II SA/Kr 1151/13
WyrokWSA w Krakowie2013-12-17
Skład orzekający: Mariusz Kotulski, Kazimierz Bandarzewski, Jacek Bursa
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej prawidłowo odmówił wznowienia postępowania, gdy strona nie wykazała, w którym dniu dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania?Ratio decidendi
Organ administracji publicznej prawidłowo odmówił wznowienia postępowania, ponieważ strona skarżąca, mimo wezwania, nie wykazała w którym dniu dowiedziała się o decyzjach, które stanowiły podstawę do wznowienia postępowania. Brak udowodnienia tej daty uniemożliwia ustalenie, czy wniosek o wznowienie został złożony w ustawowym terminie jednego miesiąca od dnia powzięcia wiadomości o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia.Stan faktyczny
Strona J.Z. złożyła wniosek o wznowienie postępowania zakończonego ostatecznymi decyzjami z 2001 r. w sprawie pozwolenia na przebudowę instalacji gazowej, wskazując jako podstawę art. 145 § 1 pkt 4 KPA (strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu). Organ pierwszej instancji odmówił wznowienia, uznając, że strona wiedziała o decyzjach znacznie wcześniej niż miesiąc przed złożeniem wniosku, co uniemożliwiało zachowanie terminu. Wojewoda utrzymał postanowienie w mocy. Skarżąca zarzuciła m.in. brak dostępu do akt i niepodanie daty dowiedzenia się o decyzjach. Sąd administracyjny oddalił skargę.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mariusz Kotulski Sędziowie: Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski Sędzia WSA Jacek Bursa (spr.) Protokolant: Katarzyna Paszko-Fajfer po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 grudnia 2013 r. sprawy ze skargi J. Z. na postanowienie Wojewody [...] z dnia 24 czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania skargę oddala.
II SA/Kr 1151/13
Uzasadnienie
wyroku z dnia 17 grudnia 2013 roku.
Postanowieniem z dnia 07.05.2013 r. [...] Prezydent Miasta T. , na podstawie art. 148 § 2 i art. 149 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, po rozpatrzeniu wniosku Pani J.Z. w sprawie wznowienia postępowania w sprawie wydania pozwolenia na przebudowę wewnętrznej instalacji gazowej w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] w T. na działce nr [...] obręb [...] zakończonego decyzją ostateczną znak: [...] z dnia 10.07.2001 r oraz wznowienia postępowania w sprawie zatwierdzenia rysunków zamiennych do projektu budowlanego wewnętrznej instalacji gazowej w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] w T. na działce nr [...] obręb [...] zakończonego decyzją ostateczną znak: [...] z dnia 30.11.2001 r dla A. Sp. z o.o. w T. odmówił wznowienia postępowania zakończonego decyzją znak: [...] z dnia 10.07.2001 oraz decyzją znak: [...] z dnia 30.11.2001.
W uzasadnieniu wskazał, że decyzją znak: [...] z dnia 10.07.2001 oraz decyzją znak: [...] z dnia 30.11.2001 orzeczono wydanie pozwolenia na przebudowę wewnętrznej instalacji gazowej w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] w T. na działce nr [...] obręb [...] oraz zatwierdzenie rysunków zamiennych do projektu budowlanego wewnętrznej instalacji gazowej w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] w T. na działce nr [...] obręb [...] . Pani J.Z. w dniu 21.02.2013 r. wniosła o wznowienie w/w postępowania. Jako podstawę wznowienia strona podała art. 145§1 pkt 4 Kpa. Organ zważył, że zgodnie z przepisem art. 145 § 1 K.p.a. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, m.in. jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Następnie wskazał, że zgodnie z art. 148 § 1 podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Z akt zalegających w sprawie wynika że decyzją znak [...] z dnia 10.07.2001 r A. Sp. z o.o. uzyskał pozwolenie na przebudowę wewnętrznej instalacji gazowej w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] . Pozwolenie obejmowało przebudowę wewnętrznej instalacji gazowej między innymi w lokalu mieszkalnym nr [...] będącym współwłasnością Pani J.Z. . Miejski Zarząd Budynków jako dowód dysponowania nieruchomością na cele budowlane przedłożył pismo Wydziału Geodezji Gospodarowania Mieniem i Rolnictwa dotyczące budynków stanowiących własność Gminy Miasta T. , z którego wynika że budynek mieszkalny przy ul. [...] stanowiący własność GMT przekazany jest w administrowanie Miejskiemu Zarządowi Budynków. W aktach sprawy zalega również uchwała nr [...] Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul.[...] , w której zatwierdza się do wykonania plan gospodarczy polegający między innymi na - wymianie instalacji gazowej, podpisany przez Panią J.Z. . W posiadaniu organu I instancji jest również zawiadomienie z dnia 12.09.2001 r o zakończeniu wymiany instalacji gazowej oraz decyzja zatwierdzająca rysunki zamienne oraz udzielająca pozwolenia na użytkowanie wewnętrznej instalacji gazowej w budynku mieszkalnym przy ul. [...] , więc i również w mieszkaniu nr [...] , stanowiącym własność Pani J.Z. , gdzie widnieje opinia kominiarska z dnia 22 08.2001 r wystawiona przez mistrza kominiarskiego M.R. o prawidłowości podłączenia zainstalowanych przyborów gazowych do przewodów wentylacyjnych i spalinowych. Wobec powyższych faktów organ stwierdził, że wszystkie te czynności, czyli prace budowlane przy wymianie, kontrola przewodów wentylacyjnych i spalinowych jak i odbiór instalacji wymienianej na podstawie decyzji znak [...] z dnia 10.07.2001 i dnia 30.11.2001 r nie mogły się obyć bez wiedzy Pani J.Z. tym samym wiedziała ona o wymianie instalacji gazowej jak i o jej odbiorze przez Miejski Zarząd Budynków. Potwierdzają to również pisma z dnia 16.01.2013 oraz z dnia 22.01.2013 r . Również w dniu 18.08.2006 r Pani J.Z. wystąpiła do tut. Urzędu z wnioskiem o zatwierdzenie projektu i udzielenie pozwolenia na rozbudowę wewnętrznej instalacji gazowej w lokalu użytkowym-kancelarii notarialnej w lokalu nr [...] Kolejnym potwierdzeniem faktu że Pani J.Z. wiedziała o decyzji z dnia 10.07.2001 r znak: [...] która zakończyła postępowanie administracyjne o wznowienie którego występuje jest pismo z dnia 16.01.2013 r kierowane do Rady Nadzorczej A. Sp. z o.o. w którym pisze ,. Mimo statusu strony, nie uzyskałam kopii projektu będącego załącznikiem orzeczenia zezwalającego na podjęcie robót." Zasadą jest, że strona wnosi podanie w terminie jednego miesiąca od dnia w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę wznowienia. Jak podkreślił NSA w wyroku z dnia 15 maja 2008 r II OSK 547/07 LEX nr 489632 "Powzięcie wiadomości o wydaniu decyzji nie jest przy tym pojęciem tożsamym z zawiadomieniem o pełnej treści decyzji, co mogłoby nastąpić dopiero po doręczeniu decyzji. Zachowanie terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania musi być przez stronę udowodnione. Nie wystarczy tutaj uprawdopodobnienie Wobec powyższego w oparciu o art. 148 § 1 w dniu 04.03.2013 zostało wysłane do Pani J.Z. wezwanie o udokumentowanie w którym dniu dowiedziała się o w/w decyzjach. W piśmie z dnia 18.03.2013 r Pani J.Z. nie podała żadnej daty. Powyższy stan faktyczny powoduje konieczność odmowy wznowienia postępowania.
Na powyższe postanowienie organu pierwszej instancji zażalenie do Wojewody wniosła J.Z. , wnosząc o uchylenie postanowienia Prezydenta Miasta T. i wznowienie postępowania. Jej zdaniem projekt sporządzono niechlujnie, w trakcie realizacji dołączono rysunki zamienne, a fakt uzyskania opinii kominiarskiej w 2001 r. o prawidłowości zainstalowania przyborów gazowych do przewodów wentylacyjnych i spalinowych o niczym nie świadczy, ponieważ w kancelarii funkcjonował jedynie piecyk gazowy do ogrzewania wody w łazience, a kontrole kominiarskie w budynku są rzadkością.
Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2013 roku, znak: [...], Wojewoda utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy. W uzasadnieniu przytoczył okoliczności faktyczne sprawy, w szczególności fakty, które dały podstawę dla organu I instancji do odmowy wznowienia postępowania oraz uznał, że zaskarżone postanowienie zostało wydane zgodnie z prawem. Podstawą wydania odmowy wznowienia postępowania w niniejszej sprawie był art. 149 § 3 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem "odmowa wznowienia postępowania następuje w drodze postanowienia". Postanowienie o odmowie wznowienia postępowania może być wydane jedynie z przyczyn formalnych w wyniku postępowania wstępnego wszczynanego na wniosek. Opierając się na orzecznictwie sądowo-administracyjnym stwierdzono, iż organ administracji obowiązany był z urzędu zbadać zachowanie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, bowiem wszczęcie postępowania wznowieniowego na wniosek strony, mimo uchybienia terminu, stanowi rażące naruszenie prawa, godząc w zasadę trwałości decyzji administracyjnych. Zgodnie z orzecznictwem NSA (wyrok NSA z dnia 14 czerwca 1999 r., sygn. akt IV SA 2397/98 - LEX nr 47857) przed wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania organ administracji bada wyłącznie, czy wniosek o wznowienie postępowania oparty jest o ustawowe przesłanki wznowienia, enumeratywnie wymienione w art. 145 § 1 k.p.a. oraz czy podanie o wznowienie postępowania zostało wniesione z zachowaniem terminów przewidzianych w art. 148 k.p.a. Tylko w przypadku ujawnienia, iż podanie o wznowienie nie wskazuje przesłanek przewidzianych w art. 145 § 1 k.p.a., bądź nie zachowany został termin do jego złożenia przewidziany w art. 148 k.p.a. - organ administracji może na podstawie art. 149 § 3 k.p.a. wydać decyzję odmawiającą wznowienia postępowania. W pozostałych przypadkach organ administracji ma obowiązek wydać postanowienie o wznowieniu postępowania i przeprowadzić postępowanie zgodnie z zasadami określonymi w art. 150 i 151 k.p.a. W przedmiotowej sprawie podanie o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. zostało złożone bez wykazania przez wnoszącą kiedy dowiedziała się o decyzji. Organ pierwszej instancji wykazał, że termin do złożenia podania nie mógł być przez J.Z. zachowany, co w sposób logiczny przedstawiono w uzasadnieniu zakwestionowanego postanowienia, natomiast wnosząca zażalenie nie odniosła się do wskazanego jej w wezwaniu istotnego braku formalnego. Wobec powyższego organ orzekł jak w sentencji.
Skargę na powyższe postanowienie wniosła J.Z. podając że nie uzyskała dostępu do akt i dlatego nie podała daty, której żądał UM, a ponadto że o sprawie decydowała rodzina R. W piśmie złożonym w dniu rozprawy skarżąca podała, że o decyzji dotyczącej postępowania w przedmiocie wewnętrznej instalacji gazowej dowiedziała się w trakcie postępowania związanego z kradzieżą czytnika do gazomierza kancelarii notarialnej, co miało miejsce 6 listopada 2012 roku.
Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do art. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "ppsa", sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do treści art. 134 § 1 ppsa. Orzekanie – w myśl art. 135 ppsa - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Jak wynika z treści pisma skarżącej, w dniu 21.02.2013r. złożyła ona wniosek o wznowienie na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. postępowania w sprawie zakończonej wskazanymi na wstępie decyzjami, podając że bez swojej winy nie brała udziału w postępowaniu i nie doręczono jej żadnych decyzji. We wniosku tym skarżąca nie podała żadnej daty co do okoliczności dowiedzenia się o decyzjach. Tymczasem zgodnie z art. 148 k.p.a., podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania, a termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Wobec powyższego organ wezwał skarżącą w terminie 7 dni do uzupełnienia braków formalnych wniosku poprzez udokumentowanie, w którym dniu dowiedziała się o decyzjach znak: [...] z dnia 10.07.2001 oraz znak: [...] z dnia 30.11.2001. W odpowiedzi skarżąca nadal nie wskazała żadnej daty dowiedzenia się o w/w decyzjach. W związku z tym organ I instancji przeprowadził postępowanie w ramach którego ustalił, że skarżąca dowiedziała się o decyzjach znacznie wcześniej niż miesiąc przed złożeniem wniosku o wznowienie, bo już w 2001 roku. W zażaleniu skarżąca – będąca notariuszem, a zatem posiadając profesjonalną wiedzę prawniczą - nadal nie podała daty dowiedzenia się o decyzjach. Informacja taka nie została podana również w skardze, a także w toku postępowania sądowo administracyjnego, gdyż ogólnikowe stwierdzenie o postępowaniu policyjnym związanym z kradzieżą czytnika, nie spełnia wymogu z art. 148 § 2 k.p.a.
W tym stanie rzeczy zważyć należy, że zgodnie z art. 148 § 2 k.p.a., termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. W orzecznictwie nie kwestionowany jest przy tym pogląd, że powzięcie wiadomości o wydaniu decyzji nie jest przy pojęciem tożsamym z zawiadomieniem o pełnej treści decyzji, co mogłoby nastąpić dopiero po doręczeniu decyzji. W pierwszym przypadku chodzi tylko o informację o wydaniu decyzji, w drugim o czynność jej doręczenia. Artykuł 148 § 2 k.p.a. nie wymaga dla otwarcia biegu terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. dopełnienia wymogu doręczenia decyzji, której dotyczy żądanie wznowienia. Bieg tego terminu rozpoczyna się w dacie powzięcia przez stronę wiadomości o istnieniu danej decyzji. Istotne jest to, aby do strony dotarła wiadomość o wydaniu decyzji i o zawartym w niej rozstrzygnięciu, niezależnie od źródła, z którego pochodzi informacja. Por. też wyrok WSA w Poznaniu z dnia 27 stycznia 2010 r., IV SA/Po 506/09, LEX nr 554245: "Jednomiesięczny termin do żądania wznowienia postępowania administracyjnego biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się w jakikolwiek sposób o istnieniu decyzji. Informacja o wydanej decyzji wcale nie musi pochodzić od organu wydającego decyzję, lecz także z innych źródeł, byleby wskazywała na treść rozstrzygnięcia w danej sprawie". Podkreślić również należy, że w orzecznictwie jednoznacznie przyjmuje się, że strona musi udowodnić, kiedy dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania. Przykładowo można wskazać wyroki NSA: z dnia 16 października 1998 r., III SA 2802/97, LEX nr 34954, w którym wyrażono pogląd, że: "Strona ze skutkiem prawnym może złożyć podanie o wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania. Zachowanie powyższego terminu musi być udowodnione przez stronę, zaś organ administracji swobodnie ocenia dowody w tej mierze"; oraz wyrok NSA z dnia 19 maja 2000 r., I SA/Wr 1038/97, LEX nr 43046: "Strona ze skutkiem prawnym może złożyć podanie o wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania. Strona musi więc udowodnić, kiedy (w jakiej dacie) dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania, ze ścisłością dostateczną do ustalenia, że jej podanie o wznowienie wpłynęło przed upływem terminu jednomiesięcznego od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia".
W przedmiotowej sprawie skarżąca, mimo że posiada profesjonalną wiedzę prawniczą, na żadnym etapie postępowania administracyjnego nie podała daty, w jakiej dowiedziała się o w/w decyzjach i to mimo wezwania organu. Nie uczyniła tego zresztą również w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Zaznaczyć przy tym należy, że akta administracyjne nie dają żadnych podstaw do uznania, że organ odmawiał skarżącej zapoznania się z treścią akt, czy też aby w jakikolwiek sposób to utrudniał. W tym stanie rzeczy, wobec faktu, że skarżąca nie wskazała daty ani żadnych okoliczności faktycznych, które dałyby podstawę do dokonania ustaleń kiedy dowiedziała się o decyzjach znak: [...] z dnia 10.07.2001 oraz znak: [...] z dnia 30.11.2001, organ dokonał w tym zakresie własnych ustaleń. Przeprowadzone przez organ postępowanie dowodowe, wyciągnięte z materiału dowodowego wnioski i dokonane ustalenia należy uznać za prawidłowe, trafne i nie budzące zastrzeżeń z punktu widzenia zasad logicznego rozumowania oraz doświadczenia życiowego. Wynika z nich jednoznacznie, że skarżąca wiedziała o w/w decyzjach znacznie wcześniej niż miesiąc przed złożeniem wniosku o wznowienie postępowania. W tym stanie rzeczy postanowienie o oddaleniu wniosku o wznowienie należy ocenić za zgodne z prawem, a skargę za nieuzasadnioną.
Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło