II SA/Kr 1137/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Nawara - Dubiel po rozpoznaniu w dniu 12 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi L. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2018 r., znak [...] w przedmiocie ustalenia jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości postanawia oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze wniesionej w niniejszej sprawie skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, "albowiem jej wykonanie spowoduje, że skarżący będzie zmuszony uiścić opłatę, co będzie wiązać się z obciążeniem budżetu domowego". Stosownie do przepisu 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302) - dalej określanej jako p.p.s.a. - po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Trzeba przy tym podkreślić, że to na autorze wniosku spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Okoliczności wskazane we wniosku muszą mieć charakter konkretny i zindywidualizowany, pozwalający ustalić, iż wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do danego wnioskodawcy (postanowienie NSA z dnia 24 czerwca 2015 r., sygn. II OZ 594/15, opublikowane w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych). Przedmiotem skargi jest decyzja ustalająca skarżącemu jednorazową opłatę z tytułu wzrostu wartości nieruchomości na skutek uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Opłata określona w decyzji wynosi 836 zł. Powszechnie przyjmuje się, że nie sposób stwierdzić zaistnienie przesłanki trudnych do odwrócenia skutków z tej tylko przyczyny, że przedmiotem decyzji jest zobowiązanie o charakterze pieniężnym. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 12 września 2013 r., sygn. I FZ 310/13 (LEX nr 1363508) w art. 61 § 3 p.p.s.a. mowa jest o takiej szkodzie, która nie będzie mogła być zrekompensowana wskutek zwrotu spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, jak również nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Wykonanie świadczenia pieniężnego z natury rzeczy nie wywoła nieodwracalnych skutków, gdyż ewentualne uchylenie zaskarżonej decyzji spowoduje konieczność zwrotu należności. Trudno również dopatrzyć się w okolicznościach niniejszej sprawy drugiej z wymienionych przesłanek tj. znacznej szkody. Zobowiązanie wynikające z zaskarżonej decyzji opiewa na kwotę 836 zł, która jest stosunkowo niewielka. Oczywiście wnikliwa ocena tej kwestii wymagałaby porównania z sytuacją majątkową skarżącego, bowiem mogą istnieć takie sytuacje, w których nawet taka kwota będzie zagrażać spowodowaniem "znacznej" szkody. Jednakże żadnych okoliczności na poparcie takiej tezy skarżący nie wskazał. Podniósł jedynie kwestię obciążenia budżetu domowego, bez wyjaśnienia, jak poważne jest to obciążenie. Wobec niewykazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji - Sąd oddalił wniosek o wstrzymanie jej wykonania na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.