II SA/Kr 1153/16

Kraków, dnia 10 kwietnia 2017r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2017r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Zakładu [...] sp. z o.o. z siedzibą w N. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia na postanowienie z dnia 15 listopada 2016r. w sprawie ze skargi J.G. na decyzję Wojewody [...] z dnia 20 lipca 2016r. znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: oddalić wniosek. W niniejszej sprawie Zakład [...] sp. z o.o. z siedzibą w N. , złożył pismem z dnia 30 marca 2017r. wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia na postanowienie z dnia 15 listopada 2016r., wskazując, iż pracownik spółki nie przekazał niezwłocznie wezwania do usunięcia braków, a nadto, iż spółka nie jest w sprawie reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika. Sąd zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), oznaczanej w skrócie "p.p.s.a." uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a uchybienie powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, Sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. W tym też kontekście należy oceniać przesłankę braku winy. Przywrócenie terminu ma bowiem charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. O braku zawinienia w uchybieniu terminu można więc mówić wyłącznie wówczas, gdy skarżący przekracza termin pomimo dochowania należytej staranności w dbałości o własne sprawy i przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Wskazać ponadto należy, że pojęcie winy strony w uchybieniu terminu w postępowaniu sądowym obejmuje swym zakresem także winę osób trzecich, które strona upoważniła do dokonania określonej czynności lub się nimi posłużyła (por. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dna 15 lipca 2010 r. sygn. akt II OZ 708/10). Z informacji podanych przez wnioskodawcę wynika, że jedynymi okolicznościami mającymi uzasadnić przywrócenie terminu był błąd pracownika spółki, który nie przekazał niezwłocznie do osoby decyzyjnej pisma z sądu zawierającego wezwanie do usunięcia braków formalnych, a nadto, iż spółka nie jest w sprawie reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika. Posłużenie się inną osobą przy odbiorze korespondencji i nieprawidłowe ustalenie daty doręczenia oznacza brak dochowania należytej staranności w dbałości o własne sprawy (niedbalstwo). Ustalenie właściwej daty odbioru przesyłki jest bowiem bardzo istotną informacją warunkująca dochowanie terminów procesowych i zarówno osoba decyzyjna w spółce, jak i osoby którymi się posiłkuje przy odbiorze korespondencji z sądu powinny być szczególnie uwrażliwione na te kwestie. Powyższe zaniedbanie uniemożliwia przyznanie dobrodziejstwa przywrócenia terminu, który ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuszcza się choćby lekkiego niedbalstwa. W ocenie Sądu, okoliczność ta nie może zatem wyłączyć winy w niezachowaniu terminu przez spółkę. Nadto brak wynajęcia profesjonalnego pełnomocnika również nie może wyłączyć winy spółki, gdyż czynność co do której przywrócenia terminu wniesiono nie wymagała szczególnej wiedzy fachowej, bowiem wszelkie niezbędne informacje, w tym o skutkach niezachowania terminu, wynikały z treści wezwania. Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a.