II SA/Kr 1113/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Jakimowicz Sędziowie : WSA Jacek Bursa NSA Joanna Tuszyńska (spr.) Protokolant : Małgorzata Piwowar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 października 2011 r. sprawy ze skargi K.B. , M.B. i D.S. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 29 kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. na rzecz skarżących K.B. , M.B. i D.S. kwotę 200 zł ( dwieście złotych ) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia [...] września 2010 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w T. , na podstawie art. 49b ust. 1 ustawy Prawo budowlane z dnia 7 lipca 1994 r. (Dz. U. Nr 156, poz. 118 ze zm.), nakazał K.B. , M.B. i D.S., i wykonać rozbiórkę ogrodzenia usytuowanego na działkach nr [...] ,[...] ,[...] w T. od strony drogi gminnej oznaczonej jako działki nr [...] ,[...] w T. wybudowanego bez wymaganego zgłoszenia. Odwołanie od ww. decyzji wnieśli K.B., M.B. i D.S. , . Do odwołania dołączyli wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, wskazując, że nie wiedzieli o wydaniu decyzji. Pracownik poczty nie zostawił żadnego zawiadomienia informującego o niezastaniu ich w domu i pozostawieniu przesyłki na poczcie. Informację o wydaniu decyzji uzyskali w dniu 2 lutego 2011 r., kiedy otrzymali upomnienie wzywające do wykonania rozbiórki. Po udaniu się na pocztę celem reklamowania przesyłki uzyskali ustną odpowiedź, że prawdopodobnie ktoś skradł zawiadomienie ze skrzynki lub była niewłaściwie wrzucona. Odwołujący się wnieśli o przesłuchanie ich na okoliczność nieuzyskania informacji o przesyłce. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2011 r. znak: [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. , na podstawie art. 134 w zw. z art. 144 i art. 123 kpa stwierdził wniesienie odwołania z uchybieniem terminu. W uzasadnieniu postanowienia organ II instancji podał, że postanowieniem z dnia 29 kwietnia 2011 r. odmówił odwołującym się K.B. , M.B. i D.S. , przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Wyjaśnił również, że doręczenie przesyłek zawierających decyzję z dnia 27 września 2010 r. nastąpiło w trybie art. 44 § 4 k.p.a., czyli z upływem dnia 13 października 2010 r. Odwołanie nadano dnia 8 lutego 2011 r. w placówce pocztowej (data stempla pocztowego). Zgodnie z art. 129 § 2 kpa odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie, o czym pouczono w treści zaskarżonej decyzji. W świetle powyższego odwołanie zostało wniesione z uchybieniem 14 dniowego terminu do jego złożenia, gdyż termin upłynął z końcem dnia 27 października 2010 r. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...]kwietnia 2011 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania wnieśli K.B. M.B. i D.S. ,, domagając się jego uchylenia. Zarzucili naruszenie art. 58 § 1 k.p.a. poprzez odmowę przywrócenia terminu do wniesienia odwołania pomimo uprawdopodobnienia faktu nieotrzymania przesyłek od organu oraz art. 75, art. 77 i art. 80 k.p.a. poprzez nieuwzględnienie wniosku o przesłuchanie wnioskodawców na okoliczność niepozostawienia awiz. W uzasadnieniu podnieśli, że wnosili o przesłuchanie ich na okoliczność nieuzyskania przesyłek poleconych od organu, a tym samym uprawdopodobnienie okoliczności uzasadniających brak winy. Wskazali, że nie ma innej możliwości udowodnienia okoliczności negatywnych. W ocenie skarżących, organ winien wziąć pod uwagę, że postępowanie w sprawie toczy się kilka lat, a strony do tej pory odbierały wszystkie przesyłki. Podnieśli również, że odpowiedź poczty jest niewiarygodna, nadto nie zgłaszali oficjalnie reklamacji, a jedynie pytali o zagubione przesyłki. W odpowiedzi na skargę, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko przedstawione w zaskarżonym postanowieniu. Podkreślił, że pismo Centrum Poczty Polskiej z dnia 21 kwietnia 2011 r. stanowi zgodnie z art. 76 § 1 kpa dokument urzędowy i brak było podstaw do odmowy jego wiarygodności i przeprowadzenia dowodu ze świadków na okoliczność faktów w nim zaświadczonych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, póz. 1269) stanowi, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję (postanowienie) z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji (postanowienia). Zgodnie z treścią art.3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanymi granicami skargi (art. 134 ustawy). Z brzmienia art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.) wynika natomiast, że w przypadku, gdy Sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Cytowana regulacja prawna nie pozostawia zatem wątpliwości co do tego, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Wskazać również należy, że zgodnie z przepisem art. 133§ 1 p.p.s.a. Sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy. Orzekanie "na podstawie akt sprawy" oznacza, iż sąd przy ocenie legalności decyzji bierze pod uwagą okoliczności, które z akt tych wynikają i które legły u podstaw zaskarżonego aktu. Podstawą orzekania przez sąd administracyjny jest zatem materiał dowodowy zgromadzony przez organ administracji publicznej w toku postępowania, na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę w pełni podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego, że "skoro wyrok wydawany jest na podstawie akt sprawy, to tym samym badając legalność zaskarżonej decyzji Sąd ocenia jej zgodność z prawem materialnym i procesowym w aspekcie całości zgromadzonego w postępowaniu administracyjnym materiału dowodowego" (wyrok NSA W-wa z dnia 9.07.2008 r., sygn. II OSK 795/07, LEX nr 483232). Stosownie do treści art.134 k.p.a., będącego podstawą prawną zaskarżonego postanowienia, organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych, w sytuacji, gdy strona wraz z wniesieniem odwołania składa wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania i organ odwoławczy postanowieniem odmówił przywrócenia tego terminu (art. 59 § 2 K.p.a.), wyłączona zostaje możliwość wydania odrębnego postanowienia na podstawie art. 134 K.p.a., stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania (por. wyrok NSA z dnia 24 września 2008 r., sygn.l OSK 1490/07, ONSAiWSA 2009/3/55). Organ odwoławczy w pierwszej kolejności powinien bowiem rozpoznać wniosek o przywrócenie terminu. Skoro postanowienie o odmowie przywrócenia terminu zawiera już samo w sobie stwierdzenie, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu, wydawanie postanowienia w trybie art.134 k.p.a. jest zbędne. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy, uznać należy, że wydanie przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. postanowienia z dnia 29 kwietnia 2011 r., stwierdzającego uchybienie terminu wniesienia przez K.B. M.B. i D.S. , odwołania od decyzji z dnia 27 września 2010 r. było zbędne, już bowiem we wcześniejszym postanowieniu odmawiającym skarżącemu przywrócenia terminu wniesienia odwołania organ stwierdził, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu, inaczej bowiem nie mógłby orzec merytorycznie o odmowie przywrócenia terminu. Tym samym nie zachodziła konieczność powtórnego stwierdzenia tej okoliczności w osobnym postanowieniu opartym na art. 134 k.p.a. Nadto, wyrokiem z dnia 27 października 2011 r. w sprawie do sygn. II SA/Kr 1114/11 ze skargi K.B., M.B. i D.S. , na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 29 kwietnia 2011 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia K.B. , M.B. i D.S. , terminu do wniesienia odwołania, zaskarżone postanowienie zostało uchylone. Wobec powyższego, uznając brak potrzeby dodatkowego rozstrzygania na gruncie art. 134 k.p.a. Sąd orzekł na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) jak w punkcie pierwszym sentencji wyroku. O kosztach orzeczono na podstawie art.200 p.p.s.a.