II SA/Kr 1091/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mariusz Kotulski Sędziowie : Sędzia WSA Mirosław Bator Sędzia WSA Renata Czeluśniak (spr.) Protokolant : Teresa Jamróz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 listopada 2013 r. przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków- Śródmieście-Wschód G.M. sprawy ze skargi A.P. i innych na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 31 października 2012 r, znak: [....] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wznowienia postępowania postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. WSA/wyr, l - sentencja wyroku Postępowanie sądowe w niniejszej sprawie wszczęte zostało na skutek skarg wniesionych przez A.P. i innych ........na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 31 października 2012 r. znak: [....] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wznowienia postępowania. Decyzją tą utrzymano w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy W. z dnia 11 czerwca 2012 r. znak: [....] orzekającą o umorzeniu postępowania w sprawie wznowienia postępowania zakończonego decyzją tego organu z dnia 18 marca 1998 r. znak: [....] . Decyzją z dnia 1 lutego 2013 r. znak: [....] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. stwierdziło nieważność ww. decyzji Burmistrza Miasta i Gminy W. z dnia 18 marca 1998 r. Z uwagi na to, iż ww. decyzja Kolegium na dzień wyznaczonej rozprawy sądowej była decyzją nieostateczną, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 17 maja 2013 r. zawiesił postępowanie na podstawie art. 56 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. póz. 270 ze zm.), który stanowi, iż w razie wniesienia skargi do sądu po wszczęciu postępowania administracyjnego w celu zmiany, uchylenia, stwierdzenia nieważności aktu lub wznowienia postępowania, postępowanie sądowe podlega zawieszeniu. Pismem z dnia 2 sierpnia 2013 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. poinformowało, iż po ponownym rozpoznaniu sprawy, decyzją z dnia 3 lipca 2013 r. znak: [....] utrzymało w mocy swoją decyzję z dnia 1 lutego 2013 r. znak: [....] orzekającą o stwierdzeniu nieważności decyzji Burmistrza Miasta i Gminy W. z dnia 18 marca 1998 r. Wobec powyższego postanowieniem z dnia 13 sierpnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie podjął postępowanie sądowe w niniejszej sprawie. W piśmie z dnia 29 października 2013 r. skarżący wnieśli o umorzenie postępowania sądowego jako bezprzedmiotowego. Sygn. akt II SA/Kr 1091/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., póz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn (niż wymienione w pkt 1 i 2) stało się bezprzedmiotowe. Zgodnie § 2 ww. przepisu postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wskazuje się, że z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn", w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., będziemy mieć do czynienia, jeśli w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja zaistnieje w szczególności wówczas, gdy zaskarżona decyzja utraci byt prawny w postępowaniu nadzwyczajnym (np. w wyniku stwierdzenia jej nieważności) lub organ skorzysta z uprawnień autokontrolnych wynikających z art. 54 § 3 tej ustawy (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 października 2005 r., sygn. akt II OSK 85/05, LEX nr 188791). W rozpoznawanej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. stwierdziło nieważność decyzji Burmistrza Miasta i Gminy W. z dnia 18 marca 1998 r. znak: [....] . W rezultacie przestał istnieć przedmiot zaskarżenia, a dokładniej - akt administracyjny, do którego odnosiła się zaskarżona decyzja. Tym samym postępowanie sądowe w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe. W związku z powyższym Sąd działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a orzekł jak w sentencji.