II SA/Kr 1035/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Agnieszka Góra po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2013r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego K. G. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia 13 czerwca 2013r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego p o s t a n a w i a przyznać na rzecz radcy prawnego K. G., wykonującej zawód w Kancelarii Radcy Prawnego, [...] od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie kwotę 442,80 zł ( słownie: czterysta czterdzieści dwa złote, osiemdziesiąt groszy ) w tym 82,80 zł ( słownie: osiemdziesiąt dwa złote, osiemdziesiąt groszy ) podatku od towarów i usług, tytułem wynagrodzenia kosztów zastępstwa prawnego udzielonego z urzędu. Postanowieniem Referendarza Sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 5 września 2013r. przyznane zostało skarżącemu J. K. prawo pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego z urzędu w sprawie jej skargi na decyzję Wojewody z dnia 13 czerwca 2013r. w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego. Po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Izby Radców Prawnych w K., Dziekan OIRP zawiadomił w dniu 18 września 2013r., iż na pełnomocnika J. K. została wyznaczona radca prawny K. G., wykonująca zawód w Kancelarii Radcy Prawnego w K. przy R.. W dniu 15 listopada 2013r. podczas rozprawy sądowej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie pełnomocnik skarżącego złożył ustnie do protokołu rozprawy wniosek przyznanie mu wynagrodzenia wraz z oświadczeniem, iż opłaty, o które wnosi nie zostały zapłacone w całości ani w części przez skarżącego. Zgodnie z art. 250 § 2 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do treści § 14 ust. 2 pkt. 1 lit c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu – stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w tzw. innej sprawie ( w której przedmiotem zaskarżenia jest m.in. zobowiązanie podatkowe nieobjęte wpisem stosunkowym - rozporządzenie RM z 16.12.2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 221 poz. 2193 ) wynosi 240,00 zł. § 15 cytowanego rozporządzenia stanowi natomiast, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 i 4. W myśl natomiast § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości – w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1 , sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach tj. 23 %. Ponieważ na podstawie akt sprawy uznano, iż wnioskująca radca prawny K. G. dołożyła znacznej staranności w prowadzeniu sprawy, a orzekający zasądzając opłaty wyższe od minimalnych, bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy, a także charakter sprawy i wkład pracy pełnomocnika w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy, w związku z powyższym, na zasadzie art. 250, art. 258 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ), § 15, 16 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu ( Dz. U. Nr 163,poz.1349 z późn. zmianami ) oraz § 14.2 pkt. 1 w zw. z § 2 pkt 3 cytowanego Rozporządzenia należało orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia. Stawka podatku od towarów i usług została przyjęta na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług ( Dz. U. Nr 54 poz. 535 z późniejszymi zmianami ).