II SA/Kr 1174/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Daniel Sędziowie WSA Iwona Niżnik- Dobosz / spr. / Aldona Gąsecka-Duda Protokolant Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 stycznia 2014 r. sprawy ze skargi J. W. na decyzję Wojewody [...] z dnia 1 lipca 2013 r., znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala II SA/Kr 1174/13 Uzasadnienie Decyzją z dnia 1 lipca 2013 r. nr [...] Wojewoda [...], działając na podstawie art. 81 ust 1, art. 82 ust 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r Prawo budowlane (t. jedn. Dz. U 2010 r., Nr 243, póz 1623 ze zm. ) oraz art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r Kodeks postępowania administracyjnego (t. jedn. Dz. U 2013 r., poz. 267), utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta Nr [...] z dnia 25 kwietnia 2013 r., znak [...], zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą spółce "[...]" R., U., J. i M. F. sp. j. pozwolenia na budowę pn "Dobudowa i nadbudowa istniejącego budynku handlowo-usługowego (polegająca na rozbudowie i nadbudowie istniejącego budynku, dobudowie budynku magazynowego oraz budynku handlowo-wystawowego) wraz z infrastrukturą techniczną na działkach nr [...], [...], [...], [...] obręb [...] i działce nr [...] obręb [...], położonych przy ul. K. w T." Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym Wnioskiem z dnia 4 stycznia 2013 r. "[...]" R., U., J. i M. F. sp. j. (dalej jako Spółka lub Inwestor) wystąpiła o wydanie pozwolenia na budowę dla inwestycji pn "Dobudowa i nadbudowa istniejącego budynku handlowo-usługowego na działkach nr [...], [...], [...] obręb [...] i działce nr [...] obręb [...], położonych przy ul. K. w T.' Postanowieniem z dnia 18 stycznia 2013 r. Prezydent Miasta w oparciu o art. 35 ustawy Prawo budowlane, nałożył na Inwestora obowiązek usunięcia wymienionych w tym postanowieniu nieprawidłowości, występujących w przedłożonym projekcie budowlanym, w terminie 60 dni od dnia doręczenia postanowienia. Decyzją Nr [...] z dnia 25 kwietnia 2013 r., znak [...], Prezydent Miasta zatwierdził projekt budowlany i udzielił Inwestorowi pozwolenia na budowę pn "Dobudowa i nadbudowa istniejącego budynku handlowo-usługowego (polegająca na rozbudowie i nadbudowie istniejącego budynku, dobudowie budynku magazynowego oraz budynku handlowo-wystawowego) wraz z infrastrukturą techniczną na działkach nr [...], [...], [...], [...], [...] obręb [...] i działce nr [...] obręb [...], położonych przy ul. K. w T.". W uzasadnieniu organ l instancji stwierdził, iż w postępowaniu poprzedzającym udzielenie pozwolenia na budowę umożliwiono stronom zapoznanie się z materiałem dowodowym przedstawionym przez Inwestora Wskazano, iż inwestycja jest zgodna z obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego terenu dzielnicy miasta T. – K., wyznaczonego ul. K., K. i wałem rzeki B., uchwalonym uchwałą Rady Miejskiej w Tarnowie z dnia 30 czerwca 2011 r., Nr Xl/132/2011 (Dz. Urz. Woj. Małopolskiego Nr 368 z 2011 r., póz 3152) Wypełniając dyspozycję art. 35 ustawy Prawo budowlane, organ dokonał sprawdzenia projektu budowlanego z obowiązującymi przepisami, jego kompletność i wykonanie przez projektantów posiadających stosowne uprawnienia budowlane, należących do właściwej izby samorządu zawodowego. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł J. W., podnosząc, iż kwestionowaną decyzję wydano w oparciu o nieważną decyzję Dyrektora Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w K., wydaną z upoważnienia Marszałka Województwa, w dniu 17 sierpnia 2009 r., znak [...], zwalniającą inwestora z zakazów wynikających z art. 85 ust 1 pkt 4 ustawy Prawo wodne w przedmiocie wykonania wykopów w odległości mniejszej niż 50 m od skarpy wału przeciwpowodziowego rzeki [...] po stronie odpowietrznej w celu realizacji inwestycji. Zdaniem strony odwołującej się, decyzje w sprawie odstępstw od wymogów ustawy są wydawane z ważnością dwóch lat - zgodnie z art. 88n ust 6 Prawa wodnego Ponadto odwołujący się wskazał, ze nadal toczy się postępowanie administracyjne w przedmiocie naruszenia stosunków wodnych, wszczęte przez Prezydent Miasta na jego wniosek z dnia 30 maja 2011 r., a dotyczące działek objętych kwestionowanym pozwoleniem na budowę. Zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją Wojewoda utrzymał w mocy decyzję organu l instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, ze sprawa z wniosku Spółki o zwolnienie z zakazów wynikających z art. 85 ust 1 pkt 4 ustawy Prawo wodne została zakończona wydaniem z upoważnienia Marszałka Województwa ostatecznej (z dniem 7 września 2009 r.) decyzji Dyrektora Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w K. z dnia 17 sierpnia 2009 r. Organ zauważył, ze podstawą prawną tej decyzji jest art. 85 ust 3 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. ustawy Prawo wodne, a w punkcie II orzeczenia tej decyzji stwierdzono, iż obowiązuje ona do dnia 31 grudnia 2014 r Zgodnie z art. 1 pkt 24 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o zmianie ustawy Prawo wodne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 32 z 2011 r., póz 159) z dniem 18 marca 2011 r. uchylono dział V ustawy Prawo wodne (zawierający m. in. art. 85), lecz według art. 204 ust 1 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (t. jedn. Dz. U z 2012 r., póz 145 ze zm.) wyłącznie sprawy wszczęte, a niezakończone wydaniem decyzji ostatecznej przed dniem wejścia w życie ustawy, podlegają rozpoznaniu w trybie określonym w ustawie (z dniem 18 marca 2011 r. marszałek województwa może także, w drodze decyzji, zwolnić z zakazów m. in. wykonywania obiektów budowlanych, kopania dołów oraz rowów w odległości mniejszej niż 50 m od stopy wału po stronie odpowietrznej na podstawie art. 88n ust 3 ustawy). Organ odwoławczy podniósł, ze nie jest kompetentny do oceny rozstrzygania w toczącym się odrębnym postępowaniu administracyjnym dotyczącym zasadności zarzutu naruszenia stosunków wodnych w sytuacji podniesienia, przed dniem złożenia wniosku o pozwolenie na budowę (tj. 7 stycznia 2013 r.), terenu działek stanowiących własność Spółki Jawnej [...] w stosunku do działek stanowiących własność strony odwołującej się. Zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym, zawierającym projekt instalacji kanalizacji deszczowej, z terenu działek nr [...], [...], [...] i [...] wody deszczowe zostaną zebrane poprzez projektowaną instalację do żelbetowego zbiornika szczelnego, planowanego na działce nr [...], z którego zostaną przepompowane do istniejącej kanalizacji deszczowej w ul. K.. W ocenie organu II instancji, z uwagi na spełnienie wymagań określonych w art. 35 ust 4 oraz w art. 32 ust 4 ustawy Prawo budowlane, nie było podstaw do wydania decyzji o odmowie udzielenia pozwolenia na budowę opisanej w sprawie inwestycji. W skardze na powyższą decyzję J. W. podniósł zarzuty zgłoszone wcześniej w odwołaniu od decyzji organu l instancji, wskazując, ze decyzja Dyrektora Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w K. z dnia 17 sierpnia 2009 r. w sprawie zezwolenia na odstępstwa od przepisów Prawa wodnego jest nieważna. Ponadto skarżący wskazał, ze pozwolenie na budowę zostało wydane w oparciu o uzgodnienia, które wykluczają inwestycję [...] Wodociągi nie wyraziły pozwolenia na odprowadzanie wód opadowych i drenażowych do kanalizacji sanitarnej Organ l instancji zatwierdził projekt instalacji deszczowej bez konsultacji z właścicielem instalacji – [...] Wodociągami, które wykluczają przyjęcie wody deszczowej. Podobnie, wbrew uzgodnieniom z "T" S A, pozwolenie na budowę dopuszcza inwestycję w strefie ochronnej 15 m liczonej w poziomie od skrajnych przewodów wzdłuż istniejącej linii elektroenergetycznej. W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U z 2002 r. Nr 153, póz 1269) stanowi, ze sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanymi granicami skargi (art. 134 ustawy). Z brzmienia art. 145§1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz 1270 ze zm ) wynika natomiast, ze w przypadku, gdy Sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas – w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem Sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 k p a lub w innych przepisach. Cytowana regulacja prawna nie pozostawia zatem wątpliwości co do tego, ze zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Wskazać również należy, ze zgodnie z przepisem art. 133 § 1 p p s a Sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy Orzekanie "na podstawie akt sprawy" oznacza, ze sąd przy ocenie legalności decyzji bierze pod uwagą okoliczności, które z akt tych wynikają i które legły u podstaw zaskarżonego aktu Podstawą orzekania przez sąd administracyjny jest zatem materiał dowodowy zgromadzony przez organ administracji publicznej w toku postępowania, na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę w pełni podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego, ze "skoro wyrok wydawany jest na podstawie akt sprawy, to tym samym badając legalność zaskarżonej decyzji Sąd ocenia jej zgodność z prawem materialnym i procesowym w aspekcie całości zgromadzonego w postępowaniu administracyjnym materiału dowodowego" (wyrok NSA W-wa z dnia 9 07 2008 r., sygn. II OSK 795/07, LEX nr 48323). Zdaniem Sądu skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja jest zgodna z powszechnie obowiązującym prawem. W ocenie Sądu, analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego i stanowiska wywiedzionego przez Wojewodę [...] w zaskarżonej decyzji z dnia 1 lipca 2013 r., nie pozostawia wątpliwości, iż w kontrolowanej sprawie nie doszło do naruszenia prawa, które obligowałoby Sąd do wyeliminowania tego rozstrzygnięcia, a tym samym poprzedzającego je rozstrzygnięcia organu l instancji, z obrotu prawnego na podstawie art. 145 p p s a Kontrolowane rozstrzygnięcie jest prawidłowe i znajduje potwierdzenie w zgromadzonej w sprawie dokumentacji, odzwierciedlającej ustalony w sprawie stan faktyczny, jak i w przepisach prawa obowiązujących w dacie wydania tegoż aktu. W siad za prawidłowym stanowiskiem organów administracji, przypomnieć należy, iż matenalnoprawną podstawę kontrolowanego aktu stanowią przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. A wśród nich przepis art. 32 ust 4 pkt 1 i 2 ustawy, zgodnie z którym pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Z kolei w przepisie art. 33 ust 2 pkt 1-3 ustawy, ustawodawca sprecyzował, iż do wniosku o pozwolenie na budowę należy dołączyć cztery egzemplarze projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust 7, aktualnym na dzień opracowania projektu, nie dotyczy to uzgodnienia i opiniowania przeprowadzanego w ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko albo oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000, oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Natomiast w myśl art. 35 ust 1 ustawy, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust 1 pkt 1b, zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust 7 ustawy, oraz dokumentów, o których mowa w art. 33 ust 2 pkt 6; 4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust 7ustawy. Podkreślić trzeba, iż w razie spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust 1 oraz w art. 32 ust 4 Prawa budowlanego, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 35 ust 4 ustawy) Użyty zwrot "organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę" oznacza, ze organ administracji architektoniczne - budowlanej, w razie spełnienia tych przesłanek, jest związany powyższymi przepisami i ma obowiązek podjąć rozstrzygnięcie zgodne z żądaniem wnioskodawcy Dopiero brak którejkolwiek z przesłanek wymienionych w art. 32 Prawa budowlanego uniemożliwia podjęcie decyzji o pozwoleniu na budowę. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż warunkiem uzyskania decyzji o pozwoleniu na nadbudowę jest złożenie kompletnej dokumentacji projektowej wraz z oświadczeniem o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, stosownymi opiniami, uzgodnieniami i pozwoleniami, która następnie podlega ocenie właściwego organu architektoniczno-budowlanego pod kątem zgodności projektowanego zamierzenia inwestycyjnego z planem zagospodarowania przestrzennego lub w przypadku jego braku z wymogami określonymi w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz z przepisami techniczno-budowlanymi Pozytywne ustalenia w tym zakresie obligują organ do wydania decyzji o pozwoleniu na nadbudowę. W ocenie Sądu analiza niniejszej sprawy pod kątem przywołanych uregulowań nie pozostawia wątpliwości, iż wymagania formalne, określone w cytowanych przepisach - niezbędne do wydania pozwolenia na nadbudowę - zostały przez inwestora spełnione Sąd nie dopatrzył się także uchybień w załączonym do wniosku projekcie budowlanym, który spełnia wymagania określone w uchwale Nr Xl/132/2011 Rady Miejskiej w Tarnowie z dnia 30 czerwca 2011 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu w dzielnicy Miasta T. – K., wyznaczonego ul. K., K. i wałem rzek [...] (Dz. Urz. Woj Małopolskiego Nr 368, póz 21766) Inwestor spełnił także wymagania przewidziane przez przepisy, w tym techniczno - budowlane określone w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki oraz ich usytuowanie. Przechodząc następnie do analizy poszczególnych zarzutów skarżącego Sąd stwierdza, ze nie jest uzasadniony zarzut skarżącego dotyczący nieważności decyzji Dyrektora Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w K., wydanej z upoważnienia Marszałka Województwa, w dniu 17 sierpnia 2009 r, znak [...], zwalniającej inwestora z zakazów wynikających z art. 85 ust 1 pkt 4 ustawy Prawo wodne w przedmiocie wykonania wykopów w odległości mniejszej niż 50 m od skarpy wału przeciwpowodziowego rzeki [...] po stronie odpowietrznej w celu realizacji inwestycji. W skardze skarżący podniósł, ze decyzje w sprawie przedmiotowych odstępstw od ustawy wydawane są z ważnością dwóch lat, a decyzja wydana przez Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych odnośnie odstępstwa dla Firmy [...] wydana została na okres ponad 5 lat. W aktach sprawy znajduje się ksero w/w decyzji zaopatrzone w oryginalny odcisk pieczątki Urzędu Miasta Z treści decyzji Z-cy Dyrektora Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w K., wydanej z upoważnienia Marszałka Województwa, wynika, ze została wydana w dniu 17 sierpnia 2009 r. po rozpatrzeniu wniosku firmy [...] o zwolnienie z nakazów wynikających z art. 85 ust 1 pkt Prawa wodnego Decyzja została wydana w zakresie matenalnoprawnym na podstawie art. 85 ust 3 w zw. z art. 85 ust 1 pkt 4 ustawy z dnia 18 lipca 2001 Prawo wodne (tj. Dz. U nr 239, poz 2019 z 7 grudnia 2005 ze zm. ) W pkt II sentencji tej decyzji właściwy organ stwierdza, ze "niniejsza decyzja obowiązuje do dnia 31 grudnia 2014 r." Jednocześnie omawiana decyzja zaopatrzona jest w klauzulę ostateczności nadaną w dniu 29 stycznia 2013 r. z której wynika, ze w/w decyzja staje się ostateczna z dniem 7 września 2009 r. Wskazaną klauzulę można potraktować jako zaświadczenie o ostateczności w/w decyzji wydanej w dniu 17 sierpnia 2009 r z upoważnienia Marszałka Województwa przez Z-cę Dyrektora MZMiUW w K.. Z decyzji tej, zgodnie z zasadą trwałości aktu administracyjnego w czasie (art. 16 § 1 k p a ) wynikają dla jej adresata prawa dobrze nabyte, z których adresat decyzji może czerpać do terminu ważności. Jak wynika z treści zaskarżonej do WSA w Krakowie decyzji Wojewody została ona wydana w dniu 1 lipca 2013 r., czyli w terminie ważności w/w decyzji z dnia 17 sierpnia 2009 r. Zarówno z treści zaskarżonej decyzji, jak i z akt sprawy a także z norm prawa powszechnie obowiązującego nie wynika, ze decyzja wydana w dniu 17 sierpnia 2009 r z upoważnienia Marszałka Województwa przez Z-cę Dyrektora MZMiUW w K. została wyeliminowana z obrotu prawnego. Zarazem w treści w/w ustawy Prawo wodne obowiązującej na dzień wydania decyzji z dnia 17 sierpnia 2009 r. z upoważnienia Marszałka Województwa przez Z-cę Dyrektora MZMiUW w K. - nie jest zawarta zasada dwuletniego terminu ważności decyzji wydawanych na podstawie art. 85 ust 3 w zw. z art. 85 ust 1 pkt 4 ustawy z dnia 18 lipca 2001 Prawo wodne (tj Dz. U nr 239, póz 2019 z 7 grudnia 2005 ze zm. ) Należy tez podzielić stanowisko organu odwoławczego, który wyjaśnił obowiązujący obecnie stan prawny w zakresie prawa wodnego informując w treści zaskarżonej decyzji, ze zgodnie z art. 1 pkt 24 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o zmianie ustawy Prawo wodne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U Nr 32 z 2011 r., póz 159) z dniem 18 marca 2011 r uchylono dział V ustawy Prawo wodne (zawierający m. in. art. 85), lecz według art. 204 ust 1 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (t. jedn. Dz. U z 2012 r., póz 145 ze zm ) wyłącznie sprawy wszczęte, a niezakończone wydaniem decyzji ostatecznej przed dniem wejścia w życie ustawy, podlegają rozpoznaniu w trybie określonym w ustawie (z dniem 18 marca 2011 r marszałek województwa może także, w drodze decyzji, zwolnić z zakazów m. in. wykonywania obiektów budowlanych, kopania dołów oraz rowów w odległości mniejszej niż 50 m od stopy wału po stronie odpowietrznej na podstawie art. 88n ust 3 ustawy). Zgodnie z treścią art. 88n ust 3 obecnie obowiązującego Prawa wodnego, po nowelizacji):" 1 3. Jeżeli nie wpłynie to na szczelność i stabilność wałów przeciwpowodziowych, marszałek województwa może, w drodze decyzji, zwolnić od zakazów określonych w ust. 1.4. Do wniosku o wydanie decyzji, o której mowa w ust 3, dołącza się charakterystykę planowanych działań wraz z podstawowymi danymi technicznymi i opisem planowanej technologu robót oraz mapę sytuacyjno-wysokościową z naniesionym schematem planowanych robót. W przypadku planowania robót, które mogą naruszyć strukturę korpusu lub podłoża wałów klasy l, II lub III, dołącza się także badania hydrogeologiczne wraz z opinią dotyczącą wpływu tych robót na szczelność i stabilność wałów 5 Stroną postępowania o wydanie decyzji, o której mowa w ust 3, jest wnioskodawca, właściciel wody i właściciel wału przeciwpowodziowego 6 Decyzja, o której mowa w ust. 3, wygasa, jeżeli w terminie 2 lat od dnia, w którym stała się ostateczna, nie uzyskano wymaganego pozwolenia wodnoprawnego lub nie rozpoczęto wykonywania robót lub czynności wskazanych w ust. 1.7. Starosta może, w drodze decyzji, nakazać usunięcie drzew lub krzewów z wałów przeciwpowodziowych oraz terenów, o których mowa w ust 1 pkt 2 8. Decyzja, o której mowa w ust 7, wymaga uzgodnienia z regionalnym dyrektorem ochrony środowiska". Z tego co stwierdzono powyżej wynika, ze treść art. 88n obecnie obowiązującego Prawa wodnego nie obowiązywała w dniu wydawania decyzji przez Z-cę Dyrektora Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w K., z upoważnienia Marszałka Województwa - tj w dniu w dniu 17 sierpnia 2009 r., a na treść tego przepisu powołuje się skarżący w swojej skardze. Nie jest uzasadniony zarzut skarżącego dotyczący faktu wydania zaskarżonej decyzji pomimo tego, ze nadal toczy się postępowanie administracyjne w przedmiocie naruszenia stosunków wodnych, wszczęte przez Prezydenta Miasta na wniosek skarżącego z dnia 30 maja 2011 r., a dotyczące działek objętych kwestionowanym pozwoleniem na budowę. Jak wykazuje skarżący dołączoną do akt sprawy kopią decyzji administracyjnej w przedmiocie jego wniosku w zakresie spornych stosunków wodnych toczy się odrębne postępowanie administracyjne na podstawie art. 29 ust 1 i ust 3 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (dz. U z 2012r, poz. 145 ze zm. ), opisane w treści decyzji SKO w [...] z dnia 20 grudnia 2012 r. dołączonej do akt sprawy Przedmiotem postępowania w sprawie pozwolenia na budowę, zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane nie są kwestie sporne objęte normami prawa wodnego, które są stosowane w treści decyzji przedłożonych przez skarżącego do akt sprawy Zarazem Sąd zauważa, ze w treści zaskarżonej decyzji organu l instancji z dnia 25 kwietnia 2013 r. w pkt 1 określającym szczególne warunki zabezpieczenia terenu budowy i prowadzenia robot budowlanych znajduje się pkt 4) zgodnie z którym w nawiązaniu do § 29 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie - jest mowa o tym, ze dokonywanie zmiany naturalnego spływu wód opadowych w celu kierowania ich na teren sąsiedniej nieruchomości jest zabronione. Z tego wynika, ze w zakresie relewantnym, istotnym z zakresu stosunków wodnych dla norm Prawa budowlanego i odpowiednich przepisów wykonawczych - organ l instancji wypowiedział się gwarancyjnie o interesach skarżącego. Z podniesioną kwestią stosunków wodnych łączy się kolejny zarzut skarżącego dotyczący kwestii kanalizacji deszczowej, zatem ocena Sądu dotycząca tych spraw stanowi kontynuację stanowiska dotyczącego zarzutu wydania pozwolenia na budowę bez uprzedniego rozstrzygnięcia sprawy spornych stosunków wodnych. Nie jest uzasadniony zarzut skarżącego dotyczący okoliczności, ze pozwolenie na budowę zostało wydane w oparciu o uzgodnienia, które wykluczają inwestycję Zdaniem skarżącego, [...] Wodociągi nie wyraziły pozwolenia na odprowadzanie wód opadowych i drenażowych do kanalizacji sanitarnej Organ l instancji, w przekonaniu skarżącego, zatwierdził projekt instalacji deszczowej bez konsultacji z właścicielem instalacji – [...] Wodociągami, które wykluczają przyjęcie wody deszczowej. Ustosunkowując się do tego zagadnienia Sąd stwierdza, ze w aktach sprawy znajduje się pismo Dyrektora Centrum Usług Ogólnomiejskich Urzędu Miasta z dnia 25 lipca 2012 r., zawierające zgodę Centrum Usług Ogólnomiejskich UMT na wprowadzenie wód opadowych pochodzących z dachu projektowanego i rozbudowywanego budynku handlowo-mieszkalnego [...] przy ul. K. oraz z terenów utwardzonych wzdłuż budynków do istniejącej kanalizacji deszczowej zlokalizowanej przy ul. K., o ile będzie ona w stanie przyjąć całą ilość wód opadowych odprowadzanych z obszaru planowanej inwestycji W aktach sprawy znajduje się pismo [...] Wodociągów z dnia 4 lipca 2012 r określające warunki przyłączenia do sieci wodociągowej i kanalizacyjnej oraz zapewnienie dostawy wody i odprowadzania ścieków W piśmie tym jest także wzmianka deklarująca informacyjnie obowiązujący stan prawny w nawiązaniu do postanowień art. 9 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzeniu ścieków(Dz U Nr 123 z 2006 r., póz 858zezm –art. 9), ze zabrania się odprowadzania wód opadowych i drenażowych do kanalizacji sanitarnej O tym zakazie, jako wyrażonym "autorsko", "skonkretyzowanym" przez [...] Wodociągi wypowiada się skarżący w swojej skardze, nie odróżniając informacji o obowiązującym stanie prawnym od oświadczenia woli tego podmiotu Sąd w tym miejscu zauważa, ze kwestia kanalizacji deszczowej została rozstrzygnięta w zatwierdzonym przez organ I i Projekcie budowlanym Projekt budowlany Dobudowy, Rozbudowy i Nadbudowy Istniejącego Budynku Hadlowo-Usługowego "[...]" Tom l, Projekt Zagospodarowania Terenu część II i zawartym tam Projektem instalacji deszczowej, w której uprawnieni Projektant i Sprawdzający specjalnie odrębnie zaświadczają, ze istniejąca sieć kanalizacyjna kanalizacji deszczowej wbudowana w ul. K. w T. jest w stanie przyjąć projektowaną ilość wód opadowych Analiza projektu zagospodarowania terenu wykazuje, ze m. in. usytuowanie trasy przebudowy sieci wewnętrznej kanalizacji deszczowej i likwidacji odcinka sieci kanalizacji ogólnospławnej oraz trasy przyłącza wodociągowego, kanalizacji sanitarnej, kanalizacji deszczowej wraz z separatorem, zbiornikiem szczelnym na wodę deszczową i pompownią z wewnętrzną instalacją energetyczną ją zasilającą jest zatwierdzona przez Zespół Uzgadniania Dokumentacji Projektowej, Wydział Geodezji i Nieruchomości, nr opinii [...] z dnia 3 styczna 2013 Na projekcie zagospodarowania terenu jest także odcisk pieczęci i podpis Kierownika Biura Budownictwa i Zagospodarowania Terenu w Centrum Obsługi Mieszkańców działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta zatwierdzający niniejszy projekt budowlany i udzielający pozwolenia na budowę z dniem 25 kwietnia 2013 r. Analiza treści zaskarżonej decyzji jak i dokumentacji projektowej nie potwierdza także zarzutu skarżącego podnoszącego, ze planowana inwestycja jest sprzecznie z uzgodnieniami "T" i obowiązującym prawem umiejscowiona pod linią elektroenergetyczną 110kV i w strefie ochronnej liczonej w poziomie od skrajnych przewodów wzdłuż istniejącej linii elektroenergetycznej. Umiejscowienie fragmentu obiektu budowlanego pod linia elektromagnetyczną jest dopuszczalne i istnieje w tym przedmiocie linia orzecznicza sądów administracyjnych "W ocenie Sądu z akt sprawy nie wynika, aby ustalony w planie miejscowym obszar korytarza technicznego pod linią elektroenergetyczną WN 220kV uniemożliwiał na tym obszarze realizowanie budownictwa mieszkaniowego Stosownych ustaleń i ocen w tym zakresie nie zawarto w uzasadnieniach wydanych decyzji tym niemniej wskazać należy, iż na rysunku planu przebiegające m. in. przez działkę inwestora linie energetyczne oznaczone zostały jako 110kV, zatem ewentualne ograniczenia co do możliwości zabudowy działki nr [...] można wyprowadzać wyłącznie z przepisów szeroko pojętego prawa energetycznego W konsekwencji z faktu istnienia korytarza energetycznego nie można wywodzić, ze teren działki nr [...] nie może być wykorzystywany na cele budownictwa mieszkaniowego" (Wyrok WSA w Poznaniu, II SA/Po 596/13) Na s. 6 Projektu budowlanego TOM l "Projekt zagospodarowania działki" znajduje odesłanie do treści uchwały Nr Xl/132/2011 Rady Miejskiej w Tarnowie z dnia 30 czerwca 2011 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu w dzielnicy Miasta T. – K., wyznaczonego ul. K., K. i wałem rzek [...] (Dz. Urz. Woj Małopolskiego Nr 368, poz. 21766) Teren inwestycji znajduje się na obszarze oznaczonym symbolem U z podstawowym przeznaczeniem pod usługi komercyjne Zgodnie z § 5 ust 2 pkt 4 opisowej części w/w planu w granicach terenu wyznaczonego na rysunku symbolem U dopuszcza się realizację inwestycji w pasie technicznym od linii elektroenergetycznej 110 kV zgodnie z ustaleniami w zakresie prawa energetycznego. Założenie projektowe dobudowy, rozbudowy i nadbudowy istniejącego budynku handlowo-uslugowego "[...]" zgodne jest z ustaleniami w zakresie prawa energetycznego. Sąd stwierdza, ze analiza projektu zagospodarowania terenu wykazała, ze zagospodarowanie terenu jest uzgodnione w zakresie linii 110 kV przez "T" SA Oddział w T. Wydział Nadzoru Sieci Jednocześnie z opinii wydanej przez "T" w dniu 2 kwietnia 2012 r o planowanym zagospodarowaniu działek nr [...], [...], [...] obręb [...] w T., polegającym na rozbudowie budynku handlowo-magazynowego wynika, ze zagospodarowanie pod linią elektroenergetyczną 110kV jest możliwe przy zachowaniu następujących warunków 1) odległość pionowa przewodów elektronergetycznych 110kV od najwyżej projektowanego elementu budynku przy największym zwisie normalnym w każdym miejscu skrzyżowania linii z budynkiem będzie wynosiła co najmniej 5, 75 m dla każdej łatwo dostępnej części budynku (taras, balkon przeznaczone na pobyt ludzi, 4,23 m dla każdej trudno dostępnej części budynku Powyższe odległości pionowe należy wyznaczyć dla temperatury pracy przewodów + 80 stopni C Uzgadniający "T" SA dodaje, ze na etapie uzgadniania planu realizacyjnego zabudowy działki należy przedłożyć do "T" S A profil krzyżowanego przęsła wraz z zaznaczeniem wymaganych odległości Dokumentacja projektowa zawiera przedmiotowy profil skrzyżowania z przęsłem 15-16 linii 110 kV realizujący wymogi "T". Pismem z dnia 23 lipca 2012 r. – "T" SA zaakceptowała przedłożoną przez inwestora dokumentację profilu przęsła 15-16 linii 110 kV. W omawianej opinii z dnia 2 kwietnia 2012 r. "T" wypowiada się także o wzmiankowanej przez skarżącego "Niedopuszczalności sytuowania stanowisk pracy, składowisk wyrobów i materiałów lub maszyn i urządzeń budowlanych w strefie bezpośrednio pod napowietrzną linią elektroenergetyczną i w odległości 15 m liczonej w poziomie od skrajnych przewodów wzdłuż istniejącej linii elektroenergetycznej. Jednak, co trzeba zaznaczyć w zupełnie innym kontekście niż podnosi to skarżący, ta strefa ma bowiem znaczenie dla wykonywania, prowadzenia robót budowlanych "T" SA stwierdza, ze w przypadku konieczności wykonywania robót budowlanych przy użyciu maszyn lub innych urządzeń technicznych w wyznaczonej strefie należy każdorazowo zwrócić się do Rejonu Wysokich Napięć Ten fragment opinii "T" bezpośrednio nawiązuje do art. 21 a ust 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U z 2000 r. Nr 106, póz 1126, z późn. zm. ), zgodnie z którym kierownik budowy jest obowiązany w oparciu o informacje, o której mowa w art. 20 ust 1 pkt 1b Prawa budowlanego sporządzić lub zapewnić sporządzenie przed rozpoczęciem budowy, planu bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, uwzględniając specyfikę obiektu budowlanego i warunki prowadzenia robot budowlanych, przy czym zgodnie z art. 20 ust 2 Prawa budowlanego w planie należy uwzględnić specyfikę robot budowalnych prowadzonych w pobliżu linii wysokiego napięcia lub czynnych linii komunikacyjnych Z kolei, w myśl § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 23 czerwca 2003 r. w sprawie informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia oraz planu bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, szczegółowy zakres robot budowlanych, o których mowa w art. 21 a ust 2 pkt 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, obejmuje w przypadku robót budowlanych prowadzonych w pobliżu linii wysokiego napięcia lub czynnych linii komunikacyjnych a) roboty wykonywane w odległości liczonej poziomo od skrajnych przewodów, mniejszej niż 15,0 m - dla linii o napięciu znamionowym 110 kV, b) roboty wykonywane w odległości liczonej poziomo od skrajnych przewodów, mniejszej niż 30,0 m - dla linii o napięciu znamionowym powyżej 110 kV. Należy nadto wskazać, ze projekt zagospodarowania terenu dla celów planowanej inwestycji został uzgodniony pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych bez zastrzeżeń, zaopiniowany pod względem zgodności z przepisami bezpieczeństwa i higieny pracy oraz wymaganiami ergonomii. Bez uwag została zatwierdzona zgodność projektu z wymaganiami ochrony przeciwpożarowej. Jak wynika z powyższych ustaleń zarzuty skarżącego rozmijają się z treścią w/w opinii "T" z dnia 2 kwietnia 2012 i uzgodnienia z dnia 23 lipca 2012 r. wydanych dla przedmiotowej inwestycji. Z tych wszystkich przedstawionych powyżej względów, w ocenie Sądu, postępowanie administracyjne poprzedzające wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę i zatwierdzeniu projektu budowlanego zostało przeprowadzone zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa materialnego i procedury administracyjnej. W związku z tym Sąd orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 p. p. s a.