II SA/Kr 1086/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak po rozpoznaniu w dniu 14 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania postanowienia w sprawie ze skargi C.K. na postanowienie [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 21 maja 2014 r. znak: [....] w przedmiocie nałożenia kary postanawia: postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. W skardze na postanowienie [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 21 maja 2014 r. znak: [....] w przedmiocie nałożenia kary w wysokości 60 000 zł z tytułu nielegalnego przystąpienia do użytkowania budynku skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie tego postanowienia do czasu rozpatrzenia skargi. Nie uzasadnił powyższego wniosku, a w uzasadnieniu skargi podniósł, że nałożona kara jest za wysoka i "nie adekwatna do szkodliwości popełnionego czynu". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z treści przytoczonego przepisu jednoznacznie wynika, iż zasadą jest, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie powoduje wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, zatem wniosek skarżącego o wstrzymanie zmierza do zastosowania przez sąd wyjątkowej instytucji, jaką jest wstrzymanie wykonania ostatecznej decyzji lub postanowienia. Przesłankami uzasadniającymi wstrzymanie są grożące niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy podkreślić, że do skarżącego należy wskazanie w uzasadnieniu wniosku okoliczności przemawiających za tym, że wykonanie zaskarżonego aktu grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub wywoła skutki trudne do odwrócenia. Strona powinna zatem we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji lub postanowienia w sposób przekonujący przedstawić okoliczności świadczące o tym, że przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 ppsa, faktycznie zaistnieją oraz wskazać na konkretne przyczyny uzasadniające możliwość nastąpienia sytuacji, która spowoduje zajście choćby jednej z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 ppsa. Na aprobatę zasługuje także teza sformułowana przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 28 września 2011 r. sygn. akt I FZ 219/11 (Lex Omega nr 948885), iż "W interesie strony leży takie sformułowanie wniosku, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 ppsa oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę." Dlatego nie spełnia funkcji uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego powołanie się na przesłankę ustawową niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Strona powinna wskazać we wniosku konkretny stan faktyczny oraz materiał dowodowy na jego poparcie. Odnosząc powyższe rozważania do wniosku C.k. , należy stwierdzić, że nie uzasadnił on swojego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Ogólne powołanie się w uzasadnieniu skargi na "problemy finansowe" jako okoliczność, z powodu której skarżący przystąpił do wcześniejszego użytkowania budynku nie jest wykazaniem, że uiszczenie kary administracyjnej spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jak wskazano wyżej, dla wstrzymania wykonania zaskarżonego do sądu aktu administracyjnego nie wystarczy wskazanie, że jego wykonanie będzie miało pewne konsekwencje w postaci zmiany dotychczas istniejącego stanu. Na składającym wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu spoczywa bowiem obowiązek odpowiedniego uzasadnienia swojego wniosku tak, by Sąd mógł ocenić, czy zachodzą przesłanki z art. 61 § 3 ppsa, tzn. czy w sprawie nie zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków lub niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, co w przypadku osoby prowadzącej działalność gospodarczą oznaczałoby wykazanie stosownymi dokumentami, że uiszczenie kary spowoduje ww. skutki. Wyjaśnić należy też, że sama potencjalna możliwość uchylenia zaskarżonego aktu nie stanowi przesłanki wstrzymania jego wykonania. Skoro skarżący, na którym spoczywał ciężar wykazania przesłanek do zastosowania instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu nie wykazał, że takie podstawy zachodzą, orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 61 § 4 i 5 ppsa.