II SA/Kr 1148/13

Kraków, dnia 30 maja 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi E.T. i E.G. na decyzję Wojewody [ ] z dnia 24 czerwca 2013 r. znak [ ] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji E.T. i E.G. wnieśli skargę do WSA w Krakowie na decyzję Wojewody [.....] z dnia 24 czerwca 2013 r. w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej. Pismem z dnia 25 kwietnia 2014 r. złożyli kolejny wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Podnieśli, że okoliczności sprawy uległy zmianie i konieczne jest wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody [.....] , a ponadto jest to decyzja błędna, która przyniesie dużo szkód. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej powoływana jako P.p.s.a.), sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynność, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). Cytowany przepis, choć przewiduje możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na wniosek strony, to uzależnia skorzystanie z takiego środka prawnego w sytuacji, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Możliwość udzielenia ochrony tymczasowej została zatem ograniczona od wystąpienia jednej z dwóch przesłanek zawartych w tym przepisie. Obowiązkiem strony jest wskazanie we wniosku okoliczności na poparcie spełnienia przynajmniej jednej z tychże przesłanek. Innymi słowy uprawnienie to wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku, poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (por. postanowienie NSA z dnia 26 listopada 2007 r., II FZ 338-339/07). Argumentacja wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu musi w sposób przekonywujący pokazać konkretne relacje między brakiem wstrzymania zaskarżonej decyzji a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 P.p.s.a. (por. post. NSA z dnia 21 grudnia 2006 r., I FZ 525/06). Stosownie natomiast do treści art. 61 § 4 P.p.s.a. postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Podkreślić trzeba, że zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania może nastąpić jedynie wtedy, gdy ujawnione zostaną okoliczności uzasadniające zastosowanie tej instytucji prawnej, albowiem zasadą jest wykonywanie zaskarżonych aktów, zwłaszcza decyzji administracyjnych. Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, strona ma obowiązek uprawdopodobnić istnienie konkretnych i obiektywnych okoliczności pozwalających przyjąć, że wstrzymanie wykonania aktu jest zasadne. Nie wystarcza jedynie złożenie wniosku. Rozważając zasadność wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w niniejszym postępowaniu uznać należało, że pomimo wskazania przez stronę skarżącą, iż w sprawie zaistniały nowe okoliczności, Sąd nie dopatrzył się, aby uzasadniały one słuszność żądania strony. Nadto uzasadnienie wniosku zostało oparte na ogólnikowych twierdzeniach. Przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie można utożsamiać z oceną legalności zaskarżonej decyzji. Na marginesie należy zauważyć, że strona skarżąca składając kolejny wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, niepoparty odpowiednimi dowodami, opóźnia merytoryczne rozpoznanie skargi. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało postanowić, jak na wstępie.