II SA/Kr 1153/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Głowacki Sędziowie WSA Małgorzata Brachel-Ziaja / spr. / NSA Andrzej Niecikowski Protokolant Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 października 2006r. sprawy ze skargi W.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [....] w przedmiocie umorzenia postępowania - skargę oddala - WSA/wyr. l - sentencja wyroku Decyzją z dnia [....] po rozpatrzeniu odwołania W.S. od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy w B. z dnia [....] w sprawie zobowiązania W.S. do przyłączenia budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce położonej w B. przy ul...... do istniejącej na tej działce sieci kanalizacji sanitarnej w terminie do .......2003 r. - na podstawie art. 138 § l pkt 2 w związku z art. 127 oraz art. 105 k.p.a. -Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. uchyliło zaskarżoną decyzję i umorzyło postępowanie I instancji. W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. stwierdziło, co następuje: Zaskarżoną decyzją organ I instancji zobowiązał W.S. do przyłączenia budynku mieszkalnego położonego na działce położonej w B. oznaczonej w ewidencji gruntów numerem ..... do istniejącej na przedmiotowej działce sieci kanalizacji sanitarnej. Termin wykonania obowiązku ustalono na dzień [....] zaś do tego czasu zobowiązano W.S. do regularnego opróżniania zbiornika na ścieki i zachowywania rachunków za wywóz ścieków bytowo - gospodarczych do wglądu komisji kontrolnych. Od tej decyzji odwołanie złożył W.S. kwestionując prawdziwość ustaleń faktycznych dokonanych przez organ I instancji. Zdaniem skarżącego w budynku zamieszkuje jedynie jego była żona ......., która wtargnęła tam siłą, a nie pięć osób, jak stwierdzono w decyzji. Skarżący żąda wykwaterowania osoby bezprawnie - jego zdaniem - zamieszkującej budynek. Budynek mieszkalny nie jest aktualnie wykończony, podłączenie budynku do kanalizacji nastąpi po jego ukończeniu i uzyskaniu pozwolenia na zamieszkanie. Kanalizacja wewnętrzna budynku jest wadliwa i nie nadaje się do użytku. Skarżący nie posiada żadnych rachunków za wywóz zawartości szamba ani za zużycie wody. zatem nie mógł przedstawić ich w postępowaniu. Ponadto w odwołaniu zawarto zarzuty dotyczące bezprawnego zagospodarowania działki przez B.S. Rozpatrując złożone odwołanie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. zwróciło uwagę, że obowiązki właścicieli nieruchomości związane z utrzymaniem na nieruchomości czystości i porządku określa rozdział 3, a w szczególności art. 5 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. Nr 132 póz. 662). Art. 10 ust. 2 i 3 stwierdza, że podmioty, które nie wykonują obowiązków określonych w art. 5 ust. l podlegają karze grzywny. Ustawa ta nie przewiduje rozstrzygania tego rodzaju spraw w formie decyzji administracyjnej. Organ odwoławczy podkreślił, że wydawanie rozstrzygnięć w formie decyzji administracyjnej możliwe jest tylko wówczas, gdy zezwala na to konkretny przepis prawa materialnego. W niniejszej sprawie brak jest podstawy prawnej do wydania rozstrzygnięcia w formie decyzji administracyjnej. Z tej przyczyny zaskarżoną decyzję instancji należało uchylić, a postępowanie I instancji jako bezprzedmiotowe umorzyć. Powyższą decyzję zaskarżył do sądu administracyjnego W.S. Skarżący nie kwestionuje prawidłowości rozstrzygnięcia, nie podnosi żadnych zarzutów odnośnie zaskarżonej decyzji. W skardze wskazano, że przedmiotowy budynek jest bezprawnie zajmowany przez byłą żonę skarżącego, że w budynku tym wadliwie wykonano kanalizację. Ponadto skarżący uważa, że działania Urzędu Miast i Gminy w B. w jego sprawach są stronnicze i nieprawidłowe. W oparciu o te zarzuty skarżący wniósł o nakazanie wykonawcy dokonania przeróbek wadliwej kanalizacji lub obciążenie go kosztami wykonania przeróbek przez innego wykonawcę, o naliczenie kar za utrudnianie mu zamieszkania w przedmiotowym budynku od 1988 r. oraz o wykwaterowanie jego byłej żony z budynku wraz z zobowiązaniem Burmistrza Miasta B. do zapewnienia jej mieszkania kwaterunkowego. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o jej oddalenie i podtrzymało swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Ustawa z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach nie przewiduje wydawania decyzji administracyjnych w sprawach, o których mowa w art. 5, stanowi natomiast, że postępowanie w tych sprawach toczy się według kodeksu wykroczeń. Rozpatrując skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga jest bezzasadna. Organ I instancji nie miał podstaw do wydania decyzji zobowiązującej W.S. do przyłączenia budynku mieszkalnego położonego na działce położonej w B. oznaczonej w ewidencji gruntów numerem ...... do istniejącej na przedmiotowej działce sieci kanalizacji sanitarnej. Jak wskazał organ odwoławczy art. 5 ust. l ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach określa, jakie obowiązki w zakresie utrzymania czystości i porządku ciążą na właścicielu nieruchomości. Są to obowiązki płynące wprost z ustawy i nie wymagają konkretyzacji w drodze decyzji administracyjnej (wyrok NSA w Warszawie z dnia 30 grudnia 1998 r. sygn. akt IV SAB 64/98, LEX nr 45132). Naruszenie tych obowiązków stanowi wykroczenie i zagrożone jest karą grzywny, o czym stanowi art. 10 ust. 2 i 3 powołanej ustawy. Ich realizacja nie może być jednak egzekwowana na drodze postępowania administracyjnego. W takiej sytuacji organ odwoławczy podjął właściwą decyzję uchylając decyzję Burmistrza Miasta i Gminy B. i umarzając postępowanie w tej sprawie jako bezprzedmiotowe. Podejmując taką decyzję organ II instancji orzekł zgodnie z żądaniem odwołującego się, a obecnie skarżącego W.S., który kwestionował zasadność nałożenia na niego obowiązków określonych w decyzji organu I instancji. Pozostałe żądania skarżącego nie mogły zostać uwzględnione. Wojewódzki sąd administracyjny nie jest bowiem właściwy w sprawach, jakich one dotyczyły. Nie leży w jego kompetencji nakazywanie wykwaterowania ani też rozstrzyganie sporów wynikających z umowy cywilnoprawnej zawartej pomiędzy skarżącym a wykonawcą instalacji kanalizacyjnej. Biorąc powyższe pod uwagę skargę wniesioną przez W.S. należało oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 z późn. zm.) w zw. z art. 97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1271 z późn. zm.).