II SA/Kr 1246/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Izabela Dobosz (spr.) Sędziowie: WSA Ewa Rynczak WSA Renata Czeluśniak Protokolant: Anna Fugiel po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 stycznia 2007 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia K. "B." na Statut Miasta Krakowa stanowiący załącznik do uchwały Rady Miasta Krakowa z dnia 13 kwietnia 2005 r. nr LXXV/732/05 w przedmiocie przyjęcia i ogłoszenia tekstu jednolitego Statutu Miasta Krakowa skargę oddala. Stowarzyszenie K. "B." w K. złożyło skargę poprzedzoną wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa na Statut Miasta Krakowa i wniosło o jego uchylenie i uznanie za wydane bez podstawy prawnej i w sposób naruszający prawo oraz usunięcie skutków obowiązywania niezgodnych z prawem jego zapisów (§ 8a ust. 8) przyjętych późniejszymi zmianami załącznika do uchwały nr XL VIII/435/96. W uzasadnieniu skargi stwierdzono, że art. 11 "b" ustawy o samorządzie gminnym powierza Radzie Miasta uprawnienia do stanowienia zasad dostępu i korzystania z dokumentów będących szczególnego rodzaju informacją publiczną. Żaden inny organ nie może stanowić aktów dotyczących tej kwestii, Rada nie mogła także w statucie przekazać tych kompetencji innemu organowi albowiem jest to jej własna kompetencja. Kompetencje organów gminy mają charakter rozłączny. Organ wykonawczy gminy nie może wydać zarządzenia wewnętrznego w sprawie, która z mocy ustawy podlega regulacji w uchwale wydanej przez Radę Gminy, będącej aktem prawa miejscowego. Przez podjęcie zasad, o których mowa w art. 11 "b" ustawy o samorządzie gminnym należy rozumieć także dyrektywy proceduralne, które mają wyłącznie charakter techniczno-organizacyjny, a zarazem wskazują na sposób urzeczywistnienia materialnej treści prawa do informacji. Upoważnienie dla Rady Miasta Krakowa zawarte w ust. 11 "b" ustawy o samorządzie gminnym nie może zatem obejmować zagadnień dotyczących materialnych aspektów prawa obywatelskiego do informacji, ani też tych aspektów proceduralnych dostępu do dokumentów i korzystania z nich, które mogłyby mieć wpływ na kształtowanie zakresu prawa do informacji lub jego realizację. Skarżące Stowarzyszenie opiera się na orzeczeniu Trybunału Konstytucyjnego (bez daty) "iż z mocy prawa z zasad dostępu do dokumentów i korzystania z nich wyłączone są takie aspekty proceduralne, które by np. przesądzały o odpłatności lub bezpłatności dostępu do dokumentów, wyznaczały terminy mogące zagrozić realności tego dostępu itp. Należą tu natomiast takie reguły o charakterze porządkowym, które dotyczą miejsca i czasu udostępniania dokumentów, technicznych uwarunkowań zapoznania się z ich treścią, czy ich kopiowania, powielania, dokonywania wypisów". Skarżący powołuje się na to, że kwestionowany zapis statutu stał się podstawą do wydania licznych zarządzeń Prezydenta Miasta Krakowa wychodzących nawet poza upoważnienie Rady Miasta Krakowa, co stało się przedmiotem zakończonych lub trwających postępowań przed tutejszym sądem. W odpowiedzi na skargę Rada Miasta Krakowa wnosi o oddalenie skargi powołując się na treść art. 11. b ust. 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.) i twierdząc, że w § 8a Statutu Miasta Krakowa zawarte zostały ogólne zasady dostępu do informacji publicznej, a między innymi zasady dostępu do dokumentów urzędowych (chodzi o § 8 "a" ust. 6 i 7 Statutu). Zapisy te stanowią właśnie realizację wspomnianego art. 11 "b" ust 3 ustawy o samorządzie gminnym. Natomiast § 8 "a" ust. 8 Statutu statuuje, że Szczegółowy tryb udostępniania dokumentów i korzystania z nich określa Prezydent w drodze zarządzenia. W tym paragrafie Statutu zawarta jest bezpośrednia delegacja dIa Prezydenta Miasta Krakowa do szczegółowego uregulowania w formie zarządzenia trybu udostępniania dokumentów i korzystania z nich. Przepis ten również nie narusza art. 11 "b" ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym. Przepis ten bowiem nie posługuje się użytym w statucie określeniem "tryb", a jedynie w takim przypadku, gdyby się tym określeniem posługiwał można byłoby rozumieć zasadność przedstawionego przez stronę skarżącą zarzutu. Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy samorządzie gminnym projekt Statutu Miasta Krakowa podlegał uzgodnieniu z Prezesem Rady Ministrów i uzyskał jego akceptację, co oznacza, że organ nadzoru zgodził się z opisanym wyżej rozumieniem przepisu § 8 "a" ust. 8 Statutu Miasta Krakowa w kontekście art. 11 "b" ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym. W odpowiedzi na skargę kwestionuje się także reprezentację P. B. jako Przewodniczącego Stowarzyszenia K. "B.", którego to organu nie zna prawo o stowarzyszeniach. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) kontrola Sądu Administracyjnego obejmuje orzekanie w sprawach skarg na "inne akty" organów samorządu terytorialnego. Do tej kategorii zalicza się Statut Miasta Krakowa. Zgodnie jednak z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym z dnia 8 III 1990r. (Dz. U. z 2001r. Nr 142 poz. 1591 ze zm.) "każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostało naruszone uchwałą podjętą przez organ gminy, w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego". Skarżące Stowarzyszenie K. "B." wnosząc skargę nie wykazało, iż Statut Miasta Krakowa narusza jego interes prawny lub uprawnienie. Nie wykazano żadnego związku pomiędzy zapisami Statutu cytowanymi w skardze czy treścią całego Statutu, a konkretnymi przejawami naruszenia uprawnień czy interesu Stowarzyszenia. To, iż jak podano w skardze toczyły przed tutejszym sądem jakieś niesprecyzowane postępowania, jak również twierdzenie, iż § 8 "a" ust. 8 Statutu Miasta Krakowa stał się podstawą licznych zarządzeń Prezydenta Miasta Krakowa nie oznacza, że Stowarzyszenie ma interes prawny do zaskarżenia do sądu tego Statutu. Kategoria interesu prawnego należy do prawa materialnego i oznacza, "że istotę legitymacji skargowej stanowi uprawnienie do żądania przeprowadzenia kontroli określonego aktu lub czynności organu administracji publicznej przez sąd administracyjny w celu doprowadzenia ich do stanu zgodnego z prawem. W tej płaszczyźnie o istnieniu legitymacji skargowej nie decyduje zarzut interesu prawnego skarżącego, lecz interes prawny, którego istotę stanowi żądanie oceny przez sąd administracyjny zgodności zaskarżonego aktu lub czynności z obiektywnym porządkiem prawnym (T. Woś., H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi: Komentarz, Warszawa 2005, s. 1130). W świetle powyższych uwag skarżący nie ma interesu w zaskarżeniu Statutu Miasta Krakowa, co skutkuje oddaleniem skargi na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270).