II SA/Kr 1278/15

PostanowienieWSA w Krakowie2015-11-20

Skład orzekający: Agnieszka Góra

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Jaka jest wysokość wynagrodzenia dla radcy prawnego z urzędu za sporządzenie skargi kasacyjnej i udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, uwzględniając podatek VAT?
Ratio decidendi
Sąd przyznał radcy prawnemu K.Z. wynagrodzenie w kwocie 221,40 zł brutto (w tym 41,40 zł VAT) za sporządzenie skargi kasacyjnej i zastępstwo prawne przed NSA. Kwota ta została obliczona na podstawie stawek minimalnych określonych w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości, z uwzględnieniem 75% stawki za skargę kasacyjną i udział w rozprawie, a także podwyższenia o podatek VAT.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczy wniosku radcy prawnego K.Z. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Radca prawny K.Z. została ustanowiona dla skarżącego K.M. w sprawie skargi na Starostę N. w przedmiocie niewykonania wyroku. K.Z. sporządziła skargę kasacyjną i reprezentowała skarżącego przed NSA (poprzez pełnomocnika substytucyjnego). Sąd rozpoznał wniosek o przyznanie wynagrodzenia.
Rozstrzygnięcie
Przyznano na rzecz radcy prawnego K.Z. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie kwotę 221,40 zł (w tym 41,40 zł podatku od towarów i usług) tytułem wynagrodzenia kosztów zastępstwa prawnego udzielonego z urzędu.

Pełny tekst orzeczenia

Starszy Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Agnieszka Góra po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2015r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego K.Z. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi K.M. , M.O. , J.J. na Starostę N. w przedmiocie niewykonania wyroku w sprawie II SA/Kr 842/09 p o s t a n a w i a przyznać na rzecz radcy prawnego K.Z. , wykonującej zawód w Kancelarii [...] od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie kwotę 221,40 zł ( słownie: dwieście dwadzieścia jeden złotych, czterdzieści groszy w tym 41,40 zł ( słownie: czterdzieści jeden złotych, czterdzieści groszy ) podatku od towarów i usług, tytułem wynagrodzenia kosztów zastępstwa prawnego udzielonego z urzędu. Postanowieniem Referendarza Sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 12 czerwca 2014r. przyznane zostało skarżącemu K.M. prawo pomocy obejmujące zwolnienie go od kosztów sądowych oraz ustanowienie dla strony skarżącej radcy prawnego z urzędu w sprawie skargi na Starostę N. Po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Izby Radców Prawnych w K. , pismem WiceDziekana OIRP z dnia 25 czerwca 2014r. na pełnomocnika K.M. została wyznaczona radca prawny K.Z. , wykonująca zawód w Kancelarii Radcowskiej w K. przy ul. [...] . Zgodnie z art. 250 § 2 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – wyznaczony adwokat, radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców, adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Pełnomocnik skarżącego w skardze kasacyjnej, a także w piśmie skierowanym do Sądu w dniu 27 października 2015r. wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w formie sporządzenia skargi kasacyjnej oraz zastępstwa prawnego wykonanego na zasadzie prawa pomocy poprzez reprezentację, udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w Warszawie. Jak wynika bowiem z akt sprawy, w dniu 2 grudnia 2014r. radca prawny K.Z. sporządziła w imieniu skarżącego K.M. skargę kasacyjną dotyczącą wyroku WSA w Krakowie z dnia 24 września 2014r., którą popierał następnie na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w Warszawie w dniu 1 września 2015r. jej pełnomocnik substytucyjny radca prawny A.J. ( na postawie pełnomocnictwa substytucyjnego z dnia 1 września 2015r. – radca prawny wyznaczona przez OIRP w W. zgodnie z wnioskiem pełnomocnika z urzędu radcy pr.K.Z. z dnia 17 i 24 sierpnia 2015r. ). Stosownie do treści § 14 ust. 1 pkt 2 lit c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu – stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji wynosi 240,00 zł. Stosownie zaś do § 14 ust. 2 pkt 2 a – za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat – 100 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W myśl natomiast § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości – w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1 , sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach tj. 23 %. Jak wynika z akt sprawy – pełnomocnik skarżącego sporządził w dniu 2 grudnia 2014r. skargę kasacyjną, którą następnie popierał poprzez swego pełnomocnika substytucyjnego podczas rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w Warszawie w dniu 1 września 2015r, co potwierdzone zostało protokołem z rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w Warszawie. W związku z powyższym, na zasadzie art. 250, art. 258 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ), § 15 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( Dz. U. Nr 163,poz.1349 z późn. zmianami ) oraz § 14.2 pkt. 1,2 w zw. z § 2 pkt 3 cytowanego Rozporządzenia należało orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia. Stawka podatku od towarów i usług została przyjęta na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług ( Dz. U. Nr 54 poz. 535 z późniejszymi zmianami ).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło