II SA/Kr 1015/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mariusz Kotulski Sędziowie: AWSA Kazimierz Bandarzewski WSA Ewa Rynczak (spr.) Protokolant: Beata Błach po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 lutego 2008 r. sprawy ze skargi E. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu skargę oddala. Decyzją nr [...] z dnia [...] października 2005 r. znak: [...] Prezydent Miasta na podstawie art. 59 ust. 1, art. 61 ust. 1 w zw. z art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. 2003 r., Nr 80, poz. 717 z późn. zm. ), §1 - 9 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. 2003, Nr 164, poz. 1588), § 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie oznaczeń i nazewnictwa stosowanych w decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz w decyzji o warunkach zabudowy (Dz. U. 2003, Nr 164, poz. 1589) oraz art. 104 i 105 kpa orzekł o ustaleniu warunków zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego pn.: "przebudowa i rozbudowa budynku (wraz z nową halą) Warsztatu [...], na działce nr [...], obr. [...], przy ul. [...] w K.". W uzasadnieniu decyzji wskazano, że wniosek Przedsiębiorstwa "A." z siedzibą w K. wpłynął w dniu 11 lutego 2004r. Teren określony we wniosku nie jest objęty miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, wobec czego przeprowadzono postępowanie w trybie art. 59 i nast. w/w ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W toku postępowania uzyskano niezbędne opinie i uzgodnienia. Spełnione zostały łącznie przesłanki wydania decyzji o warunkach zabudowy, o których mowa w art. 61 ust. 1. Projekt decyzji został sporządzony przez J. S. wpisaną na listę izby samorządu zawodowego architektów nr [...]. Organ rozpatrzył uwagi i zastrzeżenia stron: B. B. i E. T. i wskazał, że analiza urbanistyczno-architektoniczna obszaru wyznaczonego wokół terenu objętego wnioskiem wykazała, że przedmiotowe przedsięwzięcie spełnia warunki określone w art. 61 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz wymogi w/w rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. Warunki ustalone w oparciu o wyniki przeprowadzonej analizy zostały zawarte w załącznikach nr 1 i 2. W pkt 4 warunków zabudowy zwrócono uwagę, że w planowanym zagospodarowaniu należy uwzględnić przebieg istniejącej infrastruktury technicznej i poinformowano inwestora, że inwestycja nie może powodować ograniczenia dostępu do drogi publicznej, możliwości korzystania z wody, kanalizacji, energii elektrycznej i cieplnej oraz ze środków łączności oraz dostępu światła dziennego do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi. W trakcie postępowania administracyjnego uzyskano opinie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego (pismo z dn. [...].01.2005r.) oraz Wydziału Gospodarki Komunalnej i Ochrony Środowiska UM (pismo z dn. [...].01.2005r.) stwierdzające, że zgodnie z ustawą z dn. 27.04.2001r. Prawo ochrony środowiska oraz rozporządzeniem Rady Ministrów z dn. 09.11.2004r. planowane przedsięwzięcie nie zalicza się do inwestycji mogących znacząco oddziaływać na środowisko. W związku z tym, iż w toku postępowania zmieniły się przepisy ustawy z dnia 27.04.2001 r. - Prawo ochrony środowiska odstąpiono od przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, zgodnie bowiem z art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 18.05.2005r. o zmianie ustawy - Prawo ochrony środowiska oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2005r.Nr 113, poz. 954) do postępowań w sprawie oceny oddziaływania na środowisko wszczętych, a nie zakończonych decyzją ostateczną przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, przepisy dotychczasowe stosuje się na wniosek uprawnionego podmiotu. W pkt 6 warunków zabudowy informowano inwestora, że przed wystąpieniem o pozwolenie na budowę, jeżeli okaże się to konieczne, należy wystąpić o decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. Natomiast w/w ustawa Prawo ochrony środowiska nakłada na każdego inwestora obowiązki określone w art. 75 polegające na ochronie środowiska na obszarze prowadzonych prac budowlanych, a w szczególności ochrony gleb, zieleni, naturalnego ukształtowania terenu i stosunków wodnych. Szczegółowy zakres powyższych obowiązków określony zostanie w pozwoleniu na budowę. Zwrócono uwagę, że decyzja o warunkach zabudowy jest tylko pierwszym etapem podejmowanym przez inwestora w celu realizacji inwestycji i nie stanowi podstawy prawnej do rozpoczęcia robót budowlanych. Dopiero po przeprowadzeniu oddzielnego postępowania z udziałem stron możliwe jest uzyskanie przez inwestora decyzji o pozwoleniu na budowę. Organ określił również szereg kwestii, które spełniać powinien projekt budowlany inwestycji. Nadto odnosząc się do dalszych zarzutów stron organ wskazał, że istniejąca zabudowa na działkach sąsiednich została zrealizowana w oparciu o inne, obowiązujące wówczas przepisy prawa, m. in. ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, który utracił ważność z dniem 01.01.2003r. Zgodnie z nimi na terenie wnioskowanej inwestycji (dz. nr [...]) znajdował się Obszar Produkcji i [...] ( PS ), natomiast na terenach leżących na zachód i na wschód od działki nr [...] znajdował się Obszar Mieszkaniowy [...]. Na zastrzeżenia E. T. dotyczące aktualizacji wypisów z ewidencji gruntów została udzielona odpowiedź przez Wydział Geodezji UM w piśmie z dnia [...].05.2005r. W trakcie postępowania na zastrzeżenia wniesione w w/w pismach E. T. uzyskała również odpowiedź Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K. (pismo z dn. [...].07.2005r.) oraz Wydziału Architektury i Urbanistyki UM ( pisma z dn. [...].04.2005r. i [...].07.2005r.). Organ wskazał, że brak jest przesłanek do zawieszenia postępowania ze względu na okoliczność wniesienia wniosków do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K. oraz Zarządu Dróg i Komunikacji w K. o wznowienie postępowań. Obowiązkiem organu właściwego w sprawie ustalenia warunków zabudowy jest uzyskanie uzgodnień, o których mowa w art. 53 ust. 4 ustawy oraz przepisach odrębnych. Stosownie do art. 106 §1 kpa uzyskanie ostatecznego postanowienia organu współdziałającego (w niniejszej sprawie Zarządu Dróg i Komunikacji) oraz zgromadzenie pełnego materiału dowodowego obliguje organ właściwy w sprawie ustalenia warunków zabudowy do niezwłocznego wydania decyzji kończącej sprawę. W związku z tym, że zażalenie na postanowienie ZDiK wniesione było z uchybieniem terminu do dokonania tej czynności, co stwierdziło Samorządowe Kolegium Odwoławcze w postanowieniu z dnia [...].08.2005 r., znak [...], postanowienie zarządcy drogi stało się ostateczne. Samo złożenie wniosku o wznowienie postępowania w sprawie wydania postanowienia, nie oznacza, że postanowienie to zostanie wyeliminowane z obrotu prawnego. Odnośnie postępowania prowadzonego przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego brak w obecnie obowiązujących przepisach prawnych podstawy do występowania o zajęcie stanowiska w trybie art. 106 §1 kpa, a zatem nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszą decyzją kwestia ewentualnego wznowienia postępowania przez ten organ. Odwołanie od powyższej decyzji złożyła E. T. wnosząc o jej uchylenie w całości ze względu na sprzeczność pomiędzy stanem faktycznym a treścią dokumentów znajdujących się w aktach sprawy, a także z uwagi na sprzeczność w samej treści tych dokumentów. W uzasadnieniu podniosła, że zaskarżona decyzja nie ustala konkretnych warunków zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego, a jedynie zawiera informacje o przepisach prawnych, które muszą być zachowane przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę. Skarżąca wskazała, że boleśnie odczuwa negatywne konsekwencje działalności zakładu "A." i uważa, że rozbudowa zakładu nie powinna mieć miejsca, a sam zakład nie powinien w ogóle funkcjonować w otulinie [...] Parku Krajobrazowego. Odwołująca zarzuciła też, że nie brała udziału w całym postępowaniu, bez własnej winy, gdyż złożyła formalne wnioski o wznowienie postępowania cząstkowego z uchybieniem terminu. Ponadto była niesłusznie przekonana, że przedstawiając organowi na piśmie stan faktyczny, włącza się w tok postępowania administracyjnego, a dokonane wcześniej czynności zostaną powtórzone z jej udziałem. Podniosła, że wydano w tej sprawie sprzeczne dokumenty (opinie), które z jednej strony mówią, że planowane przedsięwzięcie nie zalicza się do inwestycji mogących znacząco oddziaływać na środowisko a z drugiej strony występują różnorodne i trudne do wytrzymania uciążliwości. Decyzją z dnia [...]r. znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] na podstawie art. 59, art. 61, art. 64 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz U. nr 80, poz. 717 ze zm.), § 1-9 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 roku w sprawie sposobu ustalenia wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. nr 164, poz. 1588) oraz art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu organ podzielając ustalenia organu I instancji wskazał, że planowane przedsięwzięcie polegać będzie na przebudowie istniejącej hali Warsztatu [...], do której przeniesione zostaną obecnie użytkowane maszyny i urządzenia do obróbki skrawaniem metali, bez zmiany technologii produkcji. Wobec zmiany przepisów ustawy Prawo ochrony środowiska obecnie w przypadku inwestycji mogących znacząco oddziaływać na środowisko, inwestor zobligowany jest uzyskać decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. Decyzja ta dołączana jest do wniosku o pozwolenie na budowę. W załączniku nr 1 pkt. II 2 "a" zaskarżonej decyzji wskazano konieczne warunki, które zamierzenie to powinno spełniać. Odnosząc się do zarzutów odwołującej, Kolegium wskazało, że w aktach sprawy znajduje się wstępny projekt technologii i zagospodarowania Zakładu Konstrukcyjno – [...] jak również pismo wyjaśniające inwestora z dnia [...] grudnia 2005 r. Z pisma tego wynika, że właściwy projekt technologiczny stanowić będzie część projektu budowlanego w toku postępowania w sprawie wydania pozwolenia na budowę. Uciążliwości związane z zagadnieniem transportu technologicznego, tj. obecnego źródła hałasu i wstrząsów, zostaną zniwelowane poprzez zabudowanie planu manewrowego nowa halą, w której transport ten będzie się odbywał. Inwestor zadeklarował również, że w projekcie budowlanym droga przylegająca do nieruchomości E. T. zostanie wyłączona z transportu wewnętrznego i przeznaczona wyłącznie dla zabezpieczenia przeciwpożarowego. Ponadto istniejące okna otwierane zostaną zamienione na okna stałe trójkomorowe, a dotyczyć to będzie zarówno budynku modernizowanego, jak i nowej części. Kolegium nie podzieliło zarzutu skarżącej jakoby zaskarżona decyzja była skierowana w sposób nieprawidłowy. Inwestorem, a zarazem podmiotem w stosunku do którego zaskarżona decyzja rodzi prawa jest Przedsiębiorstwo "A.", natomiast zakres przedmiotowy decyzji obejmuje rozbudowę i modernizację Warsztatu [...] na działce nr [...] obr. [...] przy ul. [...] w K. Budynek ten jest częścią składową jednostki organizacyjnej pod nazwą Przedsiębiorstwo A. Zakład Konstrukcyjno – [...]. Odnosząc się natomiast do kwestii wznowienia postępowania, Kolegium podzieliło stanowisko organu I instancji, że wnioski strony o wznowienie postępowania zakończonego wydanym z upoważnienia Prezydenta Miasta postanowieniem Dyrektora Zarządu Dróg i Komunikacji w K. w przedmiocie uzgodnienia przedmiotowego zamierzenia inwestycyjnego nie stanowiły przeszkody dla wydania decyzji z dnia [...] października 2005 r. kończącej postępowanie w sprawie, z uwagi na fakt, że postanowienie uzgadniające stało się ostateczne. Kolegium bowiem w dniu [...] sierpnia 2005 r. stwierdziło uchybienie terminu do złożenia na nie zażalenia. Gdyby natomiast postanowienie to, w następstwie wznowienia postępowania w sprawie uzgodnienia zostało uchylone, to w świetle art. 145 § 1pkt. 6 k.p.a. postępowanie zakończone ostateczną decyzją w sprawie ustalenia warunków zabudowy również podlegałoby wznowieniu. "Uzgodnienia" natomiast przedsięwzięcia przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K. nie dokonuje się w trybie art. 53 ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w zw. z art. 106 k.p.a. Skierowanie zaskarżonej decyzji do osoby nieżyjącej – Z. S. stanowi omyłkę organu I instancji, która nie podważa prawidłowości zaskarżonej decyzji, ponieważ w postępowaniu brali udział jej spadkobiercy i rozstrzygnięcie im również zostało doręczone. Skargę od powyższej decyzji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosła E. T. Skarżąca wniosła o uchylenie decyzji obu instancji. Skarżąca zarzuciła, że w decyzji SKO nie ustosunkowano się do zarzutów odwołania dotyczących nie zapewnienia skarżącej E. T. udziału w postępowaniu administracyjnym I instancji co daje podstawę do wznowienia tego postępowania. Zdaniem skarżącej formalne i powierzchowne są oceny przedstawione w uzasadnieniu decyzji II instancji w kwestii prawidłowości postępowania oraz analizy architektoniczno-urbanistycznej. Nie odnoszą się one do rozszerzenia asortymentu produkcyjnego i faktycznej zmiany Warsztatu [...] na Zakład Konstrukcyjno-[...], którego wstępny projekt znajduje się w aktach sprawy. Nadto zarzucono, że ogólna zasada wolności zagospodarowania terenu nie może przekraczać granic prawa sąsiada do swobodnego korzystania z domu jednorodzinnego z ogrodem. Stanowisko Kolegium pomija całkowicie istotę sprawy jaką jest uciążliwe sąsiedztwo zakładu przemysłowego. Prawidłowość wykonania opinii stosownych organów co do ochrony środowiska w zakresie zapylenia i hałasu nie była weryfikowana. Zakład na czas trwania kontroli zachował nienaganne warunki produkcji, będąc o niej poinformowany. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] podtrzymało swoje stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Orzekanie, w myśl art. 135 p.p.s.a., następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Przepisy ustawy przewidując jedynie uprawnienia kontrolne sądów administracyjnych nie dają im kompetencji do zastępowania organów administracji publicznej w wykonywaniu ich zadań orzeczniczych. Wady postępowania administracyjnego, skutkujące koniecznością: uchylenia decyzji, stwierdzenia jej nieważności bądź wydania decyzji z naruszeniem prawa, przewidziane są w przepisie art. 145 § 1 p.p.s.a. Natomiast w wypadku nieuwzględnienia skargi sąd w myśl art. 151 p.p.s.a. skargę oddala. Skarga jest nieuzasadniona, gdyż zaskarżona decyzja, jak też decyzja organu I instancji nie naruszają prawa, a więc przepisów postępowania, jak też prawa materialnego. Jak wynika z akt sprawy teren określony we wniosku nie jest objęty miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, wobec czego mają zastosowanie przepisy art. 59 i następne ustawy z dnia 27.03.2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. 2003r., Nr 80, poz. 717 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji. Stosownie do treści art. 61 ust. 1 cyt. ustawy wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku łącznego spełnienia następujących warunków : 1) co najmniej jedna działka sąsiednia, dostępna z tej samej drogi publicznej, jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu; 2) teren ma dostęp do drogi publicznej; 3) istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu, z uwzględnieniem ust. 5, jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego; 4) teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne albo jest objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy, o której mowa w art. 88 ust. 1; 5) decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi. Wobec tego wydanie decyzji o ustaleniu warunków zabudowy jest możliwe tylko w przypadku łącznego spełnienia wszystkich warunków z art. 61 ust. 1 cyt. ustawy. Organy obu instancji celem ustalenia czy zostały spełnione wyżej wskazane warunki, na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26.08.2003r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz.U. 2003r., Nr 164, poz. 1588), sporządziły analizę urbanistyczno-architektoniczną obszaru wyznaczonego, zgodnie z § 3 ust. 2 cyt rozporządzenia, wokół terenu objętego wnioskiem. Analiza ta jest załącznikiem Nr [...] do decyzji organu I instancji z dnia [...].10. 2005r. (k.273 akt adm.). W analizie tej organy wskazały, że planowana zabudowa stanowić będzie kontynuację funkcji zabudowy i zagospodarowania terenu na działkach sąsiednich nr [...] i nr [...] obr. [...] jednostka ewidencyjna [...]. Przedmiotowa działka inwestora jest zagospodarowana, zabudowana obiektami administracyjnymi i produkcyjnymi z wewnętrznymi drogami dojazdowymi, placami manewrowymi i miejscami postojowymi. Planowane przedsięwzięcie inwestycyjne polega na realizacji nowej hali produkcyjnej, będącej rozbudową i przebudową Warsztatu [...], usytuowanego w południowej części działki – poza pierwszą linią zabudowy wzdłuż ulicy [...]. Hala ta zlokalizowana będzie w miejsce wyburzenia części istniejącej hali oraz na przyległym terenie pomiędzy halą a budynkiem frontowym. W decyzji niniejszej nie określono parametrów zabudowy takich jak: linia zabudowy, szerokość elewacji frontowej oraz wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej, ponieważ inwestycja ta nie narusza w istniejącym obiekcie frontowym w/w parametrów. Inwestycja ta nie zmienia istniejącej linii zabudowy i szerokości elewacji budynku frontowego. Podano też w analizie, że wskaźnik powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki dla zabudowy istniejącej i planowanej łącznie ustala się do wysokości 43 %, podając też sposób jego obliczenia. W analizie tej określono także szczegółowo inne warunki, w tym dostępu do drogi publicznej, którą stanowi ulica [...]. Załącznik Nr [...] do decyzji organu I instancji z dnia [...].10.2005r. został sporządzony w skali 1:1000 i obejmuje część graficzną decyzji o warunkach zabudowy oraz część graficzną wyników analizy urbanistyczno-architektonicznej, o której mowa w § 3 cyt. rozporządzenia. Załączniki Nr [...] i Nr [...] do decyzji organu I instancji o warunkach zabudowy są integralną częścią decyzji, i zostały sporządzone w czytelnej technice graficznej. Projekt decyzji został sporządzony przez arch. J. S. wpisaną na listę samorządu zawodowego architektów pod nr [...]. Organy w toku przeprowadzonego postępowania administracyjnego uzyskały wymagane uzgodnienia oraz opinie, stosownie do przepisu art. 53 ust.4 ustawy z dnia 27.03.2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, jak: postanowienie Zarządu Dróg i Komunikacji w K. znak [...] z dnia [...].02.2005r. w odniesieniu do obszarów przyległych do pasa drogowego. Uzyskano też opinie: 1. Wydziału Gospodarki Komunalnej i Ochrony Środowiska UM znak [...] z dn. [...].11.2004r. w zakresie komunikacji. 2. Wydziału Gospodarki Komunalnej i Ochrony Środowiska UM znak [...] z dn. [...].12.2004r. w zakresie ochrony zieleni, wód i gospodarki wodnej oraz geologii. 3. Dyrekcji Zespołu [...] Parków Krajobrazowych znak: [...] z dnia [...].03.2005r. w odniesieniu do otuliny parku krajobrazowego. 4. Wydziału Gospodarki Komunalnej i Ochrony Środowiska UM znak : [...] z dn. [...].01.2005r. w zakresie ochrony środowiska. 5. Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego znak : [...] z dn. [...].01.2005r. w zakresie ochrony środowiska. W ocenie sądu organy obu instancji prawidłowo przeprowadziły postępowanie i w sposób właściwy ustaliły na podstawie wyników analizy urbanistyczno– architektonicznej, że inwestor spełnił łącznie wszystkie wymagania zawarte w art. 61 ust.1–5 ustawy z dnia 27.03. 2003r o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W związku z tym, w myśl art. 56 w zw. z art. 64 ust. 1 cyt. ustawy organ nie mógł odmówić ustalenia warunków zabudowy, jeżeli zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z przepisami odrębnymi. Należy podkreślić, że ustawa z dnia 27.03.2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym określa zasady kształtowania polityki przestrzennej przez jednostki samorządu terytorialnego i organy administracji rządowej oraz zakres i sposoby postępowania w sprawach przeznaczania terenów na określone cele oraz ustalania zasad ich zagospodarowania i zabudowy przyjmując ład przestrzenny i zrównoważony rozwój za podstawę tych działań. Tak więc decyzja o warunkach zabudowy jest pierwszym etapem decyzyjnym organu biorąc pod uwagę wyżej wymienione zasady. Decyzja ta nie uprawnia do rozpoczęcia robot budowlanych, a jedynie stwarza możliwość realizacji planowanej inwestycji na określonym terenie. Drugim etapem postępowania jest etap wydania decyzji o pozwoleniu na budowę do którego należy wszechstronna ocena, czy projektowany obiekt odpowiada warunkom wynikającym z odpowiednich przepisów prawa budowlanego oraz przepisów szczególnych i organ orzekający w sprawie ustalenia warunków zabudowy nie może wkraczać w kompetencje organu wydającego decyzję o pozwoleniu na budowę ( por.: wyrok WSA Warszawa z dnia 28.08.2005r. U IV SA/Wa 252/05 Lex nr 191978, podobnie: wyrok NSA z dnia 25.09.2005r. IV SA/13/950). W ocenie Sądu decyzja o ustaleniu warunków zabudowy jest w istocie promesą dla wnioskodawcy, która przesądza o zgodności z prawem planowanego zamierzenia inwestycyjnego. Odnośnie zarzutów podniesionych przez skarżącą E. T., iż przedmiotowa inwestycja do tej pory jest i nadal będzie uciążliwa dla skarżącej ze względu na hałas, wibracje, wyziewy, to w ocenie Sądu, zarzuty te nie zasługują na uwzględnienie, ponieważ okoliczności te będą brane pod uwagę na etapie rozpoznawania wniosku o pozwolenie na budowę, a nie na etapie decyzji o ustaleniu warunków zabudowy. Nietrafne są też zarzuty, że decyzja organu I instancji nie ustala konkretnych warunków zabudowy dla tego zamierzenia inwestycyjnego i że zakład inwestora nie powinien w ogóle funkcjonować w otulinie [...] Parku Krajobrazowego, bowiem z analizy urbanistyczno-architektonicznej wynika, że decyzja ta ustala niezbędne warunki zabudowy, a szczegółowe ich usytuowanie zostanie określone w decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę. Natomiast co do usytuowania inwestycji w otulinie parku krajobrazowego należy wskazać, iż na nieruchomości inwestora nr [...] znajdują się już obiekty Warsztatu [...] które obecnie mają ulec przebudowie i rozbudowie ( w tym modernizacji), a ponadto w aktach sprawy (k.155 ) znajduje się opinia Dyrektora Zespołu [...] Parków Krajobrazowych z dnia [...].03.2005r. znak: [...] o pozytywnym zaopiniowaniu, pod warunkiem uwzględnienia następujących zasad kształtowania architektury : a) obowiązuje postępowanie w duchu nie naruszania ciągłości i dobrej kontynuacji lub wzbogacania istniejących walorów i charakteru lokalnego krajobrazu , b) obowiązuje nawiązanie zarówno w zakresie posadowienia obiektu na działce, jak i niego podstawowych parametrów gabarytowych i wysokościowych (zwłaszcza w zakresie linii zwieńczenia tzw. linii nieba ), poziomu okapu i cokołu oraz wyrazu- artykulacji architektonicznej - do obiektów znajdujących się w sąsiedztwie. Kolejny zarzut skarżącej, iż nie brała czynnego udziału w postępowaniu administracyjnym jest również nieuzasadniony. Po pierwsze skarżąca stała się właścicielką działki nr [...] ( sąsiadującej z działką inwestora) od dnia 30.12.2002r. i nie dokonała zmiany w ewidencji gruntów i budynków w terminie do 30 dni od dokonanej zmiany, zgodnie z ustawą z dnia 17.05.1989r. Prawo Geodezyjne i Kartograficzne ( Dz. U. 2000r., Nr 1000, poz. 1086 ze zm.). Poprzednią właścicielką działki nr [...] była matka skarżącej- O. Z. Organ administracyjny I instancji w wypisie z ewidencji gruntów według stanu na dzień: [...].07.2004r., ustalił adres zamieszkania O. Z. i zawiadamiał ją o wszczęciu postępowania. Zawiadomienia te jednak były dla niej awizowane. W związku z tym, o ocenie Sądu, z winy skarżącej zawiadomienia organu były kierowane do niewłaściwej osoby ( O. Z.), zamiast do skarżącej. Niezależnie od tego skarżąca jednak od dnia [...].04.2005r. brała czynny udział w postępowaniu administracyjnym o czym świadczy protokół z dnia [...].04.2005r. sporządzony przez organ z przyjęcia skarżącej w organie, jako strony postępowania wraz z jej oświadczeniem, że skarżąca zapoznała się z materiałami sprawy (k.158 akt adm.). Ponadto skarżącej zostało doręczone w dniu 18.04.2005r. zawiadomienie o wszczęciu postępowania sporządzone z datą [...].04.2005r. ( k. 161 akt adm.) oraz pismo wyjaśniające organu skierowane do skarżącej z dnia 22.04.2005r. ( 189 akt adm.), natomiast decyzja organu I instancji została wydana w dniu [...].10.2005r., a II instancji w dniu [...]r. W związku z powyższym, wszystkie zarzuty skarżącej w ocenie Sądu należy uznać jako bezzasadne. Sąd nie dopatrzył się uchybień organów obu instancji o których mowa w art. 145§ 1 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), w myśl którego w razie nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala.