II SA/Kr 1095/16

sygn. akt II SA/Kr 1095/16 Kraków, dnia 19 lipca 2017r. POSTANOWIENIE Przewodniczący: Sędzia WSA Aldona Gąsecka-Duda po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.J. na pismo Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia 1 września 2016 r., znak [....] w przedmiocie skargi na pismo sporządzone w trybie przepisów działu VIII k.p.a. postanawia: odrzucić zażalenie skarżącego na postanowienie z dnia 12 maja 2017 r., sygn. akt II SA/Kr 1095/16 w przedmiocie odrzucenia zażalenia. Stosownie do treści art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2017r., poz. 1369 ze zm. -oznaczana dalej jako p.p.s.a.) do uiszczania kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. W myśl art. 220 § 1 zdanie pierwsze i drugie p.p.s.a. - sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W sytuacji nieopłacenia skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia oraz skargi o wznowienie postępowania art. 220 § 3 p.p.s.a. przewiduje jako skutek powyższego jej odrzucenie. Siedmiodniowy termin określony w art. 220 § 1 p.p.s.a. dla wykonania obowiązku opłacenia skargi jest terminem ustawowym. Jego niezachowanie powoduje w myśl art. 85 p.p.s.a. bezskuteczność dokonanej po terminie czynności, co także prowadzi do odrzucenia skargi. Niniejsza sprawa została wszczęta wskutek skargi K.J. na pismo Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia 1 września 2016 r., znak [....] w przedmiocie skargi na pismo sporządzone w trybie przepisów działu VIII k.p.a. W toku postępowania K.J. wniósł zażalenie na postanowienie z dnia 6 grudnia 2016 r., sygn. akt II SA/Kr 1095/16 w przedmiocie odrzucenia zażalenia. W wykonaniu zarządzenia z dnia 5 stycznia 2017 r. skarżącego wezwano do uiszczenia wpisu od zażalenia. Zażalenie K.J. na zarządzenie z dnia 5 stycznia 2017 r. uprawomocniło się w dniu 21 marca 2017 r. wskutek postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego (sygn. akt I OZ 622/17), oddalającego to zażalenie. W wykonaniu zarządzenia z dnia 13 kwietnia 2017 r. skarżący został ponownie wezwany do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie z dnia 6 grudnia 2016 r., a wobec jego nieuiszczenia, postanowieniem z dnia 12 maja 2017 r. zażalenie zostało odrzucone. K.J. wniósł na to postanowienie zażalenie. W wykonaniu zarządzenia z dnia 5 czerwca 2017 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od zażalenia w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wezwanie doręczono w dniu 13 czerwca 2017 r., a do dnia 11 lipca 2017 r. żądana kwota nie wpłynęła na konto Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił zażalenie, za podstawę przyjmując art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a.