II SA/Kr 1220/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Szkodzińska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 31 października 2018 r. wniosku J. Z. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego go postanowienia organu I instancji w sprawie ze skargi J. Z. na postanowienie Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2018 r. ([...]) w przedmiocie zastosowania wykonania zastępczego nakazu rozbiórki w postępowaniu egzekucyjnym postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego go postanowienia organu I instancji. Uzasadnienie: Postanowieniem nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w N. S. dla Powiatu N. na podstawie art. 128 §1, 1a i 2 w zw. z art. 127, art. 64a §1 pkt 2 lit. a oraz art. 20 §1 pkt 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2017 r., poz. 1201) orzekł, że obowiązek rozbiórki nienadającego się do remontu i odbudowy budynku gospodarczo-inwentarskiego o wymiarach 7,2x10,90, zlokalizowanego na dz. ew. [...] w miejscowości J. gm. G. nad [...], uszkodzonego w zw. z wystąpieniem czynników zewnętrznych oddziaływujących na obiekt związanych z działaniem sił natury, tj. intensywnymi opadami atmosferycznymi w maju i czerwcu 2010 r., wynikający z decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Powiatu [...] z dnia 18 listopada 2010 r. ([...]) zostanie w trybie postępowania egzekucyjnego wykonany zastępczo za zobowiązanego na jego koszt i niebezpieczeństwo przez Przedsiębiorstwo [...] Jednocześnie poinformował, że kwota kosztów wykonania zastępczego wynosi [...] zł brutto. Postanowieniem z dnia 18 lipca 2018 r. ([...]) Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy ww. postanowienie. Na powyższe postanowienie J. Z. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Skarga zawierała wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego go postanowienia organu I instancji. Uzasadniając wniosek skarżący powołał się na treść orzeczeń sądów administracyjnych dot. nakazu rozbiórki, np. II FSK 935/13, I OZ 1236/14, II OZ 751/11. Wskazał, że przy wstrzymaniu wykonania aktu chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego bądź wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Zaś do wykazania, że istnieje takie zagrożenie konieczne jest wskazanie, na czym konkretnie polegałoby to naruszenie oraz przedstawienie dokumentów źródłowych. Według skarżącego ww. przesłanki zostały przez niego wykazane w treści skargi, gdzie wskazał, że po dokonaniu rozbiórki nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy jej pierwotnych cech. Pozostałe zarzuty skargi również odnosiły się do następstw decyzji orzekającej o rozbiórce. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2018 r., poz. 1302 ze zm.) zwanej dalej ppsa, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wstrzymanie wykonania dotyczy także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 ppsa sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i ich konkretyzacja w przedstawionym przez stronę materiale dowodowym. Przez przesłankę wyrządzenia znacznej szkody należy rozumieć taką szkodą, zarówno majątkową jak i niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia prawne i faktyczne skutki, powodują istotną i trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest więc wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie został należycie uzasadniony. Powołane przez skarżącego argumenty sprowadzają się bowiem do kwestionowania zapadłych w sprawie rozstrzygnięć dotyczących nakazu rozbiórki. Nie stanowią jednak okoliczności świadczących o zasadności udzielenia skarżącemu ochrony tymczasowej w związku ze skarżonym postanowieniem. Przywołane przez skarżącego argumenty nie pozostają w związku przyczynowo - skutkowym z istotą skarżonego rozstrzygnięcia, która nie polega na nakazie rozbiórki, lecz na określeniu sposobu wykonania tego nakazu przez wybór środka egzekucyjnego. W konsekwencji, w niniejszej sprawie brak jest przesłanek wskazujących na ryzyko wystąpienia w majątku skarżącego uszczerbku przekraczającego w swych rozmiarach zwykłe następstwa czynności podejmowanych w postępowaniu egzekucyjnym tj. pozwalających uznać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Również przesłanka spowodowania trudnych do odwrócenia skutków musi być rozważana z uwzględnieniem specyfiki aktu administracyjnego, którego dotyczy wniosek o wstrzymanie. Tymczasem i ta przesłanka nie została w sprawie wykazana. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. art. 61 § 3 ppsa orzeczono jak w sentencji postanowienia.