] w S. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na powyższą decyzję złożyła S.R. zarzucając nieprawidłowości w ustaleniach stanu faktycznego oraz pominięcie twierdzeń skarżącej, brak wypełnienia wymagań jakie postanowił w wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie sygn. akt U SA/Kr 197/10 z dnia 14 kwietnia 2010 r. oraz opieszałość w załatwieniu sprawy, które w ocenie skarżącej uzasadniają wniosek o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenia na rzecz skarżącej wszelkich kosztów związanych z wniesieniem skargi. W odpowiedzi na skargę skarżony organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko i argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, póz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- zwanej dalej p.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.) sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem tj. zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego obowiązujących w dacie wydania zaskarżonego aktu. Wady postępowania administracyjnego, skutkujące koniecznością: uchylenia decyzji, stwierdzenia jej nieważności bądź wydania decyzji z naruszeniem prawa, przewidziane są w przepisie art. 145 § 1 p.p.s.a. Natomiast w wypadku nieuwzględnienia skargi sąd w myśl art. 151 p.p.s.a. skargę oddala. Skarga jest nieuzasadniona. Sąd dokonując oceny legalności zaskarżonej decyzji, jak też decyzji organu l instancji uznał, że decyzja ta nie naruszają prawa. Na wstępie należy zwrócić uwagę, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 14.04.2010 r. sygnatura akt II SA/Kr 197/10 uchylił decyzję organu II instancji ponieważ organ ten w sposób prawidłowy nie wyjaśnił dlaczego S.R. nie przysługuje przymiot strony we wznowionym postępowaniu, a ponadto organ powinien był też odnieść się do wszystkich zarzutów skarżącej w tym do tego, że realizacja inwestycji przez państwa K. w odległości 5 m od granicy z jej działką nr [....] narusza jej interes prawny ponieważ uniemożliwia jej doprowadzenie posiadanego gospodarstwa rolnego standardów unijnych. Zgodnie z przepisem art. 153 p.p.s.a ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażona w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Oznacza to, że organ i sąd są związani wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi w cytowanym wyżej wyroku tutejszego Sądu. Organ odwoławczy ponownie rozpoznając sprawę ustalił, że działka numer [....] stanowiąca własność S.R. nie znajdowała się w obszarze oddziaływania obiektu - budynku jednorodzinnego usytuowanego na działce numer [....] w S. , którego inwestorem byli S.K. i G.K., w czasie wydawania decyzji pozwolenia na budowę w dniu 28.12.2004 r. znak: [....] ( karta 47 akt administracyjnych). Organ ustalił, że inwestorzy zrealizowali swój budynek jednorodzinny, parterowy podpiwniczony z poddaszem użytkowym o powierzchni zabudowy 142,10 m2, kubaturze 680,0 m3 zgodnie z prawem budowlanym i warunkami technicznymi. Inwestor planował zrealizowanie tego budynku z zachowaniem odległości od granicy z działką skarżącej w odległości 5 m od granicy, co wynika z zatwierdzonego projektu zagospodarowania działki nr [....] ( karta 15) i projektu architektonicznego budynku architekta J.P. ( karta 1-15 akt administracyjnych). Poza tym usytuowanie planowanej inwestycji jest zgodne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Organ ustalił, że działka numer [....] stanowiąca własność skarżącej S.R. jest działką niezabudowaną ma ona kształt wąskiego klina o długości około 88 m i jej średnia szerokość jest mniejsza niż 6,5 m, a na wysokości budynku państwa K. szerokość ta wynosi 5 m. Skarżąca S.R. zamierza wybudować na swojej działce 2 zbiorniki na gnojówkę. W ocenie organu wybudowanie w przyszłości tych zbiorników nie jest to możliwe nawet w innej części działki, ze względu na naruszenie przepisów dotyczących zachowania odległości 4 m od granicy .lub 15 m od otworów okiennych i drzwiowych pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi na działkach sąsiednich, zgodnie z § 6 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 7.10.1997 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie. Skarżąca w niniejszym postępowaniu nie wykazała na czym miałoby polegać dostosowanie jej gospodarstwa rolnego do standardów unijnych . W związku z powyższym, organ zasadnie ustalił, że skarżącej S.R. w chwili prowadzenia postępowania administracyjnego w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę zakończonego wydaniem decyzji w dniu 28.12.2004 r. znak: [....] nie przysługiwał przymiot strony, gdyż oddziaływanie przedmiotowej inwestycji ograniczyło się do terenu działki numer [....] stanowiącej własność inwestorów S.K. i G.K. Zasadnie podkreślił też organ że nie ma żadnych podstaw prawnych do żądania przez skarżącą, aby inwestor czyli .p. p. K. usytuowali swój budynek mieszkalny w odległości 11 m od granicy działki skarżącej, po to aby ona mogła wybudować na swojej działce zbiorniki na gnojówkę ( pismo skarżącej z dnia.....08.2008 r. karta 108 akt administracyjnych ). Niewątpliwie przedstawione wyżej okoliczności faktyczne sprawy nie dają podstaw do przyjęcia że skarżącej przysługiwał przymiot strony w rozumieniu art. 28 kpa, w zakończonym postępowaniu o pozwolenie na budowę. W ocenie Sądu organ w sposób wnikliwy dokonał oceny charakteru i przeznaczenia planowanej inwestycji przez państwa K. oraz braku wpływu oddziaływania tej inwestycji na niezabudowaną działkę skarżącej, biorąc pod uwagę jej zarzuty. Należy też podkreślić że w toku prowadzonego postępowania pozwolenia na budowę budynku jednorodzinnego mieszkalnego skarżąca S.R. nie była uznana za stronę postępowania, gdyż starosta S. uznał, że obszar oddziaływania ogranicza się do działki inwestora, co dał wyraz w sentencji tej decyzji z dnia 28.12.2004 r. znak; [....] ., a także decyzja ta nie została jej doręczona. Stosownie do art. 3 pkt. 20 ustawy z dnia 7.07.1994 r. Prawo budowlane ilekroć w ustawie jest mowa o obszarze oddziaływania obiektu należy przez to rozumieć teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu tego ternu. Organ zasadnie wznowił postępowanie na zasadzie art. 149 § 1 i § 2 kpa, zgodnie z którym wznowienie postępowania następuje w drodze postanowienia. Postanowienie stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia sprawy. Organy rozpoznały wniosek o wznowienie postępowania na zasadzie art. 151 pkt. 1 kpa, w myśl którego organ administracji publicznej, o którym mowa w art. 150, po przeprowadzeniu postępowania określonego w art. 149 § 2 kpa wydaje decyzję w której odmawia uchylenia decyzji dotychczasowej, gdy stwierdzi brak podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1 lub art. 145 a. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze iż skarżącej przysługiwał przymiot strony w postępowaniu zakończonym pozwoleniem na budowę dla inwestorów przez państwa K. , ponieważ inwestorzy powinni byli zrealizować swój budynek mieszkalny w odległości 11 m od jej granicy, gdyż uniemożliwi to jej w przyszłości wybudowanie 2 zbiorników na gnojówkę, jest całkowicie bezzasadny. Sąd wyżej już omówił te okoliczności. Podkreślić należy, że tak naprawdę to skarżąca domaga się realizowania swojego prawa własności kosztem ograniczenia prawa własności inwestorów, o czym mowa w art. 5 ustawy Prawo budowlane. Zgodnie z tym przepisem każdy ma prawo zabudowy nieruchomości gruntowej, jeżeli wykaże prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, pod warunkiem zgodności zamieszczenia budowlanego z przepisami. Inwestorzy zrealizowali swoje prawo zabudowy nieruchomości gruntowej zgodnie z przepisami, a więc nie naruszyli prawa własności przysługującego skarżącej. Właściciel ma prawo do decydowania o usytuowaniu planowanej inwestycji na swojej działce, ale oczywiście zgodnie z przepisami prawa. Pozostałe wywody skargi nie odnoszą się do meritum sprawy a więc oceny, czy skarżącej przysługiwał przymiot strony w postępowaniu o pozwolenie na budowę, dlatego Sąd do nich się nie odniósł. Należy też wskazać, że na rozprawę sądową w dniu [....] .2011 r. byli wzywani jako uczestnicy postępowania S.T. i A.W. (którzy zmarli, co wynikało z relacji poczty). W ocenie Sądu skierowanie do nich zawiadomienia o terminie rozprawy wyznaczonej na [....] .2011 r. było niewłaściwe, ponieważ nie byli oni uznani za strony postępowania w sprawie pozwolenia na budowę zakończonego decyzją Starosty S. z dnia 28.12.2004 r. znak: [....] , co wynika z sentencji tej decyzji, jak i rozdzielnika dotyczącego ustalenia kręgu stron postępowania w tej decyzji. Organ ten nie doręczał im też tej decyzji. Z tych też powodów Sąd orzekający obecnie w niniejszej sprawie nie potraktował ich jako uczestników postępowania. W związku z powyższym Sąd uznał że organy w sposób prawidłowy przeprowadził postępowanie wyjaśniające, zgodnie z zasadami postępowania administracyjnego wyrażonymi w przepisach art. 7 kpa- zasadą ustalenia prawdy obiektywnej, art. 77 § 1 kpa- zasadą zebrania i rozstrzygnięcia całego materiału dowodowego w sprawie a także art. 80 kpa, odnoszącego się do oceny zebranegomateriału dowodowego. Organ ustalił pełny stan faktyczny sprawy i wyjaśnił w sposób logiczny opierając się o przepisy prawa dlaczego skarżącej nie można było przyznać statusu strony w przedmiotowym postępowaniu o pozwolenie na budowę ustalając przy tym że zatwierdzony projekt budowlany budynku mieszkalnego jest zgodny z przepisami. Skoro zatem inwestor miał zrealizować inwestycję zgodnie z prawem i obszar oddziaływania inwestycji zamykał się w granicach działki inwestora tym samym skarżącej nie przysługiwał przymiot strony w rozumieniu art. 28 kpa, w przedmiotowym postępowaniu. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji jest poprawne i spełnia wymogi określone w przepisie art. 107 § 3 kpa, ponieważ organ na podstawie zebranego całego materiału dowodowego w sprawie ustalił stan faktyczny a następnie dokonał ustaleń prawnych oraz wyjaśnił i wskazał normy prawa materialnego stanowiące podstawę rozstrzygnięcia zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 2002., Nr 153, póz. 1270 z późn. zm.) w myśl którego sąd w razie nieuwzględnienia skargi skargę oddala.