II SA/Kr 1189/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Niżnik - Dobosz Sędziowie: Sędzia WSA Agnieszka Nawara - Dubiel Sędzia WSA Magda Froncisz (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 21 grudnia 2018 r. sprawy ze skargi A. B. na postanowienie nr [...] [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] czerwca 2018 r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia skargę oddala. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. postanowieniem nr [...] z dnia 22 czerwca 2018r. znak: [...], na podstawie art. 134 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 z późn. zm.) w związku z art. 18 i art. 23 § 1 i § 4 pkt 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r. poz. 1201 z późn. zm.) stwierdził niedopuszczalność zażalenia wniesionego przez adwokata T. W. w imieniu A. B., z dnia 27 grudnia 2017 r., na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. nr [...] z dnia 18 grudnia 2017 r. znak: [...], którym nałożono na zobowiązaną - A. B. grzywnę w wysokości [...] zł w celu przymuszenia do wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym nr [...] z dnia 21 sierpnia 2014 r.. W uzasadnieniu organ wskazał, że zaskarżonym postanowieniem nr [...] z dnia 18 grudnia 2017 r. znak: [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. (zwany dalej PINB) nałożył na zobowiązaną - A. B. grzywnę w wysokości [...] zł w celu przymuszenia do wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym nr [...] z dnia 21 sierpnia 2014 r., a wynikającego z decyzji PINB nr [...] z dnia 27 stycznia 2014 r. znak: [...], utrzymanej w mocy decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. (zwanego dalej: MWINB) nr [...] z dnia 15 maja 2014 r. znak: [...] W/w decyzją PINB nakazano inwestorowi - A. B. rozbiórkę będącego w budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego o wymiarach 12,10 x 7,50 i 7,50 x 3,90 m i 8,20 x 4,90 m (powierzchni zabudowy) położonego na działkach ewid. nr [...] i [...] obr. [...] w miejscowości Z. — wykonanego bez wymaganego pozwolenia na budowę". Za pismem z dnia 2 stycznia 2018 r. znak: [...] PINB przekazał organowi odwoławczemu, tj. MWINB, zażalenie adwokata T. W. w imieniu A. B., z dnia 27 grudnia 2017 r., na postanowienie PINB nr [...] z dnia 18 grudnia 2017 r. znak: [...] MWINB dalej wskazał, że w postępowaniu wstępnym, przed rozpoznaniem środka zaskarżenia jakim jest zażalenie, organ odwoławczy podejmuje czynności mające na celu ustalenie, czy zażalenie jest dopuszczalne i czy zostało złożone z zachowaniem terminu. MWINB pełni w stosunku do PINB funkcję organu odwoławczego oraz funkcję nadzorczą, co wynika z art. 23 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (zwanej dalej: upea). Wobec tego MWINB uczynił przedmiotem niniejszego postępowania zbadanie dopuszczalności przekazanego do MWINB zażalenia wniesionego przez adwokata T. W. w imieniu A. B. na postanowienie PINB nr [...] z dnia 18 grudnia 2017 r. znak: [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia. Art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego (zwanego dalej: Kpa) stanowi: "Organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. " Zgodnie z art. 144 Kpa przepis ten ma odpowiednie zastosowanie do zażaleń, a na zasadzie art. 18 upea stosuje się go w postępowaniu egzekucyjnym. Niedopuszczalność zażalenia może wynikać z przyczyn o charakterze podmiotowym lub przedmiotowym. Przyczyny podmiotowe obejmują sytuacje wniesienia zażalenia przez podmiot niemający legitymacji do wniesienia tego środka zaskarżenia albo też wniesienia zażalenia przez stronę niemającą zdolności do czynności prawnych. Natomiast przyczyny przedmiotowe obejmują sytuacje wniesienia zażalenia w przypadku, gdy brak jest przedmiotu zaskarżenia oraz w przypadku wyłączenia na mocy przepisów prawnych możliwości zaskarżenia postanowienia w toku instancji. Analiza przekazanego do MWINB, za pismem PINB z dnia 2 stycznia 2018 r. znak: [...], zażalenia wniesionego przez adwokata T. W. w imieniu A. B. na postanowienie PINB nr [...] z dnia 18 grudnia 2017 r. znak: [...] wykazała, iż zażalenie to obarczone jest brakiem formalnym, tj. nie dołączono do niego dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie dla adwokata T. W. do działania w imieniu A. B.. Również w aktach postępowania egzekucyjnego znak: [...], przekazanych do MWINB za pismem PINB z dnia 2 stycznia 2018 r. znak: [...], brak jest takiego dokumentu. Dlatego też pismem z dnia 11 maja 2018 r. znak: [...], zgodnie z art. 64 § 2 Kpa, MWINB wezwał adwokata T. W. do usunięcia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, braku formalnego w/w zażalenia poprzez dołączenie do niego oryginału lub urzędowo poświadczonego odpisu pełnomocnictwa, z którego wynikałoby umocowanie dla adwokata T. W. do złożenia w/w podania w imieniu A. B.. Powyższe wezwanie doręczono adwokatowi T. W. za pośrednictwem operatora pocztowego w trybie art. 44 Kpa. Powyższy artykuł reguluje kwestię fikcji prawnej doręczenia pisma niepodjętego z placówki pocztowej przez adresata. Spełnienie warunków określonych w/w przepisem pozwala organowi administracyjnemu uznać przesyłkę za doręczoną (mimo niepodjęcia jej przez adresata) z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, o którym mowa w § 1 art. 44 Kpa. W przedmiotowej sprawie przesyłka adresowana do adwokata T. W., zawierająca wezwanie z dnia 11 maja 2018 r. znak: [...], mimo dwukrotnego awizowana - w dniu 15 i 23 maja 2018r. - nie została podjęta przez adresata i w dniu 30 maja 2018 r. zwrócono ją do nadawcy, tj. MWINB. Stwierdzić należy zatem, iż powyższe wezwanie doręczone zostało adwokatowi T. W. z upływem 29 maja 2018 r., stanowiącego ostatni dzień czternastodniowego okresu (o którym mowa w § 1 art. 44 Kpa), liczonego od dnia pierwszego awizowania, tj. 15 maja 2018 r. Pomimo upływu wyznaczonego w wezwaniu z dnia 11 maja 2018 r. znak: [...] 7-dniowego terminu adwokat T. W. nie udzielił odpowiedzi na powyższe wezwanie. Wobec powyższego stwierdzić należy, że brak formalny podania z dnia 27 grudnia 2017 r., zawierającego zażalenie na postanowienie PINB nr [...] z dnia 18 grudnia 2017 r. znak: [...], wniesionego przez adwokata T. W. w imieniu A. B. nie został uzupełniony przez wnoszącego. Wobec wymienionych wyżej okoliczności, w ocenie MWINB, należało uznać przedmiotowe zażalenie wniesione przez adwokata T. W. za bezskuteczne (nie wywołujące skutków prawnych). Wniesiony bowiem środek zaskarżenia nie mógł być rozpatrzony przez MWINB merytorycznie. MWINB zauważył także, iż podstawę wezwania do usunięcia braków formalnych podania, w tym również zażalenia, zawiera art. 64 § 2 Kpa, zgodnie z którym jeżeli podanie nie czyni zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. W przypadku wezwania o uzupełnienie braków formalnych zażalenia, konsekwencją ich nieuzupełnienia jest stwierdzenie przez organ odwoławczy niedopuszczalności zażalenia na podstawie art. 134 Kpa w związku z art. 144 Kpa. Art. 64 Kpa jest przepisem regulującym postępowanie przed organem pierwszej instancji, a w związku z treścią art. 140 Kpa, przepisy regulujące to postępowanie mają odpowiednie zastosowanie w postępowaniu odwoławczym tylko w sprawach nieuregulowanych odmiennie przepisami o postępowaniu drugoinstancyjnym (rozdział 10 dział II Kpa). Skoro kwestia sposobu zakończenia przez organ odwoławczy postępowania, przykładowo zainicjowanego zażaleniem zawierającym nieusunięte wady formalne, została uregulowana w art. 134 Kpa odmiennie, to należy przyjąć, że w postępowaniu odwoławczym art. 64 Kpa nie ma zastosowania w zakresie, w jakim określa sposób postępowania organu po bezskutecznym upływie terminu, określonego w wezwaniu do uzupełnienia braków. Tym samym jeżeli strona nie uzupełni braków formalnych odwołania w terminie wskazanym na podstawie art. 64 § 2 Kpa, to organ odwoławczy zgodnie z dyspozycją art. 134 Kpa, mając na uwadze treść art. 140 Kpa, obowiązany jest stwierdzić, w formie postanowienia, niedopuszczalność złożonego środka zaskarżenia. Powyższe potwierdza wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 kwietnia 2010 r. sygn. akt: I OSK 135/10, opubl. w LEX nr 595093: przepis art. 64 Kpa jest przepisem regulującym postępowanie przed organem pierwszej instancji, a przepisy regulujące to postępowanie mogą mieć zastosowanie w postępowaniu odwoławczym tylko w sprawach nieuregulowanych odmiennie przepisami o postępowaniu drugoinstancyjnym (rozdział 10 Działu II k.p.a.). Skoro ta kwestia została uregulowana w art. 134 k.p.a. odmiennie (nieuzupełnienie braków odwołania w terminie skutkuje niedopuszczalnością odwołania), to zgodnie z regułą wykładni lex specialis derogat legi generali należało przyjąć, że w postępowaniu odwoławczym art. 64 k.p.a. nie ma zastosowania" (por. też wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 maja 2017 r. sygn. akt: V SA/Wa 725/16, opubl. w LEX nr 2328781). Wobec faktu, iż adwokat T. W. nie uzupełnił braku formalnego zażalenia z dnia 27 grudnia 2017 r. na postanowienie PINB nr [...] z dnia 18 grudnia 2017 r. znak: [...], orzeczono jak w sentencji. Opisane wyżej postanowienie MWINB, nr [...], którym organ stwierdził niedopuszczalność zażalenia z dnia 27 grudnia 2017 r. złożonego imieniem skarżącej od postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. z dnia 18 grudnia 2017 r., znak [...], zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie adwokat T. W., działając w imieniu A. B., wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu skargi adwokat T. W. wskazał, że nie dostarczono mu awiza, o którym mowa w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Taka sytuacja, związana z niedoręczeniem awiza, zdarza się po raz drugi w jego praktyce. Przesyłki awizowane odbiera regularnie. Niezależnie od powyższego adwokat T. W. podniósł, iż jest umocowany przez skarżącą A. B. w postępowaniu przed Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w Z., na etapie wcześniejszym składał w jej imieniu zażalenie na postanowienie tego organu, mianowicie na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. nr [...] z dnia 16 marca 2017 r., znak sprawy [...] Braku w postaci umocowania Inspektor Powiatowy nie dopatrzył się przyjmując zażalenie z dnia 27 grudnia 2017 r., gdyż słusznie uznał, iż jest umocowany jako pełnomocnik skarżącej A. B.. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o jej oddalenie i w całości podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Niniejsza sprawa została rozpoznana w postępowaniu uproszczonym, bowiem zgodnie z art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302) - dalej "P.p.s.a."- sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Zaskarżone postanowienie należy do pierwszej z ww. kategorii, dlatego też niniejsza sprawa została skierowana do rozpoznania w trybie uproszczonym, bez wyznaczania rozprawy. Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2017 r., poz. 2188) stanowi, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy wojewódzki sąd administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Zgodnie z treścią art. 3 P.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 P.p.s.a.). Uwzględnienie skargi następuje w przypadkach naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. b P.p.s.a.), oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a.). W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia (art. 145 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi Sąd oddala skargę w oparciu o art. 151 P.p.s.a. Mając na uwadze wskazane powyżej kryterium legalności Sąd stwierdza, że skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Kontroli Sądu poddano w niniejszej sprawie postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. nr [...] z dnia 22 czerwca 2018r. stwierdzające niedopuszczalność zażalenia. Dokonana na podstawie powyższych kryteriów kontrola legalności zaskarżonego postanowienia wykazała, że jest ono prawidłowe, a zarzuty skargi nie mogą odnieść skutku. Prawidłowe jest stanowisko organu, że zaskarżonemu postanowieniu nie można przypisać naruszenia prawa skutkującego uwzględnieniem skargi. W kontrolowanej sprawie - w związku z wniesieniem przez adwokata T. W. w imieniu A. B. zażalenia z dnia 27 grudnia 2017 r. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. nr [...] z dnia 18 grudnia 2017 r., którym nałożono na zobowiązaną - A. B. grzywnę w wysokości [...] zł w celu przymuszenia do wykonania obowiązku rozbiórki określonego w tytule wykonawczym nr [...] z dnia 21 sierpnia 2014 r. - [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K., po przeprowadzeniu postępowania wstępnego w trakcie którego badano dopuszczalność wniesionego środka zaskarżenia, stwierdził, że do wniesionego zażalenia na postanowienie PINB w Z. nr [...] pełnomocnik żalącej nie dołączył pełnomocnictwa, z którego wynikałoby umocowanie do występowania w imieniu żalącej w przedmiotowym postępowaniu. W związku z tym MWINB pismem z dnia 11 maja 2018 r. znak: [...] wezwał pełnomocnika żalącej, na adres Kancelarii wskazany w zażaleniu i – jak wskazuje organ w odpowiedzi na skargę - zweryfikowany na stronie internetowej Izby Adwokackiej, do uzupełnienia tego braku formalnego. Ww. wezwanie ekspediowane do adwokata T. W., po dwukrotnym awizowaniu, powróciło do nadawcy MWINB z adnotacją "zwrot nie podjęto w terminie". Zgodnie z art. 44 Kpa, dotyczącym niemożności doręczenia, awizowania i fikcji doręczenia: § 1. W razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43: 1) operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego; 2) pismo składa się na okres czternastu dni w urzędzie właściwej gminy (miasta) - w przypadku doręczania pisma przez pracownika urzędu gminy (miasta) lub upoważnioną osobę lub organ. § 2. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. § 3. W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia. § 4. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. Na podstawie ww. przepisu MWINB uznał, iż wezwanie doręczono adwokatowi skutecznie, dlatego okoliczność nieuzupełnienia braku spowodowała wydanie zaskarżonego postanowienia stwierdzającego niedopuszczalność zażalenia. Należy wskazać, że niepodjęta przesyłka znajduje się w aktach administracyjnych k. 11. Na zwrotnym potwierdzeniu odbioru widnieje adnotacja doręczyciela o miejscu pozostawienia pisma do dyspozycji adresata. Widnieje również data zwrotu, data pierwszego i drugiego awiza. Określono również w sposób jednoznaczny miejsce pozostawienia awiza. Widnieje również pieczątka w zakresie daty zwrotu do nadawcy. Przesyłka zawiera imię i nazwisko i podpis doręczyciela. Istotne jest, aby na kopercie zawarto informację o jej dwukrotnym awizowaniu, co w kontrolowanej sprawie miało miejsce i znajduje odzwierciedlenie na stronie internetowej Poczty Polskiej śledzenia przesyłek. Dokument potwierdzenia odbioru stanowi dokument urzędowy, który korzysta z domniemania zgodności z prawdą. Innymi słowy pocztowy dowód doręczenia przesyłki stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone. Pogląd ten jest ugruntowany w orzecznictwie sądowym (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 30 kwietnia 1998 r., sygn. III CZ 51/98, opubl. OSNC 1998; wyrok NSA z 12 grudnia 2008 r. sygn. II GSK 555/08, LEX nr 52569). Taki charakter zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki uzasadnia przyjęcie, że dokument ten korzysta z domniemania prawdziwości. Trafnie wskazał organ, że nieprzedstawienie dokumentu pełnomocnictwa doprowadziło do uznania przez organ, że zażalenie wniosła osoba nieuprawniona, a tym samym jest ono niedopuszczalne. Zgodnie z art. 32 Kpa strona może działać przez pełnomocnika, chyba że charakter czynności wymaga jej osobistego działania. Pełnomocnik strony winien legitymować się stosownym pełnomocnictwem udzielonym na piśmie, w formie dokumentu elektronicznego lub zgłoszonym do protokołu (art. 33 § 2 Kpa), a w przypadku pełnomocnictwa udzielonego na piśmie, winien dołączyć do akt oryginał lub urzędowo poświadczony odpis pełnomocnictwa (art. 33 § 3 Kpa). Zarzuty skargi także nie mogły odnieść zamierzonego skutku. W uzasadnieniu skargi adwokat T. W. wskazał, że nie dostarczono mu awiza, o którym mowa w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, a taka sytuacja, związana z niedoręczeniem awiza, zdarza się po raz drugi w jego praktyce. Należy wskazać, że adwokat T. W. nie wykazał próby podjęcia postępowania reklamacyjnego wobec operatora pocztowego. Zatem, wobec nieobalenia domniemania zgodności z prawdą dokumentu urzędowego, jakim jest dokument potwierdzenia odbioru, o czym była mowa powyżej, prawidłowość doręczenia zastępczego nie budzi w niniejszej sprawie także wątpliwości Sądu. Niezależnie od powyższego adwokat T. W. podniósł, iż "jest umocowany przez skarżącą A. B. w postępowaniu przed Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w Z., na etapie wcześniejszym składał w jej imieniu zażalenie na postanowienie tego organu, mianowicie na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. nr [...] z dnia 16 marca 2017 r., znak sprawy [...] Braku w postaci umocowania Inspektor Powiatowy nie dopatrzył się przyjmując zażalenie z dnia 27 grudnia 2017 r., gdyż słusznie uznał, iż jest umocowany jako pełnomocnik skarżącej A. B..". Analiza akt sprawy, w tym akt administracyjnych prowadzi do wniosku, że także i ten zarzut nie mógł skutkować uwzględnieniem skargi. Tytuł wykonawczy nr [...] nosi datę 21 sierpnia 2014 r., a wynika z decyzji PINB nr [...] z dnia 27 stycznia 2014 r. znak: [...], utrzymanej w mocy decyzją Inspektor Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia 15 maja 2014 r. znak: [...], którą nakazano inwestorowi A. B. rozbiórkę będącego w budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego w Z., wykonanego bez wymaganego pozwolenia na budowę. Od września 2014 r. PINB wydaje wobec A. B. postanowienia o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia. Z akt administracyjnych wynika, że początkowo A. B. była reprezentowana przez innego pełnomocnika – adwokat J. M. – Z., pełnom. k. 14 akt adm. Na k. 32 akt adm. – w odniesieniu do zażalenia wniesionego na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. nr [...] z dnia 16 marca 2017 r., znak sprawy [...] – przez adwokata T. W. – jest adnotacja PINB, że dla adwokata T. W. "brak umocowania w aktach sprawy". Należy podkreślić, że w aktach administracyjnych brak jest dokumentu pełnomocnictwa udzielonego adwokatowi T. W. przez A. B.. Nawet jeśli MWINB, nie dysponując takim dokumentem pełnomocnictwa udzielonego adwokatowi T. W. przez A. B., rozpoznał podpisane przez T. W. zażalenie na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. nr [...] z dnia 16 marca 2017 r. i uchylił to postanowienie postanowieniem nr [...] z 26 lipca 2017 r., k. 40 – 42 akt adm., to nie oznacza, że rozpoznając zażalenie z dnia 27 grudnia 2017 r., wniesione przez adwokata T. W. w imieniu A. B., na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. nr [...] z dnia 18 grudnia 2017 r., MWINB winien był uznać adwokata T. W. za prawidłowo umocowanego. Na marginesie Sąd zaznacza, że w przedmiotowym postępowaniu sądowoadministracyjnym Sąd nie kontroluje legalności postanowienia MWINB nr [...] z 26 lipca 2017 r.. To, że adwokat T. W. (nie przedłożywszy do akt administracyjnych dokumentu pełnomocnictwa) składał imieniem A. B. zażalenie, nie oznacza automatycznie, że pełnomocnik był do tego umocowany, na co słusznie zwrócił uwagę MWINB przy wydaniu zaskarżonego postanowienia nr [...] z dnia 22 czerwca 2018r. znak: [...], stwierdzającego niedopuszczalność zażalenia wniesionego przez adwokata T. W. w imieniu A. B.. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ żaden z jej zarzutów nie okazał się uzasadniony. Sąd uchyla zaskarżone postanowienie na podstawie art. 145 P.p.s.a. tylko w razie zaistnienia istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu, jeżeli mogły one mieć wpływ na wynik sprawy lub w razie naruszenia przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy. W rozpatrywanej sprawie Sąd, dokonując kontroli legalności zaskarżonego postanowienia MWINB nr [...] z dnia 22 czerwca 2018r. znak: [...], nie stwierdził takich wad i uchybień uzasadniających wyeliminowanie go z obrotu prawnego, dlatego orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 151 P.p.s.a..