II SA/Kr 103/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym zażalenia A. J. na postanowienie WSA w Krakowie z dnia 20 października 2014 r . o odrzuceniu zażalenia w dniu 11 maja 2015 r. w sprawie ze skargi A. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 11 października 2013 r. znak: [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia odrzucić zażalenie. Zarządzeniami z dnia 13 lutego 2015 r. i z dnia 16 lutego 2015 r. wezwano skarżącego A. J. do uzupełnienia braków zażalenia na postanowienie WSA w Krakowie z dnia 20 października 2014 r. poprzez uiszczenie wpisu w kwocie 100 złotych oraz nadesłanie 22 egzemplarzy odpisów tego zażalenia – w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Odpisy tych zarządzeń zostały doręczone skarżącemu 28 lutego 2015 r., co wynika z potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach (k. 315). A. J. w dniu 7 marca 2015 r. odpowiedział na powyższe wezwania i w nadesłanym piśmie (k. 316) oświadczył, że kwotę 100 zł uiścił już 23 stycznia 2015 r. Podał też, że 22 odpisy zażalenia przesłał w listopadzie 2014 r. Ponadto A. J. nadesłał 22 odpisy skargi na decyzję SKO w [...] z dnia 11 października 2013 r. znak: [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), w skrócie "ppsa", stanowi, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga na wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Stosownie zaś do 47 § 1 ppsa do pisma strony należy dołączyć jego odpisy oraz odpisy załączników dla doręczenia ich stronom. Z przedstawionych powyżej okoliczności wynika, że A. J. nie uzupełnił braków zażalenia na postanowienie WSA w Krakowie z dnia 20 października 2014 r., które wskazano w zarządzeniach z dnia 13 lutego 2015 r. i z dnia 16 lutego 2015 r. Odnośnie kwestii wpisu wyjaśnić trzeba, że uiszczona w styczniu 2015 r. kwota 100 zł, którą wskazał skarżący w piśmie z 7 marca 2015 r., nie była wpisem od zażalenia z dnia 20 października 2014 r., lecz wpisem od zażalenia na postanowienie WSA w Krakowie z dnia 7 października 2014 r. Podkreślić należy, że kwestia tego wpisu została prawomocnie rozstrzygnięta przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 19 grudnia 2014 r. sygn. akt II OZ 1348/14. Natomiast od zażalenia na postanowienie WSA w Krakowie z dnia 20 października 2014 r. skarżący zobowiązany był uiścić odrębny wpis w wysokości 100 zł, czego nie uczynił, pomimo wezwania. Ponadto skarżący nie nadesłał wymaganej liczby odpisów zażalenia na postanowienie z 20 października 2014 r. A. J. błędnie powoływał się na odpisy zażalenia nadesłane w listopadzie 2014 r., gdyż były to odpisy zażalenia na zarządzenie wzywające skarżącego do uiszczenia wpisu od zażalenia (k. 248). Nie można też za uzupełnienie braków formalnych zażalenia na postanowienie WSA w Krakowie z dnia 20 października 2014 r. potraktować nadesłanych przez A. J. 22 egzemplarzy skargi. Skoro więc, jak wskazano wyżej, skarżący nie uzupełnił braków swojego zażalenia na postanowienie WSA w Krakowie z dnia 20 października 2014 r. w zakreślonym terminie, należało na podstawie art. 220 § 3, art. 178 w związku z art. 197 § 2 oraz art. 47 § 1 ppsa orzec jak w sentencji.