II SA/Kr 1269/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski Sędziowie: WSA Renata Czeluśniak (spr.) WSA Grażyna Firek Protokolant: Beata Błach po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 stycznia 2009 r. sprawy ze skargi O.F. na decyzję [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 5 marca 2008 r. nr [....] w przedmiocie nakazu wykonania czynności I. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji , II. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. Pismem z dnia [....] grudnia 2003 r. (k.... akt adm.) O.F. , współwłaścicielka budynku zlokalizowanego przy ul. [....] w K. zwróciła się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. o wydanie nakazu przeprowadzenia kontroli przewodów kominowych w przedmiotowym budynku W.F. - drugiemu współwłaścicielowi. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego zgodnie z art. 61§1 kodeksu postępowania administracyjnego wszczął postępowanie do sygn. akt [....] w sprawie stanu technicznego przewodów kominowych. Decyzją nr [....] z dnia 22 października 2004 r. organ administracyjny na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1, art. 80 ust. 2 pkt 1 oraz art. 83 ust. 1 ustawy Prawo Budowlane z dnia 7 lipca 1994 r. ( t.j. Dz. U. z 2003 r. nr 207, poz. 2016 z późn. zm.) oraz na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2000r., nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) nakazał W.F. oraz O.F. , tj. współwłaścicielom budynku mieszkalnego położonego w K. przy ul. [....] wykonanie szeregu prac, mających na celu usunięcie nieprawidłowości w instalacji kominowej budynku tj. nakazał: 1. Zamontować wyłaz dachowy oraz ławy kominiarskie 2. Wymienić w przewodach kominowych w kotłowni rury na rury posiadające atest, o przekroju odpowiadającym odpowiednim przepisom 3. Założyć na przewodach spalinowych drzwiczki wycierowe 4. Zdemontować w pomieszczeniach łazienki na I piętrze piec gazowy do ciepłej wody 5. Zmienić kierunek otwierania drzwi łazienkowych na zewnątrz pomieszczenia i zamontować w nich kratkę wentylacyjną 6. Zniszczone kominy w przestrzeni strychowej oraz ponad dachem wyremontować i wymurować zgodnie z przepisami 7. Rozłączyć przewody wentylacyjne kuchni i łazienki na parterze 8. Przedłożyć w tutejszym inspektoracie opinię kominiarską wykonaną po zakończeniu prac zakreślając termin ich wykonania do dnia 31.12.2004r. Od powyższej decyzji odwołała się O.F. zarzucając, że przy jej wydaniu i w jej treści są rażące nieprawidłowości, w tym błąd w ustaleniach faktycznych organu. Odwołanie zostało złożone w terminie. Decyzją z dnia 5 marca 2008r. [....] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, działając na podstawie art. 138§1 pkt 2 i art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2000r., nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) w związku art. 80 ust. 2 pkt 2 i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane ( Dz. U. z 2006r., nr 156, poz. 1118 z późn. zm.) po rozpatrzeniu odwołania O.F. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego - uchylił skarżoną decyzję w całości i orzekł nakaz usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Organ odwoławczy, po przeprowadzeniu dodatkowych czynności, w tym oględzin przedmiotowego budynku mających na celu ustalenie stanu technicznego instalacji znajdujących się w przedmiotowym obiekcie budowlanym - wobec stwierdzonych zmian w stanie tejże instalacji od chwili wydania decyzji przez PINB ( w międzyczasie wykonano pkt 7 skarżonej decyzji organu I instancji) , po dokonanej analizie akt sprawy i zarzutów wniesionych przez skarżącą uchylił skarżoną decyzję nr 200/04 i orzekł reformatoryjnie, nakazując współwłaścicielom budynku położonego w K. przy ul. [....] . Zamontować wyłaz dachowy oraz ławy kominiarskie 1. Wymienić w przewodach kominowych w kotłowni rury na rury posiadające atest, o przekroju odpowiadającym odpowiednim przepisom 2. Założyć drzwiczki na otworach rewizyjnych przewodów spalinowych 3. Zdemontować w pomieszczeniu łazienki na poddaszu piec gazowy do ciepłej wody 4. Zmienić kierunek otwierania drzwi łazienkowych na zewnątrz pomieszczenia i zamontować w nich kratkę wentylacyjną 5. Zniszczone kominy w przestrzeni strychowej oraz ponad dachem wyremontować i wymurować zgodnie z przepisami 6. Przedłożyć opinię kominiarską wykonaną po zakończeniu prac. Decyzję swą WMINB oparł, podobnie jak organ I instancji, na art. 66 ustawy Prawo budowlanego, argumentując, iż ma ona na celu usunięcie nieodpowiedniego stanu technicznego obiektu budowlanego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skarżąca O.F. domagała się stwierdzenia nieważności decyzji [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 5 marca 2008r., podnosząc, iż została ona wydana z rażącym naruszeniem prawa i zawiera wady powodujące jej nieważność z mocy samego prawa. Skarżąca podnosiła również, iż przedmiotowa decyzja była w chwili jej wydania niewykonalna i jej niewykonalność ma charakter trwały. Skarżąca wnosiła ponadto o dopuszczenie dowodu z opinii biegłych ds. kominiarstwa i budownictwa celem przeprowadzenia kontroli budynku mieszkalnego położonego w K. przy ul. [....] , a także o wydanie postanowienia nakazującego wstrzymanie użytkowania garażu i części piwnic przedmiotowego budynku oraz zakazującego użytkowania w nim gazu. W odpowiedzi na skargę [....] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. w całości podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Podniósł, iż w trakcie przeprowadzonego postępowania administracyjnego nie doszło do naruszenia prawa, a same decyzje mają swe oparcie w przepisach ustawy Prawo Budowlane, a konkretnie w art. 61 w zw. z art. 66 tejże ustawy. Ponadto w zakresie zarzutów skarżącej dotyczących zmiany sposobu użytkowania pomieszczeń w budynku, MWINB podniósł, iż nie mieszczą się one w zakresie stanowiącym przedmiot niniejszego postępowania, nie mogły być więc objęte rozstrzygnięciem organów nadzoru budowlanego. Na rozprawie pełnomocnik skarżącej zarzucił, że organy błędnie ustaliły przedmiotowy zakres postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Stosownie do treści art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona, czyli w niniejszej sprawie - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej. Ocenie Sądu podlega zatem zgodność aktów administracyjnych z przepisami prawa materialnego i procesowego. Ocena dokonywana jest według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonej decyzji. W pierwszej kolejności Sąd bada, czy zaskarżony akt nie jest dotknięty jedną z wad określonych w art. 156 § 1 kpa lub innych przepisach i jest obowiązany stwierdzić jego nieważność, jeżeli ustali zaistnienie wady powodującej nieważność, nie badając wpływu tej wady na treść zaskarżonego aktu. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż zaskarżona decyzja dotknięta jest wadą rażącego naruszenia prawa materialnego poprzez brak zamieszczenia w decyzji, wbrew treści art.66 prawa budowlanego, terminu wykonania nałożonych decyzją obowiązków. Przepis art. 66 ustawy Prawo budowlane stanowi wyraźnie, iż " właściwy organ nakazuje w drodze decyzji usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania obowiązku" . Ustawą z dnia 10 maja 2007 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw zmieniono m.in. dotychczasową treść art. 66 tejże ustawy. [....] Inspektor Nadzoru Budowlanego wydając decyzję w dnia 5 marca 2008 r. winien opierać się na bazie już znowelizowanej ustawy. Na mocy obowiązującego w chwili wydawania decyzji art. 66 ust. 1 prawa budowlanego organ nadzoru jest zobligowany do określenia terminu wykonania obowiązku nałożonego na współwłaściciela lub zarządcę obiektu budowlanego. Tym samym nieaktualne stało się dotychczasowe stanowisko judykatury ( np. wyrok NSA z dnia 3.09.1996r. SA/Gd 2336/95 ONSA 1998, nr 2 poz. 49, wyrok NSA z dnia 7.06.1999r. IV SA 920/97, wyrok NSA z dnia 16.11.2000r. IV SA 1393/98). Zaskarżona decyzja zawiera jedynie nakaz wykonania określonych prac, nie wskazując przy tym - w przeciwieństwie do decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego - terminu, w jakim powyższe prace mają zostać wykonane. Decyzja nie spełniająca wymogów określonych w ww. przepisie art.66 jest decyzją wadliwą i to w stopniu rażącym, co przesądziło o orzeczeniu w pkt I sentencji wyroku o jej nieważności, a w konsekwencji tego, wobec uwzględnienia skargi, na podstawie art.152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153 poz.1270 z późn. zmianami) orzeczono jak w pkt II. Odnosząc się do zarzutów skargi stwierdzić należy, że nie sposób zgodzić się z twierdzeniami skarżącej jakoby organ II instancji wykazywał bezczynność w sprawie. [....] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego , przy rozpoznaniu sprawy dokonał analizy całokształtu sprawy, z uwzględnieniem okoliczności na które powoływała się skarżąca oraz jej uwag co do prawidłowości prowadzonego postępowania dowodowego. Skutkiem tego, było wydanie decyzji w oparciu o przepisy ustawy Prawo budowlane. Zauważyć nadto należy, iż MWINB w ramach prowadzonego postępowania odwoławczego przeprowadził dodatkową kontrolę stanu technicznego przewodów kominowych (protokół oględzin z dnia ...... marca 2007r.) Z materiałów zgromadzonych w aktach sprawy administracyjnej jednoznacznie wynika, iż w budynku przy ul. [....] wykryto szereg uchybień, które właściwy organ nadzoru budowlanego jest obligowany likwidować poprzez nakazanie usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Wynikający z art. 61 ustawy z dnia 4.04.1994r. - Prawo budowlane - obowiązek utrzymania obiektu budowlanego w należytym stanie technicznym i estetycznym ciąży na właścicielu lub zarządcy obiektu, a w wypadku współwłasności, na wszystkich współwłaścicielach.[1] Ocena, który ze współwłaścicieli obiektu budowlanego ponosi winę czy odpowiedzialność za zaistniały stan, nie należy do materii regulowanej przepisami prawa budowlanego i wykracza poza granice właściwości organów administracji.[2] Skarżąca nie tylko nie kwestionuje ale wręcz przyznaje i dokumentuje fakt, iż instalacja kominowa w obiekcie, którego jest współwłaścicielką znajduje się w złym stanie technicznym. Słusznie podniósł w odpowiedzi na skargę organ administracyjny, iż zarzuty określone pkt 3 i 4 skargi nie mieszczą się w zakresie stanowiącym przedmiot niniejszego postępowania. Organ nadzoru budowlanego prawidłowo nie rozstrzygał w tej kwestii, gdyż stosownie do postanowienia MWINB z dnia 19 marca 2007r. - na skutek pisma skarżącej z dnia [....] marca 2007r. w którym podnosiła ona nowe okoliczności i żądania na etapie postępowania przed organem II instancji - przekazano sprawę według właściwości rzeczowej i miejscowej do odrębnego postępowania administracyjnego przed organem stopnia powiatowego. Tak więc w zakresie żądania skarżącej dotyczącego zakazu użytkowania gazu w obiekcie, jak również wstrzymania użytkowania garażu i części piwnic domu położonego w K. przy ul. [....] , zarzuty skargi nie mogą być badane w przedmiotowym postępowaniu (którego zakres ustalono na podstawie wniosku skarżącej). Odnośnie zgłoszonego przez O.F. w pkt [....] skargi, wniosku o powołanie biegłych ds. kominiarstwa i budownictwa celem przeprowadzenia kontroli przedmiotowego budynku, podnieść należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny może na podstawie art.106 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z urzędu lub na wniosek strony przeprowadzić dowody uzupełniające, ale jedynie z dokumentów i tylko jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istniejących wątpliwości nie powodując przy tym nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Tak więc wniosek skarżącej w tym zakresie nie mógł zostać uwzględniony. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł jak w sentencji na zasadzie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dn. 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270). ----------------------- [1] Wyrok NSA z 14.05.1996r. - SA/Wr 2096/95 [2] Wyrok NSA z 3.10.2006r. - II OSK 1163/05