II SA/Kr 1117/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Daniel (spr.) Sędziowie: WSA Kazimierz Bandarzewski WSA Mariusz Kotulski Protokolant: specjalista Anna Balicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 grudnia 2015 r. sprawy ze skargi I. K. i I. D. na decyzję Wojewody [...] z dnia 30 czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia na rozbiórkę oraz zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na wykonanie robót budowlanych I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Wojewody [...] solidarnie na rzecz skarżących I. K. i I. D. kwotę 774 (siedemset siedemdziesiąt cztery) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Prezydent Miasta K. decyzją z 29.12.2014 r., na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z 7.07.1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm.) po rozpatrzeniu wniosku inwestora – A. udzielił pozwolenia na rozbiórkę dla wskazanych w decyzji budynków wraz określeniem ich położenia i zakresem rozbiórki na działkach nr [...] i [...] obr. [...] oraz zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na wykonanie robót budowlanych obejmujących: "Przebudowę budynku użyteczności publicznej — budynku oświatowego (BO) i rozbudowę o budynek zamieszkania zbiorowego — budynek hotelu (BH), z garażem podziemnym i infrastrukturą techniczną obejmującą instalacje będące przedmiotem: przebudowy [w tym przebudowa budynku oświatowego wraz z infrastrukturą zewnętrzną obejmującą: instalację wentylacji i klimatyzacji, instalację wod.-kan., instalację grzewczą, instalacje elektryczne, instalacje słaboprądowe i automatykę, instalację zasilania budynku (przebudowy przyłączy elektrycznych), przyłącza elektryczne - zasilanie stacji transformatorowej (na działce [...]), przyłącz grzewczy MPEC] rozbudowy [w tym rozbudowa o budynek hotelowy wraz z garażem podziemnym i infrastrukturą zewnętrzną obejmującą: instalację wentylacji i klimatyzacji, instalację wod.-kan., instalację grzewczą, przyłącz wod.-kan. -MPWiK, instalacje elektryczne (w tym inst. nn zasilania budynków BO i BH, inst. oświetlenia zewn., instalacja odgromowa), instalacje słaboprądowe, instalację automatyki, oświetlenie na parkingu i drogach dojazdowych, zasilanie bram i urządzeń zewnętrznych, stację transformatorową z przyłączem 15 kV] z układem komunikacyjnym (budowa zjazdu z al. M. i [...] zjazdów z ul. H., drogami wewnętrznymi, drogą pożarową, dojściami, parkingiem). Zakres zagospodarowania działek [...] i [...] obejmuje przebudowę ogrodzenia wraz z rozbiórką jego części i przebudową/budową bram wjazdowych od ul. H. oraz przebudowę powierzchni i terenów zieleni". Jako adres zamierzenia budowlanego: wskazano al. M./ ul. H. zlokalizowanego na: dz. nr [...],[...],[...] obr. [...] oraz dz. nr [...] obr. [...] W uzasadnieniu organ podał, że wniosek o wydanie pozwolenia na budowę został złożony w okresie ważności ostatecznej decyzji o ustaleniu warunków zabudowy Nr [...] z 6.04.2012 r. znak: [...]. Projekt budowlany jest zgodny z ustaleniami decyzji o ustaleniu warunków zabudowy, a także wymaganiami ochrony środowiska. Inwestor złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Projekt budowlany jest kompletny i posiada wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia oraz informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Projektant i sprawdzający do projektu budowlanego dołączyli oświadczenie o sporządzeniu projektu zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Projekt budowlany jest wykonany przez osobę uprawnioną. W związku z powyższym organ stwierdził, iż spełnione zostały wymagania określone w art. 32 ust. 4 i art. 35 ust 1 ustawy Prawo budowlane. Do wniosku inwestor dołączył opis zakresu i sposobu prowadzenia robót rozbiórkowych, opis sposobu zapewnienia bezpieczeństwa ludzi i mienia oraz zgodę właściciela obiektów na rozbiórkę. Organ podał, że budynek oświatowy podlegający przebudowie i rozbudowie usytuowany przy al. M., jest obiektem ujętym w gminnej ewidencji zabytków. Zgodnie z art. 39 ust 3 ustawy Prawo budowlane organ wystąpił do Małopolskim Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków w Krakowie o uzgodnienie. Wobec niezajęcia stanowiska przez ten organ, stosownie do treści art. 39 ust. 4 prawa budowlanego, należało uznać, że nie wnosi on zastrzeżeń do przedstawionych we wniosku rozwiązań projektowych. Niezależnie od powyższego inwestor przedłożył uzgodnienie całości inwestycji z Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków w Krakowie z 15.04.2013 r. znak: [...], mimo, że zgodnie z ustawą Prawo budowlane uzgodnienie takie (poza wyżej wymienionym) nie jest wymagane w przypadku, gdy inwestycja nie jest wpisana indywidualną decyzją do rejestru zabytków, ani nie leży na obszarze wpisanym do rejestru zabytków. Obszar objęty inwestycją leży jedynie na obszarze historycznego zespołu miasta Krakowa uznanego za pomnik historii Zarządzeniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z 8.09.1994 r. Odwołując się do poglądów zaprezentowanych w orzecznictwie organ podał, że analiza obszaru oddziaływania inwestycji na etapie realizacji inwestycji obejmuje przede wszystkim badanie oddziaływania konkretnych obiektów budowlanych na otaczające tereny, nie zaś ocenę przyszłego funkcjonowania zrealizowanego obiektu. W związku z tym, nawet pewne ustalenia dotyczące uciążliwości związanych z działalnością powstających obiektów np. w postaci zwiększonego hałasu lub ruchu samochodowego nie należy utożsamiać z oceną obszaru oddziaływania realizowanych obiektów budowlanych na tereny sąsiadujące w rozumieniu cytowanych przepisów. Organ po sprawdzeniu zgodności inwestycji z warunkami ustawy Prawo budowlane oraz rozporządzeń wykonawczych, w tym rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z 12.04.2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, stwierdził, że oddziaływanie inwestycji zachodzi dla dz. nr [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] obr. [...] oraz dz. nr [...] obr. [...]. Analizując oddziaływanie inwestycji dla dz. nr [...] organ uznał, iż zachodzi ono tylko dla najniżej usytuowanych lokali południowo-zachodniego narożnika budynku przy ul. H. w K., gdyż wiąże się ono z ograniczeniem czasu nasłonecznienia tych lokali, przez wnioskowany budynek hotelowy. Organ wyjaśnił, że ograniczenie czasu nasłonecznienia nie wynika z niespełnienia przepisu § 60 ww. rozporządzenia, a jedynie z ograniczenia dotychczasowego czasu nasłonecznienia tych lokali. W podsumowaniu przeprowadzonej analizy przesłaniania - tj. wykazania zgodności projektowanej zabudowy z ww. warunkami § 13, projektant - analizując okna fasady zachodniej budynku zlokalizowanego przy ul. H., położonego najbliżej nowoprojektowanego budynku, jako najbardziej narażonych na przesłanianie - dowiódł, że skoro najbardziej narażone na przesłanianie okno spełnia ww. warunki rozporządzenia, także pozostałe okna na tej fasadzie, a także okna innych budynków mieszkalnych znajdujących się w sąsiedztwie projektowanego budynku hotelowego, nie są przesłaniane przez projektowaną zabudowę. Organ uznał, iż brak jest jakiegokolwiek oddziaływania inwestycji na dz. nr [...] wynikającego z innych przepisów, gdyż działka nr [...] na odcinku graniczącym z działką inwestowaną posiada wąski pas dojazdu do części terenu utwardzonego obsługującego budynek nr H. i W. Małopolski Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny decyzją z 7.10.2013 r. znak: [...] wyraził zgodę na zaproponowane rozwiązanie zamienne dla warunków oświetlenia światłem dziennym i zacieniania, zgodnie z załączoną do niego ekspertyzą techniczną, w rozbudowywanym budynku oświatowym przy al. M. w K. Od decyzji odwołały się A. M., K. M., I. K. i I. Dr. oraz S. G. i J. G. Zarzuty podniesione w odwołania dotyczyły: braku aktualnych uzgodnień dotyczących zaopatrzenia w wodę i odprowadzenia ścieków oraz aktualnych warunków w zakresie dostawy prądu (dotychczasowe uzgodnienia utraciły ważność), nieodniesienia się do zagospodarowania mas ziemnych (obowiązek ten wynikał z zapisów decyzji o warunkach zabudowy), wadliwie określonych warunków zabudowy, braku odniesienia się do zachowania sytemu grzewczego zasilającego budynek przy ul. W., niekompletności przedłożonej analizy dotyczącej nasłonecznienia pokoi w związku z brakiem w analizie odniesienia się do okien na wyższych kondygnacjach w budynkach na działce nr [...] (ul. H.) i przeprowadzenia analizy w budynkach sąsiednich na działce nr [...],[...],[...][...] i [...] i w budynku S. jak i budynków na działkach [...],[...],[...]i [...]. Wojewoda Małopolski decyzją z 30.06.2015 r., znak: [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, w wyniku rozpatrzenia odwołań wniesionych przez I. K. I. D. oraz S. G. i J. G., uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej określenia szczególnych warunków zabezpieczenia terenu budowy i prowadzenia robót budowlanych zawartych w punkcie 1 na stronie 2 decyzji oraz ustanowionego nadzoru na budowie zawartych w punkcie 1 (powtórzona numeracja) i punkcie 2 na stronie 2 decyzji i w tym zakresie: w punkcie 1 określił "Szczególne warunki zabezpieczenia terenu budowy i prowadzenia robót budowlanych" oraz w punkcie 2 "Szczegółowe wymagania dotyczące nadzoru na budowie". W pozostałym zakresie tj. zatwierdzenia projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę, ustalonego obszaru oddziaływania obiektu zaskarżoną decyzję utrzymał się w mocy. W uzasadnieniu w pierwszej kolejności organ podał, że w ramach postępowania odwoławczego ustalono status A. M. i K. M. do wniesienia odwołania. Stanowisko w tej kwestii zostało zawarte w odrębnym rozstrzygnięciu. Ponadto, zobowiązano inwestora do wyjaśnienia zagadnień związanych z analizą nasłonecznienia. W dniu 25.05.2015 r. zostało przekazane do organu odwoławczego dodatkowe opracowanie obejmujące budynki przy ul. W., [...],[...] i [...]. Organ odwoławczy wyjaśnił przyczyny korekty decyzji I instancji. W ocenie organu odwoławczego orzeczenia w tym zakresie w zaskarżonej decyzji są niewystarczające. W zakresie, w którym określono szczególne warunki zabezpieczenia terenu budowy i prowadzenia robót budowlanych brak jest wymogu realizacji inwestycji zgodnie ze wskazanymi przepisami, dokumentami poprzedzającymi uzyskanie decyzji o pozwoleniu na budowę. Ponadto za zasadne uznano również wskazanie sposobu postępowania z masami ziemnymi przemieszczanymi w związku z realizacją inwestycji. Jednocześnie odstąpiono od zawartego w zaskarżonej decyzji warunku dotyczącego maksymalnej ochrony drzewostanu powtórzonego za pismem Małopolskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z 15.04.2013 r., uznano bowiem, że w tym zakresie wiążące jest stanowisko Prezydenta Miasta K. zawarte w postanowieniu z 2.04.2012 r. znak: [...] w którym zezwolono na usunięcie [...] sztuk drzew ozdobnych i [...] m2 krzewów ozdobnych w wielu powyżej 10 lat. Cała ta zieleń koliduje z inwestycją. Ponadto w piśmie Małopolskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z 15.04.2013 r. zawarty jest warunek dotyczący konieczności nadzoru nad remontem elewacji budynku oświatowego i przebudową pomieszczeń tego budynku przez uprawnionego konserwatora dzieł sztuki. W tej sytuacji uznano za zasadne ustanowienie dodatkowego nadzoru na budowie w tym zakresie. Organ odwoławczy nadmienił, że pomimo, że zaskarżona decyzja nie odpowiada literalnie wzorowi decyzji znajdującemu się w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury w sprawie wzorów: wniosku o pozwolenie na budowę, oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane i decyzji o pozwoleniu na budowę, zawiera elementy pozwalające uznać, że wraz z wprowadzoną przez organ odwoławczy korektą zawiera informacje wymagane przepisami prawa niezbędne dla realizacji przedmiotowej inwestycji. Dalej organ II instancji podniósł, że zakres uprawnień kontrolnych organu administracji architektoniczno-budowlanej określony został w art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego. W wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 7.10.2010 r., sygn. akt II OSK1517/09 wskazano, że organ architektoniczno-budowlany nie jest uprawniony do badania zgodności projektu budowlanego z przepisami techniczno-budowlanymi lub z innymi przepisami prawa, poza przepisami określającymi wymogi ochrony środowiska. Wynika to także z treści art. 35 ust. 1 p.b. i faktu uchylenia przepisu art. 35 ust. 2 ustawy Prawo budowlane. Ograniczenie zakresu oceny przez organ administracji architektoniczno-budowlanej projektu nastąpiło między innymi przez ustawę z 27.03.2003 r. o zmianie ustawy Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U.Nr 80 poz. 718 ze zm.) wprowadzającym zmianę w art. 35 ust. 2. Nowe brzmienie przepisów wprowadziło zasadę, zgodnie z którą odpowiedzialność za merytoryczną zawartość projektu architektoniczno-budowlanego, w tym również przyjęte w projekcie rozwiązania, ponosi projektant i jeżeli istnieje wymóg jego sprawdzenia, również sprawdzający. Zgodnie z art. 20 ust. 4 ustawy Prawo budowlane projektant, a także sprawdzający, do projektu budowlanego winni dołączyć oświadczenie o jego sporządzeniu zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. W niniejszej sprawie oświadczenia te zostały złożone. Organ II instancji uznał zgromadzony w sprawie materiał dowodowy za wystarczający dla organu administracji właściwego w sprawie pozwolenia na budowę aby stwierdzić, że inwestycja została przygotowana w sposób prawidłowy. Teren inwestycji nie jest objęty miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, dlatego inwestycja została poprzedzona decyzją Prezydenta Miasta K. z 6.04.2012 r. Nr [...] znak: [...], którą ustalono warunki zabudowy dla tego zamierzenia inwestycyjnego. Decyzja o warunkach zabudowy określiła obowiązującą linię zabudowy od strony ulicy H. w odległości 15 m od krawędzi jezdni. Zgodnie z decyzją, linię tą zgodnie z [...], należy rozumieć jako nieprzekraczalną linie zabudowy. Jak wynika z projektu zagospodarowania działki projektowana rozbudowa (budynek hotelowy) nie przekracza linii zabudowy, bowiem odległość od granicy z działką drogową wynosi ponad 45 m. W decyzji tej określony został wskaźnik wielkości powierzchni zabudowy istniejącej i projektowanej jako 58%, a udział powierzchni biologicznie czynnej nie mniej niż 25%. Zaprojektowana wielkość powierzchni zabudowy wynosi 38,11%, a terenu biologicznie czynnego 25,23%. Decyzja o warunkach zabudowy ustaliła szerokość elewacji frontowej (bez uwzględnienia przewiązki) od ulicy H. - 16 m z dopuszczeniem tolerancji ± 10%, a wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej od 18,5 m do 23 m. Zaprojektowana szerokość elewacji frontowej wynosi 16,20 m, a wysokość tej elewacji 22,48 m. Został zaprojektowany dach płaski zgodnie z wymogami wynikającymi z decyzji o warunkach zabudowy. Przedmiotowa inwestycja obejmuje swym zakresem między innymi przebudowę istniejącego budynku dawnego seminarium. Budynek ten jest wpisany do gminnej ewidencji zabytków. Małopolski Wojewódzki Konserwator Zabytków pismem z 15.04.2013 r. znak: [...] dopuścił z punktu widzenia konserwatorskiego ww. inwestycję. Teren planowanej inwestycji ma dostęp do drogi publicznej jaką jest aleja M. (droga powiatowa) oraz ulica H. (droga gminna). W ramach inwestycji projektowany jest zjazd z alei M. i dwa zjazdy z ulicy H. Prezydent Miasta Krakowa decyzją z 21.02.2012 r. znak: [...] i decyzją z 18.06.2012 r. znak: [...] zezwolił na lokalizację tych zjazdów. Zarząd Infrastruktury Komunalnej i Transportu w K. (zarządca drogi) pismem z 25.07.2012 r. znak: [...] uzgodnił projekt budowlany branży drogowej. Pismem z 16.07.2014 r. prolongował termin ważności tego uzgodnienia. Dla przedmiotowej inwestycji zostały również opracowane plany operacyjne ochrony przed powodzią na czas budowy i eksploatacji. Plany te zostały uzgodnione przez Wydział Bezpieczeństwa i Zarządzania Kryzysowego [...] w piśmie z 31.07.2012 r. znak: [...]. Do projektu budowlanego włączone zostały geotechniczne warunki posadowienia opracowane w formie opinii geotechnicznej, dokumentacji badań podłoża gruntowego i projektu geotechnicznego. Dla przedmiotowej inwestycji sporządzona została również dokumentacja geologiczno-inżynierska zatwierdzona decyzją Prezydenta Miasta K. z 31.07.2012 r. znak: [...] Przedmiotowa inwestycja obejmuje budynek oświatowy i połączony z nim funkcjonalnie budynek hotelowy. Wykonana dla tych obiektów analiza w zakresie spełnienia wymagań dotyczących spełnienia wymogów wynikających z § 13 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, w zakresie naturalnego oświetlenia wykazała, że spełniony jest ten wymóg dla budynku hotelowego, natomiast nie jest spełniony dla budynku dla niektórych pomieszczeń w przebudowywanym budynku oświatowym. Organ przytoczył § 2 ust. 3a ww. rozporządzenia. Wykonana przez mgr inż. arch. K. K. ekspertyza techniczna z września 2013 r. wskazała rozwiązania spełniające w sposób inny wymagania rozporządzenia. Małopolski Państwowy Inspektor Sanitarny decyzją z 7.10.2013 r. znak: [...] wyraził zgodę na zaproponowane rozwiązanie zamienne dla warunków oświetlenia światłem dziennym i zacienianiem zgodnie z przedmiotową ekspertyzą. Dla przedmiotowej przebudowy budynku oświatowego i jego rozbudowy o budynek hotelowy wykonana została, przez mgr inż. A. S., ekspertyza określająca warunki związane ze zmianami funkcjonalnymi w budynku oświatowym i zasięg wpływu projektowanego budynku hotelu na budynki sąsiednie. Z opracowania tego wynika możliwość użytkowania budynku zgodnie z założeniami architektonicznymi projektu przebudowy oraz celowość zastosowania ścianek szczelinowych żelbetowych w budynku hotelowym. Projekt budowlany w części konstrukcyjnej przewiduje takie rozwiązanie. Organ odwoławczy wyjaśnił, że organ I instancji, ustalając obszar oddziaływania inwestycji, do tego obszaru zakwalifikował między innymi działkę nr [...],[...],[...]obr. [...]i działkę nr [...] obr. [...], na których realizowana jest inwestycja oraz działki nr [...],[...],[...],[...] obr. [...]. Na działce nr [...] obr. [...], która znajduje się w obszarze oddziaływania inwestycji, usytuowany jest budynek z adresem ul. W. /ul. H.. Część właścicieli tego budynku uczestniczyła w postępowaniu, w tym między innymi skarżące: I. K. i I. D. Osoby te posiadają indywidualny interes prawny uzasadniający ich uczestnictwo w postępowaniu. Wynika to z wykonanego opracowania dotyczącego przesłaniania i nasłonecznienia z 15.11.2012 r. Pozostali właściciele, którzy nie posiadają indywidualnego interesu, ale są właścicielami działki nr [...]i zlokalizowanego na nim budynku, który jako nieruchomość znajduje się w obszarze oddziaływania inwestycji, w tym postępowaniu są reprezentowani przez Zarząd Wspólnoty. Właściciele działek nr [...] i [...] uczestniczyli w postępowaniu. Ocena ta wynika z wpływu projektowanego budynku hotelowego, który znajduje się w odległości ok. 9 m od granicy z tymi działkami co przy jego wysokości ok. 22 m, będzie rzutować na sposób zagospodarowania tych działek, które są w znacznej części niezabudowane. Właściciele działek nr [...],[...] (ul. W.) i [...] (ul. W.) nie byli stronami tego postępowania, bowiem przedmiotowa inwestycja nie wprowadza ograniczeń w zagospodarowaniu tych nieruchomości. Ocena taka wynika zarówno z odległości między tymi działkami a inwestycją (od ok. 28 do 33 m) jak i wykonanego dodatkowego opracowania dotyczącego przesłaniania i nasłonecznienia z 2.05.2015 r. Zgodnie z jego wynikami elewacja południowo-zachodnia budynków zlokalizowanych przy ul. W., ma zapewniony czas nasłonecznienia w dniach 21 marca i 21 września zarówno obecnie jak i po wykonaniu inwestycji. Z opracowania tego wynika również, w odniesieniu do nasłonecznienia elewacji południowo-zachodniej budynku przy ul. W., że spowodowane inwestycją zmiany czasu nasłonecznienia zachodzą jedynie w części fasady nie posiadającej okien lub obejmujących tylko część okna. Nie zmienia to jednak nasłonecznienia w pokojach, bowiem wystarczające jest nasłonecznienie części okna, aby można uznać, że słońce dociera do pomieszczenia. Dlatego właściciele lokali, posiadający pokoje w tej części budynku, nie uczestniczą indywidualnie w postępowaniu, ale są w nim reprezentowani przez Zarząd Wspólnoty. Odnosząc się do zgłaszanych zarzutów organ odwoławczy podał, że nie jest słuszny zarzut o brak aktualnych uzgodnień dotyczących zaopatrzenia w wodę i odprowadzenia ścieków, oraz prądu. W aktach sprawy znajdują się prolongaty oświadczeń właściwych jednostek organizacyjnych w tym zakresie. W odniesieniu do zastrzeżeń związanych z wydaną decyzją o warunkach zabudowy, w tym wątpliwości co do celowości jej wydania, wyjaśnił, że decyzja ta pozostaje poza kontrolą organu administracji architektoniczno-budowlanej. Zgodnie z art. 55 w związku z art. 64 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U.2015 poz. 199) decyzja o warunkach zabudowy wiąże organ wydający decyzję o pozwoleniu na budowę. Odpowiadając na zgłaszane zastrzeżenia związane z brakiem odniesienia się w zaskarżonej decyzji do zachowania sytemu grzewczego zasilającego budynek przy ul. W. organ II instancji wyjaśnił z kolei, że projekt budowlany zakłada przebudowę wewnętrznej sieci grzewczej niskotemperaturowej. Przebudowa w części zasilającej budynek hotelowy polega na zmianie przebiegu instalacji grzewczej od budynku oświatowego do budynku hotelowego (po terenie), w budynku hotelowym (na kondygnacji -1) również następuje zmiana jej przebiegu, a następnie instalacja ta po terenie działki doprowadzona jest do granicy z działką nr [...] i włącza się do istniejącej instalacji grzewczej zasilającej budynek zlokalizowany na działce nr [...] (ul. W.). Przebieg instalacji grzewczej pokazany jest na projekcie zagospodarowania terenu. Uznać więc należy, że warunki zasilania budynku przy ul. W. nie ulegają zmianie. Za słuszne uznano zgłaszane zastrzeżenia związane z brakiem informacji związanej ze sposobem zagospodarowania mas ziemnych powstałych w związku z realizacją inwestycji jak i zarzut o niekompletności przedłożonej analizy dotyczącej nasłonecznienia pokoi. Organ odwoławczy skorygował zaskarżoną decyzję w zakresie dotyczącym działań, które winien podjąć inwestor podczas prowadzenia budowy, związanych z masami ziemnymi. Uzupełniony został również materiał dowodowy w zakresie wpływu nasłonecznienia pokoi w budynkach przy ul. W. [...], [...] i [...]. Organ II instancji zaznaczył, że przepisy regulujące niezbędną ilość nasłonecznienia pomieszczeń, ze względu na ich funkcję, nie dotyczą zarówno budynku S.(budynek oświatowy, nie przeznaczony dla przebywania dzieci) jak i budynku hotelowego. I. K. i I. D. wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Wojewody Małopolskiego, zarzucając naruszenie: - art. 138 § 1 pkt 2 kpa poprzez jego zastosowanie i utrzymanie w mocy oraz wydanie decyzji rozstrzygającej w sprawie, która wydana została z naruszeniem przepisów prawa administracyjnego materialnego oraz procesowego, a w konsekwencji niezastosowanie art. 138 § 2 kpa pomimo, iż istniały podstawy prawne i faktyczne do uchylenia decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ l instancji; - art. 35 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy Prawo budowlane, poprzez zatwierdzenie projektu budowlanego, który jest niekompletny, a przyjęte w nim rozwiązania są niezgodne z treścią decyzji udzielającej pozwolenia na roboty budowlane/rozbiórkę, przepisami rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie oraz zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, - § 13 i § 60 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki oraz ich usytuowanie, poprzez uznanie, że przedmiotowa inwestycja budowlana nie ogranicza w sposób sprzeczny z tymi normami nasłonecznienia pomieszczeń znajdujących się w budynkach zlokalizowanych na działkach sąsiednich, - art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane, poprzez błędne ustalenie zakresu stron postępowania, - art. 5 ust. 1 pkt 9 ustawy Prawo budowlane poprzez wydanie decyzji pozwolenia na budowę z naruszeniem interesu osób trzecich, - art. 10 § 1 kpa poprzez brak poinformowania stron postępowania o możliwości zapoznania się przed wydaniem decyzji z całością zebranego materiału dowodowego, - art. 7, art. 77 § 1 kpa poprzez brak dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, - art. 107 § 3 kpa poprzez zbyt skrótowe sformułowanie uzasadnienia podjętego rozstrzygnięcia, - art. 6 i art. 8 kpa poprzez działanie organu l instancji z naruszeniem zasady prawdy obiektywnej i praworządności, także poprzez działanie w sposób podważający zaufanie obywateli do władzy publicznej, a to spowodowane zatwierdzenie przez organ administracyjny projektu budowlanego zawierającego dane sprzeczne z sobą. Skarżące wniosły o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu l instancji oraz zasądzenie kosztów procesu. W uzasadnieniu podały, że korekta decyzji organu l instancji w części określającej szczególne warunki zabezpieczenia terenu budowy i prowadzenia robót budowlanych oraz szczegółowe wymagania dotyczące nadzoru na budowie w dalszym ciągu jest niewystarczająca. W zakresie, w którym określono szczególne warunki rozbiórki istniejących obiektów budowlanych przeznaczonych do rozbiórki tj. budynku biblioteki i stacji transformatorowej, nie orzeczono terminu rozbiórki, który w przedmiotowej sprawie jest elementem koniecznym dla tego rodzaju decyzji. Zdaniem skarżących inwestor wskazał błędną nazwę inwestycji tj. niegodną z zakresem zaplanowanych w projekcie robót budowlanych. Planowana inwestycja stanowi budowę nowego budynku, a nie przebudowę i rozbudowę istniejącego obiektu budowlanego. Taka sytuacja ma miejsce, bowiem jak wynika z dokumentacji projektowej po zrealizowaniu inwestycji, budynek hotelowy, będzie stanowił w całości odrębny budynek i niezależny od obecnie istniejącego budynku użyteczności publicznej -budynku oświatowego (BO), zarówno pod względem funkcjonalnym, jak i konstrukcyjnym, czego dobitnym i jednoznacznym dowodem jest sam projekt budowlany. Przy złożeniu, że planowane zamierzenie stanowi jeden obiekt budowlany, a nie dwa odrębne budynki, to chcąc zrealizować planowane zmiany, nie jest możliwym jednoczesne zakwalifikowanie planowanych robót jako "przebudowa" i "rozbudowa" w rozumieniu ustawy Prawo budowlane. W przypadku twierdzenia, że planowana inwestycja stanowi jedną całość, to stanowi ona zupełnie nową zabudowę, a nie przebudowę czy rozbudowę. Ponadto organ l i II instancji w sposób nieprawidłowy określił zakres robót w rzeczywistości objętych wnioskiem inwestora. Obecna treść decyzji powoduje, że w sprawie zachodzi istotna rozbieżność pomiędzy sentencją decyzji o pozwolenia na budowę, a treścią projektu budowlanego zatwierdzonego tą samą decyzją. Skarżące nie zgodziły się z poglądem, że organ architektoniczno - budowlany nie jest uprawniony do badania zgodności projektu budowlanego z przepisami techniczno - budowlanymi lub z innymi przepisami prawa poza przepisami określającymi wymogi ochrony środowiska. W ocenie skarżących zatwierdzony decyzją administracyjną projekt budowlany w dalszym ciągu nie zawiera wyczerpującej i prawidłowej analizy w zakresie przesłaniania przez planowaną inwestycję budowlaną, budynków znajdujących się w sąsiedztwie i ich nasłonecznienia. Organ l instancji poczynił całkowicie błędne ustalenia w kwestii spełniania przez projektowany obiekt wymogów z § 13 i § 60 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Organ, stwierdzając wypełnienie wymogów w zakresie możliwości przesłaniania i nasłonecznienia pomieszczeń mieszkalnych w budynkach, sąsiednich oparł się wyłącznie na przedłożonej do projektu budowlanego opinii sporządzonej na zlecenie inwestora, która dotyczyła analizy nasłonecznienia tylko wybiórczych lokali mieszkalnych w budynkach zlokalizowanych na sąsiednich działkach przedmiotowej inwestycji. W całej analizie pominięto zbadanie oddziaływania planowanej inwestycji na budynki sąsiednie, które, ze względu na ich położenie, na chwilę dokonywania analizy pozostawały w swoim zacienieniu. Jednocześnie, niesprecyzowano w jakim zakresie i przez jaki czas, budynki te pozostają we swoim zacieniu. Zatem, nie można stwierdzić, czy dla powyższych pomieszczeń pozostających w swoim zacienieniu, zachowane normy czasu nasłonecznienia. Powyższe braki, nie pozwalają na dokonanie prawidłowej weryfikacji przedmiotowego projektu budowlanego. Z kolei przedłożony przez inwestora w toku postępowania odwoławczego suplement do analizy przesłaniania i nasłonecznienia z 20.05.2015 r. (Wrocław), nie ma mocy dowodowej, bowiem nie spełnia on wymogów określonych w § 13 ww. rozporządzenia, który umożliwia przeprowadzenie konkretnych obliczeń w odniesieniu do konkretnie istniejącego okna zabudowy przeznaczonej na pobyt ludzi. Bez tego koniecznego elementu nie można zatem wyznaczyć odległości projektowanego budynku od "innego budynku". regulacja odnosząca się także do pojęcia "obszar oddziaływania obiektu" rodzi wątpliwości interpretacyjne, niemniej nie zwalnia to organu administracji publicznej od wskazania, jakimi kryteriami kierowały się ustalając katalog stron postępowania zakończonego kwestionowaną decyzją. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Małopolski wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z 30. 08. 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne powołane są do kontroli działalności administracji publicznej, w tym w zakresie legalności decyzji administracyjnych i stosują środki określone w ustawie (art. 1 i 3 p.p.s.a.). W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do dyspozycji art. 134 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z treścią art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy, gdy sąd stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Dokonana w powyższym zakresie kontrola zaskarżonej decyzji pod kątem tak określonych kryteriów prowadzi do wniosku, że skarga jest zasadna ponieważ zaskarżona decyzja nie odpowiada prawu. Przedmiotem niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego była decyzja Wojewody Małopolskiego z 30. 06. 2015 r., wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa, uchylająca decyzję Prezydenta Miasta Krakowa z 29.12.2014 r. w części dotyczącej określenia szczególnych warunków zabezpieczenia terenu budowy i prowadzenia robót budowlanych zawartych w punkcie 1 decyzji oraz ustanowionego nadzoru na budowie i w tym zakresie określająca" szczególne warunki zabezpieczenia terenu budowy i prowadzenia robót budowlanych oraz w szczegółowe wymagania dotyczące nadzoru na budowie, a w pozostałym zakresie utrzymująca w mocy tj. zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia Archidiecezji K. na "Przebudowę budynku użyteczności publicznej — budynku oświatowego (BO) i rozbudowę o budynek zamieszkania zbiorowego — budynek hotelu (BH), z garażem podziemnym i infrastrukturą techniczną obejmującą instalacje będące przedmiotem: przebudowy [w tym przebudowa budynku oświatowego wraz z infrastrukturą zewnętrzną" na działkach nr [...],[...],,[...], obr. [...],oraz nr [...],obr. [...], przy. Al. M./ul. H. w K.. Zgodnie z art. 32 ust. 4 ustawy z 7. 07. 1994 – Prawo budowlane (Dz. U. 2013, poz. 1409 ze z zm.) pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu kto: 1) złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu terenu; 2) złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Zgodnie z art. 34 ust. 3 P.b. projekt budowlany powinien zawierać m.in.: 1) projekt zagospodarowania działki lub terenu, sporządzony na aktualnej mapie, obejmujący: określenie granic działki lub terenu, usytuowanie, obrys i układy istniejących i projektowanych obiektów budowlanych, sieci uzbrojenia terenu, sposób odprowadzania lub oczyszczania ścieków, układ komunikacyjny i układ zieleni ze wskazaniem charakterystycznych elementów, wymiarów, rzędnych i wzajemnych odległości obiektów, w nawiązaniu do istniejącej i projektowanej zabudowy terenów sąsiednich; 2) projekt architektoniczno-budowlany, określający funkcję, formę i konstrukcję obiektu budowlanego, jego charakterystykę energetyczną i ekologiczną, proponowane niezbędne rozwiązania techniczne, a także materiałowe, ukazujące zasady nawiązania do otoczenia, a w stosunku do obiektów budowlanych, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4 – również opis dostępności dla osób niepełnosprawnych; Zgodnie z art. 34 ust. 4 P.b. projekt budowlany podlega zatwierdzeniu w decyzji o pozwoleniu na budowę. Zgodnie z art. 35 ust. 1 P.b. w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza: 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, o której mowa w ustawie z 27.04. 2001 r. - Prawo ochrony środowiska; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7; 4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia -zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. Zgodnie z treścią cyt. art. 35 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego właściwy organ obowiązek sprawdzenia zgodności projektu zagospodarowania działki z przepisami, w tym techniczno-budowlanym. Stosownie do art. 5 ust. 1 Prawa budowlanego, obiekt budowlany należy projektować i budować w sposób określony w przepisach, w tym techniczno-budowlanych oraz zgodnie z zasadami wiedzy technicznej, zapewniając poszanowanie występujących w obszarze oddziaływania obiektu uzasadnionych interesów osób trzecich. Nadto przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. nr 75, poz. 690 ze zm.) normują w aspekcie ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich m.in. kwestie związane z usytuowaniem budynków względem granicy działki (§[...],-[...],), a także związane z odległościami między budynkami ze względu na zacienienie (§ 57-60). Wydając pozwolenie na budowę organ administracji architektoniczno - budowlanej, stosownie do art. 35 ust. 1 Prawa budowanego, ma obowiązek sprawdzić m.in. zgodność projektu budowlanego z przepisami techniczno – budowlanymi, jak również jest zobowiązany zbadać czy dochodzi lub może dojść do naruszenia interesu prawnego osób, o których mowa w art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego. Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że przedłożony do zatwierdzenia przedmiotowy projekt budowlany został wykonany przez osoby posiadające wymagane uprawnienia, jest zgodny z ustaleniami decyzji Prezydenta M. Krakowa z 6 kwietnia 2012 r. o warunkach zabudowy, posiada wymagane opinie i uzgodnienia jak również nie narusza przepisów techniczno-budowlanych rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12. 04. 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie , za wyjątkiem ustaleń w zakresie spełnienia wymogów z §§ 13, i 60 rozporządzenia Do wniosku zostało dołączone oświadczenie inwestora o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, a teren planowanej inwestycji nie podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych. Podstawową kwestią sporną w sprawie jest sytuowanie projektowanej rozbudowy o budynek hotelowy w sposób umożliwiający naturalne doświetlenie w mieszkaniach skarżących. Jednym z warunków poszanowania, występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich, jest prawidłowe ustalenie odległości budynku z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi od innych obiektów, które umożliwia naturalne oświetlenie tych pomieszczeń. W tym celu koniecznej jest precyzyjne i jednoznaczne zbadanie czy projektowany budynek nie spowoduje niezgodnego przesłaniania i zacieniania budynków na działkach sąsiednich. Stosownie bowiem do § 13 ust. 1 pkt 1 lit. a i pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie odległość budynku z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi od innych obiektów powinna umożliwiać naturalne oświetlenie tych pomieszczeń - co uznaje się za spełnione, jeżeli między ramionami kąta 60°, wyznaczonego w płaszczyźnie poziomej, z wierzchołkiem usytuowanym w wewnętrznym licu ściany na osi okna pomieszczenia przesłanianego, nie znajduje się przesłaniająca część tego samego budynku lub inny obiekt przesłaniający w odległości mniejszej niż wysokość przesłaniania - dla obiektów przesłaniających o wysokości do 35 m oraz zostały zachowane wymagania, o których mowa w § [...], i [...],. Wysokość przesłaniania, o której mowa w ust. 1 pkt 1, mierzy się od poziomu dolnej krawędzi najniżej położonych okien budynku przesłanianego do poziomu najwyższej zacieniającej krawędzi obiektu przesłaniającego lub jego przesłaniającej części (ust. 2). Zgodnie zaś z § 60 ust. 1 rozporządzenia pokoje mieszkalne powinny mieć zapewniony czas nasłonecznienia co najmniej 3 godziny w dniach równonocy (21 marca i 21 września) w godzinach od 7 – do 17. Wyjątek od tej reguły przewidziano w ust. 2, zgodnie z którym w mieszkaniu wielopokojowym dopuszcza się ograniczenie wymagania określonego w ust. 1 co najmniej do jednego pokoju, przy czym w śródmiejskiej zabudowie uzupełniającej dopuszcza się ograniczenie wymaganego czasu nasłonecznienia do 1,5 godziny, a w odniesieniu do mieszkania jednopokojowego w takiej zabudowie nie określa się wymaganego czasu nasłonecznienia. Odnosząc powyższe do okoliczności poddanej sadowej kontroli decyzji należy wskazać, że w ocenie Sądu organ odwoławczy nie odniósł się w sposób należyty do kwestii związanych z "przesłanianiem i zacienieniem" określonych § 13, 57 i 60 cyt. rozporządzenia. Należy podkreślić, że organ architektoniczno-budowlany, który wydał decyzję I instancji zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji przy ul. M./ul. H. rozpatrując kwestię przesłaniania i naświetlenia sąsiednich budynków oparł się w swojej decyzji na analizie przesłaniania i nasłonecznienia dla budynku mieszkalnego zlokalizowanego przy ul. S. H. w K. w związku z przebudową i rozbudową budynku Seminarium przy al. M., sporządzona w dniu 15 listopada 2012 r., autorstwa mgr inż. arch. B. N. i mgr inż. arch. W. S., w której wskazano, że stwierdzone ograniczenie czasu nasłonecznienia w budynku o adresie H. /W. nie wynika z niespełnienia przepisu § 60 ww. rozporządzenia, a jedynie z ograniczenia dotychczasowego czasu nasłonecznienia wskazanych w analizie lokali. Organ wskazał także, iż z analizy tej - w zakresie przesłaniania – wynika zgodność projektowanej zabudowy z ww. warunkami § 13 także dla najniżej położonego okna fasady zachodniej budynku przy ul. H., które jest najbardziej narażone na przesłanianie ze względy na najbliższe położenie w stosunku do projektowanego budynku hotelowego. W konkluzji autorzy analizy uznali – a za nimi powtórzył organ I instancji, że " także pozostałe okna na tej fasadzie (budynku przy ul. H.), a także okna innych budynków mieszkalnych znajdujących się w sąsiedztwie projektowanego budynku hotelowego, nie są przesłaniane przez projektowaną zabudowę". Wojewoda Małopolski ponownie rozpoznając sprawę na skutek odwołań złożonych przez skarżące oraz A. M., K. M.j oraz S. G. i J. G. zasadnie uznał, że w szczególności kwestia nasłonecznienia budynków znajdujących się w sąsiedztwie projektowanego budynku hotelowego nie została prawidłowo wyjaśniona w przedłożonej analizie, w związku z czym wezwał inwestora do uzupełnienia materiału dowodowego. Po przedłożeniu przez inwestora suplementu do przedmiotowej analizy przesłaniania i nasłonecznienia, sporządzonej w 20 maja 2015 r. przy mgr inż. arch. B. N. Wojewoda podzielił pogląd organu I instancji, że projektowana rozbudowa tj. – budynek hotelowy nie spowoduje ograniczenia wymaganego czasu nasłoneczniania mieszkań, których okna zlokalizowane są także na elewacji południowej i zachodniej budynków zlokalizowanych przy ul. W .i [...],. Przedmiotowy suplement uwzględnia także analizę nasłonecznienia dla budynku przy ul H.. W ocenie Sądu zatwierdzony projekt budowlany nie zawiera wyczerpującej i prawidłowej analizy, w zakresie przesłaniania przez planowaną inwestycję budowlaną, budynków znajdujących się przede wszystkim przy ul. W.i H.. Warunki przesłaniania i nasłonecznienia budynków sąsiednich do inwestycji oceniono w odniesieniu do 2 okien w dwóch wielopokojowych mieszkaniach o numerach 1 i 2, położonych na najniższej kondygnacji budynku mieszkalnego, zlokalizowanego na działce [...], przy ul. H.. Należy wskazać, że zarówno w analizie jak suplemencie pominięte zostało mieszkanie nr [...], , do którego prawo przysługuje skarżącej I. D. uznanej przez organy za stronę postepowania. W analizie nie wyjaśniono kwestii dotyczącej "pozostawania budynku w swoim zacienieniu", co w ocenie Sądu może mieć znaczenie dla ustaleń dotyczących ustalenia czy w odniesieniu do wszystkich lokali mieszkalnych spełnione będą normy przesłaniania i zacienienia (nasłonecznienia). W tym stanie faktycznym sprawy należy wskazać, że organy obu instancji nie uczyniły zadość wymaganiom postępowania administracyjnego w tym art. 7, 77 § 1 i 107 § 3 kpa i nie wyjaśniły w sposób wyczerpujący kwestii wymaganego nasłonecznienia budynków znajdujących się na sąsiednich działkach. Zasadne są okazały się zatem zarzuty skargi wniesionej przez I. K. i I. D. w jakim kwestionują one prawidłowość ustaleń poczynionych w analizie sporządzonej w listopadzie 2012 r. i suplemencie do analizy z maja 2015 r. Także w ocenie Sądu przedłożone do akt administracyjnych rysunki i wnioski analizy, a w szczególności uzupełniający ją i suplementu nie mogły być uznane za wystarczające do dokonania ustaleń dotyczących warunków określonych w § 13 i § 60 powołanego wyżej rozporządzenia. Przede wszystkim należy wskazać, że w suplemencie brak jakichkolwiek pomiarów, które umożliwiają przeprowadzenie obliczeń w odniesieniu do konkretnych okien znajdujących się w budynkach zlokalizowanych na działkach sąsiednich przy ul. H., W., W.i [...],. Brak również danych dotyczących programu, w którym dokonano obliczeń zobrazowanych w formie graficznej opracowania, z których wynika, że projektowana inwestycja jest zgodna z wymogami § 13 i 60 przepisów techniczno-budowlanych. Tym samym dowody znajdujące się w aktach sprawy, dotyczące kwestii nasłonecznienia i zacienienia istniejących i projektowanych budynków przedstawione w formie graficznej nie znajdują potwierdzenia w precyzyjnych obliczeniach, gdyż w suplemencie ich w ogóle nie podano, natomiast w analizie z listopada 2012 r. zostały one podane wyłącznie dla okna nr [...], i [...], w budynku przy ul. H.. Należy podkreślić, że kwestia nasłonecznienia powinna być przez organ wyjaśniona w sposób czytelny i zrozumiały, pozwalający na skontrolowanie prawidłowości przeprowadzonej analizy. W tym względzie Sąd w składzie rozpoznającym niniejsza sprawa podziela w całej pełni tę linię orzecznictwa, w której przyjmuje się, że obowiązkiem organu rozstrzygającego w sprawie o udzielenie pozwolenia na budowę jest zebranie takiego materiału dowodowego w oparciu o który można dokonać stosownych obliczeń, które ewentualnie pozwalają aprobować bądź merytorycznie zakwestionować spełnienie norm dotyczących oświetlenia i nasłonecznienia. Możliwość taką powinny mieć także strony (por. wyrok NSA z 29.06. 2011 , sygn. akt II OSK 1138/10). Trzeba również podkreślić, że sporządzenie analizy nasłonecznienia przez osobę mającą odpowiednie przygotowanie zawodowe – jak to miało miejsce w rozpoznawanej sprawie- nie zwalnia ani organów, ani sądu administracyjnego od wszechstronnej i obiektywnej oceny takiego dowodu (por. wyrok NSA z 11. 03. 2010, sygn. akt II OSK 508/09). Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ odwoławczy będzie zatem musiał uzupełnić analizę Kwestia nasłonecznienia powinna być bowiem wyjaśniona w sposób czytelny i zrozumiały, pozwalający na skontrolowanie przeprowadzonej analizy (por. wyrok WSA w Olsztynie z 28.04. 2011, sygn. akt II SA/Ol 137/11. W rozpoznawanej sprawie jest to szczególnie istotne ze względu na fakt znacznego graniczenia nasłonecznienia i doświetlenia w mieszkaniach nr [...], i [...], znajdujących się w dolnej kondygnacji budynku przy ul. H. już tzn. przed realizacją planowanego obiektu. Tym samym jako zasadny należy uznać zarzut naruszenia zasady z art. 8 kpa, zgodnie z którą organy administracji publicznej prowadzą postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej. Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi trzeba wskazać, iż nietrafny jest zarzut, w którym kwestionowana jest nazwa inwestycji: "przebudowa budynku oświatowego i rozbudowa o budynek zamieszkania zbiorowego-budynek hotelowy" podczas gdy faktycznie jest to o przebudowa istniejącego budynku oświatowego przy al. M. oraz budowa budynku hotelowego. Należy bowiem wskazać, że zgodnie z ww. zgodnie z art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy wydana przez Prezydenta M. Krakowa 6 kwietnia 2012 r. projektowana przedmiotowa inwestycja została określona tak jak w zatwierdzonym projekcie budowlanym. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sad Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami orzekł jak w punkcie I sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a w punkcie II sentencji.