II SA/Kr 1259/14
PostanowienieWSA w Krakowie2015-04-09
Skład orzekający: Sędzia WSA Paweł Darmoń
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi powinien zostać uwzględniony, jeśli uchybienie terminu nastąpiło z powodu błędów popełnionych przez pracowników sekretariatu skarżącej spółdzielni?Ratio decidendi
Sąd uznał, że okoliczności przedstawione we wniosku o przywrócenie terminu wskazują na brak należytej staranności w prowadzeniu własnych spraw po stronie skarżącej. Błędy popełnione przez pracowników sekretariatu, w tym rejestracja korespondencji z niewłaściwą datą, nie stanowią przeszkody nie do przezwyciężenia, a zatem nie można mówić o braku winy w przekroczeniu terminu. W związku z tym wniosek o przywrócenie terminu podlega oddaleniu.Stan faktyczny
Skarżąca Spółdzielnia Mieszkaniowa złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, która została odrzucona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny z powodu wniesienia po terminie. Jako przyczynę uchybienia terminu wskazano błędy pracowników sekretariatu, w tym błędne zarejestrowanie korespondencji z niewłaściwą datą, spowodowane m.in. przygotowaniami do Walnego Zgromadzenia Spółdzielni oraz śmiercią pracownika. Sąd uznał, że przedstawione okoliczności nie świadczą o braku winy skarżącej.Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek o przywrócenie terminu.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Darmoń po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia wpisu od skargi w sprawie ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" w T. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 13 czerwca 2014 r. nr [...], znak [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: oddalić wniosek o przywrócenie terminu.
Postanowieniem z dnia 25 września 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę wniesioną w niniejszej sprawie ze względu na wniesienie jej po upływie terminu.
W dniu 10 października 2014 r. strona skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
W uzasadnieniu wniosku wskazano, że w dniu 18.06.2014r. tj. w środę (przed Świętem Bożego Ciała) w Państwowej Wyższej Szkole w T. odbywało się Walne Zgromadzenie Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]". W związku z tym najważniejszym wydarzeniem dla członków Spółdzielni większa część pracowników, będąca jednocześnie członkami Spółdzielni, zakończyła w tym dniu pracę o godzinie 11:00 (pracownicy zostali zwolnieni w związku z przygotowaniami organizacyjnymi do sprawnego przeprowadzenia Walnego Zgromadzenia). Do osób tych należała również pracownica zajmująca się obsługą sekretariatu tj. [...] ds. administracyjnych – J. D.. W tym czasie dyżur w sekretariacie pełnił na zastępstwo pracownik z innego działu, który przyjął pocztę doręczoną przez listonosza. W dniu 20.06.2014 r. tj. piątek (po Święcie Bożego Ciała) J. D. oraz osoba, która w dniu 18.06.2014 r. przyjęła korespondencję od listonosza przebywały na urlopie. W tym dniu obsługą sekretariatu zajęła się starszy [...] ds. samorządowych i gospodarczych – E. S., która nie mając wiedzy, jak ważna jest w postępowaniu sądowym data przyjęcia korespondencji, zarejestrowała przedmiotowe pismo w postępowaniu administracyjnym (decyzję), z datą bieżącą, pełnienia zastępstwa w sekretariacie Spółdzielni, czyli 20.06.2014 r., zamiast z datą faktycznego przyjęcia pisma przez innego pracownika w dniu 18.06.2014 r.
Dodatkową okolicznością wpływającą na takie zachowanie i oznaczenie pisma błędną datą wpływu była otrzymana telefonicznie informacja o śmierci lubianej i długoletniej pracownicy Spółdzielni, która poruszyła wszystkich pracowników i wprowadziła rozchwianie emocjonalne.
Fakt uchybienia terminowi na wniesienie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, stał się wiadomy Skarżącemu dopiero po doręczeniu w dniu 03.10.2014 r. odpisu postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, z uzasadnienia którego wynikało, że termin ten został przekroczony.
Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 poz. 270 ze zm.) - dalej "p.p.s.a." jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanawia o przywróceniu terminu. W myśl art. 87 powołanej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w postanowieniu z dnia 13 sierpnia 2014 r., sygn. II GZ 416/14 (LEX nr 1497895) przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa, czy też nie zachowała należytej staranności w prowadzeniu własnych spraw. Zatem o braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, czyli gdy strona nie mogła przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.
Na uwagę zasługuje również pogląd wyrażony w postanowieniu NSA z dnia 10 lipca 2014 r., sygn. I GZ 205/14 (LEX nr 1489928) wszelkie uchybienia, w tym niestaranność, których dopuścił się pracownik nie zwalniają od odpowiedzialności osoby prowadzącej działalność gospodarczą - pracodawcy, który odpowiada za należytą pracę swoich pracowników.
W ocenie Sądu okoliczności przedstawione we wniosku o przywrócenie terminu wskazują na brak należytej staranności w prowadzeniu własnych spraw po stronie skarżącej. Skarżąca sama przyznaje, że korespondencję przyjęła osoba zastępująca innego pracownika, a w kolejnym dniu roboczym jeszcze inna osoba zarejestrowała tę korespondencję z niewłaściwą datą. Trudno w tej sytuacji mówić o "przeszkodzie nie do przezwyciężenia, niemożliwej do usunięcia nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku".
Skoro strona skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w przekroczeniu terminu, to jej wniosek podlegał oddaleniu na podstawie art. 86 i art. 87 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło