II SA/Kr 119/12
PostanowienieWSA w Krakowie2014-07-11
Skład orzekający: Agnieszka Góra
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy referendarz sądowy może przyznać koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, obejmujące wynagrodzenie adwokata i zwrot wydatków, na podstawie przepisów PPSA i rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości?Ratio decidendi
Referendarz sądowy jest uprawniony do przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, obejmujących wynagrodzenie adwokata i zwrot niezbędnych wydatków. Wysokość tych kosztów ustala się na podstawie przepisów PPSA oraz rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości, uwzględniając stawki minimalne za poszczególne czynności (np. sporządzenie skargi kasacyjnej, udział w rozprawie) oraz podatek VAT.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła wniosku adwokata L. S. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Pomoc ta obejmowała sporządzenie skargi kasacyjnej oraz zastępstwo prawne przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie ze skargi S. M. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie dotyczące opłaty legalizacyjnej. Adwokat przedstawił faktury za podróż do Warszawy na rozprawę przed NSA.Rozstrzygnięcie
Przyznano na rzecz adwokata L. S. kwotę 221,40 zł tytułem wynagrodzenia kosztów zastępstwa prawnego udzielonego z urzędu (w tym 41,40 zł podatku VAT) oraz kwotę 254,00 zł tytułem zwrotu niezbędnych wydatków.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Agnieszka Góra po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2014r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata L. S. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi S. M. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 25 listopada 2011r. Nr [...] w przedmiocie opłaty legalizacyjnej p o s t a n a w i a przyznać na rzecz adwokata L. S., wykonującego zawód w Kancelarii Adwokackiej ul. K., K., od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie kwotę 221,40 zł ( słownie: dwieście dwadzieścia jeden złotych, czterdzieści groszy ) w tym 41,40 zł ( słownie: czterdzieści jeden złotych, czterdzieści groszy ) podatku od towarów i usług, tytułem wynagrodzenia kosztów zastępstwa prawnego udzielonego z urzędu oraz kwotę 254,00 zł ( dwieście pięćdziesiąt cztery złot) tytułem zwrotu niezbędnych wydatków.
Postanowieniem Referendarza Sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 11 lipca 2012r. przyznane zostało skarżącej S. M. prawo pomocy obejmujące ustanowienie dla strony skarżącej adwokata z urzędu w sprawie jej skargi na postanowienie WINB w K. z dnia 25 listopada 2011r. wydane w przedmiocie opłaty legalizacyjnej.
Po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w K., zarządzeniem Dziekana ORA z dnia 1 sierpnia 2012r. na pełnomocnika S. M. został wyznaczony adwokat L. S., wykonujący zawód w Kancelarii Adwokackiej w K. przy ul. K..
Zgodnie z art. 250 § 2 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Pełnomocnik skarżącego w piśmie skierowanym do Sądu w dniu18 czerwca 2014r. wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w formie sporządzenia skargi kasacyjnej oraz zastępstwa prawnego wykonanego na zasadzie prawa pomocy, udziału w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w Warszawie.
Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 1 lit c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu – stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji wynosi 240,00 zł. Stosownie zaś do § 18 ust. 1 pkt 2 a – za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat – 100 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
W myśl natomiast § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości – w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1 , sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach tj. 23 %.
Jak wynika z akt sprawy – pełnomocnik skarżącego sporządził w dniu 24 sierpnia 2012r. skargę kasacyjną, którą następnie osobiście popierał podczas rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w Warszawie w dniu 21 maja 2014r, co potwierdzone zostało protokołem z rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym .
Ponadto, stosownie do § 19 pkt. 2 - koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują również niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Jak wynika z akt sprawy, pełnomocnik skarżącej osobiście stawił się na rozprawie przez NSA w Warszawie w dniu 21 maja 2014r. na dowód czego w aktach znajduje się protokół rozprawy przed sądem, a sam pełnomocnik przedstawia dwie faktury za bilet PKP Intercity do Warszawy i z powrotem na łączna kwotę 254 zł.
W związku z powyższym, na zasadzie art. 250, art. 258 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ), § 19 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( Dz. U. Nr 163,poz.1348 z późn. zmianami ) oraz § 18.1 pkt. 1,2 w zw. z § 2 pkt 3 cytowanego Rozporządzenia należało orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia. Stawka podatku od towarów i usług została przyjęta na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług ( Dz. U. Nr 54 poz. 535 z późniejszymi zmianami ).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło