II SA/Kr 1218/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski (spr.) Sędziowie: WSA Krystyna Daniel WSA Wojciech Jakimowicz Protokolant: Katarzyna Paszko-Fajfer po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi S.P. na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 24 maja 2010 r. w sprawie sygnatura akt II SAB/Kr 138/09 przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącemu S.P. kwotę 200 zł (dwieście złotych), tytułem zwrotu uiszczonego wpisu. Wyrokiem z dnia 24 maja 2010 r. sygn. akt II SA/Kr 138/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zobowiązał Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. do wydania w terminie 2 miesięcy aktu administracyjnego w sprawie S.P. z dnia 29 czerwca 2009 r. i z dnia 11 lipca 2009 r. w przedmiocie użytkowania niezgodnie z przepisami i samowolnej zmiany sposobu użytkowania obiektów budowlanych znajdujących się na działce nr [....] w T. Przedmiotowy wyrok wraz z aktami sprawy został doręczony organowi w dniu 16 sierpnia 2010 r. Pismem z dnia [....] 2010 r., które wpłynęło do organu w dniu 8 października 2010 r., S.P. wezwał organ do wykonania opisanego wyżej wyroku. Następnie skargą na niewykonanie wyroku sądu z dnia 7 października 2010 r., która do organu wpłynęła w dniu 8 października 2010 r., S.P. wniósł o wymierzenie Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w W. grzywny w maksymalnej wysokości, wystąpienie do organów nadrzędnych z informacją o istotnych naruszeniach prawa w sprawie oraz o zasądzenie kosztów postępowania na rzecz skarżącego. W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. wniósł o jej oddalenie. Organ wskazał, że w dniu 15 października 2010 r., tj. w terminie 2 miesięcy od otrzymania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 24 maja 2010 r. wraz z aktami sprawy wydał decyzję w przedmiotowej sprawie. Pismem z dnia [....] 2010 r. skarżący podniósł, że z odpowiedzi na skargę dowiedział się o wydaniu przez organ decyzji z dnia 15 października 2010 r., gdyż nie została mu ona doręczona. Wywodził, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w swoim wyroku wskazał organowi, że to skarżący powinien być stroną postępowania w sprawie w przedmiocie samowolnej zmiany sposobu użytkowania obiektu. Skoro organ nie uznał go za stronę postępowania, to nie wykonał wyroku sądu i wymierzenie grzywny jest zasadne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga jest przedwczesna i nie może być przedmiotem merytorycznego postępowania w sprawie. Podstawą wniesienia skargi w niniejszej sprawie jest art. 154 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a. - stanowiący w § 1, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu (podkreślenie składu Sądu) do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z przytoczonego przepisu wynika, że warunkiem dopuszczalności wniesienia skargi jest uprzednie pisemne wezwanie właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. Ten warunek nie został spełniony, zatem nie można przejść do merytorycznego rozpoznania sprawy. Nie ulega bowiem wątpliwości, że skarżący w tym samym dniu (8 października 2010 r.) wezwał organ do wykonania wyroku i wniósł skargę na niewykonanie wyroku. Tym samym pozbawił możliwości uwzględnienia wezwania przez tenże organ. Dokonanie wezwania w tym samym dniu co wniesienie skargi w przypadku, gdy ustawodawca wymaga "uprzedniości" co do samego wezwania w stosunku do skargi – nie spełnia tego wymogu. Pomiędzy uprzednim wezwaniem do wykonania wyroku, a wniesieniem skargi na niewykonanie wyroku powinien minąć przynajmniej jeden dzień, tak aby chociażby formalnie dany organ mógł uwzględnić owe wezwanie. Tym samym należy uznać, że w tej sprawie skarżący nie poprzedził swojej skargi na niewykonanie wyroku uprzednim wezwaniem organu do wykonania wyroku. Nie dochowując więc warunku skutecznego wniesienia skargi, Sąd zobowiązany był skargę odrzucić jako niedopuszczalną z innych powodów (art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.). Tym innym powodem jest brak wyczerpania procedury przedskargowej w tej sprawie. Orzekając o odrzuceniu skargi, Sąd stosownie do art. 232 P.p.s.a. zwrócił skarżącemu kwotę uiszczonego wpisu.