II SA/Kr 1223/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magda Froncisz Sędziowie : Sędzia WSA Małgorzata Łoboz (spr.) Sędzia WSA Sebastian Pietrzyk po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi A. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Nowym Sączu z dnia 26 czerwca 2024 r., znak: SKO-OŚ-4170-44/24 w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia oddala skargę II SA/Kr 1223/24 UZASADNIENIE A. B. wniósł o zawieszenie postępowania w sprawie czasowego odebrania zwierząt z gospodarstwa rolnego oraz umieszczenia ich w gospodarstwie rolnym (zwierzęta gospodarskie) i schronisku dla bezdomnych zwierząt (psy) do czasu: 1) rozpoznania przez SR w N. zażalenia na postanowienie PR w N. z dnia 22 marca 2024 r. o przeszukaniu i 2) zakończenia postępowania Prokuratury Regionalnej w Krakowie co do przekroczenia uprawnień przez funkcjonariuszy KPP w N. w ramach tego przeszukania. Wójt Gminy N. postanowieniem z dnia 23 maja 2024 r., znak: RGN.6140.4.2024 – wydanym na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 i art. 101 § 1 i 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735) – odmówił zawieszenia postępowania, wskazując przy tym, że gromadzi własny materiał dowodowy (nie mając wpływu na materiał dowodowy i formy przeprowadzenia czynności innych organów), a postępowania karne są odrębne i prowadzone niezależnie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Nowym Sączu postanowieniem z dnia 26 czerwca 2024 r., znak: SKO-OŚ-4170-44/24 – wydanym na podstawie art. 134 w zw. z art. 144 i art. 141 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572) po rozpatrzeniu zażalenia A. B. – stwierdził niedopuszczalność zażalenia, wskazując przy tym w świetle nowelizacji art. 101 § 3 k.p.a., że od 11 kwietnia 2011 r. zażalenie przysługuje na postanowienie o zawieszeniu postępowania, ale już nie na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania. A. B. w skardze wniósł o uchylenie obu postanowień i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Skarżący podniósł, że postępowania karne będą mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy i zarzucił naruszenie art. 7 w zw. z art. 77 § 1 w zw. z art. 78 § 1 k.p.a. przez nieuwzględnienie środków dowodowych, skutkiem czego nie zebrano w sposób wyczerpujący materiału dowodowego i nie ustalono wszystkich okoliczności faktycznych, na których powinno być oparte rozstrzygnięcie. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Nowym Sączu wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Sprawę rozpoznano w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów, albowiem przedmiotem skargi było wydane w postępowaniu administracyjnym postanowienie kończące postępowanie (art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: "p.p.s.a."). Na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi (art. 141 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, dalej: "k.p.a."). W sprawach nieuregulowanych w niniejszym rozdziale do zażaleń mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań (art. 144 k.p.a.). Organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania [...]. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne (art. 134 k.p.a.). Spór w niniejszej sprawie sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania administracyjnego przysługuje zażalenie. Organy obu instancji zajęły w tej mierze stanowisko negatywne (Wójt przy formułowaniu pouczenia o treści "Na niniejsze postanowienie nie przysługuje zażalenie", Kolegium zaś przy stwierdzaniu niedopuszczalności zażalenia na postanowienie Wójta). Sąd podziela to stanowisko i podkreśla, że postanowienie, na które nie służy zażalenie, skarżący będzie mógł zaskarżyć w odwołaniu od decyzji (art. 142 k.p.a.). Na gruncie obowiązujących przepisów rzeczywiście jest bowiem tak, że skarżący może kwestionować odmowę zawieszenia postępowania administracyjnego nie w toku postępowania przed organem pierwszej instancji (zażaleniem), lecz dopiero po zakończeniu postępowania przed organem pierwszej instancji (w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji). Brzmienie art. 101 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego prezentuje się następująco: - do 10 kwietnia 2011 r.: Na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania służy stronie zażalenie. - od 11 kwietnia 2011 r.: Na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania służy stronie zażalenie. Przepis miał przez kilkadziesiąt lat szeroką formułę ("w sprawie zawieszenia"), która obejmowała wszystkie możliwe (cztery) rodzaje postanowień ("o zawieszeniu", "o odmowie zawieszenia", "o podjęciu", "o odmowie podjęcia"), jednak już od kilkunastu lat jest ona zawężona ("w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania"). Nowa formuła przemawia za tym, że stronie przysługuje zażalenie jedynie na postanowienia wstrzymujące tok postępowania, tj. na postanowienie o zawieszeniu postępowania oraz na postanowienie o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania. Pogląd ten jest utrwalony w orzecznictwie sądowoadministracyjnym i przeważa w piśmiennictwie. W wyroku NSA z 3 marca 2017 r., sygn. akt II OSK 1542/16, przyjęto, że nowelizacja polegała na dodaniu zwrotu "albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania" i dlatego należało nadać nowe znaczenie słowom "w sprawie zawieszenia postępowania". Tym nowym znaczeniem jest rozumienie tego zwrotu jako odnoszącego się do postanowień, którymi zawieszono postępowanie. Wówczas nowe brzmienie art. 101 § 3 k.p.a. ma sens i oznacza, że zażalenie służy tylko na postanowienia o zawieszeniu postępowania i o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania. W wyroku NSA z 6 marca 2019 r., sygn. akt II OSK 987/17, przyjęto, że celem nowelizacji była realizacja zasady szybkości postępowania (art. 12 k.p.a.), a jej istotą pozostawienie środka zaskarżenia na postanowienia tamujące postępowanie administracyjne i jednocześnie wyłączenie możliwości zaskarżania postanowień, które nie wstrzymują biegu postępowania administracyjnego (wyrok NSA z 6 marca 2019 r., sygn. akt II OSK 987/17). Gdyby określenie "w sprawie zawieszenia postępowania" – użyte obok określenia "o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania" – obejmowało zarówno rozstrzygnięcie o zawieszeniu postępowania, jak i o odmowie jego zawieszenia, to logika tak przeprowadzonej nowelizacji budziłaby wątpliwości, gdyż – w świetle art. 101 § 3 k.p.a. – niewątpliwie niezaskarżalne jest postanowienie o podjęciu postępowania, a to postanowienie ma takie samo znaczenie dla biegu postępowania w sprawie jak postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania [M. Romańska [w:] Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, wyd. III, red. H. Knysiak-Sudyka, Warszawa 2023, art. 101]. Skarga okazała się niezasadna, toteż Sąd oddalił ją po myśli art. 151 p.p.s.a.