II SA/Kr 1034/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata A.G.-B. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi kasacyjnej Z.L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 października 2010 r. sygn. akt II SA/Kr 1034/10 o odrzuceniu skargi Z.L. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 25 czerwca 2010 r. Nr: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego p o s t a n a w i a przyznać na rzecz adw. A.G.-B. wykonującej zawód w Kancelarii Adwokackiej ul. [...] od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie kwotę 147,60 zł (słownie: sto czterdzieści siedem złotych, sześćdziesiąt groszy) w tym 27,60 zł podatku od towarów i usług, stanowiącą wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu Postanowieniem Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 3 grudnia 2010 roku przyznane zostało skarżącej Z.L. prawo pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. Na tej podstawie Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w K. zarządzeniem [...] z dnia 5 stycznia 2011 r. wyznaczył do przedmiotowej sprawy dla Z.L. pełnomocnika w osobie adwokata A.G.-B. , wykonującej zawód w Kancelarii Adwokackiej oś. [...] w K. Wyznaczony pełnomocnik w dniu 9 lutego 2011 roku sporządził skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 października 2010 r. sygn. akt II SA/Kr 1034/10 o odrzuceniu skargi Z.L. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] czerwca 2010 r. Nr: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego. W skardze pełnomocnik zawarł wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu, które to koszty te nie zostały zapłacone ani w całości, ani w części. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 19 maja 2011 r., sygn. akt II OSK 731/11 oddalił skargę kasacyjną. W dniu 13 czerwca 2011 roku do tut sądu wpłynął wniosek wyznaczonego adwokata o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych wraz z oświadczeniem o nieuiszczeniu tych kosztów w żadnej części. Do wniosku dołączone została faktura VAT z dnia 10 czerwca 2011 roku opiewająca na kwotę 147,60 zł. Adwokat A.G.-B. wskazała tam adres Kancelarii Adwokackiej ul. [...]. Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje: Zgodnie z art. 250 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Pełnomocnik ustanowiony w ramach przyznanego stronie prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie, o którym mowa w art. 250 powołanej wyżej ustawy w związku z faktycznym udzieleniem pomocy prawnej. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 z późniejszymi zmianami). Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit "b" w/w rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, nie mniej niż 120 zł. Stawka minimalna w niniejszej sprawie wynosi 240 zł, zatem wynagrodzenie za sporządzenie i wniesienie w/w skargi kasacyjnej wynosi 120 zł (240 zł x 50 %). Opłata ta została podwyższona o stawkę podatku od towarów w kwocie 27,60 zł (120 zł x 23%) w myśl § 2 ust. 3 powołanego wyżej rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości. Mając na uwadze powyższe postanowiono jak w sentencji na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami).