II SA/Kr 1084/24

Kraków, dnia 9 października 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska (spr.) Sędziowie: WSA Piotr Fronc WSA Agnieszka Nawara - Dubiel Protokolant: starszy referent sądowy Kamila Maśloch po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 października 2024 r. sprawy ze skargi A. B. na niewykonanie wyroku WSA w Krakowie sygn. akt II SAB/Kr 219/22 przez Wójta Gminy K. I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącemu A. B. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi. A. B. w dniu 8 sierpnia 2024 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie (za pośrednictwem organu administracji publicznej) skargę na niewykonanie przez Wójta Gminy K. prawomocnego wyroku WSA w Krakowie z dnia 13 grudnia 2022 r. sygn. II SAB/Kr 219/22. Wyrokiem tym, wydanym na skutek rozpatrzenia skargi A. B., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zobowiązał Wójta Gminy K. do wydania aktu lub dokonania czynności w sprawie z wniosku skarżącego o naruszenie stosunków wodnych na działce nr [...] ze szkodą dla działki nr [...]; stwierdził, że przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa; zasądził od organu na rzecz skarżącego koszty postępowania. Powołując się na art. 154 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarżący wniósł o wymierzenie organowi grzywny w górnej granicy określonej przez § 6 tego przepisu. Skarżący zaznaczył, że Wójt Gminy K. w sposób szczególnie uporczywy od 2012 roku przewleka postępowanie i ignoruje prawomocny wyrok sądu wydany w tej sprawie. Skarżący przed wniesieniem skargi wezwał organ do wykonania wskazanego wyroku pismem z 5 czerwca 2024 r. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy K. wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że pomimo wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 13 grudnia 2022 r. sygn. akt II SAB/Kr 219/22, w lutym 2023 r. wypożyczył z WSA w Krakowie akta sprawy i podjął stosowne czynności w sprawie, a to przeprowadził oględziny i powołał biegłego celem sporządzenia opinii w sprawie. Wyrok z dnia 13 grudnia 2022 r. uprawomocnił się w dniu 5 grudnia 2023 r. Już w dniu 30 stycznia 2024 r. Wójt wydał decyzję stwierdzającą, że nie nastąpiła zmiana stosunków wodnych na gruncie. Na skutek rozpoznania odwołania wniesionego przez A. B. od tej decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie decyzją z dnia 20 marca 2024 r. uchyliło decyzję Wójta Gminy K. z dnia 30 stycznia 2024 r. i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania organowi l instancji. Kolegium stwierdziło, że decyzja winna być uzupełniona o dokładniejsze rozważania dotyczące przeprowadzonego dowodu z opinii biegłego. Kolejna decyzja wydana została przez Wójta Gminy K. w dniu 7 sierpnia 2024 r. odrębnych przepisów. Przewidziana w art. 154 p.p.s.a. instytucja służy zwalczaniu uporczywej, niejako kwalifikowanej bezczynności organu, który już wcześniej prawomocnym wyrokiem uwzględniającym skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania został zobowiązany do wydania aktu administracyjnego -a mimo to w dalszym ciągu już po wyroku kontynuuje stan bezczynności bądź przewlekłego prowadzenia postępowania. Co istotne - rozpoznając skargę na niewykonanie wyroku Sąd nie bada treści ewentualnej decyzji administracyjnej i nie odnosi się do jej prawidłowości. Te elementy mogą być przez strony kwestionowane w drodze odwołania od decyzji oraz w dalszej kolejności ewentualnej skargi do sądu administracyjnego. Zakresem badania w tym trybie objęte jest jedynie to, czy organ w dalszym ciągu pozostaje w bezczynności, czy też nie. Jak wskazuje się w orzecznictwie sądów administracyjnych, celem powyższej skargi jest ukaranie organów administracji za ignorowanie wyroków sądowych, a tym samym dyscyplinowanie organów do honorowania tych orzeczeń i ich wykonywania zgodnie z ich treścią. Powołany powyżej przepis ma charakter przepisu stanowiącego "sankcję wykonawczą", pełniącego funkcję represyjną i dyscyplinującą dla organu administracji, przy czym jego celem jest zapobieganie stanowi bezczynności, czy też przewlekłości postępowania po wyroku sądu administracyjnego. Zakres przedmiotowy skargi na niewykonanie wyroku sądu administracyjnego obejmuje, w świetle art. 154 p.p.s.a., dalsze pozostawanie przez organ w bezczynności (przewlekłości) w podjęciu lub kontynuacji postępowania administracyjnego mającego na celu zakończenie sprawy decyzją administracyjną lub w innej formie prawem przewidzianej pomimo zapadłego już w sprawie wyroku zobowiązującego do zakończenia postępowania w określonym terminie. Wykonanie wyroku w sprawach objętych hipotezą omawianego przepisu sprowadza się do wydania aktu lub podjęcia decyzji, gdyż uwzględniając skargę, o jakiej mowa w art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., sąd zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (art. 149 § 1 p.p.s.a.). Organ administracji pozostaje w bezczynności w każdym przypadku • przekroczenia terminu załatwienia sprawy wyznaczonego w wyroku, o jakim mowa w art. 149 § 1 p.p.s.a., który to termin, zgodnie z art. 286 § 2 p.p.s.a., liczy się od dnia doręczenia organowi akt administracyjnych po uprawomocnieniu się orzeczenia. D. P., S. A., Zakres sądowej kontroli w sprawach ze skarg o wymierzenie organowi grzywny z tytułu niewykonania wyroku sądu administracyjnego, Opublikowano: ZNSA 2014/6/57-72). Jak zasadnie wywiedziono w postanowieniu WSA w Poznaniu z 20 listopada 2013 r. (opublikowano w CBOSA), w sytuacji gdy sąd administracyjny we wcześniejszym wyroku zapadłym w sprawie niewykonania wyroku, oddalając skargę, uznał, że wyrok będący przedmiotem sporu został przez organ ponownie rozpoznający sprawę wykonany, to ponowna skarga wniesiona przez skarżącego w związku z niewykonaniem wyroku jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Merytoryczna ocena zasadności złożonej skargi, w sytuacji gdy we wcześniejszym prawomocnym wyroku sądu wskazano, że organ nie pozostawał w bezczynności i wykonał wyrok sądu uwzględniający skargę na bezczynność, stanowiłaby naruszenie zasady powagi rzeczy osądzonej. Z powyższym stanowiskiem należy się zgodzić. Niewątpliwie orzeczenie sądu administracyjnego, które przesądza, że doszło do wykonania wyroku, ma charakter prejudykatu, który wiąże sąd administracyjny ponownie rozpoznający sprawę. Mieści się on bowiem w zakresie stosowania art. 171 p.p.s.a. Odrzucenie skargi; jak już wcześniej wskazano, następuje również w sytuacji, gdy sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku. Ponieważ wyrok WSA w Krakowie z dnia 13 grudnia 2022 r. sygn. II SAB/Kr 219/22 nie jest prawomocny, uznać należy, że sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku. Wyłącza to możliwość merytorycznego orzekania przez Sąd. Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., skargę jako niedopuszczalną, należało odrzucić.