II SA/Kr 1104/17

Starszy Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Agnieszka Góra po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2018r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata J. M. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu A. W. w sprawie ze skargi A. W. i A. W. na decyzję Wojewody z dnia [...] lipca 2017r. znak. [...] w przedmiocie umorzenia postępowania p o s t a n a w i a przyznać na rzecz adwokata J. M., , wykonującego zawód w Kancelarii Adwokackiej przy ul. [...], [...], od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie kwotę [...]zł ( słownie: [...] ) w tym [...] zł ( słownie: [...] ) podatku od towarów i usług, tytułem wynagrodzenia kosztów zastępstwa prawnego udzielonego z urzędu. Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 7 marca 2018r. przyznane zostało skarżącej A. W. prawo pomocy obejmujące ustanowienie dla niej adwokata z urzędu w sprawie skargi na decyzję Wojewody z dnia 10 lipca 2017r. wydaną w przedmiocie umorzenia postępowania. Po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w K., zarządzeniem Dziekana ORA z dnia 29 marca 2018r. na pełnomocnika A. W. został wyznaczony adwokat J. M., wykonujący zawód w Kancelarii Adwokackiej w K. przy ul. [...] . W dniu 30 kwietnia 2018r. adwokat z urzędu J. M. złożył Opinie o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, w której oświadczył, iż brak jest podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej dotyczącej wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 15 listopada 2017r. oddalającego skargę A. i A. W.. Pełnomocnik przedłożył sporządzoną kopię opinii w przedmiocie braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od w/w wyroku. Ponadto adwokat z urzędu oświadczył, iż wnosi o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu w przedmiotowej sprawie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej podnosząc jednocześnie, iż koszty te nie zostały uiszczone ani w części ani w całości. Zgodnie z art. 250 § 2 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ) – wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Od dnia 2 listopada 2016 roku szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu. Stosownie do treści § 21 ust. 1 pkt 2 lit b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu – stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, nie mniej niż 120 zł. Biorąc pod uwagę, iż stawka minimalna w niniejszej sprawie wynosi 240,00 zł, stawka za sporządzenie w/w opinii wynosi zatem 120,00 zł. W myśl natomiast § 4 ust. 3 w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości – w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1 , sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach tj. 23 %. W związku z powyższym, na zasadzie art. 250, art. 258 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ), § 21 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu ( Dz. U. 1714 ) w zw. § 4 pkt. 3 cytowanego Rozporządzenia należało orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia. Stawka podatku od towarów i usług została przyjęta na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług ( Dz. U. Nr 54 poz. 535 z późniejszymi zmianami ).