II SA/Kr 1042/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Tuszyńska (spr.) Sędziowie: WSA Małgorzata Łoboz WSA Piotr Fronc po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 grudnia 2021 r. sprawy ze skarg Wspólnoty Mieszkaniowej Budynku przy ul. [...] w K. oraz J. K., M. K.-M., M. G., A. M., M. M. i M. M. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] lipca 2021 r, znak : [...] w przedmiocie nakazania usunięcia nieprawidłowości stanu technicznego budynku I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu l instancji; II. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. na rzecz strony skarżącej Wspólnoty Mieszkaniowej Budynku przy ul. [...] w K. kwotę 980 zł (dziewięćset osiemdziesiąt złotych), a na rzecz skarżących J. K., M. K.-M., M. G., A. M., M. M. i M. M. kwotę 997 zł (dziewięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. - Powiat Grodzki decyzją z dnia 5 listopada 2020 r., znak: [...] na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. z 2020 r., poz. 1333 z późn. zm.) nakazał "współwłaścicielom nieruchomości zlokalizowanej na dz. nr [...], obręb [...], j. ewid. Ś., przy ul. [...] w K., tworzącym Wspólnotę Mieszkaniową przy ul. [...] w K. usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości stanu technicznego budynku frontowego, położonego na dz. nr [...], obręb [...], jedn. ewid. Ś., przy ul. [...] w K., w zakresie ściany szczytowej usytuowanej w granicy pomiędzy przedmiotowym budynkiem, a frontowym budynkiem mieszkalnym wielorodzinnym usytuowanym na sąsiedniej dz. nr [...], obręb [...], j. ewid. Ś., przy ul. [...] w K., w oparciu o wskazania zawarte w opracowaniu technicznym pn.: "Ekspertyza techniczna ściany nośnej granicznej szczytowej pomiędzy budynkami przy ul. [...] a 25" z lipca 2019 r. autorstwa dr inż. S. K. (...) oraz w opracowaniu technicznym pn.: "Ekspertyza techniczna uzupełniająca dotycząca ściany granicznej pomiędzy budynkami przy ul [...] w K." tego samego autora z września 2020 r. tj. poprzez: 1) stabilizację posadowienia przedmiotowej ściany granicznej na całej jej długości przy zastosowaniu zbrojonej iniekcji dogęszczającej grunt iniektem cementowym lub cementowo- popiołowym; 2) naprawę rys i pęknięć powstałych w przedmiotowej ścianie granicznej metodą iniekcji ciśnieniowej z zastosowaniem spoiw żywicznych, mikrocementów lub zaczynu cementowego - w przypadku rys i pęknięć o rozwartości 0,1 mm do 5,0 mm, a także poprzez "zszycie" prętami spiralnymi typu [...] - w przypadku pęknięć o rozwartości powyżej 5,0 mm metodą zszycia pasma dostawionego odcinka ściany granicznej od strony podwórza poprzez naklejenie siatek z włókna węglowego o szerokości po 200 mm i współczynniku sprężystości włókna węglowego E > 160 GPa. Należy stosować 4 siatki na wysokości każdej kondygnacji nadziemnej rozmieszczone w równych odstępach na wysokości każdej kondygnacji. Należy stosować odcinki kotwienia po około 80 do 100 cm poza krawędzią spinanego rozspojenia; 3) po spięciu istniejących rozspojeń pasmami siatek z włókna węglowego należy zamknąć starannie spinane rysy i rozspojenia i zamontować pakery iniekcyjne. Zaleca się zastosowanie systemowych żywicznych mieszanek iniekcyjnych." Organ zakreślił termin wykonania prac do dnia 31 grudnia 2021 r. W uzasadnieniu organ podał, że prowadził postępowanie administracyjne w sprawie nieodpowiedniego stanu technicznego frontowego budynku mieszkalnego wielorodzinnego, usytuowanego na dz. nr [...], obręb [...], j. ewid. Ś. przy ul. [...] w K., m. in. w zakresie ściany granicznej pomiędzy przedmiotowym budynkiem, a frontowym budynkiem mieszkalnym wielorodzinnym, usytuowanym na sąsiedniej dz. nr [...], obręb [...], j. ewid. Ś., przy ul. [...] w K.. Na podstawie analizy przedłożonej dokumentacji oraz ustaleń z czynności kontrolno-wyjaśniających organ stwierdził nieprawidłowy stan techniczny w jakim znajduje się ściana graniczna zlokalizowana pomiędzy ww. budynkami. W toku czynności ustalono, że budynek mieszkalny wielorodzinny usytuowany przy ul. [...] w K. został wzniesiony w roku 1910 i choć nie jest wpisany do rejestru zabytków indywidualną decyzją wojewódzkiego konserwatora zabytków, to ze względu na walory architektoniczne, urbanistyczne i kulturowe został ujęty w wojewódzkiej i gminnej ewidencji obiektów zabytkowych i pozostaje pod opieką i ochroną konserwatorską. Ponadto nieruchomość znajduje się na obszarze historycznego zespołu miasta K. uznanego za pomnik historii zarządzeniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 8 września 1994 r. (M.P. Nr 50, poz. 418). Stwierdzone w wyniku kontroli nieprawidłowości, m.in. wyraźne pęknięcia i zarysowania przedmiotowej ściany granicznej o zróżnicowanym przebiegu (pionowym, skośnym oraz poziomym) i różnej rozwartości (dochodzącej do kilku milimetrów) w obrębie poszczególnych kondygnacji, świadczyć mogą o nierównomiernym osiadaniu gruntu pod fundamentem, na którym została posadowiona, powstałym być może na skutek okresowego zalewania piwnic przedmiotowego budynku, ujawnionego w dokumentach jego utrzymania, pozyskanych w toku czynności kontrolno-wyjaśniających, poprzedzających niniejsze postępowanie administracyjne. W opracowaniu technicznym uzyskanym w trybie art. 81c ust. 2 ustawy Prawo budowlane pn. "Ekspertyza techniczna ściany nośnej granicznej szczytowej pomiędzy budynkami przy [...]", sporządzonej przez dr inż. S. K. wskazano, że "rozkład oraz przebieg zarysowania ściany nośnej granicznej między budynkami ul. [...] wskazuje na wystąpienie nierównomiernego osiadania fundamentów pod tą ścianą" oraz "rozległość i forma zarysowań i rozpojeń występujących w obrębie ściany granicznej obniżają użytkowalność pomieszczeń przyległych ale na obecnym etapie nie stwarzają zagrożenia bezpieczeństwa układu nośnego budynku". Dodatkowo organ uzyskał również opracowanie z września 2020 r. autorstwa dr inż. S. K. pt.: "Ekspertyza techniczna uzupełniająca dotycząca ściany granicznej pomiędzy budynkami przy [...] w K.." W pkt 4. Opracowania wskazano zalecenia dotyczące metody i zakresu wymaganych prac zabezpieczających. Powyższe dało organowi podstawę do wydania decyzji w oparciu o art. 66 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane. Nałożony obowiązek wykonania robót zabezpieczających, w pierwszej kolejności ma na celu zabezpieczenie przedmiotowego budynku przed postępującą degradacją, mogącą w przyszłości powodować zagrożenie życia lub zdrowia ludzi oraz bezpieczeństwa mienia, w tym również mieszkańców i budynków usytuowanych na sąsiednich nieruchomościach. Organ zaznaczył, że art. 66 ustawy Prawo budowlane nie daje organom nadzoru budowlanego możliwości zobowiązania właścicieli obiektu do wykonania kompleksowego remontu obiektu. Zgodnie z utrwaloną linia orzeczniczą przepisy Prawa budowlanego nie dają podstawy do wydawania decyzji nakładającej na osobę fizyczną lub prawną obowiązku ubiegania się o pozwolenie na budowę w sytuacji, gdy osoba ta nie wyraża woli podejmowania takiej działalności inwestycyjnej. Zastępowanie w tej kwestii woli właścicieli i zmuszanie ich do podejmowania działalności inwestycyjnej wykracza poza zadania i uprawnienia organu nadzoru budowlanego. Odwołanie od decyzji wniosła Wspólnota Mieszkaniowa Budynku przy ul. [...] w K., zarzucając: - naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 6 w zw. z art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali poprzez jego niewłaściwą interpretację, która skutkowała skierowaniem nakazu do "współwłaścicieli nieruchomości, tworzących Wspólnotę Mieszkaniową", a nie do Wspólnoty Mieszkaniowej lub współwłaścicieli nieruchomości, - naruszenie przepisów postępowania tj. art. 40 § 1 k.p.a. poprzez doręczenie decyzji jedynie pełnomocnikowi Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. [...] w K. i współwłaścicielom nieruchomości przy ul. [...] w K., a nie doręczenie jej współwłaścicielom nieruchomości przy ul. [...] w K., do których adresowana jest zaskarżona decyzja, - naruszenie przepisów postępowania tj. art. 75, art. 77 § 1 oraz 136 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie wszystkich okoliczności faktycznych sprawy istotnych dla jej rozstrzygnięcia, a dotyczących własności przedmiotowej ściany granicznej, co ma istotny wpływ na określenie adresata lub adresatów nakazu objętego zaskarżoną decyzją, - naruszenie przepisów postępowania tj. 77 § 1 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie wszystkich okoliczności faktycznych sprawy istotnych dla jej rozstrzygnięcia, dotyczących ustalenia, czy przedmiotowy budynek przy ul. [...] w K., jest w nieodpowiednim stanie technicznym, - naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 66 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane poprzez jego niewłaściwą wykładnię, która doprowadziła do przyjęcia, że stan techniczny budynku przy ul. [...] w K., jest w nieodpowiednim stanie technicznym. Strona odwołująca wniosła o uchylenie w całości i przekazanie sprawy organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z dnia 12 lipca 2021 r., znak: [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021 r. poz. 735), uchylił w całości zaskarżoną decyzję i na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy nakazał: "Wspólnocie Mieszkaniowej Budynku przy ul. [...] w K. oraz współwłaścicielom nieruchomości przy ul. [...] w K. tj.: J. K., M. K. - M., M. G., A. M., M. M. oraz M. M. usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości stanu technicznego budynku frontowego, położonego na działce nr [...], obręb [...], jedn. ewid. Ś., przy ul. [...] nr [...] oraz budynku frontowego, położonego na działce nr [...], obręb [...], jedn. ewid. Ś. przy ul. [...] nr [...] w K., w zakresie ściany szczytowej usytuowanej w granicy pomiędzy przedmiotowym budynkiem, a frontowym budynkiem mieszkalnym wielorodzinnym usytuowanym na sąsiedniej dz. nr [...], obręb [...], j.ewid. Ś., przy ul. [...] w K. poprzez: - stabilizację posadowienia przedmiotowej ściany granicznej na całej jej długości przy zastosowaniu zbrojonej iniekcji dogęszczającej grunt iniektem cementowym lub cementowo-popiołowym. Głębokość iniekcji należy dobrać w trakcie realizacji prac w taki sposób aby zapewnić zagłębienie rurek iniekcyjnych na głębokość 1,0 m w gruncie nośnym. Zaleganie gruntu nośnego należy ustalić na etapie wiercenia w trybie nadzoru, - naprawę rys i pęknięć powstałych w przedmiotowej ścianie granicznej poprzez iniekcję ciśnieniową z zastosowaniem spoiw żywicznych, mikrocementów lub zaczynu cementowego — w przypadku rys i pęknięć o rozwartości 0,1 mm do 5,0 mm, a także poprzez "zszycie" prętami spiralnymi typu [...] - w przypadku pęknięć o rozwartości powyżej 5,0 mm metodą zszycia pasma dostawionego odcinka ściany granicznej od strony podwórza poprzez naklejanie siatek z włókna węglowego o szerokości po 200 mm i współczynniku sprężystości włókna węglowego E >160 Gpa, Należy stosować 4 siatki na wysokości kondygnacji rozmieszczone w równych odstępach. Należy stosować odcinki kotwienia po około 80 do 100 cm poza krawędzią spinanego rozpojenia, - po spięciu istniejących rozpojeń pasmami siatek z włókna węglowego należy zamknąć starannie spinane rysy i rozspojenia i zamontować pakery iniekcyjne. Zaleca się zastosowanie systemowych żywicznych mieszanek iniekcyjnych." Organ zakreślił termin wykonania prac do dnia 31 sierpnia 2022 r. W uzasadnieniu organ II instancji przedstawił szczegółowo przebieg postępowania w sprawie i omówił pozyskane do sprawy dowody, w tym: opracowanie pod nazwą "Opinia Techniczna" z dnia 20 grudnia 2018 r. autorstwa arch. M. S. dotyczące oceny stanu technicznego budynku mieszkalnego wielorodzinnego wraz z usługami przy ul. [...] w K., kopię opracowania pod nazwą: "Ekspertyza-Opinia dotycząca warunków gruntowo-wodnych pod istniejącą kamienicą przy ul. [...] w K." z października 2018 r. autorstwa inż. G. Z., ekspertyzy przytoczone w decyzji organu I instancji, a także protokoły z przeprowadzonych kontroli. Organ nawiązując do definicji art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane wskazał, że budynki którym administracyjnie nadano nr [...] i nr [...] przy ul. [...] w K. posiadają wspólną ścianę. Przy czym z analizy archiwalnej dokumentacji można wywnioskować, że pierwszy powstał budynek przy ul. [...] w K., dla którego ściana graniczna jest ścianą konstrukcyjno-osłonową. Później do tego budynku został dobudowany budynek przy ul. [...]. Z analizy archiwalnej dokumentacji można również wywnioskować, że ściana graniczna dla potrzeb budynku nr [...] została wydłużona, a w części wspólnej jest ona ścianą osłonową. W części wspólnej ściany, na co wskazuje tak dokumentacja archiwalna jak i protokoły kominiarskie, są sytuowane przewody kominowe tak dla budynku nr [...] jak i dla budynku nr [...]. Definicja budynku jest uniwersalna i niezależna od przebiegu własności, czy też granic nieruchomości gruntowej. Ze względu na historyczny charakter budynków współczesnej definicji budynku nie można wprost przenieść na cały obiekt budowlany (w historycznej zabudowie K. budynki wykonywane w zabudowie zwartej często wykonywane były jako "trzyścianowe"), jednak można, a nawet należy się nią posiłkować oceniając na gruncie prawa budowlanego, a nie cywilnego, zakres obowiązków właścicieli tych budynków (art. 61 Prawa budowlanego). Na stan tej wspólnej dla budynków ściany granicznej mogą więc mieć czynniki związane z eksploatacją budynku przy ul. [...] K., jak i budynku przy ul. [...] w K.. Zebrany w niniejszej sprawie materiał dowodowy uzupełniony w postępowaniu odwoławczym opisuje się więc stan obu budynków. Zgodnie z poglądem przyjętym w orzecznictwie sądowo - administracyjnym decyzja wydana na podstawie art. 66 ust. 1 ustawy Prawo budowlane nie jest decyzją uznaniową. W okolicznościach wymienionych w tym przepisie organ nadzoru budowlanego nakazuje usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, co oznacza, iż ma on obowiązek wydania decyzji w tym przedmiocie. Konstrukcja normy prawnej zawartej w art. 66 ust. 1 ustawy Prawo budowlane wskazuje zatem, iż decyzje podejmowane na jego podstawie mają charakter związany. Oznacza to, iż jeżeli wystąpi choćby jedna z przesłanek określonych w art. 66 ust. 1 pkt 1-4 ustawy Prawo budowlane, to organ nadzoru budowlanego jest nie tylko uprawniony, lecz zobowiązany do wydania decyzji nakazującej usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości. W świetle powyższego stwierdzone spękania w obrębie wspólnej ściany budynku przy ul. [...] nr [...] i nr [...] w K. obligują organy nadzoru budowlanego do podjęcia stosownych działań. Spękania stwierdzono zarówno od strony budynku przy ul. [...], jak i budynku przy ul. [...] w K.. Zaskarżoną decyzją PINB nakazał usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości stanu technicznego jedynie współwłaścicielom nieruchomości zlokalizowanej na działce nr [...], tworzącym Wspólnotę Mieszkaniową przy ul. [...] w K.. W ocenie organu II instancji skierowanie obowiązku jedynie do właściciela budynku przy ul. [...] w K. należy jednak uznać za nieprawidłowe. Zebrany materiał dowodowy w tym treść ksiąg wieczystych dla nieruchomości położonych przy ul. [...] nr [...] i nr [...] w K., wskazuje, że ściana dzieląca w/w nieruchomości, wydłużona i nadbudowana ścianą osłaniającą budynek nr [...] jest ścianą wspólną. Wobec powyższego obowiązek usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości powinien zostać skierowany do właścicieli obu nieruchomości. W zakresie modyfikacji obowiązku polegającego na stabilizacji posadowienia przedmiotowej ściany granicznej w stosunku do tego określonego w decyzji organu I instancji organ odwoławczy wyjaśnił, że należy uwzględnić rodzaj gruntów na których zlokalizowane są budynki przy ul. [...] nr [...] i nr [...] w K.. W tym zakresie organ odwołał się do ustaleń wynikających z ekspertyzy "Opinia dotycząca warunków gruntowo-wodnych pod istniejącą kamienicą przy ul. [...] w K." z października 2018r. autorstwa inż. G. Z. w której wskazano, że cyt: "podłoże jest uwarstwione. Pod ciągłą warstwą nasypów o grubości stwierdzonej ca 3,0 m występują lokalnie grunty spoiste warstwy geotechnicznej I (od miękkoplastycznych do twardoplastycznych), podścielone piaskami drobnymi i piaskami średnimi warstw geotechnicznych." Na powyższą okoliczność wskazuje również opracowanie pod nazwą: "Ekspertyza techniczna uzupełniająca dotycząca ściany granicznej pomiędzy budynkami przy ul. [...] i [...] w K." z września 2020 r. autorstwa dr inż. S. K. gdzie stwierdzono, że cyt.: "lokalizacja obydwu kamienic sąsiaduje z historyczną fosą przy murach obronnych miasta. W tym paśmie występują nasypy kulturowe o dużej miąższości i warstwy słabonośnych namułów. Złożone warunki gruntowe znalazły swoje potwierdzenie na etapie budowy podziemnej sali teatralnej w obrysie sąsiadującej posesji Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej (...)". Organ zaznaczył, że oba budynki mają ponad 100 lat, a pomimo to wystąpiły czynniki powodujące spękania ścian związane z nierównomiernym osiadaniem. Chwilowe ustabilizowanie się warunków gruntowych w/w budynków zlokalizowanych na nasypach nie gwarantuje więc bezpieczeństwa konstrukcji w przypadku zmiany właściwości tych gruntów związanych z nieprzewidywalnymi czynnikami np. z nadmiernym nawodnieniem gruntu spowodowanym czynnikami atmosferycznymi o dużej intensywności. Niezbędne jest więc podjęcie czynności które zapobiegną przyczynom powstania nieprawidłowości. Odwołując się do orzecznictwa organ wskazał, że organy administracji publicznej nie mają obowiązku dokładnego wyjaśniania przyczyn, skali wpływu poszczególnych przyczyn wskazanych przez ekspertów na stan techniczny obiektu, czy ustalania osób winnych, czy odpowiedzialnych za ten stan, to jednak, mając na uwadze cel przepisu art. 66 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 61 tj. doprowadzenie do odpowiedniego stanu technicznego obiektu budowlanego, winny przed nałożeniem obowiązków wyjaśnić wszelkie kwestie, aby mieć pewność, że wykonanie tych obowiązków doprowadzi do skutecznego i w miarę trwałego skutku, a nie jedynie do chwilowej poprawy stanu technicznego obiektu. Jest to szczególnie istotne w sytuacji, gdy do nieodpowiedniego stanu technicznego budynku przyczyniły się i być może nadal przyczyniają się czynniki nie związane z normalną eksploatacją obiektu. W świetle powyższego obowiązek stabilizacji posadowienia przedmiotowej ściany granicznej na całej jej długości przy zastosowaniu zbrojonej iniekcji dogęszczającej grunt iniektem cementowym lub cementowo-popiołowym jest aktualny. Natomiast w sprawie szeroko opisywanych w materiale dowodowym innych spękań stwierdzonych w obrębie budynku przy ul. [...] w K. oraz nieprawidłowości występujących w oficynie w/w obiektu organ II instancji nakazał rozważenie przez organ I instancji konieczności prowadzenia odrębnego postępowania administracyjnego (o ile takie nie jest wszczęte). Stwierdzone nieprawidłowości dotyczą ścian a więc elementów wspólnych. Nałożenie obowiązku na ogół właścicieli lokali określonej nieruchomości, którzy z mocy prawa tworzą Wspólnotę Mieszkaniową nie stanowi więc naruszenia przepisów prawa. W związku z zarzutem zawartym w odwołaniu dotyczącym określenia adresata nałożonego obowiązku, MWINB wyjaśnił, że organy nadzoru budowlanego nie badają kto ponosi odpowiedzialność za wystąpienie nieprawidłowości stanu technicznego w/w obiektu. Z roszczeniami w powyższym zakresie można wystąpić przed sądem powszechnym, na zasadach określonych w przepisach kodeksu cywilnego. Skargę na opisaną wyżej decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosła Wspólnota Mieszkaniowa Budynku przy ul. [...] w K., domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, a także zasądzenia kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji zarzucono: - naruszenie przepisów postępowania tj. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. poprzez jego nieuzasadnione zastosowanie mimo braku tożsamości podmiotowej decyzji organu I instancji oraz decyzji organu II instancji, co miało istotny wpływ na treść zaskarżonej decyzji poprzez naruszenie zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego wyrażonej w art. 15 k.p.a., - naruszenie przepisów postępowania tj. 77 § 1 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie przez organy obu instancji wszystkich okoliczności faktycznych sprawy istotnych dla jej rozstrzygnięcia, dotyczących ustalenia, czy przedmiotowy budynek przy ul. [...] w K., jest w nieodpowiednim stanie technicznym, - naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 66 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane poprzez jego niewłaściwą wykładnię, która doprowadziła do przyjęcia, że stan techniczny budynku przy ul. [...] w K., jest w nieodpowiednim stanie technicznym. W uzasadnieniu ww. zarzuty zostały rozwinięte. W szczególności wskazano, że zakres rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej przez organ II instancji wyznaczony jest zakresem rozstrzygnięcia sprawy decyzją organu I instancji, stąd wadliwe było dokonanie zmiany adresata decyzji w decyzji organu II instancji. Ponadto skarżący nie zgodzili się z ustaleniem, że stan techniczny budynku przy ul. [...] w K. jest nieodpowiedni. W ekspertyzie dr. K. wskazano, że stan techniczny ściany wspólnej nie stanowi zagrożenia bezpieczeństwa. Według opinii uzupełniającej dr K. nie zachodzi obecnie konieczność stabilizacji podłoża. Wywód organu II instancji jakoby podłoże może stanowić zagrożenie w przypadku zmieniających się warunków jest hipotezą aktualnie niezasadną. Pięcioletni przegląd budynku przy ul. [...] w K. wykonany przez inż. M. S. określa stan ścian nośnych oraz fundamentów jako zadowalający. Opinia dotycząca warunków gruntowo - wodnych sporządzona przez G. Z. wskazuje na projektowaną przebudowę budynku przy ul. [...] w K.. Właściciele dostrzegli konieczność wzmocnienia podłoża, aby fundament przeniósł dodatkowe obciążenie projektowej adaptacji - nadbudowy strychu kosztem właścicieli budynku przy ul. [...] w K.. Spękania ścian występują jedynie po stronie budynku przy ul. [...] w K., natomiast w budynku przy ul. [...] w K. w mieszkaniu nr [...] stwierdzone niewielkie zarysowania ściany w kuchni nie mające charakteru strukturalnego. Nie stwierdzono również spękań w obrębie wspólnej ściany w mieszkaniu nr [...] oraz nr [...], natomiast w lokalu użytkowym na parterze stwierdzone jedynie niewielkie zarysowania powierzchniowe. W przeglądach 5-letnim autorstwa A. D. oraz rocznym autorstwa K. D. określono stan techniczny fundamentów jako zadowalający. W tej sytuacji, w ocenie strony skarżącej, organ II instancji nie może zobowiązywać adresatów decyzji do wykonania stabilizacji, nie mając kontr opinii, a jedynie domniemania zmiany warunków związanych z nieprzewidywalnymi czynnikami. Ekspertyza warunków wodnych gruntów służyć miała projektowanemu zwiększeniu obciążenia nadbudową budynku przy ul. [...] w K.. Właśnie ponad stuletnia historia kamienic dowodzi stabilności podłoża poza drobnymi wadami wynikającymi z błędów wykonawczych popełnionych przy budowie budynku przy ul. [...] w K.. Natomiast w trakcie wykonywania wykopów w rejonie ściany granicznej dla potrzeb realizowanych stóp dla wtórnie budowanej żelbetowej konstrukcji doszło do naruszenia nośności podłożą pod ścianą wspólną magistralną. Dalsze zalecenia opinii uzupełniającej wskazują na spięcie obwodowe ścian podłużnych budynku przy ul. [...] w K. ze ścianą magistralną, choć nie ma konieczności traktowania tych prac jako pilnych, decydujących o bezpieczeństwie budynku. Strona skarżąca konkludowała, że skoro nie ma konieczności wzmacniania posadowienia ściany wspólnej - magistralnej, to dalsze zalecenia wprost dotyczą właścicieli budynku przy ul. [...] w K. i ewentualna decyzja winna być kierowana jedynie do właścicieli budynku przy ul. [...] w K.. Skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. wnieśli również: J. K., M. K.-M., M. G., A. M., M. M. i M. M.. Skarżący zarzucili: 1) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy tj. a) art. 47 § i i 2 k.c. przez ich niezastosowanie przy ocenie materiału dowodowego zebranego w sprawie i przyjęcie z naruszeniem ww. przepisów, że ściana budynku położonego przy ul. [...] trwale związana z nieruchomością gruntową oznaczoną jako dz. nr [...] obr. [...] może być odrębnym przedmiotem własności od nieruchomości gruntowej, na której jest posadowiona i stanowić współwłasność zarówno współwłaścicieli tej nieruchomości gruntowej jak i nieruchomości sąsiadującej oznaczonej jako dz. nr [...] obr. [...]; b). art. 24 ust. 1 u.k.w.h. przez jego niezastosowanie przy ocenie materiału dowodowego zebranego w sprawie i przyjęcie z naruszeniem wymienionego przepisu, że w jednej księdze wieczystej ([...] może zostać ujawniony stan prawny dwóch nieruchomości; c) art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane przez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że budynki wykonywane w zwartej zabudowie należy traktować jako jeden obiekt budowlany; d). art. 66 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 61 ustawy Prawo budowlane przez ich niewłaściwe zastosowanie i skierowanie nakazów usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości budynku przy ul. [...] do skarżących, którzy nie są właścicielami ani zarządcami tego budynku; 2) naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj.: a). art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 15 w zw. z art. 140 k.p.a. przez uchylenie decyzji organu I instancji wydanej w sprawie stanu technicznego budynku przy ul. [...] i skierowanej do współwłaścicieli tego budynku, a następnie wydanie przez organ II instancji decyzji w sprawie stanu technicznego zarówno budynku przy ul. [...] jak i budynku przy ul. [...] oraz skierowanie tej decyzji do właścicieli obydwu ww. budynków, co w konsekwencji naruszyło zasadę dwuinstancyjności postępowania administracyjnego; b). art. 7, 77 § i i 80 w zw. z art. 140 k.p.a. przez dowolną ocenę zebranego materiału dowodowego, a w konsekwencji błędne ustalenie, że ściana pomiędzy budynkami przy ul. [...] i ul. [...] jest ścianą wspólną; c). art. 10 § 1 w zw. z art. 79 § i w zw. z art. 140 k.p.a. przez brak zawiadomienia skarżących o miejscu i terminie przeprowadzenia oględzin. Mając powyższe na uwadze skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji w części: a. nakazującej skarżącym usunięcie nieprawidłowości stanu technicznego budynku frontowego położonego przy ul. [...] w K. oraz budynku frontowego położonego przy ul. [...] w K.; b. nakazującej Wspólnocie Mieszkaniowej Budynku przy ul. [...] w K. usunięcie nieprawidłowości stanu technicznego budynku frontowego położonego przy ul. [...] w K.; - tj. z pominięciem użytych w sentencji decyzji słów: "oraz współwłaścicielom nieruchomości przy ul, [...] w K. tj. P. J. K., P. M. K. — M., P. M. G., P. A. M., P. M. M. oraz P. M. M., a także: "oraz budynku frontowego, położonego na działce [...], obręb [...] jedn. ewid[...] przy [...] nr [...] w K.". Ewentualnie - na wypadek uznania, że zakres uchybień dotyczących przepisów postępowania stoi na przeszkodzie rozstrzygnięciu sprawy przez organ II instancji – skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. Skarżący domagali się również zasądzenia kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi ww. zarzuty zostały rozwinięte. W szczególności skarżący odwołując się do brzmienia art. 47 § 1 k.c. oraz art. 154 k.c. wskazali, że wbrew ustaleniom organu II instancji nie są współwłaścicielami ściany budynku nr [...]. Ściana ta nie jest ścianą wspólną. Podkreślili również, że kamienice oznaczone numerami porządkowymi [...] stanowią odrębne budynki i brak jest jakichkolwiek podstaw do uznania ich za jeden budynek na gruncie art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane. Postępowanie organu I instancji prowadzone było z urzędu w sprawie usunięcia nieprawidłowości w zakresie nieodpowiedniego stanu technicznego budynku usytuowanego na działce [...] przy ul. [...] (zawiadomienie PINB z dnia 2 kwietnia 2019 r.). Opracowane w toku postępowania ekspertyzy sporządzane były w wyniku postanowień skierowanych do właścicieli budynku przy ul. [...] wydawanych przez organ nadzoru budowlanego na podstawie art. 81c ustawy Prawo budowlane. Zakres rzeczowy nakazanych prac jest więc pochodną opracowań technicznych zleconych przez właścicieli budynku nr [...]. W orzeczeniu zapadłym w drugiej instancji doszło do zmiany zakresu przedmiotowego i podmiotowego zakresu rozstrzyganej sprawy. Ponieważ istotą zaskarżonej decyzji jest nałożenie obowiązków, to w świetle przytoczonych wyżej zasad, taki sposób postępowania narusza prawo do rozpatrzenia sprawy w dwóch instancjach. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał swoje stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Na wstępie należy wyjaśnić, że na mocy § 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 20 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii (Dz. U. z 2020 r., poz. 491 ze zm.) w okresie od dnia 20 marca 2020 r. do odwołania na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej ogłoszono stan epidemii w związku z zakażeniami wirusem SARS-CoV-2. Do dnia wyrokowania stan epidemii nie został odwołany. Zgodnie z brzmieniem art. 15zzs4 ust.2 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r., poz. 374 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym od dnia 3 lipca 2021 r., wprowadzonym art. 4 pkt 3 ustawy z dnia 28 maja 2021 r. (Dz.U. z 2021 r., poz. 1090), w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID -19 oraz w ciągu roku od odwołania ostatniego z nich, wojewódzkie sądy administracyjne przeprowadzają rozprawę wyłącznie przy użyciu urządzeń technicznych umożliwiających prowadzenie jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku, z tym, że osoby w niej uczestniczące nie muszą przebywać w budynku sądu. W myśl art. 15zzs4 ust.3 ustawy Przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów. W rozpoznawanej sprawie strony postępowania zostały wezwane o podanie, czy wnoszą o przeprowadzenie rozprawy zdalnej, a jeżeli tak – to o wskazanie adresu elektronicznego na platformie ePUAP - w terminie 7 dni od dnia doręczenia - pod rygorem przyjęcia, że strona nie ma możliwości technicznych uczestniczenia w rozprawie zdalnej. Pełnomocnik strony skarżącej Wspólnoty Mieszkaniowej Budynku przy ul. [...] w K. nie zajął w zakreślonym terminie stanowiska, dlatego też zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału sprawa została skierowana do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 137) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, dalej p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach tej kontroli sąd bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze - w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu, stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. Z istoty kontroli wynika również, że zgodność z prawem zaskarżonej decyzji lub postanowienia podlega ocenie przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie podejmowania zaskarżonego aktu. Dodatkowo należy wskazać, że na mocy art. 145 § 1 p.p.s.a. uwzględnienie skargi na decyzję lub postanowienie następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. a), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (pkt 2 lit. b) lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. c); a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność aktu lub wydanie go z naruszeniem prawa (pkt 2 i pkt 3). Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowił przepis art. 66 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. z 2020 r., poz. 1333 t.j.), zgodnie z którym w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany jest w nieodpowiednim stanie technicznym - organ nadzoru budowlanego nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku. Nakaz ten jest kierowany do właściciela lub zarządcy obiektu budowlanego, gdyż na tych osobach spoczywa obowiązek utrzymania i użytkowania obiektu budowlanego w sposób wskazany w art. 61 ust. 1 i 2 Prawa budowlanego. Przysługiwanie zatem określonej osobie uprawnienia polegającego na tytule prawnorzeczowym, tj. własności obiektu budowlanego lub uprawnienia określanego jako zarządzanie obiektem budowlanym, stanowi przesłankę materialnoprawną wydania nakazu. W odniesieniu do nieruchomości, dokumentem, z którego wywodzić można domniemanie tytułu własności jest księga wieczysta. Jak stanowi art. 3 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (w dacie wydania zaskarżonej decyzji: Dz. U. z 2017 r. poz. 1007 - obecnie: Dz. U. z 2019 r. poz. 2204), domniemywa się, że prawo jawne z księgi wieczystej jest wpisane zgodnie z rzeczywistym stanem prawnym. Przesłanka nieodpowiedniego stanu technicznego zachodzi wówczas, gdy jest on niezgodny z przepisami techniczno-budowlanymi. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 28 maja 2020 r. sygn. II OSK 2517/19 przepisy techniczno-budowlane to, jak wynika z art. 7 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 1 Prawa budowlanego, m.in. warunki techniczne, jakim powinny odpowiadać obiekty budowlane i ich usytuowanie, określane w drodze rozporządzenia przez ministra właściwego do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa (patrz: A. D.-M. (w:) "Prawo budowlane", pod red. A. Glinieckiego, WK 2016, pkt 5 do art. 66; wyrok NSA z dnia 28 stycznia 2009 r., sygn. akt II OSK 1663/07)". Przepis art. 66 ustawy Prawo budowlane stanowi przykład konkretyzacji nakazu przestrzegania obowiązku utrzymywania i użytkowania obiektu budowlanego, zawartego w art. 61 tej ustawy, zgodnie z którym właściciel lub zarządca obiektu budowlanego jest obowiązany: 1) utrzymywać i użytkować obiekt zgodnie z zasadami, o których mowa w art. 5 ust. 2 (czyli w sposób zgodny z jego przeznaczeniem i wymaganiami ochrony środowiska oraz utrzymywać w należytym stanie technicznym i estetycznym, nie dopuszczając do nadmiernego pogorszenia jego właściwości użytkowych i sprawności technicznej, w szczególności w zakresie związanym z wymaganiami, o których mowa w ust. 1 pkt 1-7), 2) zapewnić, dochowując należytej staranności, bezpieczne użytkowanie obiektu w razie wystąpienia czynników zewnętrznych odziaływujących na obiekt, związanych z działaniem człowieka lub sił natury, takich jak: wyładowania atmosferyczne, wstrząsy sejsmiczne, silne wiatry, intensywne opady atmosferyczne, osuwiska ziemi, zjawiska lodowe na rzekach i morzu oraz jeziorach i zbiornikach wodnych, pożary lub powodzie, w wyniku których następuje uszkodzenie obiektu budowlanego lub bezpośrednie zagrożenie takim uszkodzeniem, mogące spowodować zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, bezpieczeństwa mienia lub środowiska. Dodać jeszcze należy, że wymagania, o których mowa w art.5 ust.1 pkt 1 – 7 dotyczą m.in. nośności i stateczności konstrukcji, bezpieczeństwa pożarowego, higieny, zdrowia i środowiska, bezpieczeństwa użytkowania i dostępności obiektów, ochrony przed hałasem, oszczędności energii i izolacyjności cieplnej, warunków użytkowych zgodne z przeznaczeniem obiektu. Tak więc rzeczą organu było przede wszystkim ustalenie prawnie relewantnych faktów: stanu technicznego budynku/budynków oraz kwestii jego/ich własności (w kontekście konieczności ustalenia adresata nałożonego ewentualnie obowiązku), a także szczegółowego rozważenia, czy ustalony stan techniczny jest ewentualnie nieodpowiedni Tymczasem w uzasadnieniu decyzji organ I wyjaśnił jedynie, że na podstawie analizy przedłożonej dokumentacji oraz ustaleń z czynności kontrolno-wyjaśniających stwierdził nieprawidłowy stan techniczny ściany granicznej zlokalizowanej pomiędzy budynkami. W zaskarżonej decyzji drugoinstancyjnej wskazano zaś, że stwierdzone spękania w obrębie wspólnej ściany budynku przy ul. [...] nr [...] i nr [...] w K. obligują organy nadzoru budowlanego do podjęcia stosownych działań. Zasadne są zatem zarzuty obydwu skarg dotyczące naruszenia przepisów art. art. 7, 77 § i 80 k.p.a. oraz art. 66 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 61 ustawy Prawo budowlane. Dowolne jest ustalenie organów, że ściana graniczna między budynkami przy ul. [...] i [...] jest ścianą wspólną. Z dokumentów wieczystoksięgowych zgromadzonych w aktach wynika jedynie, że wspólny dla tych dwóch nieruchomości jest mur graniczny, a nie ściana szczytowa (k.13, 12, 53). Kserokopie rysunków z kart 70 – 75 akt administracyjnych są mało czytelne i nie wynika z nich, że ściana między budynkami jest ścianą wspólną. Podczas kontroli przeprowadzonej w dniu 1 marca 2019 r. w budynku nr [...] nie stwierdzono uszkodzeń strukturalnych ściany granicznej, jedynie niewielkie zarysowania albo brak widocznych pęknięć i zarysowań (k.100). Nie wiadomo zatem dlaczego organ I instancji, powołując się na ustalenia z tej właśnie kontroli stwierdził, że "ustalenia z czynności kontrolno-wyjaśniających przeprowadzonych w przedmiotowych budynkach wskazują jednoznacznie na nieprawidłowy stan techniczny w jakim znajduje się ściana graniczna". W żaden sposób nie wyjaśnił również dlaczego obowiązek usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości nałożył na współwłaścicieli budynku nr [...]. Organ nie odniósł się również szczegółowo do zgromadzonego materiału dowodowego i nie ocenił go w jego całokształcie. Przedstawił jedynie wynik rozumowania: "analiza przedłożonej dokumentacji oraz ustalenia z czynności kontrolno-wyjaśniających przeprowadzonych w przedmiotowych budynkach wskazują jednoznacznie na nieprawidłowy stan techniczny w jakim znajduje się ściana graniczna", ale nie przedstawił żadnych argumentów w tym zakresie. Ekspertyza dr. inż. S. K. z lipca 2019 r., na którą powołał się organ I instancji składa się z dokumentacji fotograficznej sporządzonej przez autora podczas oględzin z dnia 24 czerwca 2019 r. udostępnionych lokali w budynku nr [...] i zewnętrznych ścian od podwórza oraz ściany frontowej budynku przy ul. [...] oraz wniosków i zaleceń. Biegły wskazał, że przyczyną zarysowania ściany nośnej granicznej między budynkami ul. [...] jest nierównomierne osiadanie fundamentów pod tą ścianą. Ocenił, że "rozległość i forma zarysowań i odspojeń występujących w obrębie ściany granicznej obniżają użytkowalność pomieszczeń przyległych ale na obecnym etapie nie stwarzają zagrożenia bezpieczeństwa układu nośnego budynku", wniosku tego w żaden sposób jednakże nie uzasadniając. W opinii tej biegły nie wskazał wyraźnie od strony którego budynku należy ustabilizować warunki posadowienia i wykonać iniekcje naprawcze. Organ I instancji bezrefleksyjnie przyjął tę ekspertyzę i powtórzył jej zalecenia w decyzji. Dlatego też decyzja ta również nie jest równoznaczna. Opinia uzupełniająca z września 2020 r. dr. inż. S. K. została sporządzona po umożliwieniu przeglądu ściany granicznej od strony piwnic budynku przy ul. [...] i materiałów archiwalnych dotyczących tego budynku. Autor ustalił, że właściciel posesji nr [...] wyraził zgodę na wykorzystanie północnej ściany szczytowej jako ściany wspólnej z budynkiem dobudowanym nr [...]. Uznać należy, że poza celem i zakresem ekspertyzy technicznej było wysnucie przez biegłego tezy, że "jedynym z podstawowych następstw porozumienia sąsiadów o wspólnej ścianie granicznej jest solidarny udział w kosztach związanych z ich naprawami i zabezpieczeniami. Solidarny udział jest w tym przypadku uzasadniony brakiem działań destrukcyjnych jednego z użytkowników ściany granicznej. Stąd też konieczna była kontrola pasma piwnic w budynku nr [...] w sąsiedztwie ściany magistralnej". Biegły nie był również uprawniony do postawienia wniosku, że wspólna ściana magistralna między budynkami stała się ścianą wspólną niezależnie od tego jak w stosunku do usytuowania tej ściany przebiega granica między sąsiednimi działkami". Ekspertyza ta jest również sprzeczna wewnętrznie, a co najmniej niejasna. Na stronie 7 opinii, w punkcie 2 b) wskazano bowiem, że nierównomierne osiadanie należy przypisać skutkom błędów popełnionych na etapie budowy kamienicy nr [...], a na tej samej stronie w punkcie 3 podał, że istniejące zarysowania występujące w stykach między ścianą magistralną a ścianami podłużnymi budynku ul. [...] są następstwem pierwotnych błędów popełnionych na etapie wznoszenia budynku przy ul. [...]. Podkreślił jednakże, że istniejące rysy i odspojenia nie powodują zagrożenia bezpieczeństwa. Dołączone do ekspertyzy projekty nie zostały opatrzone żadnym komentarzem, nie wiadomo skąd pochodzą dołączone oświadczenia i jakie znaczenie prawne posiadają. Biegły ustalił, że "istniejące rysy i rozspojenia nie stwarzają na obecnym etapie ich rozwoju zagrożenia bezpieczeństwa, ale poza defektami o charakterze estetycznym powodują redukcję przestrzennej sztywności budynków, a ponadto mogą powodować emocjonalne odczucie zagrożenia bezpieczeństwa. Z kolei w protokole oględzin z dnia 12 kwietnia 2021 r. odnotowano, że w budynku nr [...] w lokalach nr [...] (pozostałe lokale niedostępne) nie stwierdzono uszkodzeń ściany magistralnej. W budynku nr [...] na ścianie wolnej szczytowej stwierdzono od strony sieni pęknięcia strukturalne, w lokalu nr [...] pęknięcia pionowe na linii styku ściany wolnej ze ścianą magistralną, pęknięcia pionowe, odspojenie warstw licowych, pionowe i ukośne pęknięcia i zarysowania na linii styku ścian wewnętrznych ze ścianą magistralną, analogiczne uszkodzenia w lokalach nr [...] i w lokalu [...]. W kolejnej opinii uzupełniającej z maja 2021 r. dr. inż. S. K. biegły wskazał, że nie jest wymagane wzmocnienie posadowienia ściany magistralnej w obrębie piwnic, zalecenie spięcia obwodowego ścian podłużnych ze ścianą magistralną należy traktować jako działanie towarzyszące remontom mieszkań oraz sformułował zalecenie wzmocnienia metodą iniekcji narożnika oficyny budynku przy ul. [...]. W świetle powyższych zaleceń biegłego niezrozumiałe jest, dlaczego organ odwoławczy nakazał usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości w zakresie ściany szczytowej usytuowanej w granicy pomiędzy budynkiem [...] przy ul. [...] w K. poprzez stabilizację posadowienia przedmiotowej ściany granicznej na całej jej długości przy zastosowaniu zbrojonej iniekcji dogęszczającej grunt, które to zalecenie znalazło się w pierwszej ekspertyzie technicznej, z którego następnie biegły się wycofał. Nadto, w żaden sposób organy nie wyjaśniły, czy stwierdzone uszkodzenia doprowadziły do nadmiernego pogorszenia się właściwości użytkowych i sprawności technicznej ściany granicznej budynków, co byłoby przesłanką stwierdzenia jej nieodpowiedniego stanu technicznego. Wreszcie, zaskarżona decyzja organu II instancji jest mało precyzyjna, gdyż nie wiadomo z niej, czy Wspólnota Mieszkaniowa Budynku przy ul. [...] w K. oraz współwłaściciele nieruchomości przy ul. [...] w K. mają razem wykonać wszystkie prace, czy tylko te, które nie wiążą się z wejściem w teren sąsiedniej nieruchomości, czyli niejako "od swojej strony". Rację mają skarżący J. K., M. K.-M., M. G., A. M., M. M. i M. M., że zaskarżona decyzja narusza zasadę dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Jak wynika bowiem z zawiadomienia z dnia 2 kwietnia 2019 r. (k.25 akt administracyjnych), "zostało wszczęte z urzędu postępowanie administracyjne zmierzające do usunięcia nieprawidłowości w zakresie nieodpowiedniego stanu technicznego frontowego budynku mieszkalnego wielorodzinnego usytuowanego na działce nr [...], obręb [...] ewid. Ś., przy ul. [...] w K.". Również zawiadomienie z dnia 7 sierpnia 2019 r. wystosowane do stron w trybie art.10 § 1 k.p.a. dotyczyło nieodpowiedniego stanu technicznego frontowego budynku usytuowanego na działce nr [...], przy ul. [...] w K.. Niedopuszczalnym było zatem dopiero przez organ odwoławczy nałożenie obowiązków usuwających nieodpowiedni stan techniczny budynku przy ul. [...] w K., bez uprzedniego wszczęcia postępowania w tej sprawie przez organ I instancji. Natomiast nie jest zasadny zarzut naruszenia art. 10 § 1 w zw. z art. 79 § i w zw. z art. 140 k.p.a. przez brak zawiadomienia skarżących o miejscu i terminie przeprowadzenia oględzin. O oględzinach, które odbyły się w dniu 12 kwietnia 2021 r. została zawiadomiona J. K. jako współwłaścicielka i pełnomocnik pozostałych współwłaścicieli budynku przy ul. [...] w K.. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c w zw. z art. 135 p.p.s.a. uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. Wskazania co dalszego postępowania wynikają wprost z przedstawionych powyżej rozważań. O kosztach postępowania zasądzonych na rzecz Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. [...] w K., obejmujących wpis sądowy w kwocie 500 zł oraz wynagrodzenie pełnomocnika w osobie adwokata w kwocie 480 zł (nie dołączono dowodu uiszczenia opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł) , orzeczono na podstawie art.200 p.p.s.a. oraz art. 205 § 2 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt. 1 lit.a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (DZ.U.2015 poz.1800). O kosztach postępowania zasądzonych na rzecz skarżących J. K., M. K.-M., M. G., A. M., M. M. i M. M., obejmujących wpis sądowy w kwocie 500 zł, wynagrodzenie pełnomocnika w osobie radcy prawnego w kwocie 480 zł oraz opłatę skarbową od pełnomocnictwa 17 zł, czyli łącznie w kwocie 997 zł, rozstrzygnięto na wniosek skarżących zgodnie z art. 200 p.p.s.a. i 205 § 1 oraz § 14 ust. 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 265).