II SA/Kr 1037/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sebastian Pietrzyk Sędziowie: Sędzia WSA Joanna Człowiekowska (spr.) Asesor WSA Anna Kopeć Protokolant: sekretarz sądowy Anna Bubula po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 listopada 2025 r. sprawy ze skargi B. K. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 13 czerwca 2025 r. znak WI-I.7840.5.22.2025.MO w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Wojewody Małopolskiego na rzecz skarżącej B. K. kwotę 997 zł (dziewięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją nr 106/6740.1/2025 z dnia 7 lutego 2025 r., działając na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2023 r. poz. 682 z późn. zm.) oraz art. 104 k.p.a. Prezydent Miasta Krakowa zatwierdził projekt zagospodarowania działki oraz projekt architektoniczno-budowlany i udzielił inwestorowi – B. J. pozwolenia na budowę dla inwestycji pn. "Budowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie wolnostojącej z garażem wbudowanym i instalacjami wewnętrznymi: wod-kan, gazu, elektryczną, c.o., wentylacji mechanicznej oraz instalacjami po terenie: elektryczną, kanalizacji sanitarnej z przydomową oczyszczalnią ścieków, kanalizacji deszczowej ze zbiornikiem na wody opadowe, gazu, a także z dojściem i dojazdem oraz zjazdem na działkach nr [...] obr. [...] jedn. ewid. P. , przy ul. [...] w K.". Wskutek odwołania wniesionego przez B. K. Wojewoda Małopolski decyzją z dnia 13 czerwca 2025 r., znak: WI.7840.5.22.2025.MO utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy przedstawił czynności podjęte w sprawie przez organ pierwszej instancji w związku z wnioskiem o udzielenie pozwolenia na budowę złożonym 1 sierpnia 2024 r. Następnie Wojewoda Małopolski przedstawił podstawy prawne wydanej decyzji i wskazał, że kontrola prawidłowości wydanej decyzji odnosi się do badania jej zgodności z przepisami prawa. Organy administracji nie badają prawidłowości przyjętych w projekcie budowlanym rozwiązań, jeżeli nie dotyczą zakresu wynikającego z cytowanego powyżej przepisu. Wyjaśniono, że za prawidłowość sporządzenia projektu budowlanego, w tym również przyjęte w projekcie rozwiązania, odpowiada projektant i jeżeli istnieje wymóg jego sprawdzenia, również sprawdzający (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 października 2010 r., sygn. akt II OSK 1517/09). Zgodnie z art. 34 ust. 3d pkt 3 Pb projektant, do projektu zagospodarowania terenu - zwanym dalej PZT, i projektu architektoniczno-budowlanego dołącza oświadczenie o jego sporządzeniu zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. W niniejszej sprawie oświadczenie to zostało złożone przez wszystkich projektantów, biorących udział w opracowaniu PZT (karta nr 33), jak również w projekcie architektoniczno-budowlanym (karta nr 39). Projekt opracowany został przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia, co zostało potwierdzone kopiami decyzji o ich nadaniu (PZT, karty nr: 34, 37, 39, 41). W przedmiotowej sprawie należy stwierdzić, że zgodnie z art. 12 ust. 7 Pb, projektanci w dacie wykonania poszczególnych części projektu budowlanego: PZT i projektu architektoniczno – budowlanego, posiadali ważne zaświadczenie wydane przez izbę o wpisie na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego (PZT, karty nr: 35, 36, 38,43). Inwestor złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w zakresie objętym przedmiotową inwestycją (akta organu I instancji, karty nr: 26 i 29). PZT jest kompletny, opracowany został w czytelnej grafice, oprawiony w okładki przystosowane do formatu A4, posiada numerację zgodną ze spisem zawartości projektu. PZT (część rysunkowa) i projekt architektoniczno-budowlany opatrzone zostały klauzulami potwierdzającymi, iż stanowią one załączniki do zaskarżonej decyzji. Załączona została informacja dotycząca bezpieczeństwa i ochrony zdrowia (Opinie, uzgodnienia, pozwolenia i inne dokumenty; karty nr: 02-05). Załączono opinię geotechniczną określającą warunki gruntowo-wodne w rejonie projektowanej budowy domu jednorodzinnego przy ul. [...] w K. obr. [...] K. P. na działce nr [...], która określiła proste warunki gruntowe oraz I kategorię geotechniczną dla rozpatrywanego obiektu (Opinie, uzgodnienia, pozwolenia i inne dokumenty; karty nr: 41-55). Zakres projektowanych prac nie jest zaliczany do inwestycji, które mogą znacząco oddziaływać na środowisko. Teren inwestycji nie znajduje się na obszarze Natura 2000 i uwzględniając wszelkie przyjęte rozwiązania przestrzenne, funkcjonalne i techniczne wykazuje się ograniczenia lub eliminację wpływu budynku na środowisko przyrodnicze, zdrowie ludzi i inne obiekty budowlane (PZT, karta nr: 10). Teren inwestycji nie jest zlokalizowany na terenach objętych ochroną konserwatorską, nie znajduje się w rejestrze zabytków lub w gminnej ewidencji zabytków (PZT, karta nr: 09). W części opisowej PZT, zgodnie z wymogami Pb, zamieszczona została informacja wraz z analizą o obszarze oddziaływania projektowanej inwestycji (karta nr: 13-14). Projektant obszarem oddziaływania zaplanowanego obiektu, tj. budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie wolnostojącej z garażem wbudowanym i instalacjami wewnętrznymi (...) dojściem i dojazdem oraz zjazdem objął następujące działki: działkę inwestycyjną nr [...] (działka niezabudowana), działkę drogową nr [...] oraz działkę nr [...] (działka zabudowana) przy ul. [...] w K.. Organ I instancji przymiot strony przyznał Inwestorowi jako właścicielowi działki nr [...] (KW nr [...]) i działkę nr [...] (KW nr [...]) oraz od strony wschodniej działkę sąsiednią nr [...] (KW nr [...]) – należącą do Odwołującej. W ocenie organu II instancji ustalony przez organ I instancji krąg stron jest prawidłowy i pozostaje niezmieniony na etapie postępowania odwoławczego. Następnie Wojewoda przedstawił pozyskane decyzje i uzgodnienia, a dalej omówił kwestię zgodności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Ustalono, że działki inwestycyjne nr [...] przy ul. [...] w K. znajdują się na terenie objętym ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zatwierdzonego uchwałą Nr LXIII/898/12 Rady Miasta Krakowa z dnia 19 grudnia 2012 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "T.-O." (Dz. Urz. Woj. Małopolskiego z 2013, poz. 238 z 8 stycznia 2013 r.). Przedmiotowa inwestycja usytuowana została w obszarach oznaczonym symbolami: MN.4 - tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej oraz KDD - tereny dróg publicznych - drogi dojazdowe. Organ odwoławczy przywołał przepisy planu miejscowego istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, w tym § 16, zgodnie z którym: Tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej (MN4): 1. Dla terenów oznaczonych na rysunku planu symbolami MN4 ustala się następujące przeznaczenie: 1) podstawowe pod budownictwo mieszkaniowe jednorodzinne, 2) uzupełniające: a) usługi wbudowane w budynki mieszkalne, b) usługi agroturystyczne wbudowane w budynki mieszkalne, c) budynki gospodarcze i garaże wolnostojące, d) komponowana zieleń ogrodów przydomowych, e) obiekty małej architektury, f) dojścia i podjazdy do budynków oraz drogi wewnętrzne i miejsca postojowe nie wyznaczone na rysunku planu, g) urządzenia i sieci infrastruktury technicznej. 2. (...) 3. (...) 4. Ustala się następujące zasady zabudowy i zagospodarowania terenów MN4: 1) dopuszcza się budowę oraz przebudowę zabudowy, o której mowa w ust. 1, z zachowaniem przepisów odrębnych oraz pozostałych warunków określonych w ustaleniach planu, 2) powierzchnia nowo wydzielanej działki budowlanej dla jednego budynku mieszkalnego nie może być mniejsza niż 600 m2, 3) wskaźnik intensywności zabudowy nie może być wyższy niż 0,4, 4) szerokość nowo wydzielanej działki przewidzianej dla zabudowy wolnostojącej nie może być mniejsza niż wynika to z przepisów odrębnych, 5) powierzchnia biologicznie czynna nie może być mniejsza niż 70% powierzchni działki budowlanej, 6) wskaźnik powierzchni zainwestowanej nie może być większy niż 30%, 7) dopuszcza się lokalizację zabudowy w granicach działki zgodnie z przepisami odrębnymi. 5. Ustala się następujące zasady kształtowania zabudowy w obrębie terenów MN4: 1) wysokość istniejącej zabudowy mieszkaniowej nie może przekraczać 11 m do kalenicy, 2) wysokość nowej zabudowy nie może przekraczać 9 m do kalenicy i 4,5 m do okapu, liczonej jako średnia arytmetyczna wysokości najwyższej i najniższej od projektowanego poziomu terenu, 3) wysokość budynków gospodarczych i garaży wolnostojących nie może przekraczać 6 m, 4) dachy budynków należy kształtować jako symetryczne dwuspadowe lub czterospadowe, o kącie nachylenia połaci 30°- 45°, 5) do pokrycia dachów dopuszcza się stosowanie materiałów ceramicznych lub ich imitacji, a także blachy w odcieniach kolorów czerwonego lub brązowego, lub szarego. Dopuszcza się stosowanie blachy miedzianej oraz gontów bitumicznych, 6) poddasza mogą być doświetlone za pomocą lukarn lub okien połaciowych; w przypadku stosowania lukarn wymagana jest jednakowa ich forma na całym budynku; rozmieszczenie lukarn winno nawiązywać do rozmieszczenia otworów okiennych i drzwiowych, 7) do wykończenia elewacji zakazuje się stosowania elementów refleksyjnych, sidingu oraz blachy, 8) otwory okienne mają być prostokątne, 9) obowiązują ogrodzenia ażurowe, wykonane z elementów metalowych lub drewnianych o wysokości do 1,5 m; zakazuje się budowy ogrodzeń pełnych, 10) miejsca gromadzenia odpadów mają być wydzielone i zadaszone, powiązane z frontowym ogrodzeniem posesji, 11) podłoże podjazdów, stanowisk postojowych mają być wykonane z ażurowych elementów umożliwiających infiltrację wód opadowych i rozwój zieleni, 12) dopuszcza się wykonywanie tarasów zielonych nad budynkami, przy czym nie można traktować jako powierzchni biologicznie czynnej. W ocenie Wojewody inwestycja jest zgodna z ustaleniami mpzp, tj.: - planowany obiekt to budynek mieszkaniowy jednorodzinny (przeznaczenie podstawowe - zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna); - powierzchnia biologicznie czynna wynosi 70,13 % - teren biologicznie czynny wynosi 431,79 m2 (minimum 70%); wskaźnik intensywności zabudowy 0,35 (maximum 0,4); wskaźnik powierzchni zainwestowanej 29,70 % (maximum 30 %) (PZT, karta nr: 07 i projekt architektoniczno-budowlany, karta nr: 05). W dokumentacji projektowej został przedłożony bilans ww. parametrów urbanistycznych (w postaci obliczeniowej – PZT, karta nr: 08); - wysokość budynku, liczona jako średnia arytmetyczna wysokości najwyższej i najniższej od projektowanego poziomu terenu wynosi 7.98 m (maximum 9 m) (PZT, karta nr: 07 i projekt architektoniczno-budowlany, karta nr: 05; przekroje, karta nr: 34; elewacje, karta nr: 35); - dach dwuspadowy i kącie nachylenia 45o (dachu dwu lub wielospadowe o kącie nachylenia 30°-45°) (PZT, karta nr: 07 i projekt architektonicznobudowlany, karta nr: 05; rzut poddasza i dachu, karta nr: 33; przekrój A-A, karta nr: 34); - zaprojektowany dach z blachy stalowej, cynkowanej, powlekanej, na rąbek stojący w kolorze grafitowym (materiały ceramiczne lub ich imitacje, a także blacha w odcieniach kolorów czerwonego lub brązowego, lub szarego) (PZT, karta nr: 07 i projekt architektoniczno-budowlany, karta nr: 05; elewacje, karta nr: 35); - elewacje wykończone płytką klinkierową jasno-szarą matową i tynkiem silikonowym w kolorze jasno-szarym (zakaz stosowania elementów refleksyjnych, sidingu oraz blachy) (PZT, karta nr: 07 i projekt architektoniczno-budowlany, karta nr: 05; elewacje, karta nr: 35); - zaprojektowano 1 miejsce postojowe garażowe i 1 miejsce postojowe zewnętrzne po północnej stronie działki inwestycyjnej (rysunek PZT, karta nr: 16; projekt architektoniczno-budowlany – rzut parteru, karta nr: 32 ); - prostokątne otwory okienne (otwory prostokątne) (projekt architektoniczno-budowlany, elewacje, karta nr: 35); - ogrodzenie ażurowe, metalowe, bez podmurówki, o powierzchni prześwitów większej niż 20 % i o wysokości 1,5 m w kolorze czarnym (ogrodzenia ażurowe, wykonane z elementów metalowych lub drewnianych o wysokości do 1,5 m; zakazuje się budowy ogrodzeń pełnych) (PZT, karta nr: 09). Do dokumentacji projektowej załączono projekt ogrodzenia, spełniającego także wymagania uchwały Nr XXXVI/908/20 Rady Miasta Krakowa z dnia 26 lutego 2020 r. w sprawie ustalenia "Zasad i warunków sytuowania obiektów małej architektury, tablic reklamowych i urządzeń reklamowych oraz ogrodzeń" (PZT, karta nr: 22); - miejsce gromadzenia odpadów wydzielono, zadaszono i powiązano z frontowym ogrodzeniem (rysunek PZT, karta nr: 16 i karta nr: 08 i 09); - projektowany podjazd do przedmiotowego budynku zostanie wykonany z płyt ażurowych, co stanowi teren utwardzony, który nie został wliczony do terenu biologicznie czynnego (podłoże podjazdów, stanowisk postojowych mają być wykonane z ażurowych elementów umożliwiających infiltrację wód opadowych i rozwój zieleni) (PZT, karta nr: 08 i rysunek- karta nr: 16). - zaprojektowano przydomową oczyszczalnię ścieków w północnej części działki inwestycyjnej (odniesienie się do zastosowanej oczyszczalni ścieków zawarto w poniżej wskazanej analizie) (PZT, karta nr: 16 i projekt architektoniczno-budowlany, karta nr: 16). Wyjaśniono następnie, że działka inwestycyjna nr [...] posiada dostęp do drogi publicznej ul. [...] za pośrednictwem drogi wewnętrznej ul. [...] (działki nr: [...]) poprzez projektowany zjazd. Analiza materiału dowodowego wskazuje, iż na terenie inwestycji, tj. na działce nr: [...] w sumie znajdować się będą 2 stanowiska postojowe, co stanowi spełnienie wymogu mpzp w zakresie ilości miejsc postojowych przy realizacji planowanej zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. W ocenie organu przedmiotowa inwestycja posiada zapewniony dostęp do drogi publicznej. Ww. odniesienia i stosowne obliczenia, dotyczące ustalonych wskaźników i parametrów dla planowanej inwestycji i ich zgodności z mpzp, zostały wskazane przez projektanta w części opisowej PZT (karty nr: 06-08). W PZT przedłożono projekt zjazdu i dojścia do zaprojektowanego budynku wraz z załącznikami graficznymi, przedstawiającymi ich usytuowanie oraz szczegółami konstrukcyjno-technicznymi, określonymi za pomocą przekrojów (plan sytuacyjny, przekrój poprzeczny oraz przekroje konstrukcyjne – karty nr: 24-32). Zaprojektowana forma oraz gabaryty budynku mieszkalnego jednorodzinnego wolnostojącego, spełniają ww. ustalenia obowiązującego mpzp. Wojewoda Małopolski wskazał też, że przeanalizował zgodność przedmiotowej inwestycji z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U.2022 r., poz.1225). Organ wskazał, że zgodnie z § 12 ust. 4 pkt 1 wt: W zabudowie jednorodzinnej i zagrodowej, uwzględniając przepisy odrębne oraz przepisy § 13, 19, 23, 36, 40, 60 i 271-273, dopuszcza się: 1) budowę budynku ścianą bez okien i drzwi bezpośrednio przy granicy działki budowlanej lub w odległości mniejszej niż określona w ust. 1 pkt 2, lecz nie mniejszej niż 1,5 m, na działce budowlanej o szerokości 16 m lub mniejszej. Wojewoda ustalił, że zaprojektowany budynek mieszkalny jednorodzinny został usytuowany w odległościach: - od strony zachodniej ścianą z oknami od granicy z działką nr [...] w odległości 4,01m; - od strony północnej od granicy z działką drogową nr [...] w odległości 7,81 m; - od strony wschodniej ścianą bez okien i drzwi bezpośrednio w granicy z zabudowaną działką nr [...]. Ww. odległości zostały czytelnie wyszczególnione przez projektanta w części graficznej (rysunek PZT, karta nr: 16). Zwrócono uwagę, że projektant w celu większej czytelności zaprojektowanych parametrów przedmiotowego terenu inwestycji, przedłożył rysunek PZT w skali 1:200 – rysunek Z1-.2 – karta nr: 17). Jak wynika z rysunku PZT - działka inwestycyjna nr [...] posiada szerokość 11,47 m przy północnej granicy i szerokość 11,97 m przy południowej granicy - zatem jest to działka wąska, dla której obowiązuje ww. § 12 ust. 4 pkt 1 wt. Spełniony został zatem warunek ww. przepisu w zakresie wymaganych odległości zaprojektowanego budynku mieszkalnego jednorodzinnego od granic działek sąsiednich, co stanowi zgodność wnioskowanej inwestycji z ustaleniami ww. wt w tym zakresie. Następnie organ przywołał treść § 13 i § 60 wt i stwierdził, że w kwestii naturalnego oświetlenia pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi w sąsiednich budynkach, tzw. przesłaniania (§ 13 wt) i nasłonecznienia pokoi mieszkalnych, tzw. zacieniania (§ 60 wt), należy stwierdzić, iż jak wynika z rysunku PZT, zaprojektowany budynek mieszkalny jednorodzinny został usytuowany w odległościach: od strony zachodniej 10,64 m od istniejącego budynku niemieszkalnego na działce nr [...], od strony południowo-zachodniej 13,68 m od budynku mieszkalnego na działce nr [...] i od strony wschodniej 3,16 m w największym zbliżeniu od istniejącego budynku mieszkalnego na działce Odwołującej nr [...]. Wskazać należy, iż kwestia przesłaniania i nasłonecznienia dotyczy wyłącznie istniejących budynków z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi. W przedmiotowej sprawie ze względu na wzajemne usytuowanie budynków względem siebie w odniesieniu do kierunków stron świata, naturalne oświetlenie odnosi się do najniżej położonych okien pomieszczeń budynku mieszkalnego na ww. działce sąsiedniej. Niemniej jednak ww. przepis wskazuje, iż dostęp do światła naturalnego musi być zapewniony w czasookresie 3 godzin dla jednego pokoju (przeznaczonego na pobyt ludzi) w sąsiednim budynku. Zatem, wobec powyższych okoliczności brak jest podstaw do twierdzenia, że projektowany budynek uniemożliwi normatywne naturalne oświetlenie pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi przynajmniej jednego pokoju w sąsiednim budynku (co do zasady wystarczy, że jeden z pokoi w wielopokojowym lokalu mieszkalnym jest doświetlony). W PZT projektant przedłożył analizę przesłaniania (karty nr: 20 i 21) oraz analizę zacieniania (karty nr: 18 i 19 ) dla istniejących budynków na działkach sąsiednich tj. na działkach nr[...] i [...] w dniach równonocy wiosennej i jesiennej. Jak wynika z ww. analiz czas nasłonecznienia istniejącej zabudowy na działce nr [...] – należącej do Odwołującej, przy uwzględnieniu projektowanego budynku, będzie spełniał ww. przepis w zakresie wymaganego czasu nasłonecznienia. Projektowany budynek na działce nr [...] będzie zacieniał nieruchomość Odwołującej jedynie w godzinach od 13.15 do 17.00. Projektant w dokumentacji projektowej przedłożył także obszerną analizę zacieniania elewacji zachodniej istniejącego budynku na działce nr [...] (należącej do Odwołującej) i godzinowej po niej "wędrówki cienia" w formie opisowej (wnioski ) i graficznej (PZT, karta nr: 19). Pozostałe sąsiednie budynki tj. na działce nr [...] (po drugiej stronie ul. [...]) i działce nr [...] zostają zacienione przez projektowany budynek w nieznacznym stopniu, gdyż cień projektowanego budynku, przez bardzo krótki okres czasu, obejmuje wyłącznie ich narożniki. W kwestii przesłaniania wskazać należy, iż jak wynika z przedłożonego schematu w PZT (karty nr: 20 i 21) w przypadku najmniejszej odległości pomiędzy zaplanowanym budynkiem a istniejącym budynkiem na działce nr [...] wynoszącej 3,64 m, odległość ta jest równa wysokości przesłaniania dla najniżej położonego okna w budynku na działce nr [...]. Dodano, że według ww. analizy okna najniżej położone są oknami pomieszczeń niebędących pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi (rysunek Z1.4). Organ podkreślił, że projektowany budynek oddziałuje na nieruchomość sąsiednią - działkę nr [...], należącą do Odwołującej, niemniej jednak w ocenie organu projektowany obiekt nie uniemożliwia spełnienia warunków określonych w § 13 oraz § 60 wt - wymogu normatywnego czasu nasłonecznienia tej nieruchomości sąsiedniej. Faktem jest, że naruszenia przepisów techniczno-budowlanych stanowiłoby podstawę orzeczenia o odmowie pozwolenia na budowę. Podsumowując, przedmiotowe przedsięwzięcie, z uwagi na lokalizację budynków i projektowany sposób zagospodarowania terenu, może oddziaływać na nieruchomości sąsiednie, w tym Odwołującej. Z tego też względu nieruchomość Odwołującej została objęta obszarem oddziaływania. Jednocześnie, wpływ inwestycji na nieruchomości sąsiednie, polegające na wprowadzeniu ograniczeń w ich potencjalnej zabudowie nie jest tożsame z niezgodnością planowanej inwestycji z przepisami techniczno-budowlanymi. Dodano, że organ architektoniczno-budowlany nie ma uprawnień do podważania prawidłowości sporządzonej przez projektanta (posiadającego uprawnienia do projektowania w odpowiedniej specjalności) analizy spełniania wymogów ww. przepisów. Jeżeli na rysunkach i we wnioskach ww. analizy projektant stwierdził spełnienie wymogów ww. przepisów, a rysunki i część graficzna jest spójna z przedłożonymi wnioskami – organ nie ma podstaw do ich podważania. W odniesieniu do § 23 ust. 4 wt, dotyczącego usytuowania miejsca do gromadzenia odpadów stałych, wskazano, że z uwagi na charakter projektowanej zabudowy (zabudowa jednorodzinna), ww. przepis nie reguluje ani ogranicza odległości od granic działki inwestycyjnej oraz od okien i drzwi budynków z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi. W przedmiotowej sprawie odpady stałe będą gromadzone w miejscu do gromadzenia odpadów stałych przy wjeździe na posesję Inwestora, co jest zgodnie z wymogami mpzp. Przeanalizowano również kwestię zgodności projektu z § 19 wt, dotyczącego lokalizacji miejsc postojowych, stwierdzając, że dla przedmiotowej inwestycji zaprojektowano 1 zewnętrzne miejsce postojowe na działce inwestycyjnej nr [...] w odległości 1,4 m od projektowanego budynku i w odległości 1,8 m od działki drogowej nr [...]. Drugie miejsce postojowe usytuowane będzie w garażu projektowanego budynku na poziomie parteru. Zatem, w przedmiotowej inwestycji zaplanowana lokalizacja miejsc postojowych spełnia ustalenia ww. przepisów wt. Przywołano również przepisy § 28 ust. 2 wt, zgodnie z którym w przypadku budynków niskich lub budynków, dla których nie ma możliwości przyłączenia do sieci kanalizacji deszczowej lub ogólnospławnej, dopuszcza się odprowadzenie wód opadowych na własny teren nieutwardzony, do dołów chłonnych lub do zbiorników retencyjnych, jak też § 29 wt, zgodnie z którym dokonywanie zmiany naturalnego spływu wód opadowych w celu kierowania ich na teren sąsiedniej nieruchomości jest zabronione. W odniesieniu do przepisów § 28 ust. 2 i 29 wt wskazano, że w części opisowej projektu architektoniczno-budowlanego wskazano, iż: Wody opadowe z dachu będą odprowadzane przez system rynien, rur spustowych, a także instalacji kanalizacji deszczowej po terenie, do zbiornika na wody opadowe usytuowanego w południowej części działki. Przebieg instalacji kanalizacji deszczowej po terenie ukazano na rysunku Z1.1/Z1.2. Deszczówka będzie spływać do niego grawitacyjnie, po czym będzie wykorzystywana do podlewania ogródka w okresie suszy. Kartę katalogowa zbiornika na wody opadowe załącza się na końcu projektu zagospodarowania terenu. Utwardzenie terenu projektuje się jako umożliwiające sączenie wody (kostka betonowa, płyty betonowe ażurowe). Spadki terenu projektowanego i utwardzeń nie powodują odprowadzenia wód opadowych na tereny sąsiednie i nie występuje możliwość kierowania wód na przyległe ciągi piesze i jezdne. Utwardzenie dojść i dojazdów projektuje się skierowane spadkami w stronę obszarów biologicznie czynnych terenu inwestycyjnego (karta nr: 05). Projektant przedłożył także schemat zastosowanego zbiornika bezodpływowego na wody opadowe oraz jego budowę i parametry techniczne (projekt architektonicznobudowlany, karty nr: 36-38). Jak wynika z przedłożonego materiału dowodowego, przedmiotowa inwestycja usytuowana została na terenie (uwidocznionych rzędnych terenu), na którym naturalny przebieg ukształtowania terenu nie zostaje zmieniony za wyjątkiem profilowanego nieznacznego zniwelowania terenu w miejscu lokalizacji przedmiotowego budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Odprowadzenie wód opadowych z dachu projektowanego budynku zostaną odprowadzone do ww. zbiornika regencyjnego, zlokalizowanego po południowej stronie zaplanowanego budynku, a z powierzchni utwardzanych – rozprowadzenie po terenie inwestycyjnym, co zostało czytelnie wskazane za pomocą czarnych strzałek przez projektanta na rysunku PZT. Wobec powyższego należy wskazać, iż przedmiotowe zamierzenie budowlane spełnia ww. przepisy wt w zakresie ustaleń, dotyczących kanalizacji deszczowej. Odnośnie do § 31 ust. 1 pkt 4 wt (odległość od studni) Wojewoda stwierdził, że odległość zaprojektowanego poletka roślinnego ze zraszaczem rozsączającym biologicznie oczyszczone ścieki z zaprojektowanej oczyszczalni ścieków od studni wody pitnej, usytuowanej na działce nr [...] wynosiła 15,14 m. Budynek mieszkalny na ww. działce nr [...] nie został podłączony do sieci wodociągowej przebiegającej na działce nr [...]. Również w części opisowej dokumentacji projektowej brak było odniesienia się do wymaganej odległości w tym zakresie, co uniemożliwiało weryfikację zgodności przedmiotowej inwestycji z ww. przepisem wt. Wobec powyższej okoliczności, organ odwoławczy wezwaniem z 20 maja 2025 r., zwrócił się do pełnomocnika Inwestora o szczegółowe wyjaśnienie zgodności przedmiotowej inwestycji w zakresie ww. § 31 ust. 1 pkt 4 wt. W odpowiedzi na ww. wezwanie pełnomocnik Inwestora wraz z głównym projektantem przedmiotowej inwestycji 10 czerwca 2025 r. wprowadził zmiany w dokumentacji projektowej tj.: na rysunku Z1.1 PZT naniósł korektę polegającą na wykreśleniu poletka roślinnego i zastąpieniu go filtrem roślinnym H. C., wrysował wpięcie filtra roślinnego do oczyszczalni biologicznej i do instalacji kanalizacji deszczowej. Ww. zmiany wprowadzone zostały także na rysunku Z1.2 i części opisowej PZT w punkcie 3 ppkt b. Ponadto do PZT załączono kartę katalogową filtra roślinnego [...] oraz oświadczenie producenta H. E. potwierdzające możliwość odprowadzenia oczyszczonych ścieków do szczelnego zbiornika retencyjnego, w którym zgromadzona ciecz może zostać użyta do podlewania roślin, a co za tym idzie będzie podlegała procesom parowania i ewapotranspiracji. Jednocześnie załączono wymagane aktualne oświadczenie projektanta głównego, o którym mowa w art. 34 ust. 3d pkt 3 Pb i aktualne zaświadczenie o przynależności do właściwej izby samorządu zawodowego (PZT, karty nr: 44-50). Stwierdzono, że wobec powyższych zastosowanych zmian w dokumentacji projektowej zmieniono sposób odprowadzenia ścieków do przydomowej oczyszczalni ścieków, a następnie za pośrednictwem filtra roślinnego do zbiornika na wody opadowe, by służyć do podlewania roślin (PZT, karta nr: 05). Zatem, dokonane zmiany w systemie odprowadzenia ścieków - likwidacja poletka roślinnego ze zraszaczem poprzez zastosowanie oczyszczającego filtra roślinnego, z którego przefiltrowane ścieki zostaną odprowadzone do zbiornika do zagospodarowania wody deszczowej - stanowią zasadność stwierdzenia zgodności zaplanowanej inwestycji z § 31 ust. 1 pkt 4 wt. Wskazano, że ww. rozwiązanie kwestii odprowadzenia ścieków zmniejsza oddziaływanie zaplanowanej inwestycji na sąsiednie nieruchomości, w związku z czym tutejszy organ odstąpił od wystosowania kolejnego pisma do stron, o możliwości zapoznania się z uzupełnioną dokumentacją projektową. Organ odwoławczy przedstawił również wyniki analizy zgodności przedmiotowej inwestycji z przepisami wt w zakresie ustaleń wymagań przeciwpożarowych (§ 271 i 272 wt). Jak wynika z PZT przedmiotowy budynek mieszkalny jednorodzinny, zlokalizowany w granicy z działką sąsiednią nr [...] od strony wschodniej, został zaprojektowany ścianą oddzielenia przeciwpożarowego o klasie odporności REI60 oraz na całej wysokości ściany północnej i południowej zaprojektowano na nim pionowy pas z materiału niepalnego o szerokości co najmniej 2 m i klasie odporności EI60 (rysunek PZT, karta nr: 16 i 12; projekt zagospodarowania terenu, karta nr: 30). Przekrycie dachu oraz wszelkie elementy budowlane zastosowane w przedmiotowym budynku zostały zaprojektowane jako nierozprzestrzeniające ogień. Działka inwestycyjna nr [...] jest działką wąską, mającą szerokość mniejszą niż 16,0 m na całej długości terenu inwestycyjnego. Ww. przepisy wt nie nakładają obowiązku zachowania odległości pomiędzy budynkami (wyszczególnionymi w § 271 wt) w przypadku zastosowania w budynku ściany oddzielenia przeciwpożarowego, co ma miejsce w niniejszej sprawie. Szczegółowy opis warunków ochrony przeciwpożarowej został przedstawiony przez projektanta w części opisowej projektu architektoniczno-budowlanego (karty nr: 27- 30). W związku z tym, w ocenie organu odwoławczego należy stwierdzić, że realizacja wnioskowanej inwestycji jest zgodna z ww. ustaleniami wt w tym zakresie przepisów przeciwpożarowych. Odnosząc się do zarzutu błędnej analizy zacieniania i przesłaniania przedłożonej w dokumentacji projektowej wskazano, że organ odwoławczy przeprowadził analizę co do zgodności wnioskowanej inwestycji z obowiązującymi przepisami prawa, opierając się na projekcie zagospodarowania terenu wykonanym na aktualnej mapie do celów projektowych sporządzonej przez uprawnionego geologa inż. K. C. 9 kwietnia 2024 r. (GD-13.6640.746.2024) (karta nr: 16 i 17). Przedstawiona przez Inwestora dokumentacja projektowa zawiera analizy: zacieniania i przesłaniania – wykonaną przez uprawnionego projektanta mgr inż. arch. D. B. Nr uprawnień [...], w których w sposób czytelny został omówiony wpływ projektowanego budynku na istniejące obiekty na działkach sąsiednich tj. działkach nr: [...] i [...] i [...], ze szczególnym uwzględnieniem działki Odwołującej nr [...] (kart nr: 18-21). Organ przeprowadził ponowną analizę dotyczącą spornego zakresu zacieniania i przesłaniania, w której nie stwierdzono naruszenia obowiązujących i stosownych przepisów wt. W kwestii przesłaniania podkreślono, że z przedłożonej analizy w tym zakresie wynika, że obiekt przesłaniający nie znajduje się w odległości mniejszej niż wysokość przesłaniania (3,64 m), gdyż znajduje się w odległości równej (tożsamej) wysokości przesłaniania (PZT, karta nr: 20) wyznaczonej dla najniżej położonego okna w budynku na działce Odwołującego (co oznacza, że dla pozostałych okien warunek przesłaniania będzie spełniony). Organ wskazał, że przedmiotowa dokumentacja projektowa została wykonana na podstawie aktualnej mapy do celów projektowych i przedstawionych na niej wymiarów i odległości. Z jej treści wynika (rysunku), iż dom Odwołującej jest usytuowany od granicy z działką inwestycyjną nr [...] w odległości: 3,28 m po stronie północnej i 3,16 m po stronie południowej. Natomiast, w odwołaniu wskazano przybliżone wartości ww. odległości lokalizacji projektowanego budynku względem istniejącego budynku na działce nr [...]. Wobec tego brak jest postaw do stwierdzenia błędnie określonych pomiarów przez Inwestora w dokumentacji. W odniesieniu do zarzutu braku spełnienia przepisów przeciwpożarowych, wyjaśniono, że zaplanowany budynek mieszkalny jednorodzinny został usytuowany w granicy działki budowlanej ze ścianą oddzielenia przeciwpożarowego REI60, ścianami bocznymi z pionowymi na całej wysokości pasami z materiału niepalnego o szerokości co najmniej 2 m i klasie odporności ogniowej EI 60 oraz przekryciem dachu nierozprzestrzeniającym ogień. Wszelkie zastosowane elementy budowlane określono jako nierozprzestrzeniające ogień (projekt architektoniczno-budowlany, karta nr: 28). Zatem, ściany boczne (północna i południowa) – prostopadłe do ściany oddzielenia przeciwpożarowego i odsunięte od granicy sąsiedniej działki nr [...], na szerokości 2,1 m zostały zaprojektowane na całej wysokości z pionowym pasem z materiału niepalnego (PZT, karty nr: 16 i 17; projekt architektoniczno-budowlany, karta nr [...]). W kwestii zarzutu lokalizacji okien usytuowanych na poddaszu projektowanego budynku, wskazać należy, iż ww. otwory okienne zostały zaprojektowane w odległości 2,1 m od ściany oddzielenia przeciwpożarowego (projekt architektoniczno-budowlany, rzut poddasza, karta nr: 33). Zatem, ustalenia przedmiotowej inwestycji w zakresie przepisów przeciwpożarowych są zgodnie z ww. wymaganiami wt, stanowiącymi, iż w ścianach oddzielenia przeciwpożarowego należy stosować wzdłuż ściany pas z materiału niepalnego o szerokości co najmniej 1 m i klasie odporności ogniowej EI 60, bezpośrednio pod pokryciem; przekrycie na tej szerokości powinno być nierozprzestrzeniające ognia (§ 235 ust. 2). Odnosząc się do zarzutu dotyczącego ogrodzenia usytuowanego w granicy działki inwestycyjnej nr [...] i działki Odwołującej nr [...], wskazano, że jak wynika z rysunku – Detal posadowienia budynku w granicy - wykonanym w skali 1:20 (karta 23), sporne ogrodzenie z siatki, jak i jego betonowa podmurówka usytuowane są na działce nr [...] i nie kolidują z realizacją zaprojektowanego budynku. Zgodnie z przedłożoną dokumentacją projektową i złożonym wnioskiem o pozwolenie dla przedmiotowego zamierzenia budowlanego, sporne ogrodzenie nie jest przedmiotem zaplanowanej inwestycji i z tego względu nie istnieje konieczność jego wskazania na rzucie projektu na mapie do celów projektowych. W PZT w ww. zakresie zawarto wyjaśnienie cyt.: (...) istniejące ogrodzenie na działce sąsiedniej nr [...] nie koliduje z projektowanym zamierzeniem inwestycyjnym. Istniejące ogrodzenie jest ogrodzeniem z siatki stalowej posadowionym na podmurówce betonowej. Wschodnia elewacja projektowanego budynku na niewielkim fragmencie będzie przylegać do podmurówki ogrodzenia, zaś na wysokości siatki będzie występować pięciocentymetrowy odstęp. Projektowany budynek posadawia się płytko na płycie fundamentowej. Z wizji lokalnej wynika iż podmurówka posadowiona jest głębiej. Jedyne pogłębienie stanowi zaprojektowana opaska przeciwwysadzinowa z polistyrenu ekstrudowanego. Ww. opaska będzie wykonana odcinkowo na fragmentach nie dłuższych niż 2m, a podmurówka w trakcie wykopów zostanie podparta zastrzałami, aby zachować jej stateczność (karta nr: 23). Organ odwoławczy zaznaczył, że nie może zakładać, że w ramach realizacji fundamentów, których głębokość posadowienia jest większa niż głębokość posadowienia od podmurówki pod ogrodzeniem - nastąpi zniszczenie tej podmurówki. Zaznaczono też, że ewentualna w przyszłości konieczność wejścia w teren działki sąsiedniej nr [...] w celu wykonania prac przygotowawczych lub robót budowlanych przy realizacji przedmiotowej inwestycji, zobowiązuje Inwestora do uzyskania zgody właściciela tej sąsiedniej nieruchomości na wejście na jej teren – zgodnie z art. 47 Pb. Kwestia ta nie jest przedmiotem tego postępowania. W odniesieniu do zarzutu braku zlokalizowania studni z wodą pitną na rysunku PZT, wskazano, że projekt zagospodarowania terenu został wykonany na aktualnej mapie do celów wykonanej przez uprawnionego geodetę i przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Na rysunku PZT zostały wrysowane istniejące studnie na działkach sąsiednich tj.: na działkach nr: [...] i [...] – na których znajdują się także podpięcia do sieci wodociągowej, jak również na działce nr: [...] po przeciwnej stronie ul. [...] z brakiem podłączenia do tejże sieci. W ocenie organu nie ma podstaw do stwierdzenia jej niezgodności z istniejącym stanem faktycznym, a zarzut braku uwidocznienia studni na mapie projektowej jest bezzasadny. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego odprowadzenia ww. wód z połaci dachowych organ odwoławczy wskazał, że przepisy Pb i wt określają ograniczenia w tym zakresie, co zostało zweryfikowane w niniejszym rozstrzygnięciu. Zgodnie z art. 61 Pb zarządca lub właściciel budynku są zobowiązani do zapewnienia bezpiecznego użytkowania obiektu, także w przypadku ekstremalnych warunków atmosferycznych – intensywnych opadów atmosferycznych. Zatem Inwestor jest odpowiedzialny za usuwanie i zagospodarowanie wód opadowych z połaci dachowych projektowanego budynku. Jak wynika z dokumentacji projektowej (projekt architektoniczno-budowlany, rzut poddasza i dachu, karta nr: 33) w zaplanowanym budynku bezokapowym - usytuowanym w granicy działki inwestycyjnej nr [...] – zaprojektowano rynnę prowadzoną w warstwie ocieplenia w systemie bezokapowym, ukrytym na całej długości ściany od strony wschodniej budynku. Organ odwoławczy stwierdził też, że nie są mu znane decyzje nakazowe, które obligowałyby Inwestora do zmiany/przywrócenia ukształtowania terenu, co mogłoby wpłynąć na aktualność mapy do celów projektowych. Dodatkowo zaznaczono, że w ramach przedmiotowej inwestycji przewidziano zbiornik na wody roztopowe, co samo w sobie powinno zniwelować negatywny wpływ nagłych lub intensywnych opadów. Zdaniem organu odwoławczego, nie ma podstaw prawnych do uwzględnienia postępowania administracyjnego prowadzonego przez Prezydenta Miasta Krakowa, znak: WS-08.6331.5.2025.Jl, w przedmiocie zmiany stosunków wodnych na działce inwestycyjnej nr [...] ze szkodą dla działek sąsiednich, w tym działki Odwołującej. Podsumowując zarzuty i zastrzeżenia Odwołującej, dotyczące nieprawidłowości wskazanych wymiarów w graficznej części PZT, wyjaśniono, że całkowitą odpowiedzialność za opracowanie dokumentacji projektowej ponosi projektant, co potwierdza dołączenie przez niego oświadczenia o sporządzeniu projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno- budowlanego, zgodnie z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej. Wyjaśniono ponadto, że sposób zagospodarowania działki przez inwestora podlega ocenie organów administracji architektoniczno-budowlanej tylko w granicach zgodności z konkretnymi obowiązującymi w dniu wydania decyzji przepisami prawa powszechnie obowiązującego bądź prawa miejscowego. Oczywistym jest, że realizowanie obiektów budowlanych musi wiązać się z oddziaływaniem na sąsiednie działki i budynki. W trakcie procesu budowlanego dochodzi do kolizji interesów różnych podmiotów o zróżnicowanym charakterze. Aby jednak oddziaływanie projektowanej inwestycji można było uznać za sprzeczne z prawem, muszą być naruszone konkretne przepisy prawa materialnego. Takiej sprzeczności z prawem organ odwoławczy nie dopatrzył się w zakresie przedłożonych przez Odwołującą ww. zarzutów. Nie każde oddziaływanie może skutkować powstrzymaniem procesu inwestycyjnego, w oparciu o ochronę interesów osób trzecich udzieloną w art. 5 ust. 1 pkt 9 Pb. Przepis ten nie może być samodzielną podstawą do negowania poprawności zamierzenia inwestycyjnego na działce sąsiedniej. Zatem, ww. zarzuty nie znajdują potwierdzenia w niniejszej sprawie. Na powyższą decyzję B. K. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. W skardze zarzuciła naruszenie: - naruszenie art. 10 k.p.a. poprzez odstąpienie od wystosowania do Skarżącej kolejnego pisma o możliwości zapoznania się z uzupełnioną dokumentacją projektową, podczas gdy nie zaszły okoliczności uzasadniające odstąpienie od zasady wyrażone w art. 10 § 1 k.p.a., - Naruszenie art. 7 k.p.a. poprzez: a. Błędne przyjęcie prawidłowości i aktualności mapy dla celów projektowych, podczas gdy rzeczywista odległość budynku usytuowanego na działce nr [...] od zachodniej granicy działki jest większa, co zostało przez skarżącą uprawdopodobnione etapie postępowania administracyjnego stosowną dokumentacją, b. Nieustosunkowanie się do kwestii związanej z zaleganiem połaci śniegu, a następnie ich osuwaniu się na nieruchomość Skarżącej, c. Błędne przyjęcie, że nie istnieje konieczność wskazania na rzucie projektu na mapie do celów projektowych ogrodzenia oraz betonowej podmurówki, usytuowanych w granicy działki nr [...] i [...], podczas gdy podmurówka chroni nieruchomość skarżącej przed zalewaniem, co w konsekwencji nakazywałoby przyjęcie kolidowania ww. fragmentów siatki oraz podmurówki z zamierzoną inwestycją, d. Brak analizy dotyczącej posadowienia budynku o tak znacznych rozmiarach na gruncie usypanym w nieodległym czasie, o nietrwałej strukturze, na płytkiej płycie na fundamentowej, co w ocenie skarżącej może stanowić potencjalne zagrożenie dla bezpieczeństwa ludzi i mienia, - Naruszenie art. 5 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo Budowlane poprzez jego niezastosowanie, pomimo iż negatywne oddziaływanie na nieruchomość Skarżącej należy ocenić jako immisje, o których mowa w art. 144 k.c. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. oraz o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z: a. Ekspertyzy dot. oceny zmian stanu wody na gruncie i w związku z wykonanymi pracami na działce nr [...] obr. [...] (...), sporządzonej w maju 2025 r. – dla wykazania faktów: że wykonana podmurówka o wysokości 0,4 m od strony działki nr [...] i zagłębiona ok 0,5 m w grunt słabo przepuszczalny praktycznie zabezpiecza przed migracją wody, zmiany kierunków spływu wody po podwyższeniu poziomu działki nr [...] (rysunek 16 i rysunek 23 ekspertyzy), zawilgocenia ściany budynku, b. szkicu pomiarów fragmentu budynku - elewacji zachodniej z dnia 22.10.2024 r. - dla wykazania faktów: że rzeczywista odległość budynku usytuowanego na działce nr [...] od zachodniej granicy działki oraz rzeczywista odległość pomiędzy budynkiem usytuowanym na działce nr [...] a budynkiem projektowanym jest inna niż przedstawiona w dokumentacji pochodzącej od Inwestora, c. opinii biegłego sądowego geodety - dla ustalenia: rzeczywistej odległości budynku usytuowanego na działce nr [...] od zachodniej granicy działki oraz rzeczywistej odległości pomiędzy budynkiem usytuowanym na działce nr [...] a budynkiem projektowanym, d. opinii biegłego sądowego rzeczoznawcy majątkowego - dla ustalenia: czy planowane zamierzenie inwestycyjne wpłynie na obniżenie wartości nieruchomości Skarżącej. W piśmie z 24 września 2025 r. skarżąca wniosła o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentów, tj: zaświadczeń: [...] oraz [...] wydanych przez Prezydenta Miasta Krakowa w dniu 5 sierpnia 2025 r., wraz z załącznikami - celem wykazania faktów: że w budynku nr [...] położonym przy ul [...] w K. wydzielone zostały 2 odrębne, samodzielne lokale, że analiza nasłonecznienia znajdująca się w aktach sprawy nie jest aktualna, a normy nasłonecznienia nie są spełnione. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o jej oddalenie. W piśmie z 7 listopada 2025 r. swoje stanowisko w sprawie przedstawił uczestnik B. J. (inwestor), wnosząc o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach sprawowanej kontroli sąd bierze pod uwagę wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze, w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu, stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. Z istoty kontroli wynika również, że zgodność z prawem zaskarżonej decyzji lub postanowienia podlega ocenie przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie podejmowania zaskarżonego aktu. Należy przy tym wskazać, że na mocy art. 145 § 1 p.p.s.a. uwzględnienie skargi na decyzję lub postanowienie następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. a), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (pkt 1 lit. b) lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. c); a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność aktu lub wydanie go z naruszeniem prawa (pkt 2 i pkt 3). W przypadku uznania, że skarga nie ma uzasadnionych podstaw, podlega ona oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a. W tak zakreślonych ramach skarga okazała się uzasadniona. Przedmiot kontroli Sądu stanowi decyzja Wojewody Małopolskiego z 13 czerwca 2025 r. utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta Krakowa w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania działki oraz projektu architektoniczno-budowlanego oraz udzielenia pozwolenia na budowę wolnostojącego budynku mieszkalnego jednorodzinnego z garażem wbudowanym, instalacjami wewnętrznymi, instalacjami po terenie, przydomową oczyszczalnią ścieków, kanalizacji deszczowej ze zbiornikiem na wody opadowe, gazu, dojściem, dojazdem oraz zjazdem na działkach nr [...] obr[...], przy ul. [...] w K.. Podstawę materialnoprawną decyzji w sprawie pozwolenia na budowę kształtują w pierwszej kolejności przepisy ustawy z 7 lipca 1994 r.- Prawo budowlane (Dz. U. z 2024 r. poz. 725, dalej: P.b.). Zgodnie z art. 35 ust. 1 P.b. przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza: 1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z: a) ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, b) wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, c) ustaleniami uchwały o ustaleniu lokalizacji inwestycji mieszkaniowej; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego, w tym dołączenie: a) (uchylona), b) (uchylona), c) kopii zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, dotyczącego projektanta i projektanta sprawdzającego, d) (uchylona); 3a) dołączenie: a) wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń, b) oświadczeń, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 9 i 10; 4) posiadanie przez projektanta i projektanta sprawdzającego odpowiednich uprawnień budowlanych na podstawie: a) kopii dokumentów, o których mowa w art. 34 ust. 3d pkt 1 - w przypadku uprawnień niewpisanych do centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia budowlane, b) danych w centralnym rejestrze osób posiadających uprawnienia budowlane - w przypadku uprawnień wpisanych do tego rejestru; 4a) przynależność projektanta i projektanta sprawdzającego do właściwej izby samorządu zawodowego na podstawie: a) zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7 - w przypadku osób niewpisanych do centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia budowlane, b) danych w centralnym rejestrze osób posiadających uprawnienia budowlane - w przypadku osób wpisanych do tego rejestru. Zgodnie z art. 35 ust. 3 P.b. w razie stwierdzenia nieprawidłowości w zakresie określonym w ust. 1 organ administracji architektoniczno-budowlanej nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia. Z kolei, zgodnie z art. 35 ust. 4 P.b., w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. A zatem, w sytuacji, gdy organ stwierdzi, że spełnione zostały wskazane wyżej wymagania, w tym inwestycja wydana została z poszanowaniem występujących w obszarze oddziaływania uzasadnionych interesów osób trzecich (vide: art. 5 ust. 1 pkt 9 P.b.), organ zobowiązany jest wydać decyzję o pozwoleniu na budowę. W taki sposób może być zapewniona realizacja zasady wynikającej z art. 4 P.b., który stanowi, że każdy ma prawo zabudowy nieruchomości, jeżeli wykaże prawo do dysponowania terenem na cele budowlane, pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami. Niezależnie od przywołanych przepisów Prawa budowlanego organy administracji wiążą przepisy proceduralne, z których wynika m.in. obowiązek zebrania materiału dowodowego umożliwiającego ustalenie wszystkich okoliczności istotnych w sprawie, stosownie do art. 7 i art. 77 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2025 r. poz. 1169, dalej: k.p.a.). Organ zobowiązany jest ocenić przy tym na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona (art. 80 k.p.a.). Ustalenia podjęte przez organ powinny znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji, w której należy wyczerpująco poinformować strony o okolicznościach faktycznych i prawnych, którymi kierowały się wydając decyzję. Stosownie do art. 107 § 3 k.p.a. uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł oraz przyczyn z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji z przytoczeniem przepisów prawa. Jak wynika z powyższego do podstawowych obowiązków organu administracji architektoniczno-budowlanej w sprawie pozwolenia na budowę należy zweryfikowanie zgodności projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego oraz przepisami techniczno-budowlanymi, w szczególności przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. 2022 r. poz. 1225, dalej: r.w.t.). W kontrolowanej sprawie Wojewoda Małopolski należycie zweryfikował kwestie kompletności projektu budowlanego, sporządzenia dokumentacji projektowej przez osoby posiadające stosowne uprawnienia. Sąd podziela stanowisko Wojewody Małopolskiego, zgodnie z którym nie było podstaw do podważenia projektu budowlanego z przyczyn formalnych. Do projektu dołączono oświadczenie o sporządzeniu projektu zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej przez wszystkich autorów projektu (k. 33 projektu zagospodarowania terenu, dalej: p.z.t., k. 39 projektu architektoniczno-budowlanego, dalej: p.a.b.). Zweryfikowano uprawnienia tych osób (vide: k. 34-43 p.z.t.), odpowiednio do art. 12 ust. 5 P.b. Inwestor złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w zakresie objętym przedmiotową inwestycją (k. 26 i 29 akt adm.). Projekt zagospodarowania terenu jest kompletny, opracowany został w czytelnej grafice, posiada numerację zgodną ze spisem zawartości projektu. Załączona została informacja dotycząca bezpieczeństwa i ochrony zdrowia (k. 02-05, Opinie, uzgodnienia, pozwolenia i inne dokumenty). Załączono opinię geotechniczną określającą warunki gruntowo-wodne w rejonie projektowanej budowy domu jednorodzinnego przy ul. [...] w K. obr. [...] K. P. na działce nr [...], która określiła proste warunki gruntowe oraz I kategorię geotechniczną dla rozpatrywanego obiektu (k. 41-55, Opinie, uzgodnienia, pozwolenia i inne dokumenty). Nie budzą wątpliwości Sądu ustalenia organów co do tego, że projekt zagospodarowania terenu wykonany został na aktualnej właściwie autoryzowanej mapie do celów projektowych, co oznacza również, że konsekwentnie trzeba odrzucić te zarzuty skargi, które zmierzają do zakwestionowania założeń i ustaleń poczynionych przez autorów projektu na podstawie tej mapy, i w ślad za tym przez organy administracji architektoniczno-budowlanej, w szczególności dotyczących odległości obiektów na działce nr [...] w stosunku do granicy z działką nr [...]. Zauważyć trzeba też, że przedstawiony przez skarżącą dokument w postaci szkicu pomiarów zachodniej elewacji budynku skarżącej z 22 października 2024 r. przedstawia przybliżone odległości tej elewacji względem ww. granicy z niewielką kilkucentymetrową różnicą względem rysunku p.z.t. Rysunek ten jednak nie podważa prawidłowości i wiarygodności mapy przedłożonej do projektu. W sposób wystarczający zweryfikowano kwestię zgodności projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno-budowlanego z obowiązującą na terenie działek nr [...] uchwałą Nr LXIII/898/12 Rady Miasta Krakowa z dnia 19 grudnia 2012 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Tyniec-Osiedle" (Dz. Urz. Woj. Małopolskiego z 2013 r., poz. 238). Przedmiotowa inwestycja usytuowana została w obszarach oznaczonym symbolami: MN.4 - tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej oraz KDD - tereny dróg publicznych - drogi dojazdowe. Wojewoda wnikliwie i szczegółowo przedstawił relewantne postanowienia planu miejscowego i zestawił je z parametrami inwestycji wynikającymi z projektu budowlanego, co zostało przytoczone powyżej i w tym miejscu nie ma potrzeby powtarzania ustaleń organu odwoławczego, tym bardziej, że sporne w sprawie kwestie nie dotyczą zgodności inwestycji z planem miejscowym. Organ odwoławczy dokonał również analizy zgodności projektowanego budynku z przepisami, w szczególności techniczno-budowlanymi. Rozważania w tym zakresie należy jednak poprzedzić uwagami ogólnymi dotyczącymi dopuszczalności budowy w granicy z działką sąsiednią, ponieważ ta kwestia stanowi w niniejszej sprawie oś sporu; wokół niej również skonstruowano zasadnicze zarzuty skargi i finalnie brak należytego wyjaśnienia całokształtu tej kwestii przesądził o uchyleniu zaskarżonej decyzji. Bezsporne jest w niniejszej sprawie, że przedłożony projekt budowlany zakłada budowę budynku mieszkalnego na działce nr [...] w granicy z działką nr [...], na której istnieje budynek mieszkalny jednorodzinny skarżącej. Jak wskazano wcześniej, zasadę wolności budowlanej, w formule przyjętej w art. 4 P.b., dopełnia zasada wyrażona w art. 5 ust. 1 pkt 9 P.b., zgodnie z którym obiekt budowlany jako całość oraz jego poszczególne części, wraz ze związanymi z nim urządzeniami budowlanymi należy, biorąc pod uwagę przewidywany okres użytkowania, projektować i budować w sposób określony w przepisach, w tym techniczno-budowlanych, oraz zgodnie z zasadami wiedzy technicznej, zapewniając poszanowanie, występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich, w tym zapewnienie dostępu do drogi publicznej. Z powiązania art. 4 i art. 5 ust. 1 pkt 9 P.b. wypływa wniosek, zgodnie z którym "będące centralną zasadą prawa budowlanego prawo do zabudowy nieruchomości gruntowej aktualizuje się pod warunkiem poszanowania przez podmiot tego prawa występujących w obszarze oddziaływania obiektu uzasadnionych interesów osób trzecich" (A. Ostrowska, "Zasada poszanowania uzasadnionych interesów osób trzecich w ujęciu opisowym (konkretnym)" [w:] "Zasady w prawie administracyjnym. Teoria, praktyka, orzecznictwo", red. Z. Duniewska, A. Krakała, M. Stahl, Warszawa 2018, s. 443-444). Przywołana autorka podnosi słusznie, że "organy, rozpatrując wniosek o pozwolenie na budowę obiektu, którego lokalizacja przewidziana jest przy granicy z działką sąsiednią, nie powinny automatycznie akceptować takiej lokalizacji. Użycie w cytowanym przepisie sformułowania "dopuszcza się" jednoznacznie wskazuje, że jest to rozwiązanie wyjątkowe, które wymaga nie tylko zaistnienia szczególnych okoliczności uzasadniających odstępstwo od ogólnej zasady sytuowania budynków, ale również szczególnej staranności i dbałości organu w zakresie poszanowania interesów osób trzecich. Jednak w związku z tym, że § 12 ust. 2 powyższego rozporządzenia wyraźnie odsyła do regulacji zawartej w jego ust. 1, należy uznać, że ustalenie w planie miejscowym dopuszczalności sytuowania budynku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, przy granicy z działką sąsiednią nie zwalnia organów właściwych w sprawach budowlanych z obowiązku zbadania, czy projekt tego budynku spełnia wymagania określone w § 13, 60 i 271–273 powołanego rozporządzenia bądź w przepisach odrębnych. Uwzględnienie wymogów określonych w tych przepisach bądź w przepisach odrębnych może wyłączać w określonych okolicznościach sprawy możliwość zastosowania przepisu planu miejscowego dopuszczającego usytuowanie budynku przy granicy z sąsiednią działką." (A. Ostrowska, "Zasada..." j.w.). Sąd w składzie obecnie orzekającym podziela w pełni to stanowisko, podkreślając też, że ranga problemu jest tym większa, jeśli się uwzględni, że fakt bezpośredniego graniczenia budynku z działką sąsiednią wiąże się też z problemem ochrony przed immisjami, który może być również ujęty z perspektywy prawa do poszanowania prywatności, które chronione jest na gruncie Europejskiej Konwencji Praw Człowieka (EKPC). Zgodnie z art. 8 ust. 1 EKPC, każdy ma prawo do poszanowania swojego życia prywatnego i rodzinnego, swojego mieszkania i swojej korespondencji. Niedopuszczalna jest ingerencja władzy publicznej w korzystanie z tego prawa, z wyjątkiem przypadków przewidzianych przez ustawę i koniecznych w demokratycznym społeczeństwie z uwagi na bezpieczeństwo państwowe, bezpieczeństwo publiczne lub dobrobyt gospodarczy kraju, ochronę porządku i zapobieganie przestępstwom, ochronę zdrowia i moralności lub ochronę praw i wolności innych osób (art. 8 ust. 2 EKPC). Jak wskazuje się w piśmiennictwie, to właśnie w ramach tego przepisu mieści się ochrona własnego domu przed różnego rodzaju immisjami pochodzącymi z nieruchomości sąsiednich lub znajdujących się w pobliżu (zob. M. Matusiak-Frącczak, "Ochrona przed immisjami jako prawo człowieka na gruncie Europejskiej Konwencji Praw Człowieka", LEX/el. 2025). Przenosząc powyższe na okoliczności niniejszej sprawy należało dostrzec, że lokalizacja planowanego obiektu została przedstawiona na rysunku projektu zagospodarowania terenu oraz na bardziej czytelnym dodatkowym rysunku w skali 1:200 (k. 16-17 p.z.t.), który obrazuje detale umiejscowienia budynku w granicy z działką sąsiednią, w tym przy ogrodzeniu na tej działce. Projektowany budynek zlokalizowano na działce nr [...] w granicy z działką nr [...] ze względu na § 12 ust. 4 pkt 1 r.w.t., zgodnie z którym w zabudowie jednorodzinnej i zagrodowej, uwzględniając przepisy odrębne oraz przepisy § 13, 19, 23, 36, 40, 60 i 271-273, dopuszcza się budowę budynku ścianą bez okien i drzwi bezpośrednio przy granicy działki budowlanej lub w odległości mniejszej niż określona w ust. 1 pkt 2, lecz nie mniejszej niż 1,5 m, na działce budowlanej o szerokości 16 m lub mniejszej. Działka nr [...] ma szerokość 11,47 m, co otwiera możliwość zastosowania ww. normy, ale przy wykazaniu zgodności z innymi przepisami i uzasadnieniu konkretnego położenia budynku przy granicy z działką sąsiednią pod względem poszanowania uzasadnionych interesów właścicieli tej działki, którego brakuje w przedłożonym projekcie budowlanym. Co się tyczy przepisów r.w.t. w przedmiotowej sprawie Wojewoda przeanalizował treść dokumentacji projektowej odnoszącej się do przepisów § 13 oraz 60 r.w.t., w szczególności analizę zacieniania i przesłaniania wykonaną przez uprawnionego projektanta mgr inż. arch. D. B., która - zdaniem Wojewody - czytelnie przedstawia projektowanego budynku na istniejące obiekty na działkach sąsiednich tj. działkach nr: [...] i [...] i [...], ze szczególnym uwzględnieniem działki skarżącej nr [...] (k. 18-21 p.z.t.). Sąd podziela tę ocenę. Dla wyjaśnienia problemu naturalnego oświetlenia pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi w sąsiednich budynkach, tzw. przesłaniania (§ 13 wt) i nasłonecznienia pokoi mieszkalnych, tzw. zacieniania (§ 60 wt), należało uwzględnić, że zaprojektowany budynek mieszkalny jednorodzinny został usytuowany w odległościach: od strony zachodniej 10,64 m od istniejącego budynku niemieszkalnego na działce nr [...], od strony południowo-zachodniej 13,68 m od budynku mieszkalnego na działce nr [...] i od strony wschodniej 3,16 m od budynku mieszkalnego skarżącej na działce nr [...]. Zgodnie z § 13 ust. 1 r.w.t., odległość budynku z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi od innych obiektów powinna umożliwiać naturalne oświetlenie tych pomieszczeń - co uznaje się za spełnione, jeżeli: 1) między ramionami kąta 60°, wyznaczonego w płaszczyźnie poziomej, z wierzchołkiem usytuowanym w wewnętrznym licu ściany na osi okna pomieszczenia przesłanianego, nie znajduje się przesłaniająca część tego samego budynku lub inny obiekt przesłaniający w odległości mniejszej niż: a) wysokość przesłaniania - dla obiektów przesłaniających o wysokości do 35 m, b) 35 m - dla obiektów przesłaniających o wysokości ponad 35 m, 2) zostały zachowane wymagania, o których mowa w § 57 i 60. Wysokość przesłaniania, o której mowa w ust. 1 pkt 1, mierzy się od poziomu dolnej krawędzi najniżej położonych okien budynku przesłanianego do poziomu najwyższej zacieniającej krawędzi obiektu przesłaniającego lub jego przesłaniającej części (ust. 2). Z p.z.t. (k. 20-21) wynika, że w przypadku najmniejszej odległości pomiędzy zaplanowanym budynkiem a istniejącym budynkiem na działce nr [...] wynoszącej 3,64 m, odległość ta jest równa wysokości przesłaniania dla najniżej położonego okna w budynku na działce nr [...]. Należało również dostrzec, że okna najniżej przynależą do pomieszczeń niebędących pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi (rysunek Z1.4). Zgodnie z § 60 ust. 1 r.w.t., pomieszczenia przeznaczone do zbiorowego przebywania dzieci w żłobku, klubie dziecięcym, przedszkolu, innych formach opieki przedszkolnej oraz szkole, z wyjątkiem pracowni chemicznej, fizycznej i plastycznej, powinny mieć zapewniony czas nasłonecznienia wynoszący co najmniej 3 godziny w dniach równonocy w godzinach 800-1600, natomiast pokoje mieszkalne - w godzinach 700-1700, przy czym w mieszkaniach wielopokojowych wymagania ust. 1 powinny być spełnione przynajmniej dla jednego pokoju (§ 60 ust. 2 r.w.t.). Projektowany budynek na działce nr [...] będzie zacieniał nieruchomość skarżącej od 13.15 do 17.00, co oznacza, że wymóg § 60 ust. 1 będzie spełniony, tym bardziej, że budynek skarżącej stanowi budynek mieszkalny jednorodzinny wielopokojowy, który posiada okna nie tylko od strony zachodniej. Zdaniem Sądu, organy prawidłowo oceniły przedłożoną do akt analizę przesłaniania i zacieniania, w szczególności w odniesieniu do działki nr [...], jako rzetelnie przedstawiającą oddziaływanie projektowanego obiektu na nieruchomości sąsiednie, które odpowiada prawu. Nie ma podstaw do podważenia analizy ze względu na kwestionowane odległości budynku skarżącej od granicy z terenem inwestycji. Jeszcze raz podkreślić trzeba, że przedmiotowa dokumentacja projektowa została wykonana na podstawie aktualnej mapy do celów projektowych i przedstawionych na niej wymiarów i odległości, z której wynika, że budynek mieszkalny skarżącej usytuowany od granicy z działką inwestycyjną nr [...] w odległości: 3,28 m po stronie północnej i 3,16 m po stronie południowej. Fakt podania w odwołaniu i w skardze nieco innych odległości, jako przybliżonych, nie deprecjonuje przedłożonej dokumentacji projektowej. Przeprowadzono również należycie analizę spełnienia wymogów r.w.t. odnoszących się do miejsc gromadzenia odpadów (§ 23 ust. 4), lokalizacji stanowisk postojowych (§ 19), odległości studni dostarczającej wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi do najbliższego przewodu rozsączającego kanalizacji indywidualnej (§ 31 ust. 1 pkt 4). Ta ostatnia kwestia była przedmiotem uzupełniającego postępowania wyjaśniającego przed organem odwoławczym. Wyjaśniono również obszernie kwestię zgodności projektu budowlanego z przepisami z zakresu bezpieczeństwa pożarowego (§ 207 i nast. r.w.t.). Wojewoda ustalił, że projektowany budynek mieszkalny jednorodzinny został usytuowany w granicy działki budowlanej ze ścianą oddzielenia przeciwpożarowego REI60, ścianami bocznymi z pionowymi na całej wysokości pasami z materiału niepalnego o szerokości co najmniej 2 m i klasie odporności ogniowej EI 60 oraz przekryciem dachu nierozprzestrzeniającym ogień. Wszelkie zastosowane elementy budowlane określono jako nierozprzestrzeniające ogień (k. 28 p.a.b.). Ściany zewnętrzne (północna i południowa), prostopadłe do ściany oddzielenia przeciwpożarowego i odsunięte od granicy sąsiedniej działki nr [...], na szerokości 2,1 m zostały zaprojektowane na całej wysokości z pionowym pasem z materiału niepalnego (k. 16-17 p.z.t., k. 30 p.a.b.). Okna usytuowane na poddaszu projektowanego budynku zaprojektowane zostały w odległości 2,1 m od ściany oddzielenia przeciwpożarowego (k. 33 p.a.b.). Sąd nie znajduje podstaw, by tę ocenę zakwestionować. Wątpliwości Sądu budzą natomiast ustalenia organu odwoławczego co do spełnienia wymogów § 28 i 29 r.w.t. Zgodnie § 28 ust. 1 r.w.t. działka budowlana, na której sytuowane są budynki, powinna być wyposażona w kanalizację umożliwiającą odprowadzenie wód opadowych do sieci kanalizacji deszczowej lub ogólnospławnej. W przypadku budynków niskich lub budynków, dla których nie ma możliwości przyłączenia do sieci kanalizacji deszczowej lub ogólnospławnej, dopuszcza się odprowadzenie wód opadowych na własny teren nieutwardzony, do dołów chłonnych lub do zbiorników retencyjnych (ust. 2). Zgodnie zaś z § 29 r.w.t. dokonywanie zmiany naturalnego spływu wód opadowych w celu kierowania ich na teren sąsiedniej nieruchomości jest zabronione. W odniesieniu do tych wymogów organ odwoławczy przywołał ustalenia części opisowej projektu architektoniczno-budowlanego, w której wskazano, że wody opadowe z dachu będą odprowadzane przez system rynien, rur spustowych, a także instalacji kanalizacji deszczowej po terenie, do zbiornika na wody opadowe usytuowanego w południowej części działki. Przebieg instalacji kanalizacji deszczowej po terenie pokazano na rysunku Z1.1/Z1.2. Deszczówka będzie spływać do niego grawitacyjnie, po czym będzie wykorzystywana do podlewania ogródka w okresie suszy. Do projektu dołączono kartę katalogową zbiornika na wody opadowe. Stwierdzono dalej, że utwardzenie terenu projektuje się jako umożliwiające sączenie wody (kostka betonowa, płyty betonowe ażurowe), a spadki terenu projektowanego i utwardzeń nie powodują odprowadzenia wód opadowych na tereny sąsiednie i nie występuje możliwość kierowania wód na przyległe ciągi piesze i jezdne. Utwardzenie dojść i dojazdów projektuje się skierowane spadkami w stronę obszarów biologicznie czynnych terenu inwestycyjnego. W aktach znajduje się schemat zaprojektowanego zbiornika bezodpływowego na wody opadowe oraz jego budowę i parametry techniczne (k. 36-38 p.a.b.). Zdaniem organu, przedmiotowa inwestycja usytuowana została na terenie (uwidocznionych rzędnych terenu), na którym naturalny przebieg ukształtowania terenu nie zostaje zmieniony za wyjątkiem profilowanego nieznacznego zniwelowania terenu w miejscu lokalizacji przedmiotowego budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Ponadto, w odniesieniu do kwestii odprowadzania wód opadowych, odpowiadając na zarzuty skarżącej zawarte w odwołaniu, Wojewoda stwierdził, że "przepisy Pb i wt określają ograniczenia w tym zakresie, co zostało zweryfikowane w niniejszym rozstrzygnięciu Zgodnie z art. 61 Pb zarządca lub właściciel budynku są zobowiązani do zapewnienia bezpiecznego użytkowania obiektu, także w przypadku ekstremalnych warunków atmosferycznych – intensywnych opadów atmosferycznych. Zatem, Inwestor jest odpowiedzialny za usuwanie i zagospodarowanie wód opadowych z połaci dachowych projektowanego budynku. Jak wynika z dokumentacji projektowej (projekt architektonicznobudowlany, rzut poddasza i dachu, karta nr: 33) w zaplanowanym budynku bezokapowym - usytuowanym w granicy działki inwestycyjnej nr [...] – zaprojektowano rynnę prowadzoną w warstwie ocieplenia w systemie bezokapowym, ukrytym na całej długości ściany od strony wschodniej budynku." Zdaniem Sądu przywołane wyjaśnienie nie daje jednoznacznej odpowiedzi na pytanie, czy w przedmiotowym przypadku, w którym zaprojektowano budowę budynku mieszkalnego w granicy z działką skarżącej, z dachem dwuspadowym, o kącie nachylenia 45°, z kalenicą położoną równolegle do granicy z działką skarżącej i spadkiem jednej połaci dachowej w kierunku działki skarżącej, zastosowane rozwiązania dotyczące opadowych jest wystarczające ze względu na treść § 29 r.w.t., który jednoznacznie zakazuje rozwiązań projektowych przewidujących odprowadzanie wód opadowych na teren sąsiedniej nieruchomości. Zdaniem Sądu, projekt powinien być uzupełniony o dodatkowe wyjaśnienia, obliczenia, rysunki, wykazujące, że zastosowane rozwiązania, przy takim położeniu budynku i zastosowanym dachu bezokapowym z odprowadzaniem wody przez instalację wewnątrz elewacji, będą skutecznie chronić nieruchomość sąsiednią przed wodami opadowymi z dachu projektowanego budynku. To samo odnieść należy do obowiązku zapewnienia ochrony nieruchomości skarżącej przed śniegiem zsuwającym się z dachu projektowanego budynku, do której to kwestii Wojewoda nie odniósł się w sposób jednoznaczny. Innymi słowy, organ wojewódzki nie wyjaśnił, czy zastosowane rozwiązanie zapewnia odprowadzanie śniegu na działkę inwestora, a nie na działkę skarżącej. Nie wyjaśniono, czy zgodnie z § 319 r.w.t. dach ma spadek odpływ wód opadowych i z topniejącego śniegu do rynien i wewnętrznych lub zewnętrznych rur spustowych. Tymczasem szczegółowe wyjaśnienia projektanta i organu były tu konieczne ze względu na zastosowane wyjątkowe rozwiązanie lokalizacji budynku w granicy z działką sąsiednią. Nie jest wystarczające w tym kontekście nawiązanie do obowiązków właściciela lub zarządcy obiektu budowlanego wskazanych w art. 61 P.b., które dotyczą utrzymania już istniejących obiektów budowlanych. Podsumowując, zdaniem Sądu, organu orzekające w sprawie nie wyjaśniły należycie, czy projektowany obiekt zawiera wystarczające rozwiązania uniemożliwiające odprowadzanie wód opadowych i śniegu z dachu budynku zlokalizowanego w granicy z działką sąsiednią na tę działkę. Kwestia ta powinna być wyjaśniona w sposób szczególny ze względu na zastosowane wyjątkowe rozwiązanie polegające na lokalizacji budynku w granicy, co również – jak wskazano powyżej – powinno zostać uzasadnione przez projektanta, dla wykazania, że taka lokalizacja jest uzasadniona zarówno ze względu na wolnościowe prawo zabudowy (art. 4 P.b.), ale równocześnie ze względu na obowiązek poszanowania uzasadnionych interesów osób trzecich (art. 5 ust. 1 Pkt 9 P.b.). Tym samym uzasadnione okazały się zarzuty skargi zbieżne z powyższymi wyjaśnieniami, z których wynika, że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem art. 7, art. 77 § 1, art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 9 P.b. i § 28 i 29 r.w.t. Jako bezpodstawny Sąd ocenia zarzut braku analizy posadowienia budynku na gruncie usypanym w nieodległym czasie, o nietrwałej strukturze, na płytkiej płycie fundamentowej, co w ocenie skarżącej miałoby stanowić potencjalne zagrożenie dla bezpieczeństwa ludzi i mienia. Sąd zauważa, że do projektu dołączono opinię geotechniczną określającą warunki gruntowo-wodne w rejonie projektowanej budowy budynku jednorodzinnego przy ul. [...] w K. obr. P-73 K. P. na działce nr [...]. Określono w niej warunki gruntowej jako proste oraz I kategorię geotechniczną dla przedmiotowego obiektu (k. 41-55, Opinie, uzgodnienia, pozwolenia i inne dokumenty). Nie podważa tej opinii ani lakoniczna argumentacja skargi w tym zakresie, ani dołączona do niej opinia dotycząca zmian stanu wody na gruncie i związku z wykonanymi pracami na działce nr [...]. Przyznać należy organowi odwoławczemu, że nie miało wpływu na wydane rozstrzygnięcie prowadzone postępowanie w sprawie zmiany stosunków wodnych na działce nr [...] ze szkodliwym oddziaływaniem na działkę nr [...], na potrzeby którego sporządzona została przywołana wyżej opinia biegłego. Nie budzą wątpliwości ustalenia organu co do tego, że nie wydano decyzji nakazujących w tym z zakresie podjęcie jakiś działań dotyczących stosunków wodnych. Nie wpływa na rozstrzygnięcie również przywołana w skardze opinia, z której wynika, że nie doszło na działce nr [...] do zmiany stosunków wodnych ze szkodą dla działki skarżącej. Planowana inwestycja nie spowoduje również likwidacji ogrodzenia na działce sąsiedniej, które nie koliduje (znajduje się w tym samym miejscu) co planowany obiekt. Fakt, że ogrodzenie (a ściślej jego podmurówka) może spełniać aktualnie funkcję ochronną przed ewentualnym spływem wód opadowych nie powoduje również takiego skutku, że nie jest możliwa zabudowa przy granicy z działką sąsiednią, jak próbuje to wywodzić strona skarżąca. Niezasadny okazał się wreszcie zarzut naruszenia art. 10 § 1 i § 2 k.p.a. poprzez brak zapewnienia skarżącej czynnego udziału w każdym stadium postępowania odwoławczego i uniemożliwienie skarżącym wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów przed wydaniem decyzji. Zgodnie z art. 10 § 1 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Zgodnie zaś z art. 10 § 2 k.p.a. organy administracji publicznej mogą odstąpić od zasady określonej w § 1 tylko w przypadkach, gdy załatwienie sprawy nie cierpi zwłoki ze względu na niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia ludzkiego albo ze względu na grożącą niepowetowaną szkodę materialną. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony jest pogląd, zgodnie z którym dla skuteczności zarzutu pozbawienia strony możliwości czynnego udziału w toczącym się postępowaniu administracyjnym koniecznym jest wykazanie, że zarzucane uchybienie uniemożliwiło stronie przeprowadzenie konkretnych czynności procesowych, a w następstwie realizację przysługujących jej praw i nie mogło być konwalidowane na późniejszych etapach tego postępowania, jak również, że naruszenie to miało istotny wpływ na wynik sprawy. To do strony stawiającej zarzut, zwłaszcza gdy jest reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, należy więc wykazanie istnienia związku przyczynowego między naruszeniem przepisów postępowania, a wynikiem sprawy strona powinna wykazać, że niezawiadomienie jej przed wydaniem decyzji o zebraniu materiału dowodowego i możliwości składania wniosków dowodowych uniemożliwiło jej dokonanie w danym postępowaniu konkretnej czynności procesowej. Naruszenie art. 10 § 1 k.p.a. ocenić należy z punktu widzenia uniemożliwienia stronie podjęcia konkretnie wskazanej czynności procesowej oraz wpływu tego uchybienia na wynik sprawy (zob. np. wyrok NSA z 10 października 2025 r., III OSK 1663/25, orzeczenia.nsa.gov.pl). W przedmiotowej sprawie zauważyć należało, że na etapie postępowania odwoławczego, do którego zdaje się nawiązywać zarzut sformułowany w skardze odnoszący się do art. 10 k.p.a., organ odwoławczy prowadził czynności wyjaśniające odnoszące się do spełnienia wymogów § 31 ust. 1 pkt 4 r.w.t. w kontekście rozwiązania odprowadzania ścieków. W wyniku tych czynności doszło do zmiany projektu polegające na likwidacji poletka roślinnego ze zraszaczem na filtr roślinny połączony z oczyszczalnią biologiczną i z kanalizacją deszczową. Jak wyjaśnił organ odwoławczy, w wyniku takiej zmiany doszło do zmniejszenia oddziaływania na nieruchomości sąsiednie, co uzasadniało odstąpienie od wystosowania kolejnego pisma do stron o możliwości zapoznania się z uzupełnioną dokumentacją projektową. Sąd dostrzega w tym kontekście, że żaden z zarzutów skargi nie został powiązany z przedstawioną sytuacją procesową i Sąd z urzędu nie dopatrzył się naruszenia tej normy wynikającej z art. 10 § 1 k.p.a. w przedmiotowej sprawie. Co się tyczy zgłoszonych w skardze i w piśmie procesowym wniosków dowodowych Sąd wyjaśnia, że zgodnie z art. 106 § 3 p.p.s.a. sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Już z treści tego przepisu wynika, że nie jest dopuszczalne przeprowadzenie przed sądem administracyjnym żądanych dowodów z opinii biegłego geodety, czy rzeczoznawcy majątkowego. Nie było również podstaw do uwzględnienia dowodu z zaświadczeń o samodzielności lokali w budynku skarżącej, skoro wydane zostały 5 sierpnia 2025 r., a zatem już pod wydaniu zaskarżonej decyzji, co miało miejsce 13 czerwca 2025 r. Skarżąca może jednakowoż przedłożyć te dowody organowi odwoławczemu w ponownie prowadzonym postępowaniu, w którym wyjaśnione zostaną okoliczności wskazane przez Sąd. W przedstawionych okolicznościach zaskarżona decyzja podlegała uchyleniu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a., o czym orzeczono w punkcie I sentencji wyroku. O kosztach postępowania orzeczono w punkcie II sentencji wyroku, na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. Zasądzone koszty obejmują: wpis (500 zł), koszty zastępstwa procesowego (480 zł), opłatę skarbową od pełnomocnictwa (17 zł).