II SA/Kr 1262/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Niecikowski Sędziowie : WSA Renata Czeluśniak WSA Krystyna Daniel (spr.) Protokolant : Małgorzata Piwowar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 sierpnia 2008 r. sprawy ze skargi K. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podziału nieruchomości; skargę oddala Wójt Gminy R. decyzją z [....] na podstawie art. 93 ust. 1 i 2, art. 96 ust. 1 i 4, art. 97 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r. Nr 261, póz. 2603 ze zm.) Rozporządzenia Rady Ministrów z 7 grudnia 2004 r. w sprawie trybu dokonywania podziałów nieruchomości (Dz. U. Nr 268, póz. 2663 ze zm.) oraz art. 104 kpa i wypisu z Planu Zagospodarowania Przestrzennego Gminy R. dla terenów obejmujących między innymi działkę nr ....., zatwierdził podział nieruchomości położonej w obrębie R. gmina R. składającej się z działki nr .....posiadającą urządzoną KW Nr .......prowadzoną przez Sąd Rejonowy w [....] ...sporządzony przez uprawnionego geodetę i przyjęty .......2006 r. do Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w D. pod nr ewidencyjnym .......... Zgodnie z projektem podziału działka Nr .......... będąca własnością Parafii ............w R......., dzieli się na: działkę nr nr ................ Organ l instancji podał, że zatwierdzenie podziału działki nr ...........położonej w obrębie R. nastąpiło zgodnie z projektem przedstawionym na mapie podziału Nr .........z .........2006 r., który został opracowany zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Gminy R. - zatwierdzonym Uchwałą Nr ......Rady Gminy w R. z .......2004 r. Teren oznaczony symbolem ZC w obrębie części działki nr .......przeznaczony został pod cmentarz parafialny. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł K.W. , który nie zgodził się z dokonanym podziałem, gdyż jako właściciel sąsiedniej działki nie został zawiadomiony o dokonywanym podziale nieruchomości. Dodatkowo skarżący wskazał, że nie wyraża zgody na planowaną inwestycję tj. budowę na działce ....... cmentarza parafialnego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. decyzją z [....] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 kpa, art. 93 i art. 97 ust. 1 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U z 2004 r. Nr 261, póz. 2603) oraz art. 2 i art. 17 ust. 1 ustawy z 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz.U. z 2001 r., Nr 79, póz. 856 ze zm.) i § 1 pkt 6 lit c Rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 listopada 2003 r. w sprawie obszarów właściwości samorządowych kolegiów odwoławczych (Dz. U. z 2003 r., Nr 198, póz. 1925) umorzyło postępowanie odwoławcze. Organ odwoławczy w uzasadnieniu decyzji wskazał, że pomimo tego że nieruchomość skarżącego graniczy z działką objętą decyzją zatwierdzającą podział nieruchomości, nie jest on stroną postępowania. Według oceny Kolegium podział przedmiotowej nieruchomości nie wpływa na prawa ani uprawnienia właścicieli działek sąsiednich. Organ odwoławczy powołał się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 28 stycznia 1997 r. (sygn. akt: SA/Gd 3467/95), zgodnie z którym właściciele nieruchomości przylegającej bezpośrednio do innej nieruchomości, w odniesieniu do której na wniosek jej właściciela wszczęte zostało postępowanie administracyjne o podział na podstawie art. 10 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (Dz. U. 1991 r. Nr 30, póz. 127 ze zm.), nie są stronami tego postępowania w rozumieniu art. 28 kpa. Organ II instancji podkreślił zresztą, że w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego i Sądu Najwyższego przeważa pogląd, że wnioskodawcą i stroną takiego postępowania administracyjnego jest właściciel i wieczysty użytkownik nieruchomości. Podział inicjowany przez właściciela (wieczystego użytkownika) ma na celu wydzielenie z nieruchomości nowych działek geodezyjnych, które następnie będą mogły być wprowadzone do obrotu prawnego jako odrębne nieruchomości. W postępowaniu o podział nieruchomości nie przesądza się przeznaczenia nowo wydzielonych działek, sposobu ich zagospodarowania ani dalszego łączenia z innymi nieruchomościami (publ. ONSA 1997/4 póz. 180). W ocenie organu odwoławczego, podział nieruchomości nie przesądza o przeznaczeniu nowo wydzielonych działek, sposobu i intensywności oraz rodzaju ich zagospodarowania. Nie można zatem uwzględnić zarzutu skarżącego, który stwierdził, iż planowany podział ma na celu wyeliminowanie go z udziału dotyczącym lokalizacji cmentarza. Organ odwoławczy powołał się na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [....] w której stwierdzono, iż właściciele nieruchomości sąsiednich w stosunku do nieruchomości objętej decyzją zatwierdzającą podział nieruchomości nie mają statusu strony w postępowaniu działowym. Podział nieruchomości gruntowej jest bowiem wykonywaniem prawa własności, nie oddziałującym na sytuację prawną właścicieli nieruchomości sąsiednich, gdyż polega na wydzieleniu działek granicami przebiegającymi wewnątrz nieruchomości, a więc czynność taka nie ma wpływu na granice zewnętrzne dzielonego gruntu, które pozostają niezmienione. Jak wynika z akt sprawy w toku postępowania niezbędnym było przyjęcie granic nieruchomości oparciu o § 6 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z 7 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu i trybu dokonywania podziałów nieruchomości (Dz. U. z 2004 r., Nr 268, póz. 2663). Stosownie do § 6 ust. 4 w/w rozporządzenia, w przypadku, o którym mowa w ust. 3, o czynnościach przyjęcia granic zawiadamia się właściciela bądź użytkownika wieczystego nieruchomości podlegającej podziałowi oraz właścicieli bądź użytkowników wieczystych nieruchomości sąsiadujących z nieruchomością podlegającą podziałowi, a w przypadku braku danych o tych osobach - osoby władające tymi nieruchomościami. Organ odwoławczy podkreślił zatem, że właściciele działek sąsiednich są jedynie informowani o "czynnościach" przyjęcia granic. Nie upoważnia to jednak do stwierdzenia, iż osoby te stają się stronami postępowania podziałowego. Nadto w sytuacji jeżeli linie i punkty graniczne między nieruchomościami są sporne, to wówczas strony zainteresowane mogą zainicjować postępowanie z zastosowaniem przepisów o rozgraniczeniu nieruchomości, zawartych w ustawie z dnia 17 maja 1989 r.- Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2005, Nr 240, póz. 2027). Skargę od powyższej decyzji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniósł K.W. . Skarżący, podobnie jak w odwołaniu, podał że sprzeciwia się planowanej na wydzielonych działkach inwestycji jaką miałby być cmentarz parafialny. W ocenie skarżącego przy wydaniu decyzji przez organ l instancji zostały naruszone jego interesy faktyczne i prawne stąd przysługuje mu przywilej strony postępowania administracyjnego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu decyzji [....] . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do dyspozycji art. 134 § 1 p.p.s.a. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd rozpoznając sprawę nie stwierdził, aby organy administracji wydając zaskarżone decyzje naruszyły przepisy prawa materialnego czy przepisy postępowania administracyjnego w stopniu przesądzającym o niezgodności z prawem tych decyzji. Sąd podziela pogląd wyrażony przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. , iż skarżący będący właścicielem nieruchomości sąsiadującej z nieruchomością dzieloną nie jest stroną postępowania podziałowego. Trzeba wskazać, że pojęcie strony zostało określone w art. 28 kpa. Stosownie do tego przepisu stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. O tym, czy określanemu podmiotowi przysługuje uprawnienie strony, przesądzają przepisy prawa materialnego. Interes prawny wyrażać się winien w możliwości zastosowania normy prawa materialnego w konkretnej sytuacji konkretnego podmiotu prawa. W przypadku podziału nieruchomości na podstawie przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r. Nr 261, póz. 2603 ze zm.) o zatwierdzenie projektu podziału nieruchomości mógł wystąpić jej właściciel, współwłaściciel, użytkownik wieczysty lub współużytkownik wieczysty, gdyż tylko te podmioty są władne dysponować nieruchomością w ramach przysługującego im prawa, mają więc interes prawny, aby żądać czynności organu. Podmioty te są tym samym stronami postępowania administracyjnego. Te podmioty również - jako strony postępowania podziałowego -mogą odwołać się od decyzji podziałowej i uczestniczyć w tym postępowaniu. Przedstawiony wyżej pogląd od dawna ugruntowany jest w orzecznictwie sądowym (por. np. wyrok WSA w Warszawie z dnia 1 lutego 2005 r., sygn. akt l SA 1016/03, LEGALIS; wyrok NSA z dnia 24 września 2003 r., sygn. akt l SA 2515/01, LEX nr 159259; wyrok NSA z dnia 7 lutego 2002 r., sygn. akt l SA 1710/00, LEX nr 82813; wyrok NSA z dnia 21 grudnia 2001 r., sygn. akt l SA 1289/00, LEGALIS, wyrok WSA w Warszawie z 13 czerwca 2006 r. sygn. akt l SA/Wa 1518/05 Lex nr 230645). W przedmiotowej sprawie brak jest takiej normy prawnej, z której skarżący mógłby wywodzić swoje prawa do dzielonej nieruchomości. Interes prawny, którego istnienie warunkuje przyznanie osobie przymiotu strony, musi bezpośrednio dotyczyć sfery prawnej podmiotu. Brak bezpośredniości wpływu na sferę prawną osoby nie pozwala na uznanie jej za stronę. Sam fakt podziału nieruchomości sąsiednich nie miał żadnego wpływu na zakres praw, którymi dysponował skarżący. Argumenty podnoszone przez skarżącego wskazują na jego interes faktyczny, a nie prawny. Skarżący w dacie podziału nieruchomości nie miał żadnego prawa rzeczowego do nieruchomości dzielonej, a fakt sprzeciwiania się przez niego planowanej w przyszłości inwestycji na dzielonych działkach nie daje mu przymiotu strony w postępowaniu podziałowym. Należy również zaznaczyć, że podział nieruchomości nie przesądza o przeznaczeniu nowo wydzielonych działek, sposobu i intensywności oraz rodzaju ich zagospodarowania. Nie można zatem uwzględnić zarzutu skarżącego, który stwierdził, iż planowany podział ma na celu wyeliminowanie go z udziału w postępowaniu dotyczącym lokalizacji cmentarza. Mając zatem na uwadze przedstawione wyżej okoliczności sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny, uznając skargę za nieuzasadnioną, w oparciu o przepis art. 151 p.p.s.a. orzekło jej oddaleniu.