II SA/Kr 1023/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Aldona Gąsecka - Duda ( spr.) Sędziowie: NSA Joanna Tuszyńska WSA Krystyna Daniel Protokolant Joanna Kłos po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 marca 2006 r. sprawy ze skargi M. W., R. K., J. W., A. O., M. W. na decyzję Wojewody z dnia 20 marca 2002 r., Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ja decyzje organu I instancji, II. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącego M. W. kwotę 10 zł. ( dziesięć złotych ), tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta [...] decyzją z dnia [...] .01.2002r. nr [...] o pozwoleniu na budowę znak [...] , na podstawie art. 28, art. 33 ust. l, art. 34 ust. 4 , art. 36 ustawy z dnia 7.07.1994r. Prawo budowlane ( Dz.U. Nr 106 poz. 1126 z 2000 r. z późniejszymi zmianami ) oraz art. 4 ust. l pkt. 11 w związku z artykułem 38 ustawy z dnia 5.06.1998r. o samorządzie powiatowym ( Dz. U. Nr 91 poz. 578 z 1998 r. ze zmianami) i art. 104 k.p.a. po rozpatrzeniu wniosku inwestora [...] sp. z o.o. w [...] działającego przez Autorską Pracownię [...] & [...] z dnia [...] .03.2001 r. - orzeczono o zatwierdzeniu projektu budowlanego i wydaniu pozwolenia na budowę ekologicznej stacja paliw z myjnią samochodową "[...] " o programie: sala sprzedaży z magazynem, piekarnią, zapleczem biurowo- socjalnym w budynku stacji, wiata z dystrybutorami, zbiorniki, odkurzacz z kompresorem , miejsca parkingowe w ilości 7 sztuk, ekran akustyczny, wraz z infrastrukturą techniczną, zlokalizowanej przy ul. [...] na działkach nnr [...] , [...] , [...] obr. [...] ( stacja), [...] , [...] , [...] , [...] ( kable zasilające stację), [...] , [...] ( wyjazd), [...] , [...] ( przełożenie wodociągu), [...] , [...] ( kanalizacja teletechniczna), [...] ( kanalizacja sanitarna) obr. [...] - [...] . W osnowie decyzji jako autora projektu budowlanego wskazano arch. M. G. uprawnionego do projektowania w specjalności architektonicznej - Nr uprawnień [...] oraz orzeczono o obowiązku zachowaniem wskazanych w niej w punktach l - 6 warunków, zgodnie z treścią art.36 ust. l i 2 ustawy z dnia 7.07.1994r. Prawo budowlane, w tym podanych w punkcie l szczególnych warunków zabezpieczenia terenu budowy i prowadzenia robót budowlanych. W uzasadnieniu decyzji wskazano na treść wniosku M. G. upoważnionego do występowania w imieniu inwestora [...] sp. z o.o. w [...] z dnia [...] .03.2001 r. o pozwolenie na budowę inwestycji PN. Ekologiczna stacja paliw z myjnią samochodową wraz z infrastrukturą techniczną przy ul. [...] dotyczącego części inwestycji tj. stacji paliw i myjni samochodowej z wydzieleniem pasa wyłączenia do odrębnego postępowania administracyjnego będącego w kompetencji Wojewody [...]. Jak wyjaśniono przedmiotowy wniosek został złożony w okresie ważności decyzji Prezydenta Miasta [...] Nr [...] znak: [...] z dnia [...] .09.1999r. ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania dla tej inwestycji, jest ona zgodna z wymaganiami przedłożonej decyzji WZiZT, Miejscowym Planem Ogólnym Zagospodarowania Przestrzennego m. [...] zatwierdzonym Uchwałą Nr [...] Rady Miasta [...] z dnia [...] .11.1994r zmieniającą Uchwałę w sprawie Miejscowego Planu Ogólnego Zagospodarowania Przestrzennego m. [...] ogłoszoną w Dz. Urzędowym woj. [...] Nr 24 póz. 108 z dnia [...] .12.1994r, wraz z Uchwałą Nr [...] Rady Miasta [...] z dnia [...] .04.1988r., zaś w dniu [...] .08. 2001 r. Wojewoda [...] decyzją ostateczną zatwierdził projekt i wydal pozwolenie na budowę dla [...] sp. z o. o. w [...] dla inwestycji PN. " Budowa pasa wyłączenia o szerokości 3.0 m. o łącznej długości 78.0 m. ( wraz z przebudową oświetlenia ulicznego w niezbędnym zakresie ) z ul. Powstańców [...] ( droga wojewódzka nr 776) do stacji paliw [...], która zlokalizowana jest na działkach nnr [...] , [...] , obr. [...] w [...]. Decyzją znak [...] z dnia 9.03.2001r. Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] potwierdzoną pismem z dnia [...] .04.2001r. znak [...] uzgodniono pozytywnie projekt budowlany dla stacji paliw jak również postanowieniem z dnia [...] .02.2001r. znak [...] , potwierdzonym pismem z dnia [...] .04.2001 r. znak [...] Prezydent Miasta [...] zaopiniował w zakresie ochrony środowiska projekt budowlany dla stacji paliw [...] przy ul. [...] . Obydwa organy w swoich rozstrzygnięciach przedstawiły warunki jakie winien inwestor uzyskać celem spełnienia wszystkich wymogów wynikających z obowiązujących przepisów, a przyjętych w projekcie budowlanym w formie rozwiązań technicznych oraz warunki prowadzenia budowy i użytkowania stacji . W dniu [...] .06.2001 r. Prezydent Miasta [...] postanowieniem znak [...] uzgodnił w zakresie ochrony środowiska pod kątem zieleni przedstawioną inwentaryzację z gospodarką zieleni dla przedmiotowej inwestycji . Postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko oraz udział społeczeństwa w postępowaniu w sprawie ochrony środowiska, zostały przeprowadzone zgodnie z przepisami ustawy z dnia [...] .04.2001 r. o prawie ochrony środowiska (Dz. U. Nr 62 poz. 627 z 2001 r. ). Uwag i wniosków w sprawie nie złożono, zaś obowiązku wykonania analizy po realizacyjnej nie nałożono. Podczas prowadzonego postępowania o udzielenie pozwolenia na budowę stronom postępowania zapewniono możliwość zapoznania się z materiałem dowodowym oraz dokumentacją przedstawioną przez pełnomocnika inwestora oraz wniesienia ewentualnych uwag i zastrzeżeń, które złożyli : R. K., M. W., M. W., J. W. oraz A. i M. O.. W kwestii podnoszonych zarzutów w uzasadnieniu decyzji wyjaśniono, że od strony budynków zlokalizowanych w odległości ok. 10 m od granicy terenu stacji i 30 m od dystrybutorów paliw zaprojektowano ekran akustyczny o wysokości 366 cm i długości ok. 40 m . W projekcie budowlanym oraz opracowaniu dr inż. J. M. biegłego z listy Wojewody, stwierdza się, że przy przyjętych rozwiązaniach projektowych stacja spełni wymogi z zakresu ochrony wszystkich elementów środowiska i nie będzie wpływać negatywnie na zdrowie ludzi. Do wniosku dołączono opinię Nr [...] z zakresu ochrony przeciwpożarowej do lokalizacji budynku stacji paliw wykonaną przez rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych bryg. mgr inż. Z. C., w której to stwierdzono iż lokalizacja budynku stacji pod względem bezpieczeństwa pożarowego jest prawidłowa, nie stwarza zagrożenia pożarowego dla obiektów sąsiednich , a lokalizacja stacji paliw w pełni spełnia wymagania zawarte dziale IV rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 20.09.2000r. w sprawie warunków technicznych , jakim powinny odpowiadać bazy i stacje paliw płynnych , rurociągi dalekosiężne do transportu ropy naftowej i produktów naftowych i ich usytuowanie. ( dz. U. Nr 98 poz. 1067). Ponadto w zakresie wpływu drgań przenoszonych przez grunt na obiekty sąsiednie, w piśmie z dnia [...] .11. 2001r. inwestor oświadczył, że układ drogowy na terenie projektowanej stacji tj. drogi dojazdowe do dystrybutorów i myjni, poprzez wysoki standard wykonania i należytą eksploatację będą zawsze w dobrym stanie technicznym. Stan taki oraz mała prędkość pojazdów poruszających się na terenie stacji paliw nie spowoduje zwiększenia poziomu drgań przenoszonych przez podłoże do terenu istniejącej zabudowy. Wydaną z upoważnienia Wojewody [...] decyzją z dnia 20.03.2002r. znak [...] na podstawie art. 138 § l pkt 2 w związku z art. 104 k.p.a. oraz art. 8 l ust. l pkt 2 i art. 82 ust.3 ustawy z dnia 7.07. 1994r. - Prawo budowlane (jednolity tekst z 2000 r. - Dz.U. Nr 106, poz. 1126 z późniejszymi zmianami), po rozpatrzeniu odwołania z dnia [...] .01.2002 r. J. W. i M. W., R. K. M. O. oraz M. W. od decyzji nr [...] , wydanej z upoważnienia Prezydenta Miasta [...] dnia "[...] .01.2002r. znak [...] -uchylono zaskarżoną decyzję w części dotyczącej warunków zabezpieczenia terenu budowy i prowadzenia robót budowlanych wymienionych w punkcie l , co do których orzeczono reformatoryjnie, zaś w pozostałej części utrzymano decyzję w mocy. W uzasadnieniu tego orzeczenia w nawiązaniu do decyzji Prezydenta Miasta [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] .09.1999r. nr [...] znak [...] , utrzymanej w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...].05.2000r. znak Kol.Odw. [...] stwierdzają, że planowana stacja paliw mieści się w zakresie podstawowego przeznaczenia obszaru urządzeń komunikacyjnych, oznaczonego w planie symbolem KU-304, warunki obowiązujące w strefach polityki przestrzennej, do których został zakwalifikowany ten obszar nie kolidują z charakterem i funkcją planowanego przedsięwzięcia, zatem planowana budowa niewątpliwie nie jest sprzeczna z ustaleniami planu miasta [...] . W odniesieniu do podnoszonej przez odwołujących się kwestii zaskarżenia decyzji WZiZT do NSA wyjaśniono, że powyższe nie powoduje wstrzymania wykonania decyzji ostatecznej i nie stwarza podstaw do wstrzymywania wydania pozwolenia na budowę. Projekt budowlany oraz opracowanie dr inż. J. M. biegłego z listy Wojewody wskazują na to, że przy przyjętych rozwiązaniach stacja spełni wymogi z zakresu ochrony wszystkich elementów środowiska i nie będzie wpływać negatywnie na zdrowie ludzi. Dzięki zastosowaniu od strony budynków zlokalizowanych w odległości ok. 10 m od granicy terenu stacji i 30 m od dystrybutorów paliw, zaprojektowanego ekranu akustycznego o wysokości 366 cm i długości ok. 40 m, a także ekranującemu działaniu budynku głównego stacji, prognozowany poziom hałasu w jej otoczeniu będzie niższy od przyjętych wartości dopuszczalnych i stacja nie będzie wymagać dodatkowych zabezpieczeń przeciwhałasowych. Nie ma możliwości, by ekran ten ograniczał dopływ światła do mieszkań skarżących - co zostało również podniesione w odwołaniu - gdyż odległość ok. l O m budynków mieszkalnych od granicy terenu stacji jest zbyt duża. Co do zastrzeżeń mówiących o niezachowaniu odległości od stacji paliw do budynków skarżących pod względem przeciwpożarowym, zaznaczono, że projekt stacji otrzymał pozytywną opinię Nr [...] z zakresu ochrony przeciwpożarowej, w której to m.in. stwierdzono, że stacja nie stwarza zagrożenia pożarowego dla budynków sąsiednich. Odnośnie obaw odwołujących się związanych z prowadzeniem prac budowlanych z użyciem ciężkiego sprzętu i drganiami, które one spowodują, wyjaśniono, iż w przypadku powstania ewentualnych szkód wszelkie roszczenia mogą być dochodzone w postępowaniu cywilnym przed właściwym sądem powszechnym - na zasadach określonych w Kodeksie cywilnym. Zarzut mówiący o tym, że w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nie ujęto ekranów akustycznych i dlatego pozwolenie na budowę jest niezgodne z WZiZT uznano za błędny, gdyż ekran jest rozwiązaniem technicznym dla przedsięwzięcia, którego dotyczą warunki lokalizacyjne. Co do pozostałych zarzutów odwołujących się wskazano, że dotyczą one postępowań o WZiZT oraz o pozwolenie na budowę pasa wyłączenia z ul. [...] do stacji [...] , co skutkowało ich pozostawieniem bez rozpoznania w postępowaniu niniejszym. Na podstawie analizy przedłożonych akt organ odwoławczy podał, iż inwestor złożył wniosek o wydanie pozwolenia na budowę w terminie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz wykazał się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane przedkładając stosowne dokumenty. Przedłożony do zatwierdzenia projekt budowlany odpowiada wymogom określonym w art. 34 ustawy Prawo budowlane i jest wykonany przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane. Jest kompletny, posiada wymagane uzgodnienia, pozwolenia, sprawdzenia i opinie. Zamierzona budowa i projekt budowlany są zgodne z ostateczną decyzją o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu a planowana inwestycja nie narusza obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zostało też zgodnie z przepisami przeprowadzone postępowanie w sprawie ochrony środowiska z udziałem społeczeństwa. Z treści zaskarżonej decyzji usunięto jedynie warunek "c " mówiący , że wszelkie szkody wynikłe z budowy pokryje inwestor i doprowadzi teren do stanu poprzedniego, jako niezrozumiały i nie mający podstawy w przepisach prawa budowlanego. W tym stanie rzeczy, na mocy art. 138 § l pkt 2 k.p.a. - orzeczono jak w sentencji. Wnosząc do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie z zachowaniem terminu skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia 20.03.2002 r. znak [...] J. W., M. W., R. K, A. O., M. O. i M. W. domagali się uchylenia decyzji organów pierwszej i drugiej instancji oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Skarżący zarzucali naruszenie art. 7, art. 10 ust. l k.p.a. oraz nieważność postępowania w myśl art. 156 k.p.a., z uwagi na nieprawidłowe ustalenie kręgu stron postępowania i niewłaściwe skierowanie obu decyzji. W uzasadnieniu zarzutów skarżący podnosili, że decyzja Prezydenta Miasta [...] w punkcie 10 kierowana jest do S. W. zamieszkałego ul. [...], brak natomiast jakiejkolwiek wzmianki na okoliczność uczestniczenia w postępowaniu przed organem pierwszej instancji M. W.. Decyzja Wojewody [...] nie zawiera żadnej wzmianki na temat S. W., a wymienia w punkcie 6 M. W. Będący stroną postępowania S. W. z niewiadomych przyczyn utracił ten przymiot w drugiej instancji, natomiast odwrotna sytuacji dotyczy M. W., który nie został wymieniony jako otrzymujący decyzję organu pierwszej instancji, zatem został w tej fazie pominięty, a wskazane uchybienia stanowią wadę nieusuwalną i samoistną przesłankę do uchylenia decyzji. Ponadto skarżący zwracali uwagę, że decyzja zezwalająca na budowę jest następstwem decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu, tylko gdy ta decyzja jest ostateczna zainteresowany inwestor może złożyć wniosek o wydanie pozwolenia na budowę oraz w tym kontekście podnosili iż postępowanie o wydanie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu także obarczone jest bezwzględną wadą. Skierowane bowiem było do M. W. i J. W., którzy stroną nie są albowiem pod adresem [...] zamieszkują M. W. oraz J. W.. Wskazując z ostrożności procesowej na dalsze uchybienia skarżący podnosili, że w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu doszło także do naruszenia przepisów ochrony środowiska. Organ wyjaśnił wówczas, że wystąpienie skarżących jest przedwczesne, prawnie i faktycznie nieuzasadnione, natomiast obecnie dowiadują się, iż większość argumentów winna być podniesiona właśnie w poprzednim postępowaniu. Takie stanowisko pozbawia strony możliwości skutecznego podnoszenia zarzutów, na której jest przedwcześnie albo za późno, a stanowisko organów dalekie jest od zasad jakimi winno kierować się postępowanie administracyjne. Postanowienie Miejskiego Inspektora Sanitarnego wydane w sprawie zagospodarowania terenu jest sprzeczne z częścią pozostałego materiału uzgadniającego warunki zabudowy dla stacji paliw. W uzasadnieniu postanowienia z dnia [...] .02.1999r, Miejski Inspektor Sanitarny podaje, ze w odległości około dziesięciu metrów od granicy stacji paliw są 4 budynki mieszkalne, zaś zastanawia, że podstawą pozytywnego uzgodnienia jest rozporządzenie Ministra Przemysłu i Handlu z dnia 30.08.1996r., które stanowi, iż odległość budynku od stacji winna wynosić minimum 20 metrów. Skarżący nie podzielają także stanowiska organu i twierdzą, że wybudowanie 4 metrowego ekranu 5 metrów od naszych okien sianowi istotna, zmianę warunków zabudowany otaczającego ich terenu, bowiem ekran znacznie ograniczy dopływ światła do mieszkań. Kolejny zarzut, który nie może doczekać się rzetelnego rozpatrzenia, to okoliczność niezachowania odległości od stacji paliw do budynków pod względem przeciwpożarowym. Ponadto zdaniem skarżących inwestor manipuluje całym projektem, albowiem w aktach sprawy widzieli kilka projektów oraz kilka wersji zabudowy tegoż terenu i zależnie od sytuacji przedstawiany jest odpowiedni projekt, a to zachowujący odległość od domostw, a to od linii wodociągowej, czy też sieci elektrycznej, bądź drogi. Podobnie na etapie postępowania o zagospodarowanie terenu organ wydający decyzję nie uwzględnił wprowadzonych zmian w pasie drogowym i dopiero z uzasadnienia zaskarżanej decyzji skarżący dowiadują się, że toczyło się jakieś postępowanie w sprawie przebudowy drogi wojewódzkiej. O takim postępowaniu nie zostali poinformowani, nie mogli wziąć w nim udziału jako strona pomimo, że ze względu na prowadzoną inwestycję dotyczyło także skarżących. Istotne uzgodnienia związane z wydaniem zaskarżanej decyzji zostały poczynione bez ich udziału, co stanowi istotne uchybienie postępowania. Skarżący w skazywali, że kwestionują także poziom dopuszczonego poziomu hałasu. Uzgodnienie w tym zakresie nastąpiło w drodze postanowienia wydanego w dniu 28.04.1997r. przez Urząd Wojewódzki Wydział Ochrony Środowiska. Postanowienie to zostało oparte o nieaktualne obecnie przepisy rozporządzenia Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 13.05.1995r. Aktem obecnie obowiązującym jest rozporządzenie Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 13.05.1998r., uzgodnienie nie zostało ponownie przeprowadzone i uaktualnione, przy czym obecnie obowiązujące przepisy są bardziej rygorystyczne także dla okolicy, w której przebywają. Postępowanie nie zostało zaktualizowane jeżeli chodzi o normy hałasu i drgań. Organ wydając zezwolenie na budowę w zakresie wpływu drgań na sąsiedni grunt oparł się na oświadczeniu zawartym w piśmie z dnia [...] 11.2001r., które jest z powietrza nie ma żadnego poparcia w badaniach. Zauważyć należy także, iż wolny ruch samochodów będzie wtedy, gdy ulica zostanie wybudowana, a otwarta pozostaje kwestia drgań jakie spowodują prace budowlane i ciężki sprzęt. Skarżący zarzucali także , że wskazanie na możliwości dochodzenia odszkodowania jest niedostateczną ochroną interesu strony, organ winien podjąć wszelkie prawem dopuszczalne kroki celem niedopuszczenia do powstania szkód, argumenty powyższe były podnoszone w postępowaniu administracyjnym ale nie znalazły one uznania. Skarżący podnosili, że nie do końca zrozumiała jest decyzja organu drugiej instancji. Uchyla on cześć decyzji nie przeprowadzając w tym zakresie dodatkowego postępowania, nie dając się wypowiedzieć stronie i orzeka w sposób istotnie zmieniający odpowiedzialność za szkody jakie mogą powstać w wyniku działania inwestora. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] domagał się jej oddalenia . Odnośnie zarzutu dotyczącego ustalenia kręgu stron postępowania wskazywał, że nie jest on trafny. Ciążący na organie pierwszej instancji obowiązek ustalenia kręgu stron został zrealizowany prawidłowo na podstawie aktualnych wypisów z ewidencji gruntów i budynków. Organ administracji architektoniczno -budowlanej nie jest zobowiązany do kontroli prawidłowości tam figurujących danych, a obowiązek dokonania stosownego zgłoszenia zmian spoczywa na osobach, o których mowa w art. 20 ust.2 pkt l i art. 51 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne . Fakt nieuwzględnienia M. W. w rozdzielniku decyzji organu pierwszej instancji, a zetem pominięcie go jako strony postępowania stanowiło co prawda naruszenie prawa, które jednakże organ odwoławczy usunął rozpatrując odwołanie wyżej wymienionego od przedmiotowej decyzji i zapewniając mu czynny udział w postępowaniu odwoławczym. Odnosząc się do pozostałych zarzutów skarżących podnoszonych już w trakcie postępowania Wojewoda uznając je za bezzasadne prezentował stanowisko analogicznego do wyrażonego w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważy, co następuje . Zgodnie z treścią art. 97 par. l ustawy z dnia 30.08.2002r. przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U Nr 153, poz. 1271 z późn. zm. ) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem l stycznia 2004 roku i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Właściwym do rozpoznania skargi jest zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, który w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30.08.2002r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - oznaczana dalej jako p.p.s.a.), rozstrzygając w granicach danej sprawy, uprawniony jest do badania czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związany powołaną podstawą prawną oraz granicami skargi wyznaczonymi przez zakres zaskarżenia , podnoszone w niej zarzuty i zgłaszane wnioski ( art. 134 p.p.s.a. ). Orzekanie w granicach sprawy oznacza sprawę będącą przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność, jako pochodną określonego stosunku administracyjnoprawnego, co w sprawie niniejszej oznacza, powinność zbadania także decyzji organu pierwszej instancji poprzedzającą wy danie zaskarżonej decyzji. Poza tą kontrolą jako wykraczające poza granice sprawy mającej za przedmiot zatwierdzenie projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budową pozostają kwestie prawidłowości postępowania oraz rozstrzygnięć wydawanych w sprawach dotyczących ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji, a także zatwierdzenia projektu i wydania dla [...] sp. z o. o. w [...] pozwolenie na budowę dla inwestycji, którą stanowi budowa pasa wyłączenia o szerokości 3.0 m. o łącznej długości 78.0 m. ( wraz z przebudową oświetlenia ulicznego w niezbędnym zakresie ) z ul. [...] ( droga wojewódzka nr 776) do stacji paliw [...] , zlokalizowanej na działkach nnr [...] , [...] , obr. [...] w [...]. Kontrola wyżej podanych decyzji mogła nastąpić bądź w trybie sądowoadministracyjnym uruchomionym skargą wniesioną w poszczególnych sprawach, albo też postępowaniu administracyjnym w trybach nadzwyczajnych. We wskazanym zakresie nie posiadały także uprawnień kontrolnych organy pierwszej i drugiej instancji orzekające w niniejszej sprawie, słusznie pozostawiając poza oceną i rozważaniami zarzuty skarżących, które winny zostać rozpoznane w powyższych postępowaniach. Na tle na wstępie powołanych okoliczności wynikających z decyzji oraz przedstawionych Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu akt organu pierwszej i drugiej instancji obrazujących przebiegu postępowania w sprawie, w której zostały one wydane, pomimo powołania w decyzjach odpowiednich przepisów prawa skargę należy uznać za zasadną wobec skuteczności niektórych podnoszonych w nie zarzutów oraz dostrzeżonych , a nie sygnalizowanych przez skarżących uchybień przepisom postępowania, kwalifikowanym jako stwarzające podstawę do wznowienia postępowania, bądź nie należących do wymienionych w art. 145 § l k.p.a. lecz mających istotny wpływ na wynik sprawy. W szczególności - jak wynika z obu decyzji, postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie zostało wszczęte na żądanie [...] sp. z o.o. w [...] z dnia [...] .03.2001r. , działającej przez Autorską Pracownię [...] , co budzi poważne zastrzeżenia w zakresie zapewnienia należytej reprezentacji praw inwestora w toczącym się postępowaniu administracyjnym. Zgodnie z treścią art. 30 § 3 k.p.a. strony nie będące osobami fizycznymi działają przez swych ustawowych lub statutowych przedstawicieli. Stosownie do art. 32 k.p.a. strona może działać przez pełnomocnika, chyba że charakter czynności wymaga jej osobistego działania, zaś w myśl art. 33 § l k.p.a. pełnomocnikiem strony może być osoba fizyczna posiadająca zdolność do czynności prawnych. Autorska Pracownia [...] nie jest osobą fizyczną, nie mogła zatem zostać skutecznie ustanowiona pełnomocnikiem inwestora w postępowaniu administracyjnym w myśl wskazanych wyżej przepisów. Tak jednakże była traktowana w niniejszej sprawie przez organu obu instancji, na co wskazuje nie tylko treść wydawanych decyzji, ale również adnotacje figurujące w rozdzielnikach wysyłanych pism oraz oznaczenia adresata w dowodach doręczenia korespondencji. W aktach administracyjnych dostępny jest inicjujący postępowanie w niniejszej sprawie wniosek z dnia [...] .02.2001r., z odnotowaną datą wpływu [...] .03.2001r., podpisany przez P. R. oraz jeszcze jedną osobę, która złożyła parafkę na pieczątce Autorskiej Pracowni [...]. Jako załączniki do wniosku wymieniono między innymi kserokopię odpisu z rejestru handlowego spółki [...] sp. z o.o. w [...] oraz kopię upoważnienia dla P. N., przy braku jednakże dalszych pełnomocnictw stanowiących umocowanie dla osób podpisujących wniosek. Pełnomocnictwa udzielone za [...] Sp. z o.o. w [...] przez P. N. dla M. G. i P. R. z firmy Autorska Pracownia [...] do reprezentowania spółki we wszelkich sprawach związanych z uzyskaniem pozwolenia na budową stancji pali w [...] w [...] przy ul. [...] - bez prawa do zaciągania zobowiązań finansowych, były składane sukcesywnie już po wszczęciu postępowania przed organem pierwszej instancji. Stanowią je upoważnienia z dat [...] .04.2001r., [...] .07.2001r. i [...] .11.2001r. , które obejmują łącznie umocowanie w okresie od [...] .04.2001 r. do [...].01.2001 r., przy czym ostatnie z nich dotyczące okresu od [...] .12.2001 r. do [...] .01.2002r. nadesłane faksem przed wydaniem zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji, jako nieopatrzone własnoręcznym podpisem mocodawcy nie spełnia wymogów przewidzianych w art. 33 § 2 -3 k.p.a. i już z tego powodu nie jest skuteczne. Brak pełnomocnictwa w dacie złożenia wniosku oraz od dnia [...] .12.2001 r., a więc także w momencie orzekania w obu instancjach o zatwierdzeniu projektu budowlanego i wydaniu pozwolenia na budowę nie jest jedynym uchybieniem w zakresie reprezentacji inwestora w przedmiotowym postępowaniu administracyjnym. Nawet przyjęcie, że w charakterze pełnomocników inwestora działały przez organem osoby fizyczne .tworzące spółkę cywilną działającą pod nazwą Autorska Pracownia [...] , to jest M. G i P. R., na co naprowadza treść kierowanego do wyżej wymienionych pisma z dnia [...] .11.2001r. i fragment uzasadnienia decyzji organu drugiej instancji, nie jest możliwe uznanie iż taki sposób działania wnioskodawcy był prawnie skuteczny. Niezależnie od faktu, iż wniosek w przedmiotowej sprawie został złożony przez osoby trzecie, bez umocowania czy późniejszego potwierdzenia zdziałanych czynności, wskazać należy nadto na dalsze przyczyny nieskuteczności wszystkich późniejszych pełnomocnictw udzielanych przez P. N. M. G. i P. R.. Po pierwsze - pełnomocnictwa te stosownie do ich treści, nie obejmują upoważnienia do działania w imieniu [...] sp. z o.o. w [...] w sprawie o wydanie pozwolenia na budowę, lecz we wszelkich sprawach z tym związanych. Po wtóre , P. N. -jak wskazuje treść upoważnienia z dnia [...] .07.2000r. - także nie posiadał umocowania do działania w przedmiotowej sprawie. Upoważnienie wyżej wskazane, podpisane przez P.F. O. G. uprawnionego w myśl dostępnej kserokopii ( a nie oryginału ) wypisu z Krajowego Rejestru Sądowego do jednoosobowej reprezentacji [...] sp. z o.o. w [...] zawiera umocowanie dla pracownika firmy P. N. do występowania w imieniu spółki przed organami administracji rządowej, samorządowej, podmiotami gospodarczymi i osobami fizycznymi w zakresie rzeczowym wynikającym z prowadzenia spraw związanych z nadzorem inwestorskim, uzgodnieniami z instytucjami miejskimi, odbiorami technicznymi i urzędowymi, z uzyskaniem prawomocnego pozwolenia na użytkowanie włącznie - bez uprawnienia do zaciągania zobowiązań finansowych. Wskazane pełnomocnictwo będące pełnomocnictwem szczególnym rodzajowym ( do określonego typu czynności ) nie wymienia umocowania do zastępstwa w sprawach wydawania pozwoleń na budowę, które z uwagi na przedmiot oraz chronologię czynność w procesie budowlanym nie należą do nadzoru inwestorskiego i poprzedzają jego ustanowienie. Wskazane pełnomocnictwo nie zawiera nadto upoważnienia dla pracownika P. N. do udzielania dalszych pełnomocnictw, w zakresie czynności do podejmowania których udzielił wyżej wymienionemu umocowania organ uprawniony do reprezentacji [...] sp. z o.o. w [...]. Wskazane uchybienia przepisom postępowania należy uznać za istotne oraz mogące mieć wpływ na wynika sprawy także w sytuacji równoległego dokonywania doręczeń decyzji i pozostałej korespondencji w toku postępowania administracyjnego inwestorowi [...] sp. z o.o. w [...]. Strona ustanawiająca w postępowaniu administracyjnym pełnomocnika nie ma obowiązku osobistego działania w sprawie, poza wypadkami które podyktowane są charakterem czynności - co wynika a contrario z art. 32 k.p.a. Zaniechanie przez organ prowadzący postępowanie działań mających na celu doprowadzenie do prawidłowej reprezentacji strony, w tym podjęcia obowiązków wynikających z art. 9 k.p.a. oraz art. 63 - 64 k.p.a. w zakresie kontroli wymogów formalnych podania, stanowi uchybienie powyższym przepisom, prowadzące także do naruszenia zasady czynnego udziału stron w postępowaniu, o której mowa w art. 10 k.p.a. Odnośnie podnoszonego zarzutu nieważności postępowania administracyjnego z uwagi na nieprawidłowe ustalenie kręgu stron i skierowanie decyzji co do wymienionych w skardze osób, należy wskazać iż występujące faktycznie w tym zakresie uchybienia nie stwarzają podstaw do orzekania zgodnie ze zgłoszonym przez skarżących żądaniem. W szczególności jak wynika z akt administracyjnych krąg podmiotów, uczestniczących w przedmiotowym postępowaniu w charakterze stron - do których także przed nowelizacją Prawa budowlanego obowiązującą od dnia 11.07.2003r. (zmiana Dz.U.z 2003r. Nr .80, poz.718 -art.l ) należało zaliczyć w świetle art. 28 k.p.a. poza inwestorem właścicieli i użytkowników wieczystych nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu - został ustalony przez organ pierwszej instancji ostatecznie na podstawie wypisów z ewidencji gruntów. Słuszny jest prezentowany w odpowiedzi na skargę pogląd , w myśl którego organ administracji architektoniczne - budowlanej realizując obowiązki wynikające z art. 61 § 4 k.p.a. może korzystać z danych zawartych w ewidencji gruntów , nie mniej jednak stwierdzony brak koniecznych danych lub powzięcie przez organ z innych źródeł wiadomości o niezgodności wpisów w ewidencji gruntów ze stanem faktycznym, obliguje go w zależności od sytuacji podjęcia czynności zmierzających do zapewnienia czynnego udziału stron w postępowaniu albo ich skutecznej reprezentacji, względnie do ustalenia kręgu podmiotów, którym faktycznie przysługuje przymiot strony. Zważyć należy także, iż co do zasady błędy w zakresie danych dotyczących imienia i nazwiska osoby fizycznej lub firmy i siedziby osoby prawnej, czy niewłaściwe oznaczenie jednostki organizacyjnej nie będącej osobą prawną, nie mogą powodować dla stron negatywnych skutków w zakresie realizacji praw. Na tle powyższego, uwzględniając fakty wynikające z akt sprawy, nie można nie dostrzec, że organ pierwszej instancji dysponując najpierw sporządzonymi we własnym zakresie informacjami, a potem dokumentami urzędowymi w postaci wypisów z ewidencji gruntów między innymi co do działki nr 111, w którym jako współwłaściciele nieruchomości lokalowej z nią związanej figurowali w udziałach po 1)2 S. W. ( s. P. i M.) i W. W. ( s. P. i M.), nie podjął nawet próby ustalenia brakującego adresu W. W.. Ponadto pomimo faktu, że w przedmiotowej sprawie zastrzeżenia zgłosili w pismach z dat [...].04.2001 r., [...] .04.2001 r., [...].10.2001 r., [...] .10.2001 r. [...] .10.2001 r. między innymi M. W. i J. W., występujący jako właściciele domu zlokalizowanego w [...] przy ul. [...] , wydane postanowienia o charakterze procesowym, wezwania, informacje oraz zawiadomienia, organ pierwszej instancji kierował w myśl danych wskazanych w rozdzielnikach pism i orzeczeń do podmiotów figurujących w wypisie z ewidencji gruntów - przy błędnym wskazaniu nazwiska S. W. jako W., a także dowolnym oznaczeniu adresu W. W.. Korespondencję urzędową w sprawie skierowano do M. W. ( a nie M. W.) i J. W. dopiero przy doręczeniu pisma z dnia [...].11.2001 r., którego nie przesyłano już podmiotom figurującym w wypisie z ewidencji gruntów, przy czym w aktach sprawy brak potwierdzeń doręczenia tej korespondencji. Analogicznie wysłano postanowienie z dnia [...].11.2001r., a także będące spóźnionym zawiadomieniem o wszczęciu postępowania pismo z dnia [...] .11.2001 r., które zresztą otrzymać mieli z niewiadomych przyczyn tylko inwestorowi, Autorska Pracownia [...] i Towarzystwo [...] w [...] . Kolejne postanowienie z [...] .12.2001 r. wysiano tylko do inwestora i jego pełnomocnika. Decyzję organu pierwszej instancji przesłano podmiotowi uznanemu za pełnomocnika inwestora, inwestorowi i innym stronom, do których zaliczono między innymi w myśl rozdzielnika S. W., W. W. i J. - bez podania nazwiska. Do tych uchybień w zakresie zachowania wymogów gwarantujących art. 61 § 4 k.p.a. w zw. gwarantujących ait. 28 k.p.a. oraz innych wyżej wskazanych, gwarantujących realizację przewidzianej w art. 10 k.pa. zasady czynnego udziału stron w postępowaniu, dochodzą dalsze wadliwości, polegające na doręczaniu korespondencji różnym podmiotom zamieszkałym pod tym samym adresem jedną przesyłką ze wskazaniem nie imion lecz pierwszych liter imion adresatów, co stanowi naruszenie art. 401 k.p.a. Powołane uchybienia w zakresie , w jakim dotyczą naruszenia przez organ pierwszej instancji obowiązku ustalenia kręgu stron postępowania stanowią podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego na wniosek podmiotów pozbawionych w nim udziału z przyczyn wskazanych w art. 145 pkt 4 k.p.a., zaś w pozostałości należą one do istotnych uchybień przepisom postępowania, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy. Ich zaistnienie nie wiąże się natomiast z zaistnieniem podstaw stwierdzenia nieważności decyzji z przyczyn wskazanych w art. 156 § l pkt 4 k.p.a. , które zachodzą w sytuacji skierowania decyzji do podmiotu nie będącego stroną bowiem, decyzja o zatwierdzeniu projektu budowlanego i wydaniu pozwolenia na budowę jako stwarzająca określone uprawnienia dla inwestora kierowana jest do [...] sp. z o.o. w [...] . Analogicznej ocenienie podlega postępowanie przed organem odwoławczym, który nie dostrzegł wskazanych uchybień, nie ustalił budzącego wątpliwości kręgu stron postępowania w wyżej opisanym zakresie oraz sam prowadził sprawę z naruszeniem praw inwestora. Kolejne istotne uchybienia, których wystąpienie mają wpływ na wynik sprawy wiążą się z samym rozstrzygnięciem zawarty w decyzjach organów pierwszej i drugiej instancji w kontekście zgromadzonego w aktach materiału dowodowego. Decyzja dotycząca zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budową jak każda decyzja winna spełniać wymogi określone w art. 107 § l k.p.a, przy czym odnośnie dodatkowych jej elementów dodatkową regulację przewidziano w art. 36 § 1-2 Prawa budowlanego. Rozstrzygnięcie oraz uzasadnienie to dwa istotne elementy składowe każdej decyzji, przy czym w wyżej wskazanym rodzaju spraw zarówno rozstrzygnięcie, jak i uzasadnienie winno określać w sposób dokładny podlegający zatwierdzeniu projekt budowlany, w oparciu o który wnioskodawca uzyskuje uprawnienie do realizacji konkretnego procesu inwestycyjnego. Wydana w niniejszej sprawie przez organ pierwszej instancji decyzja wskazuje w osnowie szczegółowo na przedmiot udzielonego pozwolenia na budowę oraz zatwierdzonego projektu autorstwa arch. M. G., przy czym uzasadnienie tego orzeczenia nie zawiera dalszych danych identyfikacyjnych. Takiego projektu brak w aktach sprawy, a jedyny który w nich się znajduje nie może zostać uznany za projekt autorstwa arch. M. G.. Dostępny projekt - stosownie oznaczeń na okładce dwóch tomów, w które został oprawiony - to projekt budowlany ekologicznej stancji paliw z myjnią samochodową przy ul. [...] w [...] z grudnia 2000r., jako inwestora skazano w nim [...] Sp. z o.o. w [...] , a wykonany został przez jednostkę projektową, którą jest Autorska Pracownia [...] . Brak w tym projekcie karty tytułowej dla całego opracowania, zawierającej : nazwę, adres obiektu budowlanego i numery ewidencyjne działek, na których obiekt jest usytuowany, nazwę inwestora oraz jego adres, nazwę i adres jednostki projektowania, imiona i nazwiska projektantów opracowujących wszystkie części projektu obiektu budowlanego wraz z określeniem zakresu ich opracowania, specjalności i numeru posiadanych uprawnień budowlanych, oraz daty opracowania i ich podpisów pod projektem. Brak w przedmiotowym projekcie budowlanym także spisu jego zawartości wraz z wykazem załączonych do projektu wymaganych przepisami szczególnymi uzgodnień, pozwoleń lub opinii, także specjalistycznych oraz, stosownie do potrzeb, oświadczeń właściwych jednostek organizacyjnych, o których mowa w art. 34 ust. 3, imion i nazwiska osób sprawdzających projekt, wraz z podaniem przez każdego z nich specjalności i numeru posiadanych uprawnień budowlanych, dat oraz ich podpisów. Strony i arkusze stanowiące części projektu budowlanego oraz załączniki do projektu nie zostały opatrzone kolejną ciągłą numeracją, której odpowiadałyby części projektu w odrębnych oprawach , zaś ujęcie opracowania w dwa tomy nastawiło sprzecznie do zasad wymaganych przepisami zasad oraz w sposób umożliwiający zdekompletowania poszczególnych całości i poszczególnych tematycznych części. Samo opracowanie sporządzone zostało w istocie jako dzieło zbiorowe wielu projektantów, sprawdzających i autorów opracowujących różne zagadnienia, w tym : zagospodarowania terenu, część architektoniczną , technologiczną, konstrukcyjną oraz dokumentację techniczną. Uwzględniając ten projekt oraz pozostałą części akt administracyjnych możliwa jest jedynie kontrola uprawnień autorów niektórych rozwiązań w nim zawartych co dotyczy : M. G., P. R., J. S., Z. B., K. P., J. W., K. P. i J. Ś., natomiast brak stosownych dokumentów potwierdzających uprawnienia : Z. P., R. Ż., A. B., T. B., E. T., P. P., T. Ś., K. F., L. K., R. R.. Opracowanie nie zawiera projektu zagospodarowania terenu oraz planszy zbiorczej uzbrojenia. Dokument oznaczony w metryce jako plansza zbiorcza uzbrojenia stacji paliw z myjnią samochodową w [...] ul. [...] - ze wskazaniem jako wnioskodawcy jako inwestora, M. G. i P. R. jako projektantów, jako opracowującej D. R. ten dokument i J. Ś. jako sparawdzającego – pochodzącynie nie z grudnia, lecz z listopada 2000r., znajduje się w aktach poza wskazanym wyżej projektem budowlanym. To właśnie ten dokument z listopada 2000r. posiada adnotację urzędową podpisaną przez organ wydający decyzję w pierwszej instancji, z której wynika fakt, że stanowi on załącznik do przedmiotowej decyzji. Takich adnotacji nie poczyniono w jakimkolwiek miejscu w dostępnym w aktach sprawy projekcie budowlanym. W opisanej sytuacji nawet pośrednio nie można uznać, że dostępny projekt jest projektem wskazanym w decyzjach organów obu instancji orzekających w sprawie oraz odnieść do niego pozytywnych uwag zawartych w zaskarżonej decyzji, co do zachowania wymogów z art. 34 Prawa budowlanego , odsyłającego w ust. 6 pkt l do przepisów rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 3.11.1998r.w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego ( Dz. U. Nr 140, poz. 906), do którego odwoływano się wyżej analizując kwestie formy projektu dostępnego projektu ( vide § 3, § 5 - 6, § 8 ), w tym co do jego wykonania przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane, bowiem odnośnie wielu podmiotów nie zostały one wykazane. Do takich wniosków nie upoważnia także treść dostępnych w aktach sprawy opinii i uzgodnień, w których nie podano bliższych danych umożliwiających identyfikację projektu budowlanego, a wręcz potęguje istniejące w materiale dowodowym sprzeczności treść pisma Zastępcy Dyrektora Wydziału Gospodarki Komunalnej z dnia [...] .04.2001 r. znak [...] , w którym mowa o opiniowaniu projektu przewidującego trzy dystrybutory paliw. W opisanej sytuacji rozstrzygnięcia zawarte w decyzjach organów obu instancji są sprzeczne ze zgromadzonym materiałem dowodowym, co narusza zasady wyrażone w art. 7 k.p.a. i 77 k.p.a. , zaś postępowanie przed organami obu instancji należy uznać za przeprowadzone wadliwie, z naruszeniem przepisów proceduralnych, których wystąpienie mogło mieć istotny wpływ na wynika spraw, kwalifikowanych w uprzednio podanym zakresie jako podstawa do wznowienia postępowania. Stwierdzony stan rzeczy czyni bezprzedmiotową analizę zagadnień dotyczących stosowania w niniejszej sprawie przepisów prawa materialnego, w tym odnoszenie się do zarzutów skarżących mających za przedmiot prawidłowości ustaleń związanych rozwiązaniami technicznymi przyjętymi w projekcie budowlanym oraz dokonanymi uzgodnieniami. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny biorąc za podstawę art. 145 § l pkt b i c p.p.s.a orzekł jak w sentencji wyroku, przy czym rzeczą organów administracyjnych rozpoznający wniosek inicjujący postępowanie w niniejszej sprawie będzie przeprowadzenia postępowania i wydanie stosownej decyzji bez stwierdzonych uprzednio uchybień. Podstawę orzeczenia o kosztach postępowania sądowoadministracyjnego stanowi art. 200 p.p.s.a.