II SA/Kr 119/12

PostanowienieWSA w Krakowie2014-07-11

Skład orzekający: Agnieszka Góra

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy referendarz sądowy może przyznać koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, obejmujące wynagrodzenie adwokata i zwrot wydatków, na podstawie przepisów PPSA i rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości?
Ratio decidendi
Referendarz sądowy jest uprawniony do przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, obejmujących wynagrodzenie adwokata i zwrot niezbędnych wydatków. Wysokość tych kosztów ustala się na podstawie przepisów PPSA oraz rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości, uwzględniając stawki minimalne za poszczególne czynności (np. sporządzenie skargi kasacyjnej, udział w rozprawie) oraz podatek VAT.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła wniosku adwokata L. S. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Pomoc ta obejmowała sporządzenie skargi kasacyjnej oraz zastępstwo prawne przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie ze skargi S. M. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie dotyczące opłaty legalizacyjnej. Adwokat przedstawił faktury za podróż do Warszawy na rozprawę przed NSA.
Rozstrzygnięcie
Przyznano na rzecz adwokata L. S. kwotę 221,40 zł tytułem wynagrodzenia kosztów zastępstwa prawnego udzielonego z urzędu (w tym 41,40 zł podatku VAT) oraz kwotę 254,00 zł tytułem zwrotu niezbędnych wydatków.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Agnieszka Góra po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2014r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata L. S. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi S. M. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 25 listopada 2011r. Nr [...] w przedmiocie opłaty legalizacyjnej p o s t a n a w i a przyznać na rzecz adwokata L. S., wykonującego zawód w Kancelarii Adwokackiej ul. K., K., od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie kwotę 221,40 zł ( słownie: dwieście dwadzieścia jeden złotych, czterdzieści groszy ) w tym 41,40 zł ( słownie: czterdzieści jeden złotych, czterdzieści groszy ) podatku od towarów i usług, tytułem wynagrodzenia kosztów zastępstwa prawnego udzielonego z urzędu oraz kwotę 254,00 zł ( dwieście pięćdziesiąt cztery złot) tytułem zwrotu niezbędnych wydatków. Postanowieniem Referendarza Sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 11 lipca 2012r. przyznane zostało skarżącej S. M. prawo pomocy obejmujące ustanowienie dla strony skarżącej adwokata z urzędu w sprawie jej skargi na postanowienie WINB w K. z dnia 25 listopada 2011r. wydane w przedmiocie opłaty legalizacyjnej. Po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w K., zarządzeniem Dziekana ORA z dnia 1 sierpnia 2012r. na pełnomocnika S. M. został wyznaczony adwokat L. S., wykonujący zawód w Kancelarii Adwokackiej w K. przy ul. K.. Zgodnie z art. 250 § 2 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Pełnomocnik skarżącego w piśmie skierowanym do Sądu w dniu18 czerwca 2014r. wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w formie sporządzenia skargi kasacyjnej oraz zastępstwa prawnego wykonanego na zasadzie prawa pomocy, udziału w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w Warszawie. Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 1 lit c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu – stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji wynosi 240,00 zł. Stosownie zaś do § 18 ust. 1 pkt 2 a – za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat – 100 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W myśl natomiast § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości – w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1 , sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach tj. 23 %. Jak wynika z akt sprawy – pełnomocnik skarżącego sporządził w dniu 24 sierpnia 2012r. skargę kasacyjną, którą następnie osobiście popierał podczas rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w Warszawie w dniu 21 maja 2014r, co potwierdzone zostało protokołem z rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym . Ponadto, stosownie do § 19 pkt. 2 - koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują również niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Jak wynika z akt sprawy, pełnomocnik skarżącej osobiście stawił się na rozprawie przez NSA w Warszawie w dniu 21 maja 2014r. na dowód czego w aktach znajduje się protokół rozprawy przed sądem, a sam pełnomocnik przedstawia dwie faktury za bilet PKP Intercity do Warszawy i z powrotem na łączna kwotę 254 zł. W związku z powyższym, na zasadzie art. 250, art. 258 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ), § 19 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( Dz. U. Nr 163,poz.1348 z późn. zmianami ) oraz § 18.1 pkt. 1,2 w zw. z § 2 pkt 3 cytowanego Rozporządzenia należało orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia. Stawka podatku od towarów i usług została przyjęta na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług ( Dz. U. Nr 54 poz. 535 z późniejszymi zmianami ).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło