II SA/Kr 1044/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Daniel (spr.) Sędziowie: WSA Małgorzata Brachel-Ziaja WSA Jacek Bursa Protokolant: Anna Chwalibóg po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 września 2011 r. sprawy ze skargi Gminy Skała na postanowienie Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 8 kwietnia 2011 r. nr WOA.7722.63.2011.MWIK w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia skargę oddala Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...]-ziemskiego w K. postanowieniem z [...] lutego 2011 r. , na podstawie art. 65 § 1 kpa w zw. z art. 80 ust. 2 pkt 1, art. 83 ust 1 oraz art. 81 ust. 1 ustawy z 7. 07. 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, póz. 1623), przekazał sprawę dot. stanu technicznego zjazdu z drogi gminnej (działki nr 1 w M. gm. S. , będącej we władaniu Gminy S. ) do działek nr 2 i nr 3 w M. (własności M.P. i B.K. ) Burmistrzowi Miasta i Gminy S. jako organowi właściwemu w tej sprawie. Zażalenie na ww. postanowienie wniósł Burmistrz Miasta i Gminy S. , domagając się uchylenia postanowienia. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. postanowieniem z [...]kwietnia 2011 r., znak: [...], na podstawie art. 134 w zw. z art. 123 kpa, art. 80 ust. 2 pkt 2 i w zw. 83 ust 2 ustawy Prawo budowlane, stwierdził niedopuszczalność zażalenia. W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że zażalenie na postanowienie o przekazaniu sprawy wg właściwości jest niedopuszczalne z przyczyn podmiotowych, w związku z czym nie może być merytorycznie rozpatrzone. Zgodnie z art. 141 § 1 kpa, legitymację do wniesienia zażalenia ma strona, a więc podmiot, który spełnia przesłanki wypływające z art. 28, 29 i 30 kpa. Legitymację tę ma więc podmiot, który twierdzi, że decyzja organu l instancji dotyczy jego interesu prawnego lub obowiązku prawnego. Odwołując się do wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 27 września 1999 r. sygn. akt IV SA 1285/98 organ podał, że interes prawny w postępowaniu administracyjnym znaczy to samo, co ustalić przepis prawa materialnego powszechnie obowiązującego, na którego podstawie można skutecznie żądać czynności organu z zamiarem zaspokojenia jakiejś własnej potrzeby albo żądać zaniechania lub ograniczenia czynności organu, sprzecznych z potrzebami danego podmiotu - strony postępowania (art. 28 kpa). Od tak pojmowanego interesu prawnego należy odróżnić interes faktyczny, to jest sytuację, w której dany podmiot (osoba) jest wprawdzie bezpośrednio zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, nie może jednak tego zainteresowania poprzeć przepisami prawa, mającego stanowić podstawę skierowanego żądania w zakresie podjęcia stosownych czynności przez organ administracji. W świetle powyższego, brak jest podstaw do przyjęcia, iż Gminie S. , jako organowi administracji publicznej, któremu przekazano zgodnie z właściwością do rozpatrzenia "sprawę dotyczącą stanu technicznego zjazdu" przysługuje przymiot strony w sprawie przekazania w/w podania w trybie przepisu art. 65 § 1 Kpa. Pogląd ten jest ugruntowany w orzecznictwie sądowoadministracyjnym. Nadto organ, któremu przekazano podanie (sprawę) jest związany postanowieniem o przekazaniu, gdyż istnieje domniemanie, że organ przekazujący prawidłowo ustalił organ właściwy. Zmienić ten stan może jedynie zaskarżenie postanowienia o przekazaniu w toku instancji lub w trybie nadzwyczajnym (stwierdzenie nieważności, wznowienie postępowania) bądź też złożenie wniosku o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego lub sporu o właściwość (tak postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 9 maja 2008 r., sygn. akt II OW 7/08) Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosła Gmina .S. , wskazując, że posiada legitymację do wniesienia zażalenia w sprawie przekazania sprawy zgodnie z właściwością. W odpowiedzi na skargę, organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał swoje stanowisko przedstawione w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Stosownie do przepisu art. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, póz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne są powołane do kontroli administracji publicznej, w tym w zakresie legalności decyzji i postanowień administracyjnych i stosują środki określone w ustawie (art. 1 i art. 3 p.p.s.a.). W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do treści art. 134 § p.p.s.a. Zgodnie z przepisem art. 65 § 1 kpa organ jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie niezwłocznie przekazuje je organowi .właściwemu. Przekazanie sprawy do organu właściwego następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. Zgodnie z przepisem art. 141 § 1 kpa na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. A zatem należy przyjąć, że organ, któremu w trybie art. 65 §1 kpa zostało przekazane podanie, jest związany treścią postanowienia i nie przysługuje mu na to postanowienie zażalenie. Sytuacja organu jest w tym względzie odmienna od sytuacji strony, której na postanowienie organu o przekazaniu podania organowi właściwemu w trybie art. 65 § 1 kpa przysługuje zażalenie. Należy podkreślić, że stosownie do treści art. 28 kpa ( w zw. z art. 29 i 30 kpa) stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie, albo kto żąda czynności ze względu na swój interes prawny lub obowiązek, przy czym interes prawny w postępowaniu administracyjnym znaczy to samo, co ustalić przepis prawa materialnego powszechnie obowiązującego, na którego podstawie można skutecznie żądać czynności organu z zamiarem zaspokojenia jakiejś własnej potrzeby albo żądać zaniechania lub ograniczenia czynności organu, sprzecznych z potrzebami danego podmiotu, co nie jest równoznaczne z interesem faktycznym. W niniejszej sprawie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...] w K. postanowieniem z [...] lutego 2011 r. , na podstawie art. 65 § 1 Rpa w zw. z art. 80 ust. 2 pkt 1, art. 83 ust 1 oraz art. 81 ust. 1 ustawy z 7. 07. 1994 r. - Prawo budowlane, przekazał sprawę dot. stanu technicznego zjazdu z drogi gminnej tj. działki nr 1 w M. ( będącej we władaniu Gminy S) do działek nr 2 i nr 3 w M. Burmistrzowi Miasta i Gminy S. jako organowi właściwemu w tej sprawie. Na powyższe postanowienie zażalenie złożył Burmistrz Miasta i Gminy S. Oceniając powyższe Sąd w całości podziela stanowisko organu odwoławczego, który stwierdził niedopuszczalność zażalenia Burmistrza Miasta i Gminy, gdyż organowi temu, któremu przekazano sprawę nie przysługuje legitymacja strony w postępowaniu dotyczącym stanu technicznego przedmiotowego zjazdu z drogi gminnej. Nadto trzeba wskazać, że gdy organ któremu sprawa została ww. trybie przekazana kwestionuje to przekazanie, to przysługuje mu: 1. wystąpienie z wnioskiem o rozstrzygnięcie negatywnego sporu kompetencyjnego (co będzie miało miejsce gdy stanie na stanowisku, iż organem właściwym jest organ przekazujący (w niniejszej sprawie PINB dla powiatu [...] w K. ) lub 2. przekazanie sprawy według właściwości. To ostanie działanie będzie właściwe gdy organ, któremu sprawa została przekazana (w niniejszej sprawie Burmistrz Miasta i Gminy S. ) - uzna, że inny organ niż organ przekazujący jest organem właściwym Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - orzekł jak w sentencji.