II SA/Kr 1212/15

Kraków, dnia 26 listopada 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Związku "[...]" S. o wstrzymanie wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia 30 kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie nakazu wykonania robót budowlanych postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia 30 kwietnia 2015 r. nr [...], znak [...] Decyzją z dnia 30 kwietnia 2015 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. nakazał inwestorowi Związkowi "[...]" wykonanie robót budowlanych polegających na przebudowie odcinka wodociągu grupowego regionalnego tranzytowego wykonanego na działkach nr ewid. [...], [...], [...] położonych w miejscowości W. gmina [...] w celu doprowadzenia przedmiotowego odcinku wodociągu do stanu zgodnego z zatwierdzonym projektem budowlanym, obowiązującymi przepisami i prawem. Postanowieniem z dnia 17 lipca 2015 r. nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. stwierdził, że odwołanie Związku "[...]" od powyższej decyzji zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego dla jego wniesienia w art. 129 § 2 K.p.a. Związek "[...]" z siedzibą w S. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 17 lipca 2015 r. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia 30 kwietnia 2015 r. Wniosek ten nie posiadał żadnego uzasadnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej powoływana jako P.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Sąd może także wstrzymać wykonanie aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (por. postanowienie WSA w Krakowie z dnia 26 sierpnia 2011 r., sygn. akt II SA/Kr 1113/11). Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu Sąd dokonuje więc oceny, czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że wniosek powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie zaistnienia jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a., tj. zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (postanowienia: z dnia 25 maja 2004 r., sygn. akt FZ 71/04 i sygn. akt FZ 87/04 oraz z dnia 18 maja 2004 r. sygn. akt FZ 65/04; niepublikowane) przyjmuje się, iż to na stronie ciąży obowiązek uzasadnienia wniosku, a w tym wskazania okoliczności uzasadniających jego uwzględnienie. Sąd administracyjny nie dokonuje żadnych ustaleń faktycznych w sprawie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Rozpoznając w podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. wniosek o wstrzymanie wykonania przedmiotu zaskarżenia, sąd nie dokonuje oceny zawartości skargi (postanowienie NSA z dnia 9 lipca 2004 r., FZ 163/04, niepubl.). Niezgodność decyzji z prawem, która jest przedmiotem oceny sądu w toku rozprawy i ochrona tymczasowa wynikająca z art. 61 P.p.s.a. to dwie różne kwestie. Oparcie wniosku o ochronę tymczasową na niezgodności decyzji z prawem, a zwłaszcza rozstrzygnięcie sądu w tym zakresie, niweczyłoby kontrolę sądową legalności decyzji administracyjnej (por. postanowienie NSA z dnia 28 kwietnia 2005 r., II OZ 184/05, LEX nr 302251). Z uwagi na powyższe należało stwierdzić, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia 30 kwietnia 2015 r. nie zasługiwał na uwzględnienie. We wniosku inicjującym przedmiotowe postępowanie nie zostały przedstawione żadne argumenty, przemawiające za wystąpieniem następstw wykonania decyzji niekorzystnych z punktu widzenia interesów skarżącego, zaniechano także jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku w tym zakresie. Skarżący nie wyjaśnił, na czym polegałaby ewentualna znaczna szkoda bądź trudne do odwrócenia skutki związane wykonaniem tej decyzji. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.