II SA/Kr 1232/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Łoboz po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 12 stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania decyzji postanawia: odrzucić skargę. Postanowieniem z dnia 12 stycznia 2016r. znak [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. , w związku z wydaniem przez SKO postanowienia z dnia 12 stycznia 2016r. [...] o odmowie wszczęcia postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Miasta i Gminy N. z dnia 7 stycznia 2008r. znak [...] – odmówiło wstrzymania wykonania w/w decyzji. Kolegium wskazało, że skoro postępowanie nieważnościowe w stosunku do tejże decyzji nie zostało wszczęte, brak jest podstaw do jej wstrzymania. Nadto wskazało, że przedmiotowa decyzja objęta wnioskiem o wstrzymanie została utrzymana w mocy decyzją SKO z dnia 30 czerwca 2008r. znak [...], tym samym obowiązuje decyzja merytoryczna organu II instancji; tym samym brak jest przedmiotu postępowania. Kolegium pouczyło także skarżąca, iż w świetle art. 159 § 2 k.p.a. przedmiotowa decyzja jest ostateczna i nie podlega zaskarżeniu. We wniesionej skardze M.B. domagała się uchylenia wielu orzeczeń SKO w K. , w tym wskazanego na wstępie postanowienia o odmowie wstrzymania decyzji. Sprawa niniejsza, dotycząca tegoż postanowienia, jest przedmiotem odrębnego rozpoznania wobec wyłączenia skargi w tym przedmiocie do odrębnego rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Na wstępie podkreślenia wymaga, że w każdej sprawie, przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy, Sąd zobligowany jest ocenić dopuszczalność wniesionej skargi. Sąd administracyjny bada dopuszczalność skargi ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718), dalej w skrócie "P.p.s.a.". Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu administracyjnego (art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a.), wniesienie skargi po terminie (art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.), nieuzupełnienie braków formalnych skargi (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.), zawisłość sprawy (art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a.), brak zdolności sądowej lub procesowej (art. 58 § 1 pkt 5 P.p.s.a.) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.). W niniejszej sprawie skarżąca złożyła skargę na orzeczenie, które jest orzeczeniem niezaskarżalnym. Jak słusznie wskazało Kolegium, zażalenie, zgodnie z art. 159 § 2 k.p.a. służy jedynie na wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Natomiast na odmowę wstrzymania wykonania zażalenie nie przysługuje ( por. wyrok NSA z 31 stycznia 2013r. II OSK 1794/11, Lex nr 1298492). Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Postanowienie o odmowie wstrzymania decyzji nie jest zaskarżalne zażaleniem, nie kończy postępowania w sprawie ani nie rozstrzyga jej co do istoty. Wobec powyższego nie przysługuje od niego skarga do sądu administracyjnego. Skoro tak, to skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.