II SA/Kr 1166/13

PostanowienieWSA w Krakowie2013-10-22

Skład orzekający: Aldona Gąsecka-Duda

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny jest właściwy do rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania wypowiedzenia opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego, które zostało dokonane na podstawie ustawy o gospodarce nieruchomościami?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania wypowiedzenia opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego, gdyż spory w tym zakresie mają charakter cywilnoprawny, a nie administracyjny. Kontrola sądowa dotyczy jedynie postanowienia o odmowie przywrócenia terminu, a nie istoty sprawy dotyczącej wysokości opłaty.
Stan faktyczny
Skarżący M.N. złożył skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. odmawiające przywrócenia terminu do złożenia wniosku. Jednocześnie skarżący domagał się wstrzymania wykonania wypowiedzenia Prezydenta Miasta K. dotyczącego aktualizacji opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego. Sąd rozpoznał wniosek o wstrzymanie wykonania.
Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania wypowiedzenia.

Pełny tekst orzeczenia

sygn. akt II SA/Kr 1166/13 Kraków, dnia 22 października 2013r. POSTANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aldona Gąsecka-Duda po rozpoznaniu w dniu 22 października 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.N. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 19 czerwca 2013r., znak [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania wypowiedzenia Prezydenta Miasta K. z dnia 12 listopada 2009r., znak [...] w sprawie aktualizacji opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego. Niniejsza sprawa została wszczęta wskutek skargi M.N. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 19 czerwca 2013r., znak [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku. Skarżący domagał się wstrzymania wykonania wypowiedzenia Prezydenta Miasta K. z dnia 12 listopada 2009r., znak [...] w sprawie aktualizacji opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek o wstrzymanie wykonania wypowiedzenia nie mógł zostać uwzględniony. W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm. - oznaczanej dalej jako p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Na gruncie przywołanego brzmienia przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. zwrócić należy uwagę na dwie istotne kwestie. W pierwszej kolejności, sąd administracyjny może wstrzymać wykonanie aktu lub czynności, których kontrola należy do jego właściwości. Po wtóre zaś, wstrzymanie możliwe jest jedynie w odniesieniu do aktu lub czynności, które zapadły bądź zostały dokonane w granicach sprawy, której skarga dotyczy. Wypowiedzenie, o którego wstrzymanie wnosi skarżący, zostało dokonane na podstawie art. 77 ust. 1 i ust. 3 oraz art. 78 ust. 1-4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jednolity: Dz. U. z 2010r., Nr 102, poz. 651 ze zm., dalej oznaczona jako u.g.n.). W orzecznictwie wskazuje się, że co prawda wniosek złożony przez użytkownika wieczystego w trybie art. 78 ust. 2 u.g.n. uruchamia postępowanie przed samorządowym kolegium odwoławczym, jednak spory na gruncie opłat za użytkowanie wieczyste są sporami cywilnoprawnymi; wprawdzie przepis art. 79 ust. 7 u.g.n. stanowi o odpowiednim stosowaniu niektórych przepisów k.p.a., jednakże nie oznacza to, że sprawa w jakimś momencie uzyskuje charakter sprawy administracyjnej. Cały czas jest sprawą cywilną, której źródło stanowi spór co wysokości opłaty za użytkowanie wieczyste (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 czerwca 2011r., sygn. akt I OSK 1570/10, Lex Omega nr 1082661; podobnie Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 26 maja 2011r., sygn. akt I OSK 1252/10, Lex Omega nr 1080920). Logiczną konsekwencją takiego stanowiska jest uznanie, że sądy administracyjne nie są właściwe do rozpoznania spraw toczących się w trybie przepisów art. 78-81 u.g.n. (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 26 stycznia 2012r., sygn. akt I OSK 6/12, Lex Omega nr 1120684 oraz Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w postanowieniu z dnia 15 marca 2012r., sygn. akt II SA/Łd 112/12, Lex Omega nr 1135761). Skoro kontrola spornego wypowiedzenia nie należy do właściwości sądu administracyjnego, ten sąd nie może również orzec o wstrzymaniu wykonania tej czynności. Ponadto trzeba zaznaczyć, że w niniejszej sprawie zostało zaskarżone postanowienie organu administracji publicznej w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu. Jest to rozstrzygnięcie formalne, a jego sądowa kontrola musi ograniczać się wyłącznie do zgodności z prawem tego orzeczenia. Ewentualna wadliwość postanowienia skutkować może jego wyeliminowaniem z obrotu prawnego. Natomiast rozpoznając skargę na tego rodzaju akt o charakterze formalnym sąd administracyjny nie może badać istoty sprawy, prowadzonej przez organ administracji. Byłoby to bowiem orzekanie poza granicami sprawy sądowoadministracyjnej. W niniejszej sprawie należy też wskazać, że nawet gdyby wniosek o wstrzymanie wykonania wypowiedzenia mógł zostać rozpoznany, to nie zostałby uwzględniony z uwagi na brak uprawdopodobnienia w nim przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Tymczasem skarżący nie wskazał na żadne okoliczności, które mogłoby uprawdopodobnić niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia, za podstawę biorąc art. 61 § 3 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło